کیف‌پول‌های سخت‌افزاری تنها راه محافظت از ارزهای دیجیتال شما نیستند؛ اما از صندوق‌های ETF و پس‌کی‌ها (Passkeys) گرفته تا حساب‌های چندامضایی (Multisig)، هر جایگزینی ریسک‌ها و معایب و مزایای خاص خود را دارد. پس از اینکه در ماه‌های اخیر بیش از ۲۰۰ میلیون دلار ارز دیجیتال از کیف‌پول‌های دستکاری‌شده لجر (Ledger) و همچنین کیف‌پول‌های کلدکارد (Coldcard) که عبارت بازیابی تولیدشده در آن‌ها واقعاً تصادفی نبود به سرقت رفت، اعتماد به کیف‌پول‌های سخت‌افزاری از ریشه متزلزل شده است. این دارندگان بیت‌کوین و ارزهای دیجیتال همه کارها را درست انجام داده بودند. آن‌ها محصولات را از منابع رسمی خریده بودند، عبارات بازیابی (Seed Phrases) خود را به درستی ذخیره کرده بودند و به شعار معروف «اگر کلیدهایت دست خودت نیست، کوین‌هایت هم مال خودت نیست» اعتماد کرده بودند، اما در نهایت متضرر شدند. این سرقت‌ها نشان می‌دهد که حتی دقیق‌ترین و محتاط‌ترین دارندگان رمزارز نیز هنگام استفاده از کیف‌پول سخت‌افزاری، با خطراتی خارج از کنترل خود روبرو هستند. با افزایش تعداد حملات فیزیکی به دارندگان ارزهای دیجیتال امسال در فرانسه هر ۲.۵ روز یک‌بار یک حمله فیزیکی مسلحانه (معروف به حمله آچار ۵ دلاری) رخ داده است، معایب نگهداری رمزارز روی کیف‌پول‌های سخت‌افزاری بیش از پیش آشکار می‌شود. و این تازه بدون در نظر گرفتن تعداد بی‌شماری از سرمایه‌گذارانی است که در طول سال‌ها کیف‌پول‌ها و عبارات بازیابی خود را گم کرده‌اند (البته به استثنای بهانه‌های طنزآمیز «غرق شدن در قایق‌سواری» برای فرار مالیاتی!). با این حال، تمام روش‌های جایگزین برای نگهداری ارزهای دیجیتال نیز معایب فراوانی دارند؛ بنابراین پخش کردن سرمایه‌تان در آدرس‌های مختلف و از طریق روش‌های گوناگون، حداقل باعث می‌شود در صورت به خطر افتادن یکی از روش‌ها، میزان خسارت به حداقل برسد. در ادامه، پنج جایگزین برای نگهداری ارزهای دیجیتال را بررسی می‌کنیم: ۱. صندوق‌های ETF ارز دیجیتال: اعتماد به بلک‌راک (BlackRock) شاید اکنون یک گزینه باشد اولین و مهم‌ترین نکته درباره این جایگزین کیف‌پول سخت‌افزاری این است که از نظر فنی، اصلاً روشی برای «نگهداری» ارز دیجیتال محسوب نمی‌شود. حتی اگر مستقیماً بیت‌کوین واریز کنید، دارایی شما با سهام یک محصول مالی که دارایی‌های رمزارزی را از طریق یک متولی (Custodian) نگهداری می‌کند، مبادله می‌شود. در نهایت، شما مالک ادعایی بر ارزش خالص دارایی‌های آن ETF به دلار خواهید بود، نه مالک خودِ بیت‌کوین. بنابراین، این روش مزایا و معایب خاص خود را دارد. از یک سو، استفاده از صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) بسیاری از دردسرهای مربوط به مالکیت مستقیم مانند محافظت از عبارت بازیابی، پشتیبان‌گیری از کیف‌پول یا استرس و نگرانی بابت هر بار کوبیده شدن درِ خانه را از بین می‌برد. از سوی دیگر، ETFهای رمزارزی ریسک‌های خاص خود از جمله نیاز به اعتماد به یک ارائه‌دهنده متمرکز، توافق‌های حضانت با اشخاص ثالث، کارمزدها و احتمال بروز اختلاف میان قیمت سهام صندوق و قیمت لحظه‌ای دارایی دیجیتال در بازار را به همراه دارند. صندوق‌های ETF رمزارزی ریسک‌های خاص خود را دارند. منبع: SEC اوفلیا اسنایدر (Ophelia Snyder)، هم‌بنیان‌گذار شرکت مدیریت دارایی 21Shares، به این مجله می‌گوید که محصولات قابل معامله در بورس به دلایل «مالیاتی، برنامه‌ریزی انحصار وراثت و مسائل امنیتی» برای «بیشتر افراد در بیشتر مواقع» منطقی‌تر هستند. با این حال، از دست دادن «امکان استفاده از رمزارز به صورت درون‌زنجیره‌ای» و «قرار گرفتن در معرض بخشی از ریسک‌های شرکت صادرکننده» از جمله معایب اصلی این روش هستند. او همچنین اضافه می‌کند که امنیت این روش به شرکت ارائه‌دهنده بستگی دارد و نظارت‌ها و کنترل‌های پیرامون زیرساخت کیف‌پول آن شرکت باید یک «عامل کلیدی» هنگام انتخاب محصول باشد. خالق ناشناس مدل انباشت به جریان (S2F) بیت‌کوین، یعنی PlanB، در سال ۲۰۲۵ بیت‌کوین‌های خود را به صندوق‌های ETF منتقل کرد و گفت که به خاطر این تصمیم به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. با این حال، پس از حوادث مربوط به لجر و کلدکارد، او گفت: ذره ای بابت تصمیمم برای انتقال به ETF پشیمان نیستم. آرامش خیال دارم. ۲. کیف‌پول‌های مبتنی بر Passkey: فاصله گرفتن از مدیریت عبارت بازیابی پس‌کی‌ها (Passkeys) به کاربران اجازه می‌دهند با استفاده از یک گواهی رمزنگاری‌شده که روی یک دستگاه ذخیره شده است (معمولاً روی تلفن همراه از طریق پس‌کی‌های اپل یا گوگل) و اغلب با اثر انگشت، اسکن چهره یا پین‌کد محافظت می‌شود، به حساب‌های خود دسترسی پیدا کنند. برخلاف کیف‌پول‌های سخت‌افزاری، آن‌ها برای آفلاین نگه داشتن کلیدهای رمزارز نیازی به یک دستگاه فیزیکی مجزا ندارند. استفاده از پس‌کی‌ها بیشتر در بلاک‌چین‌هایی رایج است که از قراردادهای هوشمند پشتیبانی می‌کنند. برخی از گزینه‌های مبتنی بر پس‌کی شامل Smart Wallet صرافی کوین‌بیس، Clave، Infinex و پلتفرم walllet.com هستند که هر کدام طراحی‌ها و گزینه‌های بازیابی متفاوتی دارند. به عنوان مثال، کیف پول غیرامانی walllet.com با تکیه بر فناوری Passkey و انتزاع حساب، نیاز به یادداشت کردن عبارات بازیابی را به طور کامل حذف کرده و کلیدهای خصوصی را مستقیماً با اثر انگشت یا تشخیص چهره روی تراشه امنیتی دستگاه قفل می‌کند. این کیف پول هوشمند علاوه بر پشتیبانی از شبکه‌های مختلف، دغدغه تهیه توکن بومی برای کارمزد شبکه (Gas) را هم برطرف کرده و به کاربران اجازه می‌دهد کارمزد تراکنش‌های خود را مستقیماً با استیبل‌کوین‌هایی مثل تتر (USDT) یا USDC پرداخت کنند. اگرچه پس‌کی‌ها می‌توانند تجربه کاربری روان‌تری را فراهم کنند، اما راه‌حلی بی‌نقص و درمان همه دردها نیستند؛ گم شدن دستگاه یا پس‌کی همچنان می‌تواند مشکل‌ساز شود. بنابراین کاربران باید بررسی کنند که سیستم پشتیبان‌گیری آن‌ها چگونه کار می‌کند و آیا بازیابی دسترسی، مستلزم اعتماد به یک شخص ثالث هست یا خیر. در ژوئن ۲۰۲۴، آدام بک (Adam Back)، مدیرعامل شرکت زیرساخت بیت‌کوین Blockstream، کیف‌پول هوشمند کوین‌بیس را زیر سوال برد و پرسید که اگر یک پس‌کی هک شود چه اتفاقی می‌افتد؟ او گفت: به نظر می‌رسد اساساً همان کیف‌پول حضانتی (Hosted Wallet) است که فقط تبلیغات و بسته‌بندی بهتری دارد. ۳. کیف‌پول‌های چندامضایی (Multisig): تقسیم کنترل میان چندین کلید همان‌طور که از نامش پیداست، یک کیف‌پول چندامضایی برای تایید یک تراکنش به چندین کلید نیاز دارد. در ساختارهای رایج ۲ از ۳ (2-of-3)، سه امضاکننده مجزا کلیدها را در اختیار دارند و برای جابه‌جایی دارایی، حداقل دو نفر از آن‌ها باید تراکنش را تایید کنند. سیستم چندامضایی می‌تواند وابستگی به یک کلید یا یک دستگاه واحد را کاهش دهد، اما همیشه نیاز به کیف‌پول سخت‌افزاری را از بین نمی‌برد. برای مثال، پلتفرم Casa خدمات حضانت چندامضایی را برای افراد و خانواده‌ها ارائه می‌دهد که ساختار آن ترکیبی از یک کیف‌پول سخت‌افزاری، یک تلفن همراه و یک کلید نگهداری‌شده توسط خودِ شرکت Casa است. PlanB می‌گوید از انتقال بیت‌کوین‌هایش به ETF پشیمان نیست. منبع: PlanB بسیاری از بزرگ‌ترین پروژه‌های اکوسیستم اتریوم، خزانه‌داری خود را از طریق کیف‌پول Safe (با نام سابق Gnosis Safe) مدیریت می‌کنند؛ یک حساب هوشمند چندامضایی درون‌زنجیره‌ای که دارای رابط کاربری مبتنی بر وب است. در حالی که این ساختار می‌تواند ریسک لو رفتن یا گم شدن یک کلید واحد را کاهش دهد، ترتیبات چندامضایی معایبی نیز دارند. برای مثال، در ساختارهای چندنفره، امضاکنندگان باید همیشه در دسترس باشند؛ از طرفی کیف‌پول‌های مبتنی بر قرارداد هوشمند ممکن است دارای آسیب‌پذیری‌هایی در کد یا پیکربندی خود باشند و همچنین اگر هکری بتواند به تعداد کافی از امضاکنندگان نفوذ کند، باز هم قادر به تایید تراکنش خواهد بود. هماهنگ کردن تاییدیه‌ها همچنین می‌تواند سرعت نقل‌وانتقالات را کاهش دهد که در مواقع اضطراری به‌ویژه زمانی که امضاکنندگان در مکان‌ها و مناطق زمانی متفاوتی قرار دارند می‌تواند مشکل‌ساز باشد. نیک نومان (Nick Neuman)، مدیرعامل Casa، اوایل این ماه گفت که حتی با وجود ساختار چندامضایی، کاربران همچنان باید ریسک خود را میان چندین ارائه‌دهنده مختلف تقسیم کنند و تنها به یکی متکی نباشند. ۴. صرافی‌های متمرکز: سپردن مسئولیت نگهداری به دیگران نگهداری ارز دیجیتال در یک صرافی متمرکز، مسئولیت مدیریت کلید خصوصی را به یک شرکت منتقل می‌کند و بخش عمده‌ای از بارِ سنگینِ تامین امنیت شخصی را از دوش شما برمی‌دارد. این روش قطعا برای معامله‌گران فعال یا هولدرهایی که تمایلی به مدیریت فایل‌های پشتیبان و عبارات بازیابی ندارند، راحت‌تر است. اما شعار قدیمی «کلیدهایت دست خودت نیست، کوین‌هایت مال خودت نیست» دقیقاً در اینجا مصداق پیدا می‌کند. تاریخ کوتاه ارزهای دیجیتال پر از حوادث هک و سوءاستفاده در صرافی‌هاست؛ از مدیرانی که کلید دسترسی به دارایی‌های کاربران را با خود به گور بردند (مانند صرافی QuadrigaCX) گرفته تا یکی از بزرگ‌ترین هک‌های بیت‌کوین در تاریخ (Mt. Gox) که سرمایه‌گذارانش پس از ۱۳ سال هنوز در انتظار دریافت کوین‌های خود هستند. البته امنیت عملیاتی صرافی‌های متمرکز پیشرفت چشمگیری داشته است و بسیاری از آن‌ها اکنون گزارش‌های «اثبات ذخیره» (Proof-of-Reserves) منتشر می‌کنند یا صندوق‌های اضطراری برای جبران خسارت‌ها دارند. بسیاری از صرافی‌های متمرکز گزارش‌های اثبات ذخیره منتشر می‌کنند. منبع: بایننس (Binance) با این وجود، اثبات ذخیره در واقع سلامت مالی کامل یک شرکت یا توانایی آن برای ایفای تمام تعهدات و بدهی‌هایش را تضمین نمی‌کند. علاوه بر این، با افزایش الزامات گزارش‌دهی رمزارزها از جمله از طریق «چارچوب گزارش‌دهی دارایی‌های رمزارزی» سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) صرافی‌ها مشتریان را ملزم به ارائه اطلاعات هویتی، محل سکونت و اطلاعات مالیاتی می‌کنند و عدم رعایت این موارد می‌تواند منجر به محدود شدن حساب یا تعلیق برداشت‌ها شود. ۵. کیف‌پول‌های کاغذی: آفلاین، اما نه لزوماً امن‌تر یک کیف‌پول کاغذی به طور سنتی شامل یک آدرس ارز دیجیتال و کلید خصوصی متناظر با آن است که روی کاغذ چاپ شده‌اند. اگرچه کیف‌پول‌های کاغذی اطلاعات کلید را بدون نیاز به دستگاه سخت‌افزاری به صورت آفلاین نگه می‌دارند، اما ساختِ ایمنِ آن‌ها می‌تواند دشوار باشد؛ زیرا یک رایانه آلوده به بدافزار، یک ابزار تولیدکننده مخرب یا یک منبع ضعیف در تولید اعداد تصادفی می‌تواند کلید را پیش از چاپ شدن لو بدهد. و صدالبته، کاغذ به راحتی گم می‌شود یا آسیب می‌بیند؛ قطعاً دلتان نمی‌خواهد کنار این نوع ابزار نگهداری رمزارز، یک سیگار برگ برای جشن گرفتن دود کنید! (هرچند حک کردن عبارت بازیابی روی ورق‌های فلزی جایگزین خوبی برای کاغذ است). همچنین هنگام خرج کردن دارایی‌ها، اگر کلید خصوصی به یک کیف‌پول متصل به اینترنت وارد (Import) شود، امنیت آن ممکن است به خطر بیفتد. بنابراین، هرچند کیف‌پول‌های کاغذی جایگزینی برای کیف‌پول‌های سخت‌افزاری محسوب می‌شوند، اما برای اکثر کاربران گزینه بهتری نیستند و در مقایسه با گزینه‌های ذخیره‌سازی آفلاینِ قابل‌مدیریت‌تر، انتخاب ضعیفی به شمار می‌روند. در نهایت، هیچ روش ایده‌آل و واحدی برای نگهداری ارزهای دیجیتال وجود ندارد و برای هر سرمایه‌گذار، انتخاب نهایی به شرایط و نیازهای شخصی او بستگی خواهد داشت. همان‌طور که اسنایدر می‌گوید: کاربران کیف‌پول‌های شخصی (Self-custody) معمولاً به دو دسته تقسیم می‌شوند: یا بومیان قدیمی دنیای رمزارز هستند که دیدگاه و تسلط بسیار قوی بر شیوه‌های امنیت شخصی خود دارند، و یا سایر افراد. او در پایان می‌گوید که اگر شما جزو دسته اول نیستید، حضانت شخصی شاید به طور کلی بهترین گزینه برایتان نباشد و نگهداری بخشی از رمزارزها در یک صرافی متمرکز و یک صندوق ETF می‌تواند «ابزاری بسیار کاربردی به عنوان بخشی از یک رویکرد سبدگردانی برای نگهداری ارزهای دیجیتال» باشد.

به گفته کی یانگ جو، بنیان‌گذار و مدیرعامل پلتفرم تحلیلی کریپتوکوانت (CryptoQuant)، افزایش هش‌ریت بیت کوین نمایانگر یک «سیگنال صعودی غیرمستقیم» از سوی سرمایه‌گذاران نهادی است که از چندین شرکت استخراج بیت کوین سهامی عام حمایت می‌کنند. جو روز پنجشنبه در پستی در شبکه اجتماعی ایکس (X) نوشت: هش‌ریت بالاتر به معنای امنیت قوی‌تر و اصول بنیادی بهتر به عنوان یک ذخیره ارزش است. او در ادامه افزود که این موضوع را یک سیگنال صعودی می‌بیند، چرا که ماینرهای سهامی عام تا حد زیادی توسط موسسات مالی سنتی (TradFi) حمایت می‌شوند. هش‌ریت (Hashrate) معیاری برای سنجش قدرت محاسباتی یک شبکه بلاکچینی است و نشان می‌دهد که در هر ثانیه چه تعداد محاسبات هش انجام می‌شود. بر اساس داده‌های کریپتوکوانت، هش‌ریت بیت کوین (BTC) از کف‌های تابستان حدود ۴۵ درصد بازیابی شده و از حدود ۷۲۶ اگزاهش بر ثانیه (EH/s) در ماه جولای، به حدود ۱,۰۵۰ اگزاهش بر ثانیه در روز چهارشنبه رسیده است. این روند بازیابی از دیدگاه جو، تاییدیه‌ای نهادی بر امنیت و ارزش بلندمدت بیت کوین تلقی می‌شود و به طور کلی نیز به عنوان نشانه‌ای از اطمینان ماینرهای بیت کوین شناخته می‌شود. با این حال، هش‌ریت جهانی همچنان پایین‌تر از اوج ۱,۳۰۵ اگزاهش بر ثانیه خود قرار دارد که در اکتبر ۲۰۲۵، زمانی که قیمت بیت کوین بالای ۱۱۱,۰۰۰ دلار معامله می‌شد، به ثبت رسیده بود. قیمت بیت کوین در زمان بازگشایی بازارهای سهام ایالات متحده در روز پنجشنبه، در محدوده ۸۱,۸۴۳ دلار معامله می‌شد. گسترش ظرفیت استخراج بیت کوین توسط شرکت NIP Group ماینرهای سهامی عام بیت کوین، مانند شرکت NIP Group (با نماد NIPG) که در بورس نزدک فهرست شده است، به گسترش ظرفیت استخراج خود ادامه می‌دهند و بیش از پیش به افزایش هش‌ریت بیت کوین کمک می‌کنند. بر اساس اطلاعیه روز سه‌شنبه، شرکت NIP Group از مرحله سوم توافق‌نامه خرید دارایی‌های روی رک (On-rack) خود برای تصاحب حدود ۴.۴۷ اگزاهش بر ثانیه سخت‌افزار استخراج بیت کوینِ از پیش مستقرشده پرده برداشت. انتظار می‌رود پس از نهایی شدن این قرارداد، دستگاه‌های مذکور فوراً تولید بیت کوین این ماینر را افزایش دهند و مجموع هش‌ریت این شرکت در هر سه مرحله به ۱۳.۸۵ اگزاهش بر ثانیه برسد. بر اساس داده‌های پلتفرم Ziven، شرکت NIP Group در حال حاضر با ۳.۱۱ اگزاهش بر ثانیه هش‌ریت عملیاتی، در رتبه شانزدهم بزرگ‌ترین ماینرهای سهامی عام بیت کوین قرار دارد. در این رتبه‌بندی، شرکت بیت‌دیر (Bitdeer) با ۷۹.۹ اگزاهش بر ثانیه در جایگاه نخست ایستاده است. بر اساس داده‌های یاهو فایننس (Yahoo Finance)، قیمت سهام شرکت NIP Group در روز چهارشنبه ۶.۸ درصد کاهش یافت و در قیمت ۶.۱۰ دلار بسته شد تا افت یک‌ساله آن به ۸۶ درصد برسد. سایر ماینرهای بزرگ بیت کوین نیز در روز چهارشنبه، هم‌زمان با شدیدترین موج فروش در بازار سهام ایالات متحده از ماه جولای تاکنون، شاهد سقوط قیمت سهام خود بودند. سهام شرکت‌های تِراولف (TeraWulf)، کور ساینتیفیک (Core Scientific)، سایفر ماینینگ (Cipher Mining) و آیرن (IREN) هر کدام حدود ۱۲ درصد از ارزش خود را از دست دادند؛ چرا که آمار تورم بالاتر از حد انتظار، ماینرهای بیت کوین و شرکت‌های زیرساخت هوش مصنوعی را تحت فشار قرار داد.

بر اساس یک نظرسنجی اولیه هفت‌روزه در پلتفرم اسنپ‌شات (Snapshot) که صبح روز پنجشنبه به پایان رسید، دارندگان توکن استارک‌نت (STRK - با ۲.۱۳٪ کاهش) به طور قاطع از پیشنهادی برای پژوهش درباره انتقال از یک شبکه لایه‌دوم اتریوم به یک شبکه لایه‌اول مستقل و مقاوم در برابر رایانش کوانتومی حمایت کرده‌اند. به گفته استارک‌ویر، بیش از ۹۳.۵ درصد از قدرت رأی‌دهی با مشارکت بیش از ۲,۸۰۰ کیف پول از این پیشنهاد حمایت کردند. شرکت توسعه‌دهنده پشت استارک‌نت در این نظرسنجی شرکت نکرد و تصمیم‌گیری را به جامعه واگذار نمود. به دنبال این نتایج، استارک‌ویر و بنیاد استارک‌نت پژوهش‌های بیشتری را درباره این انتقال احتمالی انجام خواهند داد. با این حال، دارندگان توکن STRK باید در آینده مجدداً برای هرگونه پیشنهاد جهت جابه‌جایی عملی شبکه رأی بدهند. الی بن-ساسون (Eli Ben-Sasson)، مدیرعامل استارک‌ویر، به رسانه د بلاک گفت: ما حتی پیش از شروع تعطیلات آخر هفته، کار روی وایت‌پیپر را آغاز می‌کنیم و امیدواریم پیش‌نویس آن را در ماه نوامبر برای بررسی دقیق عمومی منتشر کنیم. جامعه استارک‌نت تصمیم گرفته است در بزرگ‌ترین چالش امنیتی که دنیای رمزارزها تاکنون با آن روبه‌رو بوده، پیشگام باشد. ایجنت‌های هوش مصنوعی تهدید کوانتومی را به شکلی سرعت می‌بخشند که بسیاری متوجه آن نیستند. رقابت آغاز شده است. تیم توسعه‌دهنده توضیح داد که استارک‌نت بر پایه رمزنگاری مبتنی بر هش (Hash-based cryptography) ساخته شده و حساب‌های کاربری آن می‌توانند بدون نیاز به تغییر در پروتکل، امضاهای پسا-کوانتومی را بپذیرند. با این وجود، از آنجا که این شبکه امنیت خود را از اتریوم به ارث می‌برد، تنها به اندازه بلاکچین زیربنایی خود در برابر تهدیدات کوانتومی ایمن است. بن-ساسون افزود: هدف‌گذاری سال ۲۰۲۹ اتریوم برای ایمن شدن در برابر کوانتوم بسیار دیر است و ضرب‌الاجل‌ها معمولاً به تعویق می‌افتند؛ این را از هر کسی که منتظر به‌روزرسانی مرج (Merge) بود بپرسید. او سال ۲۰۲۷ را به عنوان هدف استارک‌نت برای ایمن شدن در برابر کوانتوم تعیین کرده است، هرچند هنوز هیچ تاریخی برای انتقال احتمالی به لایه‌اول توافق نشده است. امنیت کوانتومی و وابستگی‌ها به اتریوم بن-ساسون نخستین بار ایده لایه‌اول را در ۸ اکتبر مطرح کرد و نظرسنجی هفت‌روزه جامعه در ۱۵ اکتبر آغاز شد. طبق این پیشنهاد، مسئله اصلی بر سر استفاده مداوم استارک‌نت از اتریوم برای پل ارتباطی (Bridge) و دسترس‌پذیری داده‌ها (Data Availability) است؛ چرا که این بخش‌ها نمی‌توانند مستقل از اتریوم در برابر کوانتوم ایمن شوند. استارک‌ویر پیش‌تر در ماه ژوئن یک نقشه راه سه‌مرحله‌ای پسا-کوانتومی را ترسیم کرده بود. به گفته بنیاد استارک‌نت، صرف‌نظر از مسیری که جامعه استارک‌نت انتخاب کند، STRK توکن بومی این شبکه باقی خواهد ماند، هیچ توکن جدیدی معرفی نخواهد شد و پل‌های ارتباطی اتریوم به استارک‌نت باز خواهند ماند.

شرکت گری‌اسکیل (Grayscale) قابلیت پذیره‌نویسی غیرنقدی را به ۱۰ محصول سرمایه‌گذاری دارایی‌های دیجیتال گسترش داده است که به سرمایه‌گذاران واجد شرایط اجازه می‌دهد توکن‌های خود را بدون نیاز به فروش اولیه و تبدیل آن‌ها به پول نقد، مستقیماً با سهام این صندوق‌ها مبادله کنند. محصولات در دسترس شامل صندوق «Bitcoin Mini Trust ETF»، صندوق «Ethereum Staking Mini ETF» و همچنین ETFها یا تراست‌های مرتبط با آوالانچ (Avalanche)، چین‌لینک (Chainlink)، دوج‌کوین (Dogecoin)، هایپرلیکویید (Hyperliquid)، سولانا (Solana)، سویی (Sui)، ریپل (XRP) و زی‌کش (Zcash) هستند که حداقل سرمایه‌گذاری در آن‌ها از حدود ۸۰,۳۰۰ دلار تا ۳۶۴,۸۰۰ دلار متغیر است. این شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری متمرکز بر ارزهای دیجیتال اعلام کرد که این گزینه می‌تواند دغدغه‌ها و مسئولیت‌های نگهداری شخصی (Self-custody) را کاهش دهد و به طور بالقوه هزینه‌های تراکنش را پایین بیاورد؛ در حالی که به سرمایه‌گذاران امکان دسترسی به حساب‌های کارگزاری سنتی و بازنشستگی، استفاده به عنوان وثیقه و سایر ابزارهای مدیریت سبد دارایی را می‌دهد. محصولات گری‌اسکیل که در حال حاضر برای پذیره‌نویسی غیرنقدی در دسترس هستند استیو ونورنی (Steve Vanourny)، رئیس بخش شاخص در گری‌اسکیل، در بیانیه‌ای گفت: با بالغ‌تر شدن بازار دارایی‌های دیجیتال، سرمایه‌گذاران به دنبال راه‌های امن‌تر و کارآمدتر برای مدیریت دارایی‌های کریپتویی خود هستند. با توجه به افزایش تهدیدات امنیت سایبری، از جمله سوءاستفاده‌ها و حملات در بخش نگهداری شخصی و امور مالی غیرمتمرکز (DeFi)، نگهداری سازمانی (Institutional custody) به طور فزاینده‌ای ارزشمند شده است. به گفته ونورنی، سرمایه‌گذاری غیرنقدی پلی میان مالکیت مستقیم ارز دیجیتال و مدیریت سبد سهام سنتی ایجاد می‌کند و ضمن فراهم کردن دسترسی به محصولات سرمایه‌گذاری با مدیریت حرفه‌ای، به بهره‌مندی از مزایای دیگر نیز کمک می‌کند. کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) در جولای ۲۰۲۵ ایجاد و بازخرید غیرنقدی را برای ETPهای ارز دیجیتال تصویب کرد. SEC این تراکنش‌ها را برای مشارکت‌کنندگان مجاز (Authorized Participants) تایید کرده بود، در حالی که گری‌اسکیل اکنون راهی را در اختیار سرمایه‌گذاران واجد شرایط قرار می‌دهد تا مشروط به قوانین خاص هر محصول و الزامات واسطه‌ها، توکن‌های خود را مستقیماً در ازای دریافت سهام ارائه دهند. پاول اتکینز (Paul Atkins)، رئیس SEC، در آن زمان گفته بود: امروز روز جدیدی در SEC است. سرمایه‌گذاران از این مجوزها بهره‌مند خواهند شد، چرا که این محصولات را کم‌هزینه‌تر و کارآمدتر می‌کنند.

متیو پرینس (Matthew Prince)، مدیرعامل کلودفلر (Cloudflare)، هشدار داد که پس از افشای عمومی دو آسیب‌پذیری حیاتی در زبان برنامه‌نویسی PHP، شبکه این شرکت شاهد میلیون‌ها تلاش برای نفوذ و سوءاستفاده بوده است. پرینس روز پنجشنبه در پستی در شبکه اجتماعی ایکس (X) اظهار داشت که در ۱۰ ساعت منتهی به افشای رسمی این آسیب‌پذیری‌ها، شبکه کلودفلر هزاران تلاش برای سوءاستفاده را ثبت کرده بود که این رقم اکنون به «میلیون‌ها» مورد رسیده است. کلودفلر یک شرکت زیرساخت اینترنتی است که به بارگذاری سریع‌تر وب‌سایت‌ها کمک کرده و از آن‌ها در برابر حملات سایبری محافظت می‌کند. به گفته این شرکت، حدود یک‌پنجم از کل وب‌سایت‌های جهان ترافیک خود را از طریق شبکه کلودفلر مسیردهی می‌کنند. روز چهارشنبه، بنیاد پی اچ پی (PHP Foundation) اذعان کرد که کمبود منابع باعث به تعویق افتادن رفع یک نقص امنیتی حیاتی شده است که نخستین بار در سال ۲۰۲۴ شناسایی شده بود. این آسیب‌پذیری‌ها می‌توانند به مهاجمان اجازه دهند تا بدافزارها را گسترش دهند یا اسکریپت‌های مخرب را به وب‌سایت‌های سراسر جهان تزریق کنند. بر اساس داده‌های سرویس پژوهشی W3Techs، زبان PHP نیروی محرکه حدود ۶۹ درصد از وب‌سایت‌هایی است که زبان برنامه‌نویسی سمت سرور (Server-side) آن‌ها مشخص است. بخش سایبری پلیس فدرال آمریکا (FBI) نیز روز چهارشنبه در پستی در شبکه ایکس هشدار داد که این دو آسیب‌پذیری حیاتی ممکن است «به عوامل مخرب سایبری اجازه دهند تا از راه دور کدهایی را در هسته PHP اجرا کنند و احتمالا داده‌ها و شبکه‌های حساس را به خطر بیندازند.» اف‌بی‌آی از سازمان‌ها خواست تا فوراً سیستم‌های خود را به‌روزرسانی کنند یا سیستم‌های آسیب‌دیده را از دسترس خارج نمایند. در پی این هشدار، چندین سازمان و نهاد دولتی روز چهارشنبه به عنوان یک اقدام پیشگیرانه، وب‌سایت‌های خود را به صورت موقت از دسترس خارج کردند.

یک گروه لابی‌گری برای بانک‌های ایالات متحده درباره قوانین تازه نهایی‌شده دفتر کنترل ارز (OCC) در خصوص صدور و نگهداری استیبل‌کوین‌های پرداخت اظهارنظر کرده و استدلال کرده است که تفسیر این نهاد نظارتی برخلاف نیت و هدف کنگره بوده است. انجمن بانکداران آمریکا (ABA) در اطلاعیه‌ای در روز چهارشنبه اعلام کرد که اگرچه قوانین نهایی OCC برای اجرای قانون جینیس (GENIUS Act) شامل «چند گام مثبت» بوده است، اما این گروه بانکی همچنان نسبت به مفاد مربوط به سوددهی (Yield) استیبل‌کوین‌ها انتقاد دارد. این نهاد نظارتی بندی را حذف کرده است که بر اساس آن، فرض بر این گذاشته می‌شد که برخی توافقات با اشخاص ثالث، ممنوعیت قانونی پرداخت سود را نقض می‌کنند. انجمن بانکداران آمریکا گفت: قانون نهایی، تدابیر حفاظتی پیشنهادی اولیه OCC را که به توافقات غیرمستقیم شامل شرکت‌های وابسته، صرافی‌ها و سایر شرکای توزیع می‌پرداخت، حذف کرده است. در نتیجه، صادرکنندگان استیبل‌کوین‌های پرداخت می‌توانند سودی که از نظر اقتصادی معادل همان سود بانکی است را ارائه دهند، در حالی که به طور فنی از ممنوعیت قانونی فرار می‌کنند. همچنین OCC از پذیرش یک فرض کلی‌تر علیه توافقاتی که با هدف دور زدن این ممنوعیت طراحی شده‌اند، خودداری کرده است. این گروه در ادامه افزود: این خلأها خطر تضعیف تمایزی را که کنگره میان استیبل‌کوین‌های پرداخت و سپرده‌های بانکی سنتی قائل شده بود به همراه دارد و منابع مالی‌ای را که بانک‌ها برای پرداخت وام‌های محرک اقتصاد ایالات متحده استفاده می‌کنند، تهدید می‌کند. پاداش‌ها و سود استیبل‌کوین‌ها یکی از مسائل کلیدی بود که قانون‌گذاران و گروه‌های ذی‌نفع پیش و پس از تصویب قانون GENIUS در کنگره در جولای ۲۰۲۵ درباره آن بحث کردند و این موضوع همچنان در جریان مذاکرات مربوط به قانون شفافیت بازار دارایی‌های دیجیتال (Digital Asset Market Clarity Act) لایحه ساختار بازار رمزارزها که پس از رأی‌گیری ناموفق آیین‌نامه‌ای در سنا در ماه گذشته، در حال حاضر در وضعیت بلاتکلیفی قرار دارد با بررسی‌های موشکافانه روبه‌رو است. شایان ذکر است که انجمن بلاک‌چین (Blockchain Association) از تغییر در بخش ممنوعیت سود استقبال کرد و استدلال نمود که OCC «قانون نهایی را بیشتر با متن قانونی همسو کرده است.» در مقابل، مؤسسه سیاست‌گذاری بانکی (Bank Policy Institute)، یکی دیگر از گروه‌های حامی صنعت بانکداری، تا حد زیادی با انجمن بانکداران آمریکا (ABA) هم‌صدا شد و اعلام کرد: تصمیم برای حذف فرض ممنوعیت سود، ابهام را جایگزین شفافیت می‌کند و سیستم بانکی و مشتریان آن را در معرض خطر خروج سپرده‌ها قرار می‌دهد. دفتر کنترل ارز (OCC) قوانین خود را پیش از اجرایی شدن قانون GENIUS در ژانویه ۲۰۲۷ نهایی کرد. انتظار می‌رود سایر وزارتخانه‌ها و نهادهای دولتی، از جمله فدرال رزرو و وزارت خزانه‌داری، قوانین مربوط به قانون GENIUS را در چارچوب حیطه اختیارات خود بر استیبل‌کوین‌ها منتشر کنند.

صرافی تحت مدیریت دافی در حال حاضر از کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) شکایت کرده تا این طبقه‌بندی را به کرسی بنشاند؛ این در حالی است که نهاد ناظر می‌گوید CME خودش هم می‌تواند همین قراردادها را فهرست و عرضه کند. چرا دافی می‌گوید قراردادهای دائمی (Perps) سوآپ هستند؟ کمیسیون CFTC پیش‌تر دیدگاهی کاملاً متضاد اتخاذ کرده و در تاریخ ۲۹ مه، قرارداد دائمی بیت‌کوین (BTC) متعلق به پلتفرم بازار پیش‌بینی کالشی (Kalshi) را به عنوان یک قرارداد آتی (Futures contract) تأیید کرده است. قراردادهای دائمی، قراردادهایی بدون تاریخ انقضا هستند که به معامله‌گران اجازه می‌دهند موقعیت‌های اهرمی (Leveraged) خود را برای مدت نامحدود نگه دارند. استدلال دافی بر فاندینگ ریت (Funding rate) استوار است؛ یعنی پرداخت‌هایی که دارندگان موقعیت‌های خرید (Longs) و فروش (Shorts) بین یکدیگر رد و بدل می‌کنند تا قیمت قرارداد دائمی همگام با قیمت‌های بازار اسپات (Spot) باقی بماند. و این دقیقاً تعریف یک سوآپ است. — تری دافی، مدیرعامل گروه CME، در مصاحبه‌ای پس از ثبت رکورد درآمد سه‌ماهه سوم این صرافی آیا یک محصولِ مخصوصِ معامله‌گران خرد، برای یک صرافی نهادی ارزش شکایت کردن دارد؟ دافی اظهار داشت که قراردادهای دائمی عمدتاً محصولاتی برای معامله‌گران خرد هستند و خارج از پایگاه مشتریان اصلی CME قرار می‌گیرند. او در یک تماس تلفنی در ماه ژوئیه، سهم معامله‌گران نهادی را ۹۴ درصد از حجم معاملات نیمه اول سال اعلام کرد و گفت که مشتریان آن‌ها تمایلی به قراردادهای دائمی نشان نداده‌اند. در مقابل، دادخواست ۱۸ ژوئنِ CME ادعا می‌کند که قراردادهای دائمی پلتفرم کالشی، سرمایه‌گذاران خردی را هدف قرار می‌دهند که از محصولات CME نیز استفاده می‌کنند. در همین حال، درخواست رد شکایتِ CFTC در تاریخ ۲ سپتامبر استدلال می‌کند که CME فاقد اهلیت قانونی برای طرح دعوا (Legal standing / حق شکایت) است، زیرا خودش هم می‌تواند قراردادهای دائمی را فهرست کند. اگر دادگاه یکی از این دو برچسب را انتخاب کند، چه چیزی برای معامله‌گران آمریکایی در میان خواهد بود؟ مؤسسه حقوقی کاهیل (Cahill) می‌گوید که وضعیتِ «قرارداد آتی» نحوه حفاظت از وثیقه مشتریان را تغییر می‌دهد و از اعمال قوانین مالیاتیِ مشابه با قراردادهای آتی پشتیبانی می‌کند، هرچند ابهامات مالیاتی همچنان پابرجاست. دافی هشدار داد که برخی از قراردادهای دائمی در صرافی‌های خارج از کشور با اهرم ۲۵۰ برابری (250x) کار می‌کنند و گفت که هیچ قانون‌گذاری مشخصی برای محدود کردن آن ندیده است. او وعده‌های شرکت‌های تازه‌وارد برای محدود کردن اهرم را بدون وجود قوانین الزام‌آور در پشت آن‌ها، پوچ و توخالی خواند. در مقابل، طارق منصور (Tarek Mansour)، مدیرعامل کالشی، گفت که قراردادهای دائمی این پلتفرم اهرمی در حدود ۶ برابر ارائه می‌دهند که با قراردادهای آتی سنتی قابل مقایسه است. در حال حاضر، هیچ حکمی از سوی دادگاه گزارش نشده است. رد شدن این پرونده به دلیل عدم اهلیت قانونی، می‌تواند بدون تصمیم‌گیری درباره اینکه آیا قرارداد دائمی یک «قرارداد آتی» است یا «سوآپ»، به پرونده پایان دهد؛ موضوعی که بازاری را به جا می‌گذارد که هر صرافی ثبت‌شده‌ای اکنون می‌تواند تحت طبقه‌بندی‌ای که هیچ دادگاهی درباره آن تصمیم نگرفته است، به فهرست کردن این قراردادها بپردازد.

بنیاد PHP (PHP Foundation) اذعان کرده است که تردید در تصمیم‌گیری و کمبود منابع، رفع یک نقص امنیتی حیاتی را که نخستین بار در سال ۲۰۲۴ شناسایی شده بود به تأخیر انداخته است؛ این بنیاد، روند متوقف‌شده در واکنش به این مشکل را یک «شکست ساختاری» نامید. نهادهای دولتی و سایر سازمان‌ها در سراسر جهان روز چهارشنبه به عنوان اقدامی احتیاطی، وب‌سایت‌های خود را از دسترس خارج کردند؛ هم‌زمان، PHP پچ‌های اضطراری را برای دو آسیب‌پذیری حیاتی و مرتبط منتشر کرد. این حفره‌های امنیتی می‌توانستند به مهاجمانِ احراز هویت‌نشده اجازه دهند بدون نیاز به ورود به سیستم، کدهای خود را روی سرورهای آسیب‌دیده اجرا کنند. زبان برنامه‌نویسی PHP به طور گسترده‌ای برای راه‌اندازی وب‌سایت‌ها و برنامه‌های تحت وب، از جمله سیستم‌های مدیریت محتوا (CMS)، مورد استفاده قرار می‌گیرد. در یک پست وبلاگی که پس از انتشار این وصله امنیتی منتشر شد، این بنیاد توضیح داد که چگونه توسعه‌دهندگانش نخستین بار نشانه‌های این آسیب‌پذیری را در سال ۲۰۲۴ کشف کردند، اما برای یافتن راه‌حلی که اکوسیستم عظیم نرم‌افزارهای ساخته‌شده با PHP را مختل نکند، با چالش روبه‌رو شدند. بنیاد PHP در این باره گفت: در کنار نبود یک مسیر شناخته‌شده برای اجرای کد از راه دور (RCE) و همچنین کوچک بودن تیم توسعه‌دهندگان اصلی که دانش عمیق لازم از موتور این زبان را داشتند اما درگیر مسئولیت‌های متعددی بودند، این فرآیند تصمیم‌گیری باعث شد کار روی رفع این مشکل طی ماه‌ها بارها متوقف و دوباره از سر گرفته شود. این بنیاد افزود: ما قصد نداریم تظاهر کنیم که غیر از این بوده است: این تأخیر یک شکست ساختاری بود که هم ناشی از فرآیند تصمیم‌گیری تیم امنیتی و هم ناشی از کمبود منابع آن بود. توجه این بنیاد در تاریخ ۱۱ اوت (۲۰ مرداد) بار دیگر به این آسیب‌پذیری جلب شد و شرکت امنیتی کالیف (Calif) و شرکت اوپن‌ای‌آی (OpenAI) به طور مستقل همان مشکل زیربنایی را گزارش کردند و شرکت کالیف توانست امکان «اجرای کد از راه دور به صورت غیرمشروط» را به نمایش بگذارد؛ موضوعی که رفع این باگ را به بالاترین اولویت امنیتی تبدیل کرد. خاموشی وب‌سایت‌ها در پی هراس امنیتی PHP با اقدام توسعه‌دهندگان برای قطع دسترسی به وب‌سایت‌ها جهت آماده‌سازی و نصب پچ‌‌های اضطراری، این اختلال به سراسر جهان گسترش یافت. کشور هلند سرویس هویت دیجیتال خود را متوقف کرد و مرکز ملی امنیت سایبری این کشور نیز وب‌سایت خود را از دسترس خارج نمود. به گزارش رویترز، ارائه‌دهنده دولتی خدمات فناوری اطلاعات در فنلاند (Valtori) خدمات وب عمومی دولتی را قطع کرد، در حالی که وزارت کشور فرانسه نیز به طور موقت وب‌سایت‌های استانداری‌ها را آفلاین کرد. همچنین مرکز فدرال فناوری اطلاعات آلمان (ITZBund) چندین وب‌سایت را غیرفعال نمود. در استرالیا، اداره سیگنال‌های استرالیا (ASD) تأیید کرد که وب‌سایت امنیت سایبری این نهاد به آدرس cyber.gov.au در میان سایت‌های دولتی متأثر از مشکل PHP بوده است. سانائه تاکایچی (Sanae Takaichi)، نخست‌وزیر ژاپن، با انتشار پستی در شبکه اجتماعی ایکس (X) از اپراتورهای وب‌سایت‌ها خواست تا برای اعمال هرچه سریع‌تر این پچ امنیتی آماده شوند. او در پست خود نوشت که اگر امکان اعمال فوری پچ وجود ندارد، تعلیق موقت عملکردهای وب‌سایت می‌تواند ریسک را کاهش دهد. بنیاد ویکی‌مدیا (Wikimedia Foundation) که اداره ویکی‌پدیا را بر عهده دارد، اعلام کرد که به عنوان اقدامی احتیاطی، برخی از سرویس‌های پشتیبانی خود از جمله Toolforge و Cloud VPS را که میزبان ابزارها و پروژه‌های مورد استفاده توسعه‌دهندگان داوطلب هستند، آفلاین کرده است و منجر به از دسترس خارج شدن بخش‌هایی از ویکی‌پدیا در روز چهارشنبه شد. شرکت امنیت بلاک‌چین اسلومیست (SlowMist) اعلام کرد که سرویس MistEye این شرکت میزان استفاده از PHP را در سراسر صنعت ارزهای دیجیتال بررسی کرده و از صرافی‌ها، پلتفرم‌های دیفای (DeFi) و ارائه‌دهندگان کیف پول خواسته است تا میزان آسیب‌پذیری خود را بررسی و سیستم‌هایشان را ارتقا دهند. این شرکت در میان ۱,۴۸۸ دامنه بررسی‌شده، ۷۹۳ دامنه را که دارای اثر انگشت مستقیم از PHP بودند، شناسایی کرد. سازمان اینترسکت (Intersect)، یک نهاد عضویت‌محور که از توسعه و حاکمیت بلاک‌چین کاردانو (Cardano) پشتیبانی می‌کند، اعلام کرد که تا زمان ارزیابی آسیب‌پذیری‌های احتمالی، بخش ناحیه کاربری اعضا (Members Area) خود را به صورت موقت آفلاین کرده است. در زمان نگارش این مطلب، این صفحه همچنان از دسترس خارج است. جف لانگل‌هوفر (Jeff Lunglhofer)، مدیر ارشد امنیت صرافی کوین‌بیس (Coinbase)، گفت که این شرکت هیچ نشانه‌ای از وجود نمونه‌های آسیب‌پذیر PHP در سیستم‌های خود نیافته است. او اظهار داشت: هر زمان که درباره چنین آسیب‌پذیری‌هایی می‌شنویم، به طور خودکار یک بررسی و پاکسازی کامل انجام می‌دهیم تا مطمئن شویم همه‌چیز تا جای ممکن ایمن است. ما همچنین برای اطمینان بیشتر با تأمین‌کنندگان شخص ثالث خود همکاری می‌کنیم. شرکت زیرساخت دارایی‌های دیجیتال بیت‌گو (BitGo) نیز اعلام کرد که پلتفرم این شرکت تحت تأثیر آسیب‌پذیری PHP قرار نگرفته است. در همین حال، چانگ‌پنگ ژائو (Changpeng Zhao - CZ)، هم‌بنیان‌گذار بایننس، روز چهارشنبه به کاربران اینترنت هشدار داد که در چند روز آینده هنگام بازدید از هر وب‌سایتی «بسیار مراقب» باشند، زیرا ممکن است برخی از مدیران وب‌سایت‌ها هنوز پچ‌های امنیتی جدید را دریافت و نصب نکرده باشند. شرکت OpenAI یک مهارت Codex منتشر کرده است تا به اپراتورهای وب‌سایت‌ها کمک کند نسخه‌های احتمالی آسیب‌پذیر PHP را بررسی کرده و به‌روزرسانی‌های مرتبط را شناسایی کنند؛ این ابزار از طریق گیت‌هاب (GitHub) قابل دسترسی است. تیم امنیتی PHP اعلام کرد که در زمان افشای عمومی این موضوع، هیچ‌گونه اکسپلویت) فعالی را از این حفره امنیتی شناسایی نکرده است.

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، میزبان میزگردی در کاخ سفید درباره جرایم سایبری بود؛ آن هم در شرایطی که او و اعضای دولتش با نظارت دقیق و انتقادهای قانون‌گذاران و رأی‌دهندگان درباره اتهامات مربوط به سوءاستفاده از موقعیت شغلی خود برای کسب ثروت از طریق دارایی‌های دیجیتال روبه‌رو هستند. ترامپ روز چهارشنبه در جریان سخنرانی در این نشست گفت که در سال ۲۰۲۵، شهروندان آمریکایی «بی‌شماری» بیش از ۲۰ میلیارد دلار را به دلیل جرایم سایبری از طریق طرح‌های جعل هویت، حملات باج‌افزاری، مراکز کلاهبرداری و سایر روش‌ها از دست داده‌اند. رئیس‌جمهور آمریکا افزود که مقامات فدرال به دنبال صدور یک فرمان اجرایی در ماه مارس، ۱ میلیارد دلار «ارز سایبری مرتبط با کلاهبرداران خارجی» را مسدود کرده‌اند و در سال ۲۰۲۵ مانع از رسیدن ۱.۶ میلیارد دلار از اموال باخته‌شده به دست مجرمان سایبری شده‌اند. نکته قابل توجه این است که نه رئیس‌جمهور و نه تاد بلانش (دادستان کل)، هنگام بحث درباره کلاهبرداری‌هایی که بسیاری از آمریکایی‌ها را تحت تأثیر قرار داده است، به طور صریح از اصطلاح ارز دیجیتال (cryptocurrency) یا دارایی‌های دیجیتال (digital assets) استفاده نکردند؛ این در حالی است که گزارش‌های منتشرشده پیش از برگزاری این میزگرد حاکی از آن بود که تمرکز اصلی این رویداد بر سرکوب کلاهبرداری‌های خارجی در حوزه کریپتو خواهد بود. مارک‌وین مولین، وزیر امنیت داخلی، نیز به شکلی مشابه تنها به عبارت «اخاذی دیجیتال» اشاره کرد. واژه ارز سایبری (Cybercurrency) که ترامپ به کار برد، اصطلاحی قدیمی و منسوخ برای چیزی است که امروزه اغلب مردم آن را ارز دیجیتال یا رمزارز می‌نامند. دفتر تحقیقات فدرال (FBI) گزارش داده است که شهروندان آمریکایی در سال ۲۰۲۵، به طور مشخص ۱۱ میلیارد دلار در اثر کلاهبرداری‌های مرتبط با دارایی‌های دیجیتال از جمله از طریق دستگاه‌های خودپرداز کریپتو (Crypto ATMs) از دست داده‌اند. رئیس‌جمهور و خانواده‌اش با چندین پروژه و سرمایه‌گذاری رمزارزی در ارتباط هستند که به گفته خود ترامپ، در سال ۲۰۲۵ سودی معادل ۱.۴ میلیارد دلار نصیب او کرده‌اند؛ در حالی که طبق گزارش سازمان پابلیک سیتیزن (Public Citizen)، «طرح‌های» ادعایی او حدود ۴.۷ میلیارد دلار برای سرمایه‌گذاران زیان به بار آورده است. شرکت رمزارزی خانواده او، یعنی ورلد لیبرتی فایننشال (World Liberty Financial)، نیز به دلیل استفاده از استیبل‌کوینِ USD1 این شرکت برای تسویه یک سرمایه‌گذاری ۲ میلیارد دلاری در صرافی بایننس (Binance) توسط نهادی مرتبط با شیخ طحنون بن زاید آل نهیان در امارات متحده عربی، تحت ذره‌بین قرار گرفته است. پروژه میم‌کوین ترامپ با نام آفیشال ترامپ (TRUMP)، قرار است در تاریخ ۲۲ نوامبر یک ضیافت شام دیگر برای دارندگان این توکن برگزار کند. رویدادهای مشابهی که پیش از این توسط تیم پشتیبان این میم‌کوین سازماندهی شده بود، اتهاماتی را از سوی قانون‌گذاران و گروه‌های ذی‌نفوذ مبنی بر فروش حق دسترسی به نهاد ریاست‌جمهوری از طریق طرح‌های پرداخت در ازای امتیاز (pay-to-play) علیه ترامپ برانگیخته است. دستگیری ۳۰ نفر توسط پلیس ایتالیا در پرونده پولشویی با ارز دیجیتال میزگرد کاخ سفید پس از انتشار گزارش‌هایی برگزار شد که نشان می‌داد مقامات ایتالیایی ۳۰ نفر را به اتهام استفاده از ارزهای دیجیتال برای پولشویی میلیون‌ها دلار از طریق بانکی که گفته می‌شود با مافیا ارتباط دارد، دستگیر کرده‌اند. به گزارش بلومبرگ، پلیس ایتالیا در حال تحقیق درباره یک شبکه مجرمانه بود که پول‌های حاصل از کلاهبرداری‌های شرکتی، کلاهبرداری‌های سرمایه‌گذاری در رمزارزها و قاچاق مواد مخدر را به کیف‌پول‌های دیجیتال منتقل می‌کردند.

بر اساس داشبورد آلپنگلو در بنیاد سولانا (Solana Foundation)، اولین ارتقای بزرگ مکانیسم اجماع این شبکه با نام آلپنگلو (Alpenglow)، روز چهارشنبه روی شبکه اصلی (Mainnet) فعال شد. طبق اعلامیه ماه جولای بنیاد سولانا، ارتقای آلپنگلو به دنبال آن است که زمان نهایی‌شدن تراکنش‌ها (Finality) را تا ۹۹ درصد کاهش دهد و آن را از حدود ۱۲.۸ ثانیه به تقریباً ۱۵۰ میلی‌ثانیه برساند. فاز اول این ارتقا که Votor نام دارد، مکانیسم فعلی رأی‌گیری و نهایی‌سازی را با سیستم رأی‌گیری مستقیم اعتبارسنج‌ها (Validators) و یک سیستم مبتنی بر گواهی جایگزین می‌کند که برای کاهش زمان نهایی‌شدن تراکنش‌ها به حدود ۱۵۰ میلی‌ثانیه طراحی شده است. در فازهای بعدی، پروتکل Rotor معرفی خواهد شد که یک پروتکل جدید برای توزیع داده‌های بلاک است و قرار است جایگزین سیستم فعلی یعنی Turbine شود. آلپنگلو نخستین ارتقای اساسی در مکانیسم اجماع سولانا محسوب می‌شود که جایگزین مدل اجماع فعلی آن یعنی TowerBFT می‌گردد. هدف‌گذاری ۱۵۰ میلی‌ثانیه‌ای این ارتقا به دنبال ایجاد قطعیت و نهایی‌شدن تقریباً آنی تراکنش‌ها برای کاربران است؛ امری که می‌تواند به معنای پرداخت‌های سریع‌تر، تسویه فوری معاملات و برنامه‌های کاربردی بسیار روان‌تر و واکنش‌پذیرتر باشد. کوین‌تلگراف برای دریافت توضیحات بیشتر درباره اندازه‌گیری‌های مربوط به زمان نهایی‌شدن تراکنش‌ها در محیط‌های شبکه آزمایشی (Testnet) و عملکرد مورد انتظار آلپنگلو در کاربردهای دنیای واقعی، با بنیاد سولانا تماس گرفته است. داشبورد فعال‌سازی Alpenglow سولانا. منبع: Solana.com بر اساس داده‌های داشبورد آلپنگلو، در زمان نگارش این خبر، شبکه اصلی سولانا زمان نهایی‌شدن تراکنش ۶.۶ ثانیه و توان عملیاتی (Throughput) ۴,۷۲۱ تراکنش در ثانیه (TPS) را نشان می‌داد. آنزا (Anza): آلپنگلو «بزرگ‌ترین تغییر» در پروتکل هسته سولانا است پژوهشگران شرکت آنزا (Anza - منشعب‌شده از سولانا لبز) در یک پست وبلاگی در ماه مه نوشتند که آلپنگلو «بزرگ‌ترین تغییر در پروتکل هسته سولانا» را از زمان پیدایش شبکه (Genesis) رقم خواهد زد. کوئنتین نیپ (Quentin Kniep)، کوبی اسلیوینسکی (Kobi Sliwinski) و راجر واتنهوفر (Roger Wattenhofer)، پژوهشگران آنزا، در ۱۹ مه نوشتند: «با تأخیر (Latency) ۱۵۰ میلی‌ثانیه‌ای، سولانا می‌تواند از نظر سرعت پاسخ‌دهی با زیرساخت‌های وب ۲ (Web2) رقابت کند و به طور بالقوه فناوری بلاک‌چین را برای دسته‌های کاملاً جدیدی از برنامه‌های کاربردی کارآمد و قابل استفاده سازد.» در ماه اوت، سولانا برای اولین بار از زمان راه‌اندازی اولیه خود، زمان اسلات (Slot time) شبکه را کاهش داد. این اقدام بخشی از برنامه‌های بنیاد سولانا برای نصف کردن زمان اسلات و رساندن آن به ۲۰۰ میلی‌ثانیه بود؛ با این استدلال که این کار باعث بهبود تأخیر شبکه و تسریع تأییدیه‌ها در بلاک‌چین می‌شود. این شبکه مرحله چهارم از برنامه کاهش زمان اسلات خود را در ماه اکتبر به پایان رساند. انتظار می‌رود پس از آلپنگلو، اعتبارسنج‌های سولانا کار بر روی ارتقای Agave 4.5 را ادامه دهند؛ ارتقایی که پیشنهاد می‌کند تعداد حساب‌های پشتیبانی‌شده در یک تراکنش نسخه‌بندی‌شده (Versioned transaction) از ۶۴ به ۹۶ افزایش یابد. به گفته بنیاد سولانا، این افزایش می‌تواند مسیرهای مبادله (Swap routes) بهتر و قیمت‌های اجرایی مناسب‌تری را ایجاد کند. این ارتقا در حال حاضر در دست توسعه است و برای دسامبر ۲۰۲۶ (آذر/دی ۱۴۰۵) برنامه‌ریزی شده است. نمودار یک‌ساله قیمت SOL/USD. منبع: CoinMarketCap بر اساس داده‌های کوین‌مارکت‌کپ (CoinMarketCap)، قیمت سولانا (SOL) در ۲۴ ساعت منتهی به این ارتقا نزدیک به ۳ درصد افزایش یافت و بخشی از افت ۴۲ درصدی خود در طول یک سال گذشته را جبران کرد.