در حالی که بازار ارزهای دیجیتال از سپتامبر گذشته وارد یک دوره رکودی طولانی شده، بیت کوین کش برخلاف جریان عمومی بازار رکوردهای مختلفی را بر جای گذاشته است؛ اتفاقی که حالا باعث شده این ارز دیجیتال دوباره در کانون توجهات قرار بگیرد. به گزارش میهن بلاکچین، داده‌های آنچین نشان می‌دهد هم ارزش متوسط تراکنش‌ها در شبکه به سطحی بی‌سابقه رسیده و هم سهم بازار بیت کوین کش در شرایط خروج گسترده سرمایه از کل بازار کریپتو افزایش یافته است. همزمان، نزدیک شدن به ارتقای مهم Layla خوش‌بینی تازه‌ای میان سرمایه‌گذاران ایجاد کرده که می‌تواند بر قیمت بیت کوین کش تاثیر بگذارد. رکورد تاریخی ارزش تراکنش در شبکه بیت کوین کش مهم‌ترین نقطه عطف بیت کوین کش در ماه فوریه ثبت شده که طی آن میانگین ارزش هر تراکنش در این شبکه از مرز ۲ میلیون دلار عبور کرده است. این بالاترین سطح ثبت‌شده از زمان فورک بیت کوین کش و جدایی از بیت کوین در سال ۲۰۱۷ است. برای درک اهمیت این عدد کافی است بدانیم میانگین ارزش تراکنش‌ها در سال گذشته حدود ۲۰ هزار دلار بوده است. به این ترتیب، می‌توان گفت ارزش تراکنش‌ها در شبکه حدود ۱۰۰ برابر افزایش یافته است. ارزش تراکنش‌های شبکه بیت کوین - منبع:‌ Bitinfocharts داده‌ها نشان می‌دهد که رشدهای ناگهانی در ارزش متوسط تراکنش‌ها در گذشته اغلب پیش از جهش‌های قیمتی بزرگ رخ داده‌اند، اتفاقی که در سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۲۱ شاهد آن بودیم. به همین دلیل رکوردشکنی اخیر می‌تواند نشانه‌ای از بازگشت سرمایه‌گذاران به بازار باشد. رشد سهم بازار در میان خروج گسترده سرمایه از کل کریپتو شاخص مهم دیگری که قدرت نسبی بیت کوین کش را نشان می‌دهد، «دامیننس بازار بیت کوین کش» یا BCH.D است. این شاخص سهم ارزش بازار بیت کوین کش از کل بازار ارزهای دیجیتال را اندازه‌گیری می‌کند. علیرغم خروج نزدیک به ۲ تریلیون دلار سرمایه از بازار کریپتو از سپتامبر سال گذشته، دامیننس بازار بیت کوین کش از ۰.۲۵٪ به ۰.۴۸٪ افزایش یافته و به بالاترین سطح خود از آوریل ۲۰۲۴ رسیده است. مقایسه مارکت کپ کریپتو و دامیننس بیت کوین کش - منبع: TradingView افزایش سهم بیت کوین کش در شرایطی که سرمایه از کل بازار خارج می‌شود نشان می‌دهد بسیاری از هولدرها همچنان کوین‌های خود را حفظ کرده‌اند. همین رفتار موجب شده قیمت این ارز دیجیتال طی چند ماه متوالی در محدوده حدود ۵۶۰ دلار تثبیت شود. ارتقای Layla و موج تازه خوش‌بینی سرمایه‌گذاران اما چرا سرمایه‌گذاران در حال انباشت و هولد بیت کوین کش هستند؟ یکی از مهم‌ترین پاسخ‌ها به ارتقای پیش‌روی Layla مربوط می‌شود که قرار است در ماه می ۲۰۲۶ فعال شود. این ارتفا یکی از بزرگترین بروزرسانی‌های شبکه از زمان فورک اولیه آن محسوب می‌شود. به گفته جیسون درایزنر (Jason Dreyzehner)، توسعه‌دهنده بیت کوین کش، بروزرسانی Layla چند تغییر کلیدی ایجاد خواهد کرد. به عنوان مثال، کاربردهای توکن‌ها را افزایش خواهد داد، مقاومت شبکه در برابر تهدیدهای کوانتومی را تقویت کرده و قابلیت‌های حریم خصوصی را بهبود خواهد بخشید. اعلام این بروزرسانی حالا باعث شده تا توجه سرمایه‌گذاران دوباره به بیت کوین کش جلب شود و بحث‌های گسترده‌ای در جامعه آن شکل بگیرد. به عقیده برخی تحلیلگران، احساسات مثبت سرمایه‌گذاران پیرامون  بروزرسانی Layla می‌تواند در کوتاه‌مدت قیمت بیت کوین کش را به ۶۵۰ دلار برساند.

تصور کنید در سال ۲۰۲۶ هستید و روزی بدون اخبار جنجالی را می‌گذرانید که البته در ایران، این مورد خیلی خیلی کم پیش می‌آید. آمریکا تعطیل است، بخش بزرگی از آسیا در حال و هوای سال نوی قمری به سر می‌برند و آدم فکر می‌کند بازارها هم مثل کلاسِ آخر ترم، نفسشان را حبس کرده‌اند تا زنگ بخورد و بروند خانه. اما ما ایرانی‌ها خیلی خوب می‌دانیم که این سکوتِ ظاهری، پیش‌درآمد است؛ مانند لحظه‌ای که در سالن کنسرت، رهبر ارکستر دستش را بالا نگه می‌دارد و همه می‌دانند قرار است ضربه‌ای ناگهانی فرو بیاید. آن ضربه را با عبارتی ساده صورت‌بندی می‌کنیم: «تغییرِ مادی» یا همان Material Shift. اینجا «مادی» هم یعنی مربوط به مواد و انرژی و چیزهای لمس‌کردنی، هم یعنی «اساسی و تعیین‌کننده». یعنی جهان دارد هم در جنسِ واقعیت اقتصادی‌اش عوض می‌شود، هم در شدتِ اثرگذاری آن تغییر. در ادامه این قطعه را باز می‌کنیم و خواهیم دید چرا چنین عنوانی ناگهان معنا پیدا می‌کند: برای آنچه نیاز دارید، چه بهایی حاضرید بپردازید؟ در کتاب‌های اقتصادِ کلاسیک، جهان را معمولاً مانند قابی نسبتاً مرتب نشان می‌دهند: تقاضای کل، عرضه کل، نرخ بهره، تورم، رشد. انگار اقتصاد دیگی بزرگ است و بانک مرکزی آشپزخانه را دست گرفته؛ شعله را بالا می‌برد تا رشد گرم شود، پایین می‌آورد تا تورم قل‌قل نکند. اما این «دیگ بزرگ» دیگر دارد جای خودش را به «جعبه قطعات» می‌دهد. در جعبه قطعات، میانگین‌ها کمتر به درد می‌خورند. چون اگر یکی از قطعات نباشد، کل دستگاه می‌خوابد. کارخانه‌ای ممکن است ده‌ها ماده اولیه و قطعه را بدون مشکل تهیه کند، اما همان قطعه‌ای کوچک اگر گیر کند، خط تولید ارزشش را از دست می‌دهد. ماشینی را فرض کنید که فقط یک «قطعه کلیدی» کم دارد، عملاً توده آهنی بی‌مصرف است. یا سلاحی بدون فشنگ، یعنی «داشتنِ ظاهری» بدون «توانِ واقعی». درست در همین نقطه اقتصاد از «قیمت‌ها» به «دسترسی» تغییر شکل می‌دهد. در اقتصاد قیمت‌ها می‌پرسید: چقدر گران شد؟ اما در اقتصاد دسترسی می‌پرسید: اصلاً گیر می‌آید یا نه؟ و اگر قرار باشد گیر بیاید، با چه شروطی؟ برای آنچه لازم دارید، چه بهایی خواهید پرداخت؟‌ این بها، همیشه پول نیست. گاهی پول کمترین بخش ماجراست. از نرخ بهره تا مواد خام و AI: وقتی «گلوگاه‌ها» فرمان می‌گیرند چرا روایت‌های آشنایی مانند آمار مسکن و نرخ بهره کافی نیستند؟ و چگونه مواد خام، امنیت ملی، فناوری و ژئوپولیتیک به یک داستان واحد تبدیل می‌شوند؟ برای اینکه نشان بدهیم این تغییر، فقط بحثی انتزاعی نیست، از چند قاب واقعی شروع می‌کنیم: سیاست‌های مسکن، وام‌دهی و تصمیم‌های بانک مرکزی. [sc name="box" type="info" link="https://mihanblockchain.com/peter-schiff-warning-trump-25-percent-iran-tariffs-affordability-crisis/" content="هشدار پیتر شیف؛ تعرفه‌های ۲۵٪ ترامپ علیه ایران، بحران قدرت خرید را تشدید می‌کند" ][/sc] در استرالیا، طرح حمایتی برای خانه‌اولی‌ها مطرح است که از نگاه صندوق بین‌المللی پول می‌تواند تورم مسکن را بالا ببرد و بهتر است کنار گذاشته شود. بانک مرکزی استرالیا هم قبلاً هشدارهایی داده، ولی حالا انگار وقتی اثرش در پیش‌بینی‌ها خودش را نشان داده، تازه «غافلگیر» شده است. در آمریکا هم هم‌زمان بحث این است که با کاهش سختگیری‌های سرمایه‌ای بانک‌ها، وام مسکن را دوباره جان بدهند.  این‌ها شبیه داستان‌های معمولِ اقتصادند: مسکن، نرخ بهره، سیاست پولی. اما اجازه بدهید پلی بزنیم به جایی که دیگر با قواعد همان داستان‌های معمول هم نمی‌خواند: به «مواد خام» و «امنیت ملی». مواد اولیه دوباره مانند گذشته، به زبان سیاست و امنیت گره خورده‌اند. تقاضا عظیم و عرضه محدود است، نه فقط به خاطر کمیابی طبیعی، بلکه به خاطر یک واقعیت «غیرطبیعی»: تمرکز پردازش و زنجیره تامین در دست بازیگری بزرگ مثل چین. یعنی ممکن است ماده خام جایی پیدا شود، اما ظرفیت پالایش، جداسازی، فرآوری و تبدیلش به آنچه که صنعت واقعاً لازم دارد، جای دیگری قفل شده باشد. اینجا دیگر «عرضه کل» و «تقاضای کل» به درد نمی‌خورند. چون داستان، داستانِ گلوگاه است. داستان این است که به «این چیزِ مشخص» دسترسی دارید یا ندارید. حالا بیاییم یک پله جلوتر برویم: چرا این گلوگاه‌ها اینقدر اهمیت می‌شوند؟ چون فناوری و ژئوپولیتیک هم‌زمان دارند فشار می‌آورند. هوش مصنوعی (AI) فقط ابزاری برای بهره‌وری نیست، موضوعی امنیتی است، تا جایی که حتی نهادهایی مثل پارلمان اروپا از زاویه امنیت سایبری و حریم خصوصی نسبت به استفاده از ابزارهای AI حساس شده‌اند. اما تناقضی تلخ وجود دارد: اگر اروپا به خاطر ترس، استفاده نظامی یا حتی خصوصی دست از AI بکشد، از آمریکا عقب‌ می‌افتد و از چین هم عقب‌تر. یعنی حتی «نترسیدن» هم تبدیل به هزینه می‌شود.  و بعد می‌رسد به نقطه‌ای که خیلی‌ها دوست ندارند با آن رو‌به‌رو شوند: AI می‌تواند هم‌زمان هم «ضدتورمی» باشد و هم «ویرانگرِ بازار کار». چطور؟ چون AI ممکن است هزینه برخی کارهایی که بیشتر با فکر و اطلاعات و کاغذ و کامپیوتر سر و کار دارند را ناگهان پایین بیاورد، سرعت تولید خدمات را بالا ببرد و مدل کسب‌وکارهایی را که روی نیروی انسانیِ زیاد یا کارهای تکراری بنا شده‌اند، زیرورو کند. به تازگی نشستی در هند، درباره تهدید AI برای مشاغل خدماتی هشدار داد و از لزوم «آموزش بیشتر» برای منسوخ نشدن مهارت‌ها تاکید کرد. اما آیا واقعاً آموزش پای سرعت هوش مصنوعی می‌رسد؟ وقتی مقیاس و سرعتِ جایگزینی شغل‌ها از ظرف سیاست و اقتصاد سیاسی خارج شود، چه کسی قرار است این شوک را مدیریت کند؟ و آن پرسش تکرارشونده دوباره برمی‌گردد: نرخ بهره درست برای چنین جهانی چیست؟ نرخ بهره برای کنترل تقاضا طراحی شده، نه برای باز کردن گره‌های زنجیره تامین، نه برای ساخت نیروگاه، نه برای تامین مواد حیاتی، نه برای جلوگیری از ریزش دسته‌جمعی شغل‌های دفتری. حالا دیگر ژئوپولیتیک و ژئواکونومی دیگر دو تا داستان جدا از هم نیستند. نقشه سیاسی و نقشه اقتصادی روی هم افتاده‌اند و خط‌هایشان یکی شده و معماری مالی روی این زمینِ تازه سوار شده. حال می‌رسیم به خبرهای متعدد از گوشه‌و‌کنار جهان: گفت‌وگوهای آمریکا و ایران در پس‌زمینه رزمایش‌های دریایی در تنگه هرمز و حساسیت بازار نفت، مذاکرات روسیه و اوکراین، حرف و حدیث درباره معامله‌های اقتصادی، تصمیم‌های احتمالی درباره فروش تسلیحات به تایوان، سیاست‌های صنعتی اروپا برای اینکه درصد بالایی از خودروهای برقی یا آلومینیوم «داخلی» باشند تا مشمول حمایت شوند، و حتی سفر وزیر منابع طبیعی کانادا برای تبلیغ توان هسته‌ای. این‌ خبرها ظاهراً پراکنده‌اند، اما همگی یک وجه اشتراک دارند: «دسترسی». دسترسی به انرژی، دسترسی به مواد خام، دسترسی به فناوری، دسترسی به مسیرهای امن حمل‌ونقل و دسترسی به بازارها. هر جا دسترسی گران شود، اقتصاد هم شکلش عوض می‌شود. و دوباره می‌رسیم به همان سؤال مرکزی: برای آنچه نیاز دارید، چه بهایی می‌پردازید؟  این بها ممکن است پول باشد، اما خیلی وقت‌ها پول فقط بلیتی برای ورود است. بها می‌تواند وابستگی باشد. بها می‌تواند تغییر سیاست صنعتی باشد. بها می‌تواند عقب‌نشینی در یک مذاکره باشد. بها می‌تواند سرمایه‌گذاری سنگین در انرژی و مواد باشد. و هم‌زمان، بها می‌تواند مواجهه با موج AI باشد؛ موجی که نه با تعرفه متوقف می‌شود، نه با نرخ بهره. ایران: نسخه فشرده اقتصاد دسترسی با چراغ‌های قرمز و «قیمتِ دسترسی» در ایران گلوگاه‌ها مدت‌هاست به تجربه روزمره‌ تبدیل شده‌اند. بیایید همین نگاه را «بومی‌سازی» کنیم: فرض کنید مدیر خرید کارخانه‌ای، کارخانه عجیب و غریب هم نه، خط تولید معمولی: دارو، قطعه خودرو، لوازم خانگی، تجهیزات برق. روی کاغذ همه چیز ساده است: سفارش می‌دهید، پول می‌دهید، کالا می‌آید، تولید می‌کنید، می‌فروشید. اما در واقعیتِ ایران، اقتصاد مدت‌هاست «دیگ بزرگ» نیست. بیشتر شبیه اتاق کنترل است با چند چراغ قرمز که هر کدام اگر روشن شود، کل سیستم می‌ایستد. انتقال پول قفل می‌شود. ثبت سفارش گیر می‌کند. مسیر حمل‌ونقل ناامن می‌شود. بخشنامه‌ای ناگهانی می‌آید. قطعه‌ای ریز در گمرک می‌ماند. استاندارد یا مجوزی به مشکل می‌خورد. نتیجه چیست؟ همان که متن درباره جهان می‌گوید، ولی ما نسخه فشرده‌اش را سال‌هاست زندگی می‌کنیم: میانگین‌ها کنار می‌روند و گلوگاه‌ها فرمان می‌گیرند. برای همین است که گاهی قیمت دلار از خود دلار مهم‌تر نیست، «دسترسی به دلار» مهم‌تر است. [sc name="box" type="info" link="https://mihanblockchain.com/iran-future-scenarios-assets-rial-dollar-gold-crypto/" content="نقشه بقای سرمایه در ایران: سه سناریو، سه رفتار بازار، هدفی مشترک" ][/sc] گاهی قیمت یک قطعه مهم‌تر از این نیست که «اصلاً وارد شود». گاهی قیمت دارو کمتر از این اهمیت دارد که «پیدا بشود». در این فضا، سؤال اقتصادی عوض می‌شود: در اقتصاد معمولی می‌پرسیم: چقدر هزینه دارد؟ در اقتصاد گلوگاه‌ها می‌پرسیم: برای این دسترسی، چه چیزهایی را باید قربانی کنیم؟ و این قربانی کردن معمولاً هم‌زمان در اشکال مختلفی رخ می‌دهد: یکی پول است، با تمام آن اضافه‌بهاهایی که فقط برای عبور از ریسک پرداخت می‌شود: کارمزد، واسطه، پریمیوم ریسک، هزینه‌های انطباق، هزینه خطا. یکی زمان است: تاخیر، خواب سرمایه، توقف خط، از دست دادن فصل فروش، عقب افتادن از رقبا. یکی ریسک است: ریسک تحریم، ریسک برگشت پول، ریسک تغییر مقررات، ریسک مسیر، ریسک بیمه، ریسک گیر کردن در نقطه‌ای حساس. این‌ها همان «قیمت دسترسی» است. و در ایران، قیمت دسترسی معمولاً با صدای بلندتر از قیمت کالا حرف می‌زند. برای مثال تنگه هرمز دقیقاً تعریف گلوگاه است. حتی اگر هیچ جنگی رخ ندهد، حتی اگر هیچ گلوله‌ای شلیک نشود، همین که تنش بالا برود، بیمه جنگ و ریسک حمل‌ونقل می‌تواند جهش کند، مسیرها گران شوند، زمان‌ها کش بیایند و تصمیم‌های شرکت‌ها عوض شود: موجودی بگیریم یا نه؟ سفارش را جلو بیندازیم یا صبر کنیم؟ مسیر جایگزین داریم یا نداریم؟ نکته اینجاست که گلوگاه‌ها روانِ تصمیم‌گیری را هم عوض می‌کنند. چون آینده «نامطمئن» نمی‌ماند، «نامعلوم» می‌شود. در نامعلوم، آدم‌ها و شرکت‌ها به جای بهینه‌سازی سود، دنبال دوام آوردن هستند. و همین‌جا بانک مرکزی با تناقض روبه‌رو می‌شود: نرخ بهره درست چیست؟ در ایران پاسخ حتی سخت‌تر از محاسبات جهانی است. چرا که سیاست پولی هر چقدر هم حرفه‌ای و دقیق باشد، نمی‌تواند خودش را جای امنیت مسیر، جای دسترسی بانکی، جای حل گلوگاه واردات، جای کاهش ریسک ژئوپولیتیکی، یا جای ساخت زیرساخت انرژی و برق بگذارد. سیاست پولی می‌تواند شدت درد را کم و زیاد کند، اما علت درد خیلی وقت‌ها جای دیگری است. هوش مصنوعی هم برای ایران دقیقاً شمشیری دولبه است، با این تفاوت که لبه‌هایش تیزتر به نظر می‌رسد. از یک طرف، AI برای تیم‌های کوچک ایرانی می‌تواند «بزرگ‌کننده توان» باشد. یعنی با منابع کمتر، خروجی بیشتر بدهد. در محتوا، پشتیبانی، تحلیل داده، طراحی، کدنویسی، عملیات، فروش. این بخشِ امیدوارکننده داستان است. از طرف دیگر، اگر موج اتوماسیون به شکل نامتوازن وارد شود، شغل‌های اداری و تکراری می‌توانند سریع‌تر از ظرفیت سیاست‌گذاری جابه‌جا شوند. آن وقت دوباره همان سؤال برمی‌گردد: نرخ بهره، یا حتی سیاست‌های کوتاه‌مدت اقتصادی، چه کار می‌توانند بکنند وقتی مسئله، مسئله «تغییر شکلِ کار» است؟ هوش مصنوعی مانند برق عمل می‌کند. هم می‌تواند کارخانه را روشن کند، هم اگر سیم‌کشی‌اش درست نباشد، باعث آتش‌سوزی می‌شود. و این هم باز برمی‌گردد به «دسترسی»: دسترسی به ابزار، دسترسی به زیرساخت، دسترسی به برق پایدار، دسترسی به داده و آموزش. چگونه خبرها را درست بخوانیم و در دنیای جدید درست تصمیم بگیریم؟  از این به بعد، هر خبری را که می‌خوانید از خودتان بپرسید: این خبر درباره «میانگین‌ها»ست یا درباره «گلوگاه‌ها»؟ چرا که جهان دارد به سمتی می‌رود که گلوگاه‌ها سرنوشتِ میانگین‌ها را تعیین می‌کنند. برای شرکتی ایرانی، برنده و بازنده فقط به این بستگی دارد که چه کسی ارزان‌تر تولید می‌کند؟ نه. بیشتر به این بستگی دارد که چه کسی پایدارتر تامین می‌کند. پایداری تامین یعنی این که وقتی مسیری بسته شد، مسیر دیگری برای جایگزین کردن داشته باشید. وقتی تامین‌کننده‌ای گیر کرد، جایگزین داشته باشید. وقتی هزینه‌ها تغییر کرد، قراردادت و نقدینگی‌‌تان نابود نشود. وقتی ریسک بالا رفت، بیمه و حمل و ترخیص را مانند حلقه‌های یک زنجیر ببینید، نه سه کار جداگانه. برای خانوار هم ترجمه‌اش همین است، فقط با زبان زندگی: مردم هم ناخواسته دارند یاد می‌گیرند تا گلوگاه‌های زندگی خودشان را «مدیریت» کنند. این که چه چیزی را کی بخرند، کجا ریسک نکنند، چطور نقدشوندگی‌شان را حفظ کنند و چطور در جهانی دسترسی‌محور، گیرِ گره‌ای بسته نمانند. ما آرام آرام از «اقتصاد قیمت‌ها» وارد «اقتصاد دسترسی» می‌شویم. در اقتصاد دسترسی، مهم‌ترین دارایی فقط پول نیست. شبکه تامین، مسیر امن، قابلیت جایگزینی، مدیریت ریسک و توان سازگاری است. دنیا دارد از «اقتصادِ قیمت‌ها» عبور می‌کند و وارد «اقتصادِ دسترسی» می‌شود. در مدل قدیمی، سؤال اصلی این بود که تورم چند درصد شد؟ نرخ بهره بالا رفت یا پایین آمد؟ و قیمت‌ها چقدر تغییر کردند؟ اما در مدل جدید، سؤال اساسی‌تر شده: اصلاً آنچه نیاز دارید گیر می‌آید یا نه؟ اگر قرار باشد گیر بیاید، با چه شرطی؟ با چه ریسکی؟ با چه هزینه زمانی؟ و با چه نوع وابستگی؟ بسیاری از ابزارهای کلاسیک سیاست‌گذاری، مخصوصاً بازی با نرخ بهره، برای جهانی طراحی شده‌اند که مسئله‌اش «میانگین‌ها» بود. ولی جهان امروز بیشتر شبیه شبکه‌ای از گلوگاه‌هاست: مواد خام، انرژی، مسیرهای حمل‌ونقل، زنجیره‌های تامین و حالا هم موج هوش مصنوعی که هم می‌تواند ضدتورمی عمل کند و هم شوک بزرگی به بازار کار وارد کند. وقتی مسئله گلوگاه باشد، نرخ بهره نمی‌تواند قطعه گیرکرده پشت مرز را آزاد کند، برق پایدار بسازد، یا ریسک ژئوپولیتیک را کم کند. یعنی گاهی درد را کم و زیاد می‌کند، اما علت را جابه‌جا نمی‌کند. و در نهایت، مهم‌ترین مهارتی که این روزها باید یاد بگیرید تغییر در شیوه خواندن خبرهاست: از این به بعد هر خبری را که می‌شنوید از خودتان بپرسید این خبر درباره «میانگین‌ها»ست یا درباره «گلوگاه‌ها». چون در مسیری که جهان در آن افتاده، این گلوگاه‌ها هستند که سرنوشت میانگین‌ها را تعیین می‌کنند. برای ایران، این حرف حتی ملموس‌تر است: ما سال‌هاست نسخه فشرده همین جهان را زندگی می‌کنیم. بنابراین هر کسی که می‌خواهد تصمیم‌های دقیق‌تری بگیرد، چه در کسب‌وکار و زنجیره تامین، چه در سیاست‌گذاری و سرمایه‌گذاری، باید این واقعیت را جدی بگیرد: در اقتصاد دسترسی، مهم‌ترین دارایی فقط پول نیست؛ شبکه تامین، مسیر امن، قابلیت جایگزینی، مدیریت ریسک و توان سازگاری است.

با پیشرفت خیره‌کننده تکنولوژی، سایه سنگین محاسبات کوانتومی بیش از هر زمان دیگری بر سر دنیای کریپتو سنگینی می‌کند. در حالی که بسیاری از کارشناسان، کامپیوترهای کوانتومی را تهدیدی نهایی برای الگوریتم‌های رمزنگاری بیت‌کوین می‌دانند، چالش اصلی لزوماً در کدهای برنامه‌نویسی نهفته نیست. سوال اصلی حالا این است که آیا شبکه بیت‌کوین، با تمام گستردگی و غیرمتمرکز بودنش، می‌تواند پیش از وقوع یک فاجعه تکنولوژیک، بر سر یک راهکار واحد به اجماع برسد؟ به گزارش میهن بلاکچین، کی یانگ جو (Ki Young Ju)، مدیرعامل‌عامل شرکت کریپتوکوانت به تازگی توییتی منتشر کرده و بحث در رابطه با امنیت بیت کوین در برابر تهدیدات کوانتومی را زنده کرده است. سوال اصلی یانگ جو این است: در صورت ظهور تهدید کوانتومی، آیا باید آدرس‌های قدیمی و آسیب‌پذیر، از جمله کیف پول‌های منتسب به ساتوشی ناکاموتو که حاوی حدود یک میلیون واحد بیت‌کوین است را مسدود کرد، یا اینکه بیت‌کوین باید بدون توجه به خطرات، همچنان به قوانین سفت و سخت و فعلی خود پایبند بماند؟ وی در توییتی در این باره نوشته: سخت‌ترین حقیقت درباره ارتقای کوانتومی بیت کوین این است که احتمالاً نیاز به فریز کردن حدود یک میلیون بیت کوین ساتوشی و میلیون‌ها کوین دیگر در آدرس‌های قدیمی دارد. نگرانی اصلی مدیرعامل کریپتوکوانت به حجم گسترده بیت کوین‌های غیرفعال برمی‌گردد. حدود ۳.۴ میلیون بیت کوین بیش از یک دهه جابه‌جا نشده‌اند که از این میان نزدیک به یک میلیون واحد به‌طور گسترده به ساتوشی ناکاموتو نسبت داده می‌شود. با قیمت‌های فعلی بازار، این مقدار بیت کوین ارزشی معادل صدها میلیارد دلار دارد. بیت کوین‌هایی که برای ۱۰ سال است غیرفعال‌اند - منبع: X/Ki Young Ju امنیت بیت‌کوین بر این فرض استوار است که حملات هکری از نظر اقتصادی صرفه ندارند، اما اگر محاسبات کوانتومی استخراج کلیدهای خصوصی را به کاری ارزان و سریع تبدیل کند، انگیزه مالی مهاجمان برای غارت این آدرس‌های قدیمی به شدت افزایش می‌یابد. بن‌بست اجتماعی؛ بزرگتر از چالش فنی از نظر کی یانگ جو، مانع اصلی بر سر راه مقابله با کوانتوم، مسائل فنی نیست بلکه چالش‌های اجتماعی است. او معتقد است دستیابی به توافق در جامعه بیت‌کوین همیشه دشوار بوده، به ویژه زمانی که پیشنهادات با اصول اولیه شبکه در تضاد باشند.  او برای اثبات ادعای خود به جنگ سایز بلاک‌ها اشاره کرد که بیش از سه سال به طول انجامید و منجر به فورک‌های متعددی شد. او هشدار داده که پیشنهاد مسدود کردن کوین‌های قدیمی قطعاً با مقاومتی مشابه روبرو خواهد شد و این احتمال وجود دارد که به دلیل عدم اجماع، شاهد ظهور فورک‌های متعددی از بیت‌کوین باشیم. به عقیده مدیرعامل کریپتوکوانت، مسئله اصلی این نیست که «روز کوانتومی» پنج سال یا ده سال دیگر فرا می‌رسد؛ بلکه مسئله این است که آیا جامعه بیت کوین می‌تواند پیش از آن به توافق برسد یا نه. وی در این باره می‌گوید: آیا برای نجات بیت کوین از حملات کوانتومی از فریز کردن کوین‌های غیرفعال از جمله دارایی‌های ساتوشی حمایت می‌کنید؟ یا این کار خلاف روح بیت کوین است؟ اگر همین سوال ما را دو دسته می‌کند، بحث کوانتومی باید از همین حالا شروع شود. واکنش‌ها در جامعه؛ از مخالفت تا هشدار درباره عرضه بازار اما پیشنهاد کی یانگ جو واکنش‌های گسترده‌ای به همراه داشت. آندره دراگوش (André Dragosch)، مدیر تحقیقات بخش بیت‌وایز با ایده مداخله اجباری در سطح پروتکل مخالفت کرد و گفت: به نظر من باید بگذاریم این کوین‌ها از دست بروند. نباید هیچ ارتقایی را به کسی تحمیل کرد.  در مقابل، برخی دیگر از کاربران و تحلیلگران از ایده مسدودسازی کوین‌ها حمایت کردند.  در سمت دیگر، ویلی وو (Willy Woo)، تحلیلگر مشهور معتقد است بیت‌کوین در نهایت اماهای مقاوم در برابر کوانتوم را می‌پذیرد اما این ارتقا لزوما مشکل بازگشت کوین‌های گمشده به چرخه بازار را حل نمی‌کند. او احتمال می‌دهد که با احتمال ۷۵٪ جامعه هرگز به مسدود کردن کوین‌های قدیمی رای نخواهد داد. در این صورت، اگر محاسبات کوانتومی قفل این کیف پول‌ها را بشکند، حجم عظیمی از بیت‌کوین‌های قدیمی وارد بازار شده و فشار فروش شدیدی ایجاد خواهد کرد؛ موضوعی که به گفته او، بازار از همین حالا در حال پیش‌خور کردن احتمالات مربوط به آن است. آیا تهدید کوانتومی بزرگنمایی شده است؟ در مقابل این نگرانی‌ها، برخی تحلیلگران معتقدند خطر کوانتومی بسیار دورتر از تصورات فعلی است. بن سیگمن (Ben Sigman)، کارآفرین حوزه بیت‌کوین، استدلال می‌کند که تهدید واقعی نه خودِ کامپیوتر کوانتومی، بلکه «ترس» از آن است. او با ارائه محاسبات ریاضی نشان داد که برای شکستن الگوریتم ECDSA بیت‌کوین به حدود ۲۱ میلیون کیوبیت فیزیکی نیاز است، در حالی که پیشرفته‌ترین ماشین‌های امروزی تنها حدود ۶۰۰۰ کیوبیت نویزدار و خطا‌پذیر دارند. از نظر او، تا رسیدن به آن نقطه دست‌کم ۳۰ تا ۵۰ سال فاصله داریم.

قیمت ریپل (XRP) در ادامه روند نزولی خود طی روز چهارشنبه نیز کاهش یافت و افتی را تکمیل کرد که طی یک سال گذشته حدود ۴۴٪ از ارزش این دارایی را از بین برده است. به گزارش میهن بلاکچین، در همین فضای نزولی، یک تحلیلگر بازار از فعالیت معاملاتی غیرعادی در بزرگ‌ترین صرافی رمزارزی کره جنوبی پرده برداشته که می‌تواند سرنخ مهمی درباره فشار فروش بلندمدت بر این دارایی باشد. جریان فروش ۵ میلیارد دلاری ریپل این تحلیلگر با نام دام (Dom) در رشته‌توییتی اعلام کرد بررسی او بر پایه تحلیل ۸۲ میلیون معامله تیک‌به‌تیک در جفت معاملاتی XRP/KRW در صرافی آپ‌بیت (Upbit) و مقایسه آن با ۴۴۴ میلیون معامله در Binance انجام شده است. نتیجه این بررسی نشان می‌دهد بازار ریپل در طی ده ماه گذشته تقریباً به‌صورت پیوسته با حجم دلتا تجمعی منفی مواجه بوده؛ این شاخص نشان می‌دهد فشار فروش بر خرید غلبه داشته است. دام توضیح می‌دهد جرقه این بررسی پس از مشاهده افت شدید قیمت در یک بازه کوتاه زده شد که در طول آن طی ۱۷ ساعت حدود ۵۷ میلیون XRP به‌صورت خالص فروخته شده بود. فروش XRP/KRW در آپ‌بیت - منبع: X/Dom او پس از اجرای تحلیل‌های دقیق شامل شناسایی الگوهای رباتی، بررسی معاملات آیس‌برگ (Iceberg) و آزمون‌های واش تریدینگ (Wash Trading) به این نتیجه رسید که فشار فروش واقعی و عمدتاً الگوریتمی بوده است. طبق داده‌های او، حدود ۶۱٪ معاملات در بازه‌های کمتر از ۱۰ میلی‌ثانیه انجام شده و حتی نشانه‌هایی از فعالیت یک ربات واحد به مدت ۱۷ ساعت مداوم دیده می‌شود. در چند ماه خاص شدت فشار فروش بسیار چشمگیر بوده است؛ از جمله آپریل با ۱۶۵ میلیون XRP فروش خالص، جولای با ۱۹۷ میلیون، اکتبر با ۳۸۲ میلیون و ژانویه با ۳۷۰ میلیون. در مجموع تنها یک هفته از میان ۴۶ هفته بررسی‌شده شاهد فشار خرید خالص بوده است. نکته مهم اینجاست که این روند لزوماً نماینده کل بازار جهانی نیست. داده‌ها نشان می‌دهد در همان بازه زمانی، جفت معاملاتی XRP/USDT در صرافی بایننس (Binance) بین ۲ تا ۵ برابر فشار فروش کمتری داشته و حتی در برخی ماه‌ها با جریان خرید خالص مواجه بوده است. همبستگی ساعتی این دو بازار نیز تنها ۰.۳۷ گزارش شده که نشان می‌دهد جریان سفارشات در آپ‌بیت تا حد زیادی مستقل از سایر بازارها عمل می‌کند. نشانه‌های دیگری نیز از ماهیت الگوریتمی فروش دیده شده است. بیشتر سفارش‌های فروش در اندازه‌های رُند مانند ۱۰، ۱۰۰ یا ۱۰۰۰ XRP ثبت شده‌اند، در حالی که سفارش‌های خرید اغلب مقادیر کسری داشته‌اند که با رفتار سرمایه‌گذاران خرد کره‌ای که با وون خرید می‌کنند همخوانی دارد. این تضاد رفتاری نشان می‌دهد دو گروه کاملاً متفاوت در حال معامله با یکدیگر بوده‌اند. در بازه آپریل تا سپتامبر، ریپل در آپ‌بیت با تخفیفی ۳٪ تا ۶٪ نسبت به بایننس معامله می‌شد؛ تحلیلگر با نام «تخفیف معکوس کیمچی» یاد می‌کند. به گفته او فروشندگان حاضر بودند دارایی خود را با قیمتی تا ۶٪ پایین‌تر از بازار جهانی بفروشند؛ این موضوع می‌تواند نشان دهد آن‌ها به نقدینگی وون کره جنوبی نیاز داشته‌اند یا محدود به استفاده از این صرافی بوده‌اند. برآورد دام نشان می‌دهد این جریان فروش در مجموع حدود ۳.۳ میلیارد XRP، معادل نزدیک به ۵ میلیارد دلار، را شامل می‌شود؛ این رقم برابر با ۵.۴٪ از عرضه در گردش این دارایی است. هرچند هویت فروشندگان مشخص نیست، اما الگوی فعالیت آن‌ها پیوسته، ۲۴ ساعته و شبیه یک زیرساخت معاملاتی توصیف شده است. ذخایر XRP در آپ‌بیت - منبع: CryptoQuant اهمیت این موضوع در آن است که فشار فروش پایدار می‌تواند رشد قیمت را محدود کرده، در دوره‌های استرس بازار افت‌ها را تشدید کند و بخش بزرگی از تقاضای خرید را پیش از تبدیل شدن به رشد قیمت جذب کند. این مسئله زمانی مهم‌تر می‌شود که بدانیم XRP در سال ۲۰۲۵ پرتراکنش‌ترین دارایی در آپ‌بیت بوده است. در صورتی که این فشار فروش کاهش یابد یا متوقف شود، تعادل عرضه و تقاضا می‌تواند تغییر کرده و رفتار بازار دگرگون شود. در همین حال، موجودی XRP در آپ‌بیت به بالاترین سطح یک‌ساله خود رسیده و از ۶.۴ میلیارد واحد عبور کرده است؛ این رقم نزدیک به ۱۰٪ از عرضه در گردش را تشکیل می‌دهد.

پامپ‌ فان (Pump.fun)، لانچ‌پد میم کوین مبتنی بر سولانا، ویژگی جدیدی معرفی کرده که تمرکز پاداش‌ها را از سازندگان توکن به معامله‌گران منتقل می‌کند. به گزارش میهن بلاکچین، این تغییر در مدل کارمزدی که زمانی در اوج خود بیش از ۱۵ میلیون دلار درآمد روزانه ایجاد می‌کرد. ویژگی جدید پامپ فان! در مدل قبلی، سازندگان توکن ۰.۳٪ از کارمزد معاملات را دریافت می‌کردند، اما اکنون سازندگان هنگام راه‌اندازی باید بین دریافت هزینه خالق اثر یا کریتور فی (Creator Fees) یا مدل جدید بازگشت وجه به معامله‌گر یا تریدر کش‌بک (Trader Cashback) یکی را انتخاب کنند و این تصمیم قابل تغییر نیست. در مدل جدید، کاربران با هر معامله کش‌بک کوین (Cashback Coins) دریافت می‌کنند که فقط از طریق پلتفرم معاملاتی ترمینال (Terminal) قابل استفاده است. هدف این تغییر، توزیع عادلانه‌تر درآمد در بازاری است که بسیاری از معامله‌گران از سودآوری آن ناراضی بودند. تغییر ماهانه در هزینه‌های پامپ فان از مارچ ۲۰۲۴ - منبع: DeFiLlama این تغییر همزمان با نشانه‌هایی از کف احتمالی بازار میم کوین‌ها رخ داده است. تحلیلگران شرکت سنتیمنت (Santiment) معتقدند اعلام «پایان عصر میم کوین‌ها» می‌تواند نشانه کلاسیک تسلیم بازار و آغاز توجه مجدد سرمایه‌گذاران باشد. با این حال، درآمد Pump.fun در یک سال گذشته افت کرده است؛ کارمزدها از ۱۴۸ میلیون دلار در ژانویه ۲۰۲۵ به ۳۱.۸ میلیون دلار در ژانویه امسال رسید و درآمد فوریه نیز تا اینجا ۱۵.۶ میلیون دلار بوده است. داده‌های دون آنالاتیکس (Dune Analytics) نشان می‌دهد از ۵۸.۷ میلیون کیف پول فعال در این پلتفرم، تنها بخش کوچکی سود قابل‌توجه کسب کرده‌اند و کمتر از ۱۳,۷۰۰ کیف پول به وضعیت میلیون دلاری رسیده‌اند؛ این موضوع فشار برای تغییر مدل پاداش را افزایش داد. برخی کاربران از این تغییر استقبال کرده‌اند، اما منتقدان نگران کاهش انگیزه توسعه‌دهندگان برای راه‌اندازی پروژه‌های جدید هستند. همزمان، برنامه Creator Rewards در اپ Coinbase روی شبکه Base نیز متوقف شده و تمرکز به سمت دارایی‌های قابل معامله تغییر کرده است.

پیتر تیل (Peter Thiel)، سرمایه‌گذار سرشناس سیلیکون‌ولی و بنیان‌گذار فاندرز فاند (Founders Fund)، تمام سهام خود در شرکت ای‌تی‌اچ زیلا (ETHZilla) را فروخته و به‌طور کامل از این شرکت خارج شده است. این موضوع، در پرونده 13G ثبت‌شده نزد کمیسیون بورس آمریکا اعلام شده و نشان می‌دهد یکی از بزرگ‌ترین حامیان اولیه مدل خزانه‌داری اتریوم از این پروژه فاصله گرفته است. به گزارش میهن بلاکچین، انتشار این سند باعث شد سهام ETHZilla در معاملات پیش‌ از عرضه حدود هفت درصد افت کند و به محدوده ۳/۲ دلار برسد؛ در حالی که این سهم چند ماه قبل تا ۱۰۷ دلار هم معامله می‌شد. سقوط ۹۷ درصدی سهام نشان می‌دهد فشار نقدینگی و تغییر استراتژی شرکت تاثیر زیادی بر نگاه سرمایه‌گذاران گذاشته است. خروج کامل پیتر تیل از سهام ETHZilla تیل و مجموعه Founders Fund در اوت ۲۰۲۵ حدود ۷/۵ درصد از سهام ETHZilla را خریدند. این شرکت پس از خروج از صنعت بیوتکنولوژی و تغییر نام از لایف ساینس ۱۸۰ (180 Life Sciences)، اعلام کرد که قصد دارد به یکی از خزانه‌داران بزرگ اتریوم تبدیل شود. همین خبر باعث رشد بیش از ۹۰ درصدی سهام در یک روز شد. اما براساس پرونده جدید SEC، تیل اکنون کل سهام خود را واگذار کرده است. این خروج درحالی اتفاق می‌افتد که ای‌تی‌اچ زیلا طی ماه‌های اخیر برای تامین نقدینگی، چند بار بخش بزرگی از اتریوم‌های خود را فروخته است. تغییر مسیر از انباشت به فروش ETHZilla پس از جذب ۵۶۵ میلیون دلار سرمایه در سال ۲۰۲۵، مدل خزانه‌داری اتریوم را آغاز کرد. هدف این بود که با انباشت اتریوم و دریافت سود استیکینگ، ارزش شرکت افزایش یابد. بیش از ۶۰ سرمایه‌گذار شناخته‌شده حوزه کریپتو، از جمله پالی‌چین کپیتال (Polychain Capital)، الکتریک کپیتال (Electric Capital) و جی‌اس‌آر (GSR) نیز از این مدل حمایت کردند. اما از ماه اکتبر، جهت‌گیری شرکت تغییر کرد. ای‌تی‌اچ زیلا ابتدا ۴۰ میلیون دلار اتریوم فروخت تا برنامه بازخرید سهام را تامین مالی کند. در ادامه، این شرکت در ماه دسامبر حدود ۲۴,۲۹۱ واحد اتریوم به ارزش ۷۴/۵ میلیون دلار فروخت تا بخشی از اوراق بدهی خود را بازخرید کند. این اقدامات نشان می‌دهد فشار نقدینگی و بدهی‌ها شرکت را از مسیر انباشت دور کرده است. تمرکز جدید بر توکن‌سازی دارایی‌های واقعی ETHZilla اعلام کرده است که از این پس تمرکز اصلی شرکت بر درآمد حاصل از توکن‌سازی دارایی‌های دنیای واقعی (RWA) خواهد بود. این شرکت در ماه‌های اخیر چند پروژه جدید در این حوزه آغاز کرده است: خرید ۹۵ وام مسکن مربوط به خانه‌های پیش‌ساخته به ارزش ۴.۷ میلیون دلار، با هدف توکن‌سازی روی یکی از شبکه‌های لایه دوم اتریوم و ایجاد سود سالانه حدود ۱۰/۳۶ درصدی خرید دو موتور هواپیما مدل CFM56-7B24 برای توکن‌سازی و معامله آن‌ها از طریق پلتفرم تحت نظارت Liquidity.io این تغییر مسیر نشان می‌دهد ETHZilla تلاش می‌کند وابستگی مستقیم خود به قیمت اتریوم را کاهش دهد و درآمد پایدارتری ایجاد کند. جایگاه ETHZilla در میان خزانه‌داران اتریوم براساس داده‌های منتشرشده، ETHZilla همچنان ششمین شرکت بزرگ از نظر میزان ذخایر اتریوم است و حدود ۶۹,۸۰۲ واحد ETH در اختیار دارد. این ارزش، در حال حاضر نزدیک به ۱۳۹ میلیون دلار برآورد می‌شود. بااین‌حال، فاصله شرکت با رتبه اول بسیار زیاد است؛ چرا که Bitmine Immersion Technologies بیش از ۴/۳۷ میلیون واحد اتریوم نگهداری می‌کند. رتبه ETHZilla در میان خزانه‌داران اتریوم - منبع: THEBLOCK به‌طور کلی، ۱۰ شرکت برتر که اتریوم را در خزانه‌داری خود دارند، بیش از ۶/۱ میلیون واحد ETH در اختیار دارند و مجموع ارزش این دارایی‌ها از ۱۲ میلیارد دلار فراتر می‌رود.

آیا تا به حال از خودتان پرسیده‌اید قلب تپنده بزرگ‌ترین شبکه ارز دیجیتال جهان چیست؟ چه چیزی باعث می‌شود اکوسیستم بیت کوین، بدون مدیر مرکزی و با وجود هزاران نود پراکنده در سراسر دنیا، همچنان فعال، امن و پایدار بماند؟ اصلاً این شبکه عظیم روی چه نرم‌افزاری تکیه کرده است؟ پاسخ این سؤال‌ها ما را به بیت کوین کور (Bitcoin Core) می‌رساند؛ نرم‌افزار اصلی بیت کوین که نخستین نسخه آن هم‌زمان با تولد این شبکه منتشر شد و طی سال‌ها با به‌روزرسانی‌های متعدد، حکم نرم‌افزار مرجع بیت کوین را پیدا کرد. امروز حدود ۹۷٪ از نودهای شبکه از کلاینت بیت کوین کور استفاده می‌کنند و همین موضوع نقش آن را در حفظ امنیت و غیرمتمرکز بودن شبکه پررنگ‌تر کرده است. گفتنی است در ماه‌‌های اخیر نیز انتشار خبرهایی مانند به‌روز رسانی جنجالی بیت کوین کور، افزایش مشارکت توسعه‌دهندگان و کناره‌گیری گلوریا ژائو، یکی از دوولوپرهای شناخته‌شده، نام این نرم‌افزار را دوباره به صدر بحث‌های جامعه بیت کوین بازگردانده است. در این مطلب از میهن بلاکچین بررسی می‌کنیم بیت کوین کور چیست، توسعه‌دهنده نرم‌افزار اصلی بیت کوین چه کسی است، کدهای جدید چطور به نسخه اصلی اضافه می‌شوند و چرا این نرم‌افزار همچنان یکی از مهم‌ترین اجزای اکوسیستم بیت کوین به‌شمار می‌رود. با ما همراه باشید. نکات کلیدی بیت کوین کور محبوب‌ترین نرم‌افزاری است که برای اتصال به شبکه بیت کوین و اجرای نود استفاده می‌شود. بیت کوین کور یک نرم‌افزار متن‌باز است؛ به این معنا که هر کسی می‌تواند کد آن را مشاهده کند، کپی بگیرد و پیشنهادات خود را برای بهبود یا تغییر ارائه دهد. تغییرات در بیت کوین کور تنها با توافق و اجماع شبکه انجام می‌شود، نه با تصمیم یک فرد یا نهاد مرکزی. بیت کوین کور (Bitcoin Core) چیست؟ منبع: river.com بیت کوین کور (Bitcoin Core) نرم‌افزار اصلی شبکه بیت کوین است که به‌عنوان مرجع پیاده‌سازی کد منبع آن عمل می‌کند. سایر نسخه‌ها و نرم‌افزارهایی که برای بیت کوین ساخته می‌شوند، برای حفظ هماهنگی شبکه (اجماع) و به‌روزرسانی‌ها به بیت کوین کور رجوع می‌کنند. به همین دلیل، هر کسی که بخواهد کد اصلی بیت کوین را دانلود کند، معمولاً سراغ بیت کوین کور می‌رود. بیت کوین کور هم‌زمان دو نقش مهم را ایفا می‌کند؛ هم نرم‌افزار «نود» را در اختیار کاربران قرار می‌دهد و هم یک نرم‌افزار کیف پول داخلی دارد. بیشتر کاربران ترجیح می‌دهند از بیت کوین کور فقط برای اجرای نود و تأیید تراکنش‌ها استفاده کنند و مدیریت دارایی‌های خود را در سایر کیف پول‌های بیت کوین انجام دهند. باوجود اینکه نرم‌افزارهای دیگری هم برای اجرای نود بیت کوین وجود دارد، اما بیت کوین کور گزینه رایج‌تری است. افرادی که تمایل دارند به نود شبکه تبدیل شوند، می‌توانند بیت کوین کور را از وب‌سایت رسمی یا صفحه گیت‌هاب آن دانلود کند. بیت کوین کور یک پروژه متن‌باز (Open Source) است. به این معنا که کد منبع آن برای همه در دسترس است و هر توسعه‌دهنده‌ای می‌تواند آن را کپی کند، مطابق میل خودش تغییر دهد و بهبود ببخشد. البته لازم به تاکید است که اگر کسی ایده‌ای برای بهتر شدن بیت کوین داشته باشد، باید تغییرات موردنظرش را پیشنهاد دهد تا این تغییرات مورد بررسی قرار بگیرند و تنها در صورت اجماع به بیت کوین کور اضافه شوند. بسیاری از توسعه‌دهندگان از طریق نوشتن کد، بررسی فنی و مشارکت در بحث‌ها به این پروژه کمک می‌کنند. با این حال، هیچ نهاد مرکزی یا مرجع رسمی وجود ندارد که توسعه‌دهندگان بیت کوین کور را به‌صورت مستقیم استخدام کند یا به آن‌ها حقوق دهد؛ هزینه فعالیت مشارکت‌کنندگان معمولاً از طریق کمک‌های مالی و حمایت شرکت‌های فعال در حوزه بیت کوین تأمین می‌شود. آیا بیت کوین همان بیت کوین کور است؟ منبع: river.com بیت کوین (Bitcoin) و بیت کوین کور دو مفهوم متمایز هستند و نباید آن‌ها را به جای هم به‌کار ببریم. بیت کوین در اصل همان ارز دیجیتال غیرمتمرکزی است که کاربران با آن تراکنش انجام می‌دهند و روی بلاکچین ارزش منتقل می‌کنند. در مقابل، بیت کوین کور نرم‌افزاری است که امکان استفاده، توزیع و حفظ امنیت این شبکه را فراهم می‌کند. به بیان ساده‌تر، بیت کوین نمایانگر «شبکه و پول بومی آن» است، اما بیت کوین کور «نرم‌افزاری» است که باعث می‌شود این پول و شبکه به‌درستی کار کند. بیت کوین کور نقش مهمی در حفظ یکپارچگی شبکه، اعتبارسنجی تراکنش‌ها و دستیابی نودها به اجماع دارد. می‌توانیم آن را به موتور یک خودرو تشبیه کنیم. بدون موتور، خودرو وجود دارد؛ اما حرکت نمی‌کند. بدون بیت کوین کور هم شبکه بیت کوین عملاً نمی‌تواند به‌صورت کارآمد و امن فعالیت کند. تفاوت‌ بیت کوین و بیت کوین کور چیست؟ مهم‌ترین تفاوت‌های این دو مفهوم به‌طور خلاصه در جدول زیر آمده است: ویژگیبیت کوین (شبکه / دارایی)بیت کوین کور (نرم‌افزار)تعریفارز دیجیتال و بلاکچین غیرمتمرکزنرم‌افزار و کلاینت مرجع شبکهنقشدارایی‌ دیجیتالی که منتقل و ذخیره می‌شودموتور اعتبارسنجی تراکنش‌ها و نودهاکارکردامکان انتقال همتا‌به‌همتای ارزشاجرای نود کامل، کیف پول و پشتیبانی از لایتنینگماهیتدفترکل (بلاکچین)نرم‌افزار خواندن و نوشتن روی دفترکل بیت کوین کور را چه کسی راه‌اندازی کرد؟ بیت کوین کور توسط ساتوشی ناکاموتو (Satoshi Nakamoto) همان خالق افسانه‌ای بیت کوین توسعه پیدا کرده است. ساتوشی در سال ۲۰۰۹ اولین نسخه این نرم‌افزار را با نام «Bitcoin» منتشر کرد؛ اما سال‌ها بعد و با بزرگ‌تر شدن اکوسیستم، عنوان «Bitcoin Core» جایگزین شد تا نسخه اصلی نرم‌افزار بیت کوین از سایر پیاده‌سازی‌ها متمایز شود. با گذشت زمان، نسخه‌های دیگری از پروتکل بیت کوین مانند Bitcoin Knots ،btcd و bcoin توسعه داده شدند. با وجود تفاوت‌هایی که میان پیاده‌سازی‌های مختلف وجود دارد، همه آن‌ها باید بر سر قوانین پایه شبکه به توافق برسند تا اجماع بیت کوین حفظ شود. بیت کوین کور در واقع ادامه همان نرم‌افزار اولیه‌ای است که ساتوشی ناکاموتو روی آن کار می‌کرد و اکنون توسط گروهی از توسعه‌دهندگان مستقل از سراسر جهان نگهداری و به‌روزرسانی می‌شود. نرم‌افزار بیت کوین کور چه کاری انجام می‌دهد؟ اجرای بیت کوین کور به این معناست که شما یک نود کامل (Full Node) راه‌اندازی کرده‌اید. وظایف این نود شامل بررسی و تایید تراکنش‌ها، نگهداری یک نسخه کامل از بلاکچین بیت کوین و انتقال اطلاعات به سایر نودهای شبکه می‌شود. راه‌اندازی نود نه‌تنها به افزایش حریم خصوصی شما کمک می‌کند، بلکه امنیت و پایداری شبکه بیت کوین را هم بیشتر می‌کند. مزایای متعددی برای اپراتورهای نود بیت کوین وجود دارد که شامل موارد زیر می‌شود: افزایش حریم خصوصی: اپراتورهای نود می‌توانند با استفاده از بیت کوین کور تراکنش‌های خودشان را بدون وابستگی به سرویس‌های واسطه تأیید کنند. تقویت امنیت و تمرکززدایی شبکه: هرچه تعداد نودهای کامل بیشتر باشد، شبکه غیرمتمرکزتر و امن‌تر می‌شود و دست‌کاری یا حمله به آن دشوارتر خواهد شد. کنترل و استقلال بیشتر: اجرای نود شخصی، اختیار کامل تأیید تراکنش‌ها را به خودتان می‌دهد و با اصول خودحاکمیتی بیت کوین هم‌راستا است. حمایت از اکوسیستم: نودها به کاربران جدید کمک می‌کنند نرم‌افزار خود را سریع‌تر و امن‌تر با شبکه همگام‌سازی کنند. در نتیجه، سلامت کلی شبکه حفظ می‌شود. اپراتور نود با اجرای بیت کوین کور چه قابلیت‌هایی به دست می‌آورد؟ فردی که با اجرای نرم‌افزار بیت کوین کور به نود کامل تبدیل می‌شود، قابلیت‌های زیر را به‌دست می‌آورد: اعتبارسنجی: اپراتور می‌تواند تراکنش‌ها و بلاک‌ها را طبق قوانین پروتکل بیت کوین و بدون اتکا به شخص ثالث بررسی کند. قابلیت کیف پول: علاوه بر نقش اصلی به‌عنوان نرم‌افزار نود، می‌تواند از یک کیف پول داخلی برای ارسال و دریافت بیت کوین استفاده کند. پشتیبانی از ماینینگ: بیت کوین کور از فرآیند ماینینگ هم پشتیبانی می‌کند. البته امروز اکثر ماینرها ترجیح می‌دهد عملیات استخراج را با استفاده از نرم‌افزارهای تخصصی انجام دهند و از بیت کوین کور فقط برای بررسی و تایید تراکنش‌ها استفاده کنند. انتقال داده در شبکه: بیت کوین کور تراکنش‌ها و بلاک‌ها را در سراسر شبکه پخش می‌کند تا همه نودها به اطلاعات جدید دسترسی داشته باشند. آیا می‌توان با بیت کوین کور بیت کوین به دست آورد؟ از نظر فنی، بله؛ می‌توان با اتصال بیت کوین کور به یک سیستم ماینینگ شخصی، بیت کوین استخراج کرد؛ اما این روش برای یک استخراج حرفه‌ای و سودآور، کارایی لازم ندارد.در روزهای اولیه، بیت کوین کور شامل یک تابع استخراج بود که افراد می‌توانستند از آن برای استخراج مستقیم بیت کوین روی رایانه‌های خود استفاده کنند. در آن مقطع زمانی رقابت بسیار کم بود و کاربران عادی هم می‌توانستند با تولید بلاک‌ها پاداش استخراج را به‌دست بیاورند؛ اما امروز، با صنعتی شدن ماینینگ و ورود دستگاه‌های قدرتمند، این روش عملاً برای کسب درآمد موثر نیست. توسعه بیت کوین کور چیست؟ منظور از توسعه بیت کوین کور، فرایند حفظ، بهبود و به‌روزرسانی نرم‌افزار اصلی بیت کوین است. این فرایند نقش حیاتی در سلامت و آینده شبکه بیت کوین دارد و اگر به‌درستی انجام شود، نتایج مهمی را به ارمغان می‌اورد: حفظ سلامت شبکه: بلاکچین بیت کوین به شبکه‌ای از نودها، ماینرها و کاربران متکی است. توسعه مداوم باعث می‌شود همه این اجزا بتوانند طبق قواعد پروتکل با یکدیگر تعامل داشته باشند. برای مثال، به‌روزرسانی‌ها کمک می‌کنند بیت کوین کور روی سیستم‌عامل‌های جدید امروزی و آینده قابل اجرا باشد. بهبود عملکرد: در طول زمان برای افزایش کارایی شبکه پیشرفت‌های مهمی از کاهش زمان دانلود بلاک‌ها گرفته تا بهینه‌سازی مصرف حافظه و کاهش فشار روی پردازنده (CPU) انجام شده است. این تغییرات باعث می‌شود کار با بیت‌کوین هم برای کاربران عادی و هم برای نودها ساده‌تر شود. حفظ ویژگی‌های اصلی بیت کوین در کنار دسترس‌پذیری بیشتر: توسعه موفق نرم‌افزار اصلی بیت کوین باعث می‌شود شبکه غیرمتمرکز، امن و بدون نیاز به مجوز باقی بماند و در عین‌حال کاربران بیشتری بتوانند از آن استفاده کنند. به‌طور مثال، بیت کوین کور امروز به ده‌ها زبان مختلف ترجمه شده است تا کاربران بیشتری در سراسر جهان بتوانند از آن استفاده کنند. با وجود این به‌روزرسانی‌ها و تغییرات نرم‌افزاری مداوم، ویژگی‌های پولی اصلی بیت کوین، مانند عرضه ثابت ۲۱ میلیون واحدی آن، هیچ تغییری نمی‌کنند. همان‌طور که ساتوشی ناکاموتو گفته است: ماهیت بیت کوین به‌گونه‌ای است که پس از انتشار نسخه ۰.۱، طراحی هسته آن برای تمام عمرش ثابت باقی می‌ماند. کدهای جدید چطور به بیت کوین کور اضافه می‌شوند؟ از سال ۲۰۱۱، مخزن بیت کوین کور روی گیت‌هاب قرار داده شده است تا کاربران بتوانند نرم‌افزار را دانلود کنند، پیشنهادهای بهبود را بررسی کنند و به‌روز رسانی‌های منتشرشده را ببینند. بیت کوین کور یک نرم‌افزار متن‌باز با لایسنس ام‌ای‌تی (MIT) است؛ یعنی هیچ‌کس مالک انحصاری کد نیست و همه می‌توانند آن را استفاده، کپی، بررسی، اصلاح و بازتوزیع کنند. منبع: river.com به دلیل همین ماهیت متن‌باز، بخش بزرگی از توسعه بیت کوین به‌صورت عمومی انجام می‌شود. هر پیشنهادی برای تغییر نرم‌افزار ارائه شود، قبل از ادغام در مخزن بیت کوین کور تحت بررسی‌های فنی دقیق، آزمایش‌های گسترده و بحث‌های تخصصی قرار می‌گیرد و در صورت عدم تأیید، رد می‌شود. تغییرات بزرگ در بیت کوین کور از یک مسیر رسمی به نام پروپزال بهبود بیت کوین (BIP) عبور می‌کنند. تغییرات کوچک‌تر و اصلاحات جزئی در بخش‌های خاص نرم‌افزار مسیر توسعه ساده‌تری دارند و الزاماً نیازمند BIP نیستند. اگر یک تغییر پیشنهادی پس از بررسی‌ها به اجماع نسبی شبکه برسد، به مخزن اصلی بیت کوین کور اضافه می‌شود. منبع: river.com پس از ادغام تغییرات، این بهبودها در نسخه‌های آینده بیت کوین کور منتشر می‌شوند. نسخه‌های اصلی معمولاً هر ۶ تا ۷ ماه یک‌بار با شماره‌هایی مانند ۲۲.۰ و ۲۳.۰ ارائه می‌شوند. نسخه‌های نگهدارنده که برای رفع باگ‌ها هستند، با شماره‌هایی نظیر ۲۲.۱ و ۲۲.۲ منتشر می‌شوند. نسخه ۳۰.۰ بیت کوین کور، جدیدترین پیاده‌سازی این نرم‌افزار است که به توسعه‌دهندگان اجازه می‌دهد حجم بسیار بیشتری از داده‌های غیرمالی را در تراکنش‌های بیت‌ کوین جاسازی کنند. گفتنی است، انتشار این نسخه جدال قدیمی بر سر اندازه بلاک‌ها را دوباره داغ کرد. نکته بسیار مهم این است که پس از انتشار نسخه جدید، نودها به‌طور خودکار به‌روزرسانی نمی‌شوند و هر نود باید خودش تصمیم بگیرد که نرم‌افزار را آپدیت کند یا نه. این موضوع یکی از پایه‌های حیاتی امنیت بیت کوین است، زیرا مانع از این می‌شود که یک باگ یا کد مخرب به‌صورت خودکار کل شبکه را تحت تأثیر قرار دهد. بیت کوین کور چگونه تکامل پیدا کرده است؟ در اوایل سال ۲۰۰۹، نسخه اصلی بیت کوین (v0.1) با ۲۶،۲۲۱ خط کد منتشر شد. امروز، پایگاه کد بیت کوین کور به بیش از ۷۵۰ هزار خط رسیده است. این، علاوه بر هزاران خطی است که در طول زمان حذف شده‌اند یا پیشنهادهای فراوانی که هرگز اجرا نشده‌اند. بخش زیادی از کدهای اضافه‌شده برای اجرای شبکه ضروری نیستند؛ بلکه تنها با هدف افزایش امنیت، خوانایی کد برای توسعه‌دهندگان و سهولت استفاده کاربران اضافه شده‌اند. منبع: river.com ساختار کلی کد بیت کوین کور شامل بخش‌های زیر است: کد پایه: کد اصلی که نودها، ماینرها و سایر شرکت‌کنندگان شبکه برای تعامل با پروتکل از آن استفاده می‌کنند. وابستگی‌ها: ابزارهای خارجی محدودی هستند که بیت‌کوین به آن‌ها متکی است. وابستگی‌های اصلی شامل لایبرری ذخیره‌سازی داده (LevelDB) و روش secp256k1 برای تولید کلیدهای خصوصی و عمومی می‌شود. بومی‌سازی: این بخش شامل نسخه‌های ترجمه‌شده بیت کوین کور به ده‌ها زبان مختلف می‌شود که تقریباً نیمی از کدبیس موجود را اشغال می‌کند. تست‌ها: برای اطمینان از عملکرد صحیح قابلیت‌ها، به‌ویژه با بزرگ‌تر شدن کد و اضافه شدن ویژگی‌های جدید، انجام تست‌ها ضروری است. مستندات: توضیحاتی هستند که به توسعه‌دهندگان کمک می‌کنند منطق بخش‌های مختلف کد را بهتر بفهمند تا نگهداری و توسعه نرم‌افزار برای آن‌ها آسان‌تر شود. چه کسی بیت کوین کور را کنترل می‌کند؟ نگهداری و توسعه بیت کوین کور به‌صورت جمعی و داوطلبانه انجام می‌شود. به این گروه «توسعه‌دهندگان کور (Core Developers)» گفته می‌شود. برای تبدیل شدن به توسعه‌دهنده بیت کوین کور هیچ شرط رسمی، مدرک یا محدودیتی وجود ندارد و هر فردی می‌تواند در صورت داشتن دانش فنی، در این پروژه مشارکت کند. نکته کلیدی اینجاست که توسعه‌دهندگان بیت کوین کور یک گروه متمرکز با ساختار مدیریتی مشخص نیستند. نه رهبر واحدی وجود دارد و نه مدیر پروژه‌ای که تعیین کند چه چیزی ساخته شود یا چه تغییری اعمال شود. مسیر توسعه کاملاً بر پایه بحث‌های فنی، بررسی عمومی و اجماع نسبی جامعه پیش می‌رود. پس از آنکه یک تغییر یا بهبود، بررسی‌های لازم را پشت سر بگذارد و مورد پذیرش قرار بگیرد، تعداد محدودی از افراد که نقش «نگهدارنده کد (Maintainer)» را دارند، این تغییرات را به مخزن اصلی اضافه می‌کنند. این افراد مورد اعتماد جامعه هستند و اجازه ندارند به‌صورت خودسرانه یا بدون تأیید عمومی، کدی را وارد پروژه کنند. نقش اصلی نگهدارندگان شامل مدیریت مخزن گیت‌هاب، بررسی کدهای پیشنهادهای و هماهنگی انتشار نسخه‌های جدید است. علاوه‌بر نگهدارنده‌های اصلی، جامعه گسترده‌تری از مشارکت‌کنندگان وجود دارد که اصلاحات (Patches) جزئی را ارسال می‌کنند، مستندات را بهبود می‌دهند، باگ‌ها را پیدا می‌کنند و ایده‌های جدید پیشنهاد می‌دهند. اگر نگهدارندگان کد از اعتماد جامعه سوءاستفاده کنند، نودهای فعال به خطر نمی‌افتند؛ زیرا هیچ نودی به‌طور خودکار به‌روزرسانی نمی‌شود. کاربران می‌توانند به‌سادگی تغییرات مخرب را نادیده بگیرند و از نسخه‌های قبلی و سالم بیت کوین کور استفاده کنند. به همین دلیل، نگهدارندگان کد بیت کوین کور با وجود جایگاه بالای خود، قدرت یا نفوذ بسیار کمی دارند. Bitcoin Knots چیست؟ بیت کوین ناتس (Bitcoin Knots) یک نسخه‌ خاص و توسعه‌یافته از بیت کوین کور است که توسط لوک دش‌جونیور (Luke Dashjr)، یکی از توسعه‌دهندگان قدیمی بیت کوین کور، نگهداری می‌شود. این نرم‌افزار به‌عنوان یک کلاینت جایگزین برای شبکه بیت‌کوین طراحی شده و برخی قابلیت‌ها و تنظیمات پیشرفته را ارائه می‌دهد که در نسخه استاندارد بیت کوین کور وجود ندارند. بیت‌کوین ناتس بیشتر برای کاربران حرفه‌ای مناسب است؛ افرادی که برای مدیریت دقیق‌تر تراکنش‌ها و اقدامات امنیتی بهبود‌یافته به ابزارهای دقیق‌تری نیاز دارند. با این حال، این نرم‌افزار کاملاً با شبکه بیت‌کوین سازگار است و می‌تواند با نودهایی که از بیت کوین کور استفاده می‌کنند بدون هیچ مشکلی تعامل داشته باشد. گفتنی است رشد خیره‌کننده نودهای این کلاینت در سال‌های اخیر باعث شده برخی بیت کوین ناتس را یک تهدید درونی برای سلطه تاریخی بیت کوین کور بر شبکه بیت‌کوین بدانند. اگر برای گیت‌هاب یا بیت کوین کور مشکلی پیش بیاید چه می‌شود؟ نرم‌افزار بیت‌کوین برای اجرای صحیح شبکه، به بیت کوین کور یا گیت‌هاب وابسته نیست. گیت‌هاب صرفاً ابزاری است که توسعه‌دهندگان از آن برای مدیریت راحت‌تر کدها استفاده می‌کنند و در صورت لزوم می‌توانند به پلتفرم دیگری مهاجرت کنند. از طرف دیگر، شبکه بیت‌کوین تنها به بیت کوین کور متکی نیست و پیاده‌سازی‌های نرم‌افزاری مختلفی دارد. اگر مشکلی برای نرم‌افزار اصلی بیت کوین رخ دهد، اپراتورهای نود می‌توانند از سایر نسخه‌ها استفاده کنند. تمام این نسخه‌ها با وجود تفاوت‌هایی که دارند، در کنار هم یک شبکه واحد را تشکیل می‌دهند؛ درست مانند مرورگرهای مختلف اینترنت که همگی به یک وب مشترک دسترسی دارند. البته همه این پیاده‌سازی‌ها باید از قوانین پایه اعتبارسنجی تراکنش‌ها و بلاک‌ها پیروی کنند تا اجماع در سراسر شبکه حفظ شود. بیت کوین کور به‌عنوان قدیمی‌ترین و محبوب‌ترین نسخه، نقش مرجع را ایفا می‌کند و معمولاً استانداردی است که سایر پیاده‌سازی‌ها خود را با آن تطبیق می‌دهند. تأمین مالی توسعه بیت کوین کور بر عهده چه کسی است؟ در طول حیات بیت‌کوین، بیش از ۱۰۰۰ توسعه‌دهنده در این پروژه مشارکت داشته‌اند و در چهار سال گذشته، به‌طور میانگین حدود ۵۰ مشارکت در هر هفته ثبت شده است. حالا سوال اصلی این است که چه کسی هزینه توسعه بیت کوین کور را پرداخت می‌کند؟ منبع: river.com در سال‌های ابتدایی، بخش بزرگی از فرآیند توسعه کاملاً داوطلبانه انجام می‌شد و حمایت مالی گسترده‌ای وجود نداشت. اما امروز، بسیاری از توسعه‌دهندگان توسط شرکت‌ها، بنیادها و نهادهایی که به حفظ آینده بیت‌کوین متعهد هستند، استخدام می‌شوند یا از آن‌ها کمک مالی دریافت می‌کنند. از جمله این نهادها می‌توان به بلاک‌استریم (Blockstream) برینک (Brink) چین‌کد لبز (Chaincode Labs)، بنیاد حقوق بشر (HRF)، دپارتمان ابتکار ارز دیجیتال ام‌آی‌تی (MIT) و اوپن‌سَتس (OpenSats) اشاره کرد. چطور می‌توان توسعه‌دهنده بیت کوین کور شد؟ مسیر از پیش‌تعیین‌شده‌ای برای تبدیل شدن به توسعه‌دهنده بیت‌کوین وجود ندارد، اما منابع متعددی به علاقه‌مندان برای شروع این مسیر کمک می‌کنند: لیست ایمیل توسعه‌دهندگان بیت‌کوین، جلسات ماهانه بررسی پول ریکوئست (Pull Request) و خبرنامه Optech کتاب تسلط بر بیت کوین (Mastering Bitcoin) و دوره‌های آموزشی Base58 و Chaincode Labs گردهمایی‌های حضوری BitDevs در بسیاری از شهرهای بزرگ جهان منابع تکمیلی مانند BitcoinWiki و فهرست منابع فنی جیمسون لوپ (Jameson Lopp) جمع‌بندی بیت‌کوین کور نرم‌افزار اصلی شبکه بیت‌کوین است که در ابتدا توسط ساتوشی ناکاموتو راه‌اندازی شد و امروز به‌صورت متن‌باز توسعه پیدا می‌کند؛ یعنی هر توسعه‌دهنده‌ای می‌تواند برای بهبود آن پیشنهاد بدهد یا در توسعه‌اش مشارکت کند. کاربرانی که بیت‌کوین کور را اجرا می‌کنند، به نود کامل شبکه تبدیل می‌شوند و با دانلود و بررسی مستقل دفترکل، از مزایایی همچون امنیت بیشتر، حریم خصوصی بالاتر و کنترل مستقیم بر تراکنش‌ها بهره‌مند می‌شوند. البته اجرای نود کامل بدون هزینه نیست و به فضای ذخیره‌سازی زیاد، اینترنت پایدار و نگهداری مداوم نیاز دارد. اگرچه بیت‌کوین کور امکان پشتیبانی از استخراج را دارد، اما در حال حاضر کارآیی لازم را ندارد. در نهایت باید توجه داشت که بیت‌کوین کور، ارز دیجیتال بیت‌کوین یا شبکه بیت‌کوین نیست، بلکه یکی از مهم‌ترین نرم‌افزارهایی است که به اجرای صحیح و غیرمتمرکز این شبکه کمک می‌کند. سوالات متداول (FAQ) بیت‌کوین کور چیست؟بیت‌کوین کور (Bitcoin Core) نرم‌افزار مرجع شبکه بیت‌کوین است که قوانین اصلی پروتکل را اجرا می‌کند. این نرم‌افزار امکان بررسی و تأیید مستقل تراکنش‌ها و نگهداری یک نسخه کامل از بلاکچین بیت‌کوین را فراهم می‌کند. افرادی که نرم‌افزار بیت کوین کور را اجرا می‌کنند به نود کامل تبدیل می‌شوند.توسعه‌دهنده بیت‌کوین کور کیست و این پروژه چگونه ادامه پیدا کرده است؟نسخه اولیه بیت‌کوین کور توسط ساتوشی ناکاموتو در سال ۲۰۰۹ منتشر شد؛ اما در طول سال‌های گذشته توسعه این نرم‌افزار به‌صورت کاملاً غیرمتمرکز و توسط صدها توسعه‌دهنده داوطلب از سراسر جهان ادامه پیدا کرده است. امروز بیت‌کوین کور یک پروژه متن‌باز است که بدون رهبر یا نهاد مرکزی و بر پایه اجماع فنی جامعه توسعه می‌یابد.آیا بیت‌کوین کور تنها نرم‌افزار بیت‌کوین است؟بیت‌کوین کور مهم‌ترین و پرکاربردترین پیاده‌سازی بیت‌کوین است، اما تنها گزینه موجود نیست. نسخه‌هایی مانند Bitcoin Knots ،btcd و bcoin نیز وجود دارند که همگی با رعایت قوانین اجماع بیت‌کوین، در کنار یکدیگر یک شبکه واحد را تشکیل می‌دهند.کدها و تغییرات جدید چگونه به بیت‌کوین کور اضافه می‌شوند؟تغییرات بزرگ از طریق یک فرآیند رسمی به نام پروپزال بهبود بیت کوین پیشنهاد می‌شوند و پس از بررسی دقیق، آزمایش و رسیدن به اجماع نسبی جامعه، به کد اصلی اضافه می‌شوند. تغییرات کوچک‌تر نیز پس از بازبینی فنی و پذیرش عمومی جامعه اعمال می‌شوند.آیا می‌توان با بیت‌کوین کور استخراج انجام داد؟از نظر فنی بله، بیت‌کوین کور از ماینینگ پشتیبانی می‌کند؛ اما در حال‌حاضر برای استخراج سودآور مناسب نیست. اجرای بیت‌کوین کور چه مزایایی دارد؟اجرای بیت‌کوین کور به کاربر اجازه می‌دهد که بدون نیاز به اعتماد به سرویس‌های واسطه، تراکنش‌های خود را به‌صورت مستقل بررسی و تأیید کنند. این کار حریم خصوصی را افزایش می‌دهد، وابستگی به نهادهای ثالث را کاهش می‌دهد و به غیرمتمرکز ماندن شبکه بیت‌کوین کمک می‌کند.آیا بیت‌کوین کور کیف پول هم دارد؟بله. بیت‌کوین کور علاوه بر نرم‌افزار نود، یک کیف پول داخلی نیز ارائه می‌دهد که امکان ارسال و دریافت بیت‌کوین را فراهم می‌کند.چه کسی بیت‌کوین کور را کنترل می‌کند؟هیچ فرد، شرکت یا نهاد مشخصی کنترل بیت‌کوین کور را در اختیار ندارد. توسعه این نرم‌افزار توسط جامعه‌ای از توسعه‌دهندگان داوطلب انجام می‌شود و هر تغییری تنها در صورت اجماع اعمال می‌شود.

شرکت ژاپنی متاپلنت (Metaplanet) که به‌دلیل استراتژی تهاجمی خرید بیت‌ کوین شناخته می‌شود، در سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۵ حدود ۶۱۹ میلیون دلار ضرر خالص ثبت کرده است. این ضرر عمدتا به‌دلیل کاهش شدید قیمت بیت‌ کوین در پی سقوط بازار بوده است. به گزارش میهن بلاکچین، متاپلنت اعلام کرده این زیان محقق‌نشده است؛ یعنی تنها به ارزش روز دارایی‌ها مربوط می‌شود و تاثیری بر پول مورد نیاز برای اداره شرکت ندارد. بااین‌حال، ادامه روند نزولی بازار باعث شد ضرر محقق‌نشده شرکت در سال ۲۰۲۶ از مرز ۱/۲ میلیارد دلار عبور کند. این موضوع، می‌تواند بر توانایی متاپلنت برای دستیابی به هدف انباشت ۲۱۰ هزار بیت‌ کوینی (حدود ۱ درصد از کل عرضه) سایه بیندازد. با وجود این نگرانی‌ها، سهام شرکت پس از انتشار گزارش مالی ۵/۶ درصد رشد کرد. افزایش فشار بر ذخایر بیت‌ کوین؛ رشد کسب‌وکار اصلی کاهش قیمت بیت‌ کوین طی ماه‌های پایانی ۲۰۲۵ باعث شد ارزش ذخایر متاپلنت به‌طور قابل‌توجهی کاهش یابد و سود محقق‌نشده این شرکت که در اکتبر به ۶۴۴ میلیون دلار رسیده بود، در نهایت به ضرری بیش از ۱.۲ میلیارد دلار تبدیل شود. نمودار سود و ضرر محقق‌نشده متاپلنت بر اساس تغییرات قیمت بیت‌ کوین بااین‌وجود، عملکرد عملیاتی شرکت روند کاملا متفاوتی داشته است. درآمد سالانه متاپلنت در ۲۰۲۵ با رشد ۷۳۸ درصدی به ۱/۰۶ میلیارد ین رسید و سود عملیاتی نیز با جهشی ۱۶۹۵ درصدی از مرز ۶/۳ میلیارد ین عبور کرد. این شرکت پیش‌بینی می‌کند درآمد سال ۲۰۲۶ نیز حدود ۸۰ درصد افزایش یابد. چالش mNAV و محدودیت خرید بیت‌ کوین در بازار نزولی متاپلنت، برخلاف شرکت‌هایی مانند مایکرواستراتژی بدهی زیادی ندارد و مجموع بدهی آن تنها ۳۵۵ میلیون دلار است. بااین‌حال، این شرکت با یک ریسک مهم روبه‌رو است: اگر ارزش دارایی‌های دیجیتال آن کمتر از ارزش بازار شرکت شود (mNAV < 1)، امکان فروش سهام جدید برای خرید بیت‌ کوین از بین می‌رود و متاپلنت مجبور می‌شود به‌جای خرید، سهام خود را بازخرید کند. برای مقابله با چنین شرایطی، متاپلنت یک خط اعتباری ۵۰۰ میلیون دلاری با وثیقه‌گذاری بیت‌ کوین‌های خود دریافت کرده است تا اگر بازار بیشتر سقوط کرد، نقدینگی لازم برای حمایت از ارزش شرکت فراهم باشد. هدف نهایی؛ مالکیت یک درصد از کل بیت‌ کوین تا سال ۲۰۲۷ متاپلنت می‌گوید اکنون ۳۵ هزار بیت‌ کوین در اختیار دارد و قصد دارد این رقم را تا پایان ۲۰۲۶ به ۱۰۰ هزار واحد برساند. هدف نهایی شرکت، رسیدن به ذخیره ۲۱۰ هزار بیت‌ کوینی در سال ۲۰۲۷ است. این رقم، برابر با حدود یک درصد از کل عرضه بیت‌ کوین است. مسیر متاپلنت برای تصاحب یک درصد از کل عرضه بیت‌ کوین بااین‌حال، شرکت تاکید می‌کند تحقق این هدف به شرایط بازار بستگی دارد؛ اگر وضعیت بدتر شود، ممکن است جذب سرمایه هم دشوار شود و استراتژی خرید بیت‌ کوین نیاز به بازنگری داشته باشد.

اندیشکده کوین‌سنتر (Coin Center) با ارسال نامه‌ای به کمیته بانکداری سنای آمریکا خواستار پیشبرد قانون بلاکچین رگیولاتوری سیرتنیتی اکت (Blockchain Regulatory Certainty Act) شد. به گزارش میهن بلاکچین، هدف از این لایحه‌ جلوگیری از پیگرد قضایی توسعه‌دهندگان و ارائه‌دهندگان زیرساخت بلاکچین است، در صورتی که کنترلی بر دارایی کاربران نداشته باشند. درگیری در سنای آمریکا؛ توسعه‌دهندگان قربانی هستند نسخه اولیه این قانون در سال ۲۰۱۸ توسط تام امِر (Tom Emmer) ارائه شد و نسخه جدید آن اخیراً توسط سناتورها سینتیا لومیس (Cynthia Lummis) و ران وایدن (Ron Wyden) بازنویسی شده است تا به‌طور شفاف اعلام کند توسعه‌دهندگان نرم‌افزار و ارائه‌دهندگان زیرساخت، در صورت عدم کنترل بر وجوه کاربران، انتقال‌دهنده پول محسوب نمی‌شوند. منبع: حساب Coin Center در X مدیر سیاست‌گذاری کوین‌سنتر تأکید کرد همان‌طور که ارائه‌دهندگان اینترنت، خدمات ابری یا ایمیل به دلیل سوءاستفاده مجرمانه کاربران تحت پیگرد قرار نمی‌گیرند، توسعه‌دهندگان بلاکچین نیز باید از همین حمایت برخوردار باشند. به گفته او، نبود این شفافیت حقوقی می‌تواند نوآوری را در آمریکا تضعیف کرده و توسعه‌دهندگان را به خروج از این کشور سوق دهد. این درخواست در حالی مطرح شده که چند پرونده جنجالی علیه توسعه‌دهندگان کریپتو در سال گذشته خبرساز شد؛ از جمله رومن استورم (Roman Storm)، توسعه‌دهنده تورنادو کش (Tornado Cash) و بنیان‌گذاران سامورایی والت (Samourai Wallet) یعنی کئون رودریگز (Keonne Rodriguez) و ویل لانرگان هیل (Will Lonergan Hill) که به اتهام اداره کسب‌وکار انتقال پول بدون مجوز محکوم شدند. این افراد در سال ۲۰۲۵ محکوم شدند و احکام زندان چندساله دریافت کردند. کمیته بانکداری سنا هنوز در حال بررسی این لایحه است و رأی‌گیری نهایی انجام نشده است. کوین‌سنتر هشدار داده تضعیف این قانون می‌تواند عدم قطعیت حقوقی ایجاد کرده و مانع فعالیت توسعه‌دهندگان در آمریکا شود.

در هفته‌های اخیر، مسیر حرکت بیت‌ کوین از شاخص نزدک جدا شده و این واگرایی از نگاه آرتور هیز (Arthur Hayes)، بنیان‌گذار بیت‌مکس (BitMEX)، تنها یک اختلاف قیمتی نیست. او معتقد است کاهش قیمت بیت‌ کوین درحالی‌که نزدک در یک محدوده ثابت نوسان می‌کند، نشانه‌ای از فشار بر نقدینگی دلار و آغاز چرخه‌ای است که می‌تواند به یک بحران اعتباری منتهی شود؛ بحرانی که ریشه آن در موج جدید اتوماسیون و حذف مشاغل تخصصی توسط هوش مصنوعی قرار دارد. به گزارش میهن بلاکچین، هیز توضیح می‌دهد که بیت‌ کوین معمولا نخستین دارایی‌ است که به کمبود نقدینگی واکنش نشان می‌دهد. او هشدار می‌دهد سرعت رشد ابزارهای هوش مصنوعی می‌تواند توان مالی بخشی از نیروی کار متخصص را تضعیف کرده و در نهایت باعث افزایش نکول در وام‌های مصرفی و مسکن شود. این موضوع، مستقیما بر شبکه بانکی آمریکا فشار وارد می‌کند. چرا بیت‌ کوین ریزش کرد اما نزدک ثابت ماند؟ بیت‌ کوین پس از ثبت سقف تاریخی ۱۲۶,۰۸۰ دلاری در اکتبر ۲۰۲۵ وارد یک روند نزولی شده است؛ درحالی‌که شاخص نزدک ۱۰۰ تقریبا بدون تغییر مانده است. هیز این واگرایی را نخستین نشانه کمبود نقدینگی می‌داند؛ به‌ویژه در زمانی‌که شرکت‌ها با استفاده از هوش مصنوعی در حال کاهش هزینه‌ها و تعدیل نیرو هستند. به گفته او، ابزارهایی مانند کلاد (Claude) که می‌توانند کارهای چندساعته را در چند دقیقه انجام دهند، وابستگی شرکت‌ها به نیروی انسانی و حتی بسیاری از اشتراک‌های نرم‌افزاری را کاهش می‌دهند. این روند در نهایت درآمد خانوارها را تحت فشار قرار می‌دهد و پیامد آن در سیستم اعتباری ظاهر می‌شود. دیدگاه کارشناسان: واگرایی مهم است اما هشدار قطعی نیست برخی از تحلیلگران نسبت به برداشت هیز نگاه محتاطانه‌تری دارند. رایان مک‌میلن (Ryan McMillin)، مدیر سرمایه‌گذاری مرکل تری کپیتال (Merkle Tree Capital)، می‌گوید واگرایی بیت‌ کوین و نزدک «نقطه داده‌ مهمی» است اما به‌تنهایی نمی‌تواند به‌عنوان یک هشدار جدی تلقی شود. او توضیح می‌دهد که سیاست‌های انقباضی فدرال رزرو، کاهش نقدینگی در بازار و ضعف جریان ورودی به ETFهای بیت‌ کوین، همگی می‌توانند تفاوت رفتار این دو بازار را توضیح دهند. عوامل داخلی بازار کریپتو مانند چرخه‌های چهارساله و فروش پس از ثبت سقف تاریخی نیز نقش مهمی در افت قیمت داشته‌ است. تاثیر موج بیکاری ناشی از هوش مصنوعی بر بانک‌ها هیز بخش مهمی از تحلیل خود را به پیامدهای هوش مصنوعی اختصاص داده است. او برآورد می‌کند اگر تنها ۲۰ درصد از ۷۲/۱ میلیون نیروی متخصص آمریکا شغل خود را از دست بدهند، بانک‌ها با ۳۳۰ میلیارد دلار زیان در وام‌های مصرفی و ۲۲۷ میلیارد دلار زیان در بخش مسکن روبه‌رو خواهند شد. از نگاه او، بازار سهام هنوز این ریسک را در قیمت‌ها لحاظ نکرده و نسبت به پیامدهای احتمالی «بیش از حد خوش‌بین» است. آیا بحران به این سرعت رخ می‌دهد؟ کارشناسان معتقد هستند که حتی اگر موج بیکاری ناشی از هوش مصنوعی جدی باشد، سرعت وقوع آن مطابق سناریوی هیز نخواهد بود. شرکت‌ها معمولا قبل از اخراج‌های گسترده، روند استخدام را کند کرده یا از بازنشستگی‌های تدریجی استفاده می‌کنند. بااین‌حال، نشانه‌های اولیه فشار مالی از جمله افزایش نرخ نکول کارت‌های اعتباری، افت ارزش‌گذاری شرکت‌های نرم‌افزاری و کاهش تدریجی کیفیت اعتباری مصرف‌کنندگان، از هم‌اکنون قابل مشاهده است رشد طلا و سقوط بیت‌ کوین چه معنایی دارد؟ هیز می‌گوید رشد اخیر طلا همزمان با افت بیت‌ کوین نشان می‌دهد که بازار در حال قیمت‌گذاری یک وضعیت ریسک‌گریز است. او معتقد است این ترکیب می‌تواند فدرال رزرو را مجبور کند به‌منظور جلوگیری از بحران بانکی، دوباره به چاپ پول روی بیاورد. از نگاه هیز، زمانی‌که این تزریق نقدینگی رخ دهد، بیت‌ کوین به دلیل عرضه محدود خود یکی از بزرگ‌ترین برندگان چرخه جدید خواهد بود و می‌تواند رکوردهای قیمتی تازه‌ای ثبت کند. دو مسیر احتمالی پیش‌ روی بیت‌ کوین هیز برای حرکت بعدی قیمت BTC دو سناریو مطرح می‌کند: اصلاح قیمتی بیت‌ کوین پایان یافته و بازار سهام باید وارد یک فاز اصلاح جدی شود تا با شرایط بیت‌کوین هماهنگ شود. بیت‌ کوین یک مرحله دیگر افت می‌کند تا همزمان با شروع اصلاح در بازار سهام، کف قیمتی جدید خود را بسازد. او تاکید می‌کند که نتیجه نهایی هر دو مسیر مشابه است: فدرال رزرو در نهایت مجبور به چاپ گسترده پول می‌شود و این امر بیت‌ کوین را به سمت اوج‌های تاریخی هدایت خواهد کرد. افت قیمت BTC در بازه هفتگی و ماهانه سال ۲۰۲۶ بیت‌کوین از ابتدای سال ۲۰۲۶ عملکرد ضعیفی داشته و طی یک ماه گذشته حدود ۲۷ درصد افت کرده است. در زمان نگارش این خبر، قیمت این دارایی در محدوده ۶۸,۰۰۰ دلار قرار دارد و همچنان زیر فشار فروش معامله می‌شود. ریزش ۲۷ درصدی بیت کوین در طی یک ماه گذشته - منبع: کوین‌ مارکت‌ کپ