بلاکچین‌های لایه اول زیلیکا (Zilliqa)، نوسیس (Gnosis) و رونین (Ronin) به اکوسیستم اتریوم می‌پیوندند؛ چرا که هزینه‌های فعالیت مستقل رو به افزایش است و چشم‌پوشی از مزایای امنیتی و نقدینگی اتریوم بیش از حد دشوار شده است. اداره یک بلاکچین مستقل همیشه با وعده خاص کنترل همراه بوده است. یک معماری مستقل لایه اول (Layer 1) به پروژه‌ها اجازه می‌دهد تا ارباب سرنوشت خود باشند، قوانین اجماع را تعیین کنند، اعتبارسنج‌های (Validators) خود را داشته باشند و بدون وابستگی به هیچ شبکه دیگری، زیرساخت‌ها را حول محور کاربران خود بسازند. اما قدرت زیاد، مسئولیت بزرگی به همراه دارد و البته هزینه‌های قابل توجه. بلاکچین‌ها برای پشتیبانی از زیرساخت‌هایی که امنیت آن‌ها را تأمین می‌کنند، به اندازه کافی به کاربر، توسعه‌دهنده و فعالیت اقتصادی نیاز دارند. برای برخی از شبکه‌های کوچک‌تر، سرپا نگه داشتن یک اکوسیستم کامل دیگر توجیه اقتصادی ندارد. زیلیکا جدیدترین پروژه‌ای است که با این واقعیت روبرو شده و هفته گذشته برنامه‌های خود را برای فاصله گرفتن از معماری لایه ۱ و تبدیل شدن به یک شبکه لایه ۲ (L2) مبتنی بر اتریوم اعلام کرد: می‌دانیم که این خبر چندان خوشایند نیست. ما به مدت نه سال لایه ۱ خودمان را ساختیم و اداره کردیم. اما این روش جواب نداد. در این پست توضیح داده شده است: میزان استفاده هرگز به سطحی که یک زنجیره مستقل نیاز دارد نرسید. سرمایه‌گذاری و نقدینگی برای لایه اول‌های مستقل خشک شد. هک‌های اخیر نشان دادند که تأمین امنیت یک زنجیره به تنهایی چقدر هزینه و توان می‌طلبد. داده‌ها آنچین هستند و همه می‌توانند آن‌ها را ببینند. زیلیکا تنها نیست. اکوسیستم بلاکچینی نوسیس که همیشه در مجاورت و هماهنگی با اتریوم بوده است نیز در تلاش است تا از طریق طرح منطقه اقتصادی اتریوم (EEZ)، زنجیره نوسیس (Gnosis Chain) را به یک شبکه مبتنی بر اتریوم تبدیل کند. شبکه آزمایشی RollupX آن قصد دارد نشان دهد که چگونه زنجیره‌های مشارکت‌کننده می‌توانند به عنوان رولاپ‌های بومی (Native Rollups)، تسویه حساب اتریوم و ترکیب‌پذیری همگام (Synchronous Composability) را به اشتراک بگذارند. بلاکچین متمرکز بر بازی رونین نیز در ماه مه بازگشت خود به اتریوم را به عنوان یک لایه ۲ تکمیل کرد. با فروکش کردن علاقه به لایه اول‌های جایگزین همزمان با کاهش بودجه‌ها، آیا شاهد ادغام و تجمیع زنجیره‌های بیشتری در اکوسیستم اتریوم خواهیم بود؟ هزینه مستقل بودن لایه اول‌های مستقل عموماً باید چندین عملکرد اصلی از جمله اجرا (Execution)، اجماع (Consensus)، دسترس‌پذیری داده‌ها (Data Availability) و تسویه (Settlement) را فعال نگه دارند. آن‌ها همچنین باید مشوق‌های توکنی را که برای تأمین امنیت شبکه‌هایشان از طریق استیکینگ (Staking) استفاده می‌شود، تأمین مالی کنند. مکس شانون (Max Shannon)، تحلیلگر ارشد پژوهشی در شرکت Bitwise، به مجله می‌گوید: همه چیز به سودآوری یک زنجیره برمی‌گردد. ZIL به یک لایه ۲ در اتریوم تبدیل می‌شود. منبع: Zilliqa او می‌گوید: شبکه‌های لایه ۲ فقط باید بخش اجرا را حفظ کنند و لزوماً به توکن نیاز ندارند؛ همین موضوع آن‌ها را از نظر مالی و عملیاتی به گزینه‌ای جذاب‌تر تبدیل می‌کند. شانون می‌گوید ده پروژه بزرگ برتر از نظر مالی پایدارتر هستند. شبکه‌های لایه ۲ کوین‌بیس (Coinbase) و رابینهود (Robinhood) در طول ۳۶۵ روز گذشته به ترتیب ۴۸ میلیون دلار و ۵۲ میلیون دلار کارمزد با حاشیه سود بالای ۹۰ درصد تولید کرده‌اند. هشت زنجیره بزرگ بعدی نیز هر کدام سالانه بیش از ۱ میلیون دلار درآمد داشته‌اند. با این حال، از رتبه یازدهم به بعد، مجموع کارمزدهای سالانه کمتر از ۱ میلیون دلار بوده است. بنابراین، یک شبکه ممکن است فناوری جاه‌طلبانه و جامعه‌ای وفادار داشته باشد، اما این چیزها لزوماً هزینه‌ها را پرداخت نمی‌کنند. اتریوم اغلب به دلیل واگذاری بیش از حد درآمد خود به لایه ۲ها مورد انتقاد قرار می‌گیرد، اما دقیقاً همین ویژگی است که راه‌اندازی پروژه‌ها را در آنجا جذاب می‌کند. اما صرفاً تبدیل شدن به یک لایه ۲ اتریوم به طور خودکار یک شبکه را سودآور نمی‌کند. شانون به آپتیمیزم (Optimism)، کاتانا (Katana) و لنیا (Linea) به عنوان نمونه‌هایی از شبکه‌هایی اشاره می‌کند که هزینه‌هایشان از درآمد حاصل از کارمزدشان بیشتر است. پروژه‌هایی مانند بلست (Blast) نیز قبلاً مجبور به تعطیلی شده‌اند. اتریوم به عنوان یک «سیاه‌چاله» نقدینگی نوسیس بهار ۲۰۲۷ را برای تکمیل فرآیند انتقال خود هدف‌گذاری کرده است؛ فرآیندی که طی آن از اجماع مستقل مبتنی بر اعتبارسنج خود به نفع تسویه در شبکه اتریوم دست خواهد کشید. زنجیره نوسیس به عنوان یک منطقه اقتصادی اتریوم مجدداً راه‌اندازی خواهد شد. منبع: Gnosis مارتین کوپلمان (Martin Köppelmann)، هم‌بنیان‌گذار نوسیس، گفت: دو سال پیش من درباره "رولاپ‌های بومی" صحبت کردم که به جای اینکه زنجیره‌هایی منزوی باشند، واقعاً اتریوم را گسترش می‌دهند. او افزود که RollupX حتی فراتر از چیزی است که در آن زمان تصور می‌کردم! طرح EEZ نوسیس با هدف امکان‌پذیر ساختن تعامل همگام بین شبکه‌های مجزای مبتنی بر اتریوم ایجاد شده است؛ به طوری که یک قرارداد هوشمند در یک شبکه بتواند بدون تکیه بر فرآیند معمولِ پل زدن (Bridge) و انتظار، قرارداد دیگری را فراخوانی کرده و از پاسخ آن در همان تراکنش استفاده کند. این چشم‌اندازی است که برخی از حامیان اتریوم را به شدت خوش‌بین کرده است؛ به طوری که یکی از طرفداران سرسخت اتریوم با نام کاربری materkel، طرح EEZ را به عنوان یک «سیاه‌چاله احتمالی برای نقدینگی» توصیف کرده و می‌گوید این طرح می‌تواند به شبکه‌های مشارکت‌کننده اجازه دهد تا از ارزش کل قفل‌شده (TVL) اتریوم بهره‌مند شوند و موقعیت آن را به عنوان یک قطب نقدینگی تقویت کنند. آیا اثرات شبکه‌ای و افزایش تعامل‌پذیری (Interoperability) می‌تواند زنجیره‌های بیشتری را به مدار اتریوم بکشاند؟ فراتر از صرفه‌جویی در هزینه‌ها تنها اقتصادِ هزینه‌های عملیاتی نیست که منطقی به نظر می‌رسد. پروژه‌ها همچنین می‌توانند به جای ساختن اثرات شبکه‌ای از صفر، از یک اکوسیستم تثبیت‌شده از برنامه‌ها و توسعه‌دهندگان بهره‌مند شوند. الکس گلوچوفسکی (Alex Gluchowski)، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت Matter Labs (شرکت سازنده شبکه لایه ۲ اتریوم یعنی ZKsync)، می‌گوید انتظار دارد تیم‌های لایه ۱ بیشتری زنجیره‌های خود را حفظ کنند و در عین حال از اتریوم برای تسویه استفاده نمایند. گلوچوفسکی به مجله می‌گوید: اداره یک لایه ۱ مستقل به معنای حفظ امنیت آن و همزمان ساختن چیزی است که مردم بخواهند از آن استفاده کنند. به اشتراک گذاشتن امنیت اتریوم به تیم‌ها فضای بیشتری می‌دهد تا روی کاربران خود تمرکز کنند. من نیازهای کاربری بسیار کمی را می‌بینم که به جای یک زنجیره مبتنی بر اتریوم، به یک لایه ۱ مستقل نیاز داشته باشند. اما گلوچوفسکی می‌گوید حاکمیت مستقل (Sovereignty) و ادغام با اتریوم مانع یکدیگر نیستند؛ زیرا زنجیره‌ها می‌توانند ضمن استفاده از اتریوم برای تسویه مشترک، کنترل بر قوانین و عملیات خود را حفظ کنند. رونین مهاجرت خود به اتریوم را در ماه مه تکمیل کرد. منبع: Ronin او می‌گوید برای برنامه‌هایی که با اطلاعات مالی حساس سروکار دارند، حفظ یک محیط خصوصی تحت کنترل خودشان می‌تواند ضروری باشد. تسویه مشترک لزوماً به معنای افشای داده‌های محرمانه تراکنش‌ها نیست. بزرگ‌ترین مانع امروز این است که تمام لایه ۲ها عملاً از یکدیگر و از اتریوم جدا افتاده‌اند. جابه‌جایی بین آن‌ها قطعاً امکان‌پذیر است، اما اصلاً یکپارچه و روان نیست و تعامل‌پذیری ضعیفی دارد. گلوچوفسکی با اشاره به دشواری اتصال شبکه‌ها زمانی که تراکنش‌ها شامل حریم خصوصی می‌شوند، می‌گوید: پراکندگی (Fragmentation) همین الان هم در حال رخ دادن است. او می‌گوید که با تلاش برنامه‌های بیشتر برای ترکیب فعالیت‌های محرمانه با دسترسی به نقدینگی بلاکچین‌های عمومی، تعامل‌پذیری بین محیط‌های خصوصی اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد. آیا هر زنجیره‌ای به اتریوم نیاز دارد؟ شانون نسبت به اینکه وضعیت بازار را یک تجمیع ساده و بی‌چون‌وچرا حول محور اتریوم توصیف کنیم، هشدار می‌دهد. او می‌گوید برخی از مؤسسات بزرگ از جمله کوین‌بیس و رابینهود در حال راه‌اندازی شبکه‌های لایه ۲ هستند، اما برخی دیگر مانند شبکه Arc شرکت سیرکل (Circle)، شبکه Tempo شرکت استرایپ (Stripe)، یا بلاکچین تخصصی قراردادهای آتی دائمی هایپرلیکویید (Hyperliquid) همچنان ساخت لایه اول‌های مستقل را انتخاب می‌کنند. او در پایان می‌گوید: بنابراین، هنوز هیچ نتیجه‌گیری قطعی و مشخصی برای بحث لایه ۱ در برابر لایه ۲ وجود ندارد.

متولیان دارایی‌های دیجیتال در حال ورود به بازاری با حجم تسویه روزانه چند میلیارد دلاری هستند، اما معافیت‌های نظارتی موقت و تغییر توازن قدرت در کنگره، نقش بلندمدت آن‌ها را با ابهام مواجه کرده است. شرکت‌های رمزارزی در حال نفوذ عمیق‌تر به خدمات مالی سنتی تحت انحصار بانک‌ها هستند و تلاش می‌کنند نقشی در تسویه معاملات مشتقات ایالات متحده ایفا کنند؛ بازاری که در آن روزانه میلیاردها دلار جابه‌جا می‌شود. این حرکت در شرایطی شکل می‌گیرد که نهادهای نظارتی دامنه خدمات مجاز برای شرکت‌های تراست (Trust Companies) را گسترش داده‌اند؛ هرچند هم‌زمان گروه‌های بانکی سنتی بخش‌هایی از چارچوب نظارتی حاکم بر ورود شرکت‌های رمزارزی به فعالیت‌های شبه‌بانکی را به چالش کشیده‌اند. تصمیم ۵ نوامبر کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) نمونه‌ای از این تغییر رویکرد است که به اتاق‌های پایاپای مشتقات اجازه می‌دهد برای تسویه‌حساب‌های روزانه با اعضای پایاپای، از شرکت‌های امانت‌داری استفاده کنند؛ نقشی که پیش از این طبق مقررات این نهاد صرفاً به بانک‌ها محدود می‌شد. این معافیت نظارتی می‌تواند فرصت‌های تجاری جدیدی را برای متولیان رمزارزی قانون‌گذاری‌شده ایجاد کند، اما ماهیت قابل لغو آن و تغییرات در فضای سیاسی ایالات متحده، پرسش‌هایی را درباره پایداری این گشایش نظارتی مطرح می‌کند. چشم‌دوختن شرکت‌های رمزارزی به تسویه‌های روزانه چند میلیارد دلاری در بازار مشتقات ابعاد کسب‌وکار تسویه مشتقات، دیدگاه روشنی از بزرگی این فرصت ارائه می‌دهد. گروه بورس کالای شیکاگو (CME Group)، یکی از بزرگ‌ترین اپراتورهای بازار مشتقات در جهان، طبق اسناد نظارتی در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ به‌طور میانگین در هر روز کاری ۸.۷ میلیارد دلار از طریق سیستم‌های پایاپای خود جابه‌جا کرده است که نسبت به میانگین روزانه ۶.۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ افزایش نشان می‌دهد. این ارقام نشان‌دهنده وجوه منتقل‌شده میان شرکت‌های پایاپای برای تسویه سود و زیان است، نه کارمزدهای دریافتی توسط بانک‌های تسویه. با این حال، همین آمار مقیاس جریان‌های مالی متکی بر زیرساخت‌هایی را نشان می‌دهد که شرکت‌های امانت‌داری می‌توانند به‌طور فزاینده‌ای در تامین آن‌ها مشارکت کنند. بخش پایاپای و ریسک CFTC در تاریخ ۵ نوامبر و در پی درخواست ۲۹ اکتبر اتاق پایاپای مشتقات نودال کلیر (Nodal Clear)، یک نامه عدم اقدام (No-action relief) صادر کرد. بر اساس این مجوز، اتاق‌های پایاپای می‌توانند برای تسویه‌های روزانه از شرکت‌های امانت‌داری استفاده کنند، مشروط بر اینکه این شرکت‌ها همان الزامات ارزیابی و نظارتی اعمال‌شده بر بانک‌های تسویه سنتی را برآورده سازند. این تصمیم، ناهماهنگی موجود میان قانون فدرال کالاها (که نگهداری وجوه مشتریان را در بانک‌ها یا شرکت‌های امانت‌داری مجاز می‌داند) و مقررات ۳۹.۱۴ کمیسیون CFTC (که بانک‌های تسویه را صرفاً به بانک‌ها محدود می‌کند) را برطرف می‌سازد. نودال کلیر در سال ۲۰۲۵ برای ادغام استیبل کوین USDC در معاملات آتی ایالات متحده با کوین‌بیس همکاری کرد. بر اساس اطلاعات، از همان زمان انتظار می‌رفت شرکت کوین‌بیس کاستدی تراست (Coinbase Custody Trust) خدمات تسویه روزانه را در قالب این توافق ارائه دهد. سایر شرکت‌های رمزارزی نیز خدمات مالی نهادی خود را گسترش داده‌اند. در ۴ نوامبر، شرکت بیت‌گو (BitGo) بخش بازارهای جهانی (Global Markets) خود را راه‌اندازی کرد که قابلیت‌های معاملات مشتقات، تامین مالی، مدیریت وثیقه و تسویه را با یکدیگر ترکیب می‌کند. مجوز بانک امانت‌داری ملی کوین‌بیس نیز در ۶ نوامبر اجرایی شد و به شرکت امانت‌داری ملی کوین‌بیس (Coinbase National Trust Company)، که نهادی مجزا از کوین‌بیس کاستدی تراست است، اجازه داد خدمات حضانت دارایی‌های دیجیتال را تحت نظارت فدرال ارائه دهد. چندین شرکت بزرگ رمزارزی دیگر نیز طی ماه‌های گذشته تاییدیه‌های بانک امانت‌داری ملی آمریکا را دریافت کرده‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان به سیرکل (Circle)، ریپل (Ripple)، کریپتو دات‌کام (Crypto.com) و شرکت بریج (Bridge) متعلق به استرایپ اشاره کرد. این مجوزها که توسط OCC صادر شده‌اند، بازتابی از گسترش حضور این صنعت در خدمات مالی تحت نظارت فدرال هستند. مخالفت بانک‌های سنتی با گسترش نقش شرکت‌های رمزارزی گسترش فعالیت شرکت‌های امانت‌داری تخصصی، اعتراض گروه‌های بانکی سنتی را برانگیخته است. در ماه اکتبر، انجمن بانکداران محلی مستقل آمریکا (ICBA) از دفتر کنترلر ارز (OCC) شکایت کرد و مدعی شد که قوانین مجوز بانک امانت‌داری ملی این نهاد به شرکت‌های رمزارزی اجازه می‌دهد بدون رعایت تمامی الزامات تحمیل‌شده بر بانک‌های متعارف، برخی فعالیت‌های شبه‌بانکی را انجام دهند. این پرونده قضایی بازتاب‌دهنده اختلاف‌نظر گسترده‌تری درباره نحوه قانون‌گذاری موسسات مالی تخصصی در زمان ورود آن‌ها به خدماتی است که توسط بانک‌ها نیز ارائه می‌شوند. کودی کاربون (Cody Carbone)، مدیرعامل اتاق دیجیتال (The Digital Chamber)، گفت که معافیت صادرشده توسط CFTC، شرکت‌های امانت‌داری را در موقعیت بهتر یا بدتری نسبت به بانک‌های سنتی قرار نمی‌دهد. کاربون با اشاره به اینکه شرکت‌های امانت‌داری و بانک‌ها در حال حاضر نیز بر سر خدمات مجاز تحت مجوزهای مربوطه خود با یکدیگر رقابت می‌کنند، افزود که این تصمیم بدون جلوگیری از حفظ مشتریان توسط بانک‌ها، گزینه‌های بیشتری را در اختیار اتاق‌های پایاپای قرار می‌دهد. او تاکید کرد: مجوز شرکت امانت‌داری یک میان‌بر نظارتی نیست. معافیت قابل لغو در برابر چشم‌انداز نظارتی متغیر با وجود فرصت‌های احتمالی، تصمیم CFTC پرسش‌هایی را درباره اینکه شرکت‌های امانت‌داری تا چه حد می‌توانند جایگاهی امن و بلندمدت در تسویه مشتقات برای خود تثبیت کنند، بی‌پاسخ می‌گذارد. این نهاد به جای اصلاح رسمی مقررات خود، یک «نامه عدم اقدام» صادر کرده است. در این نامه تصریح شده است که در صورت رعایت شرایط مشخص‌شده، کارکنان CFTC اقدام اجرایی و تنبیهی علیه اتاق‌های پایاپایی که از شرکت‌های امانت‌داری برای تسویه روزانه استفاده می‌کنند، توصیه نخواهند کرد. برخلاف اصلاح رسمی قوانین که معمولاً نیازمند فرآیند اطلاع‌رسانی عمومی و دریافت نظرات است، معافیت عدم اقدام کارکنان، مقررات پایه را تغییر نمی‌دهد و قابل لغو و بازپس‌گیری است. جردن یگلی (Jordan Yeagley)، سهام‌دار شرکت حقوقی بوکانان اینگرسول و رونی (Buchanan Ingersoll & Rooney)، گفت: تغییر در رهبری کمیسیون می‌تواند به لغو نامه CFTC منجر شود. برای جلوگیری از این ریسک احتمالی، اقدام رسمی‌تر کمیسیون مانند اصلاح مقررات ضروری خواهد بود. این ابهام در برهه سیاسی حساسی برای این نهاد نظارتی رقم خورده است. مایکل سلیگ (Michael Selig)، رئیس CFTC، با وجود ساختار قانونی این نهاد که پنج کمیسیونر را پیش‌بینی کرده است، همچنان تنها کمیسیونر آن باقی مانده است. سلیگ از دسامبر ۲۰۲۵ هدایت این آژانس را بر عهده دارد و در شرایطی که این رگولاتور فعالیت‌های خود را در بازارهای دارایی دیجیتال گسترش می‌دهد، چهار کرسی آن همچنان خالی است. علاوه بر این، فضای سیاسی پس از انتخابات میان‌دوره‌ای ۳ نوامبر ایالات متحده که در آن دموکرات‌ها کنترل هر دو مجلس کنگره (سنا و نمایندگان) را به دست آوردند، در حال تغییر است. کنگره جدید که کار خود را از ماه ژانویه آغاز می‌کند، قدرت بیشتری برای موشکافی و نظارت بر دستورکار نظارتی CFTC خواهد داشت. مجلس سنا همچنین در تایید نامزدهای پیشنهادی برای پر کردن کرسی‌های خالی کمیسیونرهای این نهاد نقش دارد و کمیته‌های کشاورزی مجلس نمایندگان و سنا نیز بر عملکرد این رگولاتور نظارت می‌کنند. سناتور شرود براون (Sherrod Brown) که با وجود صرف بیش از ۶۰ میلیون دلار هزینه تبلیغاتی مخالف از سوی کمیته‌های اقدام سیاسی حامی رمزارزها، در ۳ نوامبر پیروز رقابت‌های سنای ایالت اوهایو شد، می‌تواند نقشی کلیدی و برجسته در کمیته کشاورزی سنا بر عهده بگیرد.

چند ماه پیش از حمله بزرگی که به سرقت ۶.۳ میلیارد دلار از بایننس منجر شد، مدیر ارشد امنیت این صرافی درباره یکی از روش‌های احتمالی نفوذ هکرها هشدار داده بود: پیشنهادهای شغلی جعلی که کارکنان را به اجرای کدهای مخرب روی کامپیوترهای کاری ترغیب می‌کنند. بررسی‌های بایننس نشان می‌دهد مهاجمان در حمله اخیر دقیقاً از روشی مشابه برای ورود به سیستم این صرافی استفاده کرده‌اند. به گزارش میهن بلاکچین، جیمی سو (Jimmy Su)، مدیر ارشد امنیت بایننس، در مصاحبه‌ای در ماه جولای گفته بود مهاجمان با شناسایی کارکنان شرکت و ارسال پیشنهادهای شغلی متناسب با تخصص آن‌ها، تلاش می‌کنند اعتمادشان را جلب کنند. در مرحله بعد، از قربانی خواسته می‌شود برای ارزیابی مهارت‌های فنی خود، کدی را روی کامپیوتر شرکت اجرا کند؛ اقدامی که می‌تواند راه نفوذ به شبکه داخلی صرافی را باز کند. این هشدار حالا معنای متفاوتی پیدا کرده است. طبق بررسی اولیه بایننس، یکی از مهندسان نرم‌افزار این شرکت در ماه سپتامبر، هنگام شرکت در یک مصاحبه شغلی جعلی، یک آزمون کدنویسی آلوده را روی کامپیوتر کاری خود اجرا کرد. این اتفاق بخشی از زنجیره حمله‌ای بود که در ماه اکتبر به سرقت گسترده دارایی‌ها انجامید. چرا ابزارهای امنیتی نتوانستند حمله را شناسایی کنند؟ نکته مهم در این روش، پنهان شدن فعالیت مخرب پشت اقداماتی است که در ظاهر کاملاً عادی به نظر می‌رسند. سو در مصاحبه ماه جولای توضیح داده بود که ممکن است از کارمند خواسته شود یک مخزن کد را از گیت‌هاب دانلود کند؛ کاری که در فرایندهای معمول برنامه‌نویسی رایج است و به‌تنهایی نشانه‌ای از حمله سایبری نیست. او در این باره گفته بود: هرکدام از این مراحل به‌تنهایی کاملاً عادی و قانونی به نظر می‌رسند. به همین دلیل، بسیاری از ابزارهای آنتی‌ویروس ممکن است نتوانند آن‌ها را شناسایی کنند. بررسی‌های بایننس نیز نشان داد فایل مربوط به آزمون کدنویسی، هنگام راه‌اندازی بدافزاری را اجرا کرده که با استفاده از روش‌هایی مانند مبهم‌سازی کد، از ابزارهای امنیتی سیستم عبور کرده است. بایننس می‌گوید مسئولیت شناسایی حمله با شرکت است سو در همان مصاحبه تأکید کرده بود که کارکنان برای بررسی فرصت‌های شغلی خارج از شرکت آزاد هستند، اما استفاده از دستگاه‌های کاری برای این منظور می‌تواند امنیت کل مجموعه را به خطر بیندازد. او مسئولیت شناسایی و متوقف کردن اجرای کدهای مخرب را بر عهده تیم امنیتی شرکت دانسته بود. بایننس پیش از این حادثه نیز کارکنان خود را در معرض آزمون‌های فیشینگ شبیه‌سازی‌شده قرار می‌داد. به گفته سو، تیم امنیت داخلی این صرافی طی سه تا چهار سال گذشته هر ماه چنین آزمایش‌هایی را اجرا کرده و برای کارکنانی که در شناسایی حملات ناموفق بودند، آموزش تکمیلی در نظر گرفته است. با این حال، تهدید مصاحبه‌های شغلی جعلی فقط به کارکنان بایننس محدود نمی‌شود. کوین گیبسون (Kevin Gibson)، از شرکت کاریابی پروف آو سرچ (Proof of Search)، می‌گوید برخی شرکت‌های فعال در صنعت کریپتو حالا برای اطمینان از هویت متقاضیان، درباره انجام مصاحبه حضوری با آن‌ها سوال می‌کنند. او هشدار داده که در صنعت کریپتو، حتی یک پیشنهاد شغلی مشکوک یا تماس کوتاه برای آشنایی می‌تواند مقدمه حمله‌ای چندمیلیون‌دلاری باشد. بایننس هر پنج روز یک تهدید سایبری مرتبط با کره شمالی را مسدود می‌کند در همین حال، بایننس اعلام کرده از ابتدای سال جاری میلادی تاکنون ۵۷ تهدید سایبری مشکوک مرتبط با کره شمالی را مسدود کرده است. این رقم به معنای شناسایی تقریباً یک تهدید در هر پنج روز است. این صرافی پس از حمله اکتبر، کنترل دسترسی دستگاه‌ها را تقویت کرده، سیستم‌های کیف پول آسیب‌دیده و ابزارهای داخلی مبتنی بر هوش مصنوعی را بازسازی کرده و دسترسی‌های به‌خطر‌افتاده را لغو کرده است. بایننس همچنین از افزایش سرمایه‌گذاری در ابزارهای امنیتی و همکاری با کارشناسان مستقل برای بررسی ابعاد حمله خبر داده است.

خسارت ناشی از حملات سایبری به بازار ارزهای دیجیتال در سال ۲۰۲۶ به ۸.۷۸ میلیارد دلار رسیده و برای نخستین بار از سال ۲۰۲۰، از درآمد آنچین این صنعت بیشتر شده است. بخش عمده این خسارت به هک ۶.۳۶ میلیارد دلاری بایننس مربوط می‌شود، اما افزایش سرقت دارایی‌ها از پروتکل‌های دیفای نشان می‌دهد مشکل امنیتی بازار فراتر از یک حادثه بزرگ است. به گزارش میهن بلاکچین، داده‌های دیفای‌لاما (DefiLlama) نشان می‌دهد مجموع خسارت هک‌های کریپتویی از برآورد ۵.۶ میلیارد دلاری درآمد آنچین در سال جاری عبور کرده است. لورنزو والنته (Lorenzo Valente) از شرکت آرک اینوست در گزارشی که امروز منتشر شده، با مقایسه درآمد و خسارت‌های این صنعت اعلام کرد از سال ۲۰۱۷ تاکنون، هکرها ۲۶.۹ میلیارد دلار دارایی دیجیتال به سرقت برده‌اند؛ در حالی که درآمد آنچین بازار در همین دوره به ۴۷ میلیارد دلار رسیده است. به بیان دیگر، به ازای هر یک دلار درآمد آنچین، حدود ۵۷ سنت دارایی در حملات سایبری از دست رفته است. این محاسبات ۲۷ پروژه بزرگ بازار و سایر پروژه‌های فعال را در بر می‌گیرد. منبع: X هک بایننس بخش عمده خسارت‌های سال ۲۰۲۶ را رقم زد حمله ۲۹ اکتبر به بایننس با خسارت ۶.۳۶ میلیارد دلاری، حدود ۷۲ درصد از کل زیان‌های ثبت‌شده در سال جاری را تشکیل می‌دهد. اداره تحقیقات فدرال آمریکا (FBI) نیز گروه هکری تریدر تریتر (TraderTraitor) وابسته به کره شمالی را مسئول این حمله معرفی کرده است.  با حذف این حمله از محاسبات، مجموع خسارت حملات هکری در سال ۲۰۲۶ به حدود ۲.۴۲ میلیارد دلار می‌رسد که از رقم ۲.۷۲ میلیارد دلاری سال ۲۰۲۵ کمتر است. این در حالی است که تعداد حملات ثبت‌شده از ۱۴۸ مورد در سال گذشته به ۳۴۲ مورد در سال جاری افزایش یافته است. خسارت دیفای افزایش یافت؛ درآمد بازار کاهش پیدا کرد برخلاف آمار کلی بازار، وضعیت پروتکل‌های دیفای نگران‌کننده‌تر شده است. این پروتکل‌ها از ابتدای سال تاکنون در ۲۴۳ حادثه امنیتی، مجموعاً ۱.۱۹ میلیارد دلار ضرر کرده‌اند؛ رقمی که نسبت به خسارت ۷۵۷ میلیون دلاری سال ۲۰۲۵ حدود ۵۸ درصد افزایش نشان می‌دهد. دو مورد از بزرگ‌ترین حملات امسال در ماه آوریل رخ دادند. پلتفرم معاملاتی دریفت (Drift) فعال در شبکه سولانا، حدود ۲۹۵ میلیون دلار و پروتکل لیکویید ری‌استیکینگ کلپ دائو (Kelp DAO) حدود ۲۹۳ میلیون دلار از دست دادند. هر دو حمله نیز به هکرهای کره شمالی نسبت داده شده‌اند. از طرف دیگر، آرک اینوست درآمد آنچین بازار در سال ۲۰۲۶ را حدود ۵.۶ میلیارد دلار برآورد کرده؛ رقمی که فاصله زیادی با درآمد ۸.۹ میلیارد دلاری سال گذشته دارد. البته برخی پروتکل‌ها بخشی از درآمد خود را صرف بازخرید توکن می‌کنند و همین موضوع در عملکرد بهتر بسیاری از توکن‌های دارای برنامه بازخرید نسبت به بیت کوین در سال جاری نقش داشته است. آخرین باری که خسارت هک‌ها از درآمد آنچین پیشی گرفت، سال ۲۰۲۰ بود. در آن زمان هکرها حدود ۴ میلیارد دلار سرقت کردند، در حالی که درآمد آنچین بازار تنها یک میلیارد دلار بود. از سال ۲۰۲۱ به بعد، درآمد این صنعت بالاتر از خسارت هک‌ها باقی مانده بود. البته این مقایسه هنوز نهایی نیست؛ برآورد درآمد سال ۲۰۲۶ بر اساس داده‌های سه فصل نخست سال محاسبه شده و آمار خسارت هک‌ها نیز تا ۱۱ نوامبر را پوشش می‌دهد.

شرکت تحلیل داده‌های آنچین گلس‌نود (Glassnode) در تازه‌ترین گزارش خود هشدار داده که با وجود انباشت بیت کوین توسط برخی سرمایه‌گذاران بزرگ، نقدینگی بازار همچنان کاهش می‌یابد و تقاضای ضعیف مانع از بهبود قیمت می‌شود. این وضعیت در کنار افزایش فشار فروش و احتیاط معامله‌گران بازار مشتقات، چشم‌انداز کوتاه‌مدت بیت کوین را مبهم کرده است. به گزارش میهن بلاکچین، گلس‌نود در گزارشی با عنوان «بازار با آخرین توان خود پیش می‌رود» از ریزش قیمت بیت کوین به زیر میانگین قیمت خرید سرمایه‌گذاران کوتاه‌مدت در محدوده ۷۵٬۶۰۰ دلار خبر داده است؛ اتفاقی که می‌تواند فشار بیشتری بر بازار وارد کند. هشدار گلس‌نود درباره ادامه خروج سرمایه از بازار بر اساس داده‌های گلس‌نود، عرضه استیبل کوین‌ها طی ۳۰ روز گذشته ۱۴.۲ میلیارد دلار کاهش یافته است؛ افتی که از ژوئن ۲۰۲۲ تاکنون سابقه نداشته است. همزمان، ETFهای اسپات بیت کوین در آمریکا طی ۲۰ روز معاملاتی با خروج خالص ۱.۶ میلیارد دلار سرمایه روبه‌رو شده‌اند. اختلاف قیمت بیت کوین در صرافی کوین‌بیس نسبت به بایننس نیز به بیشترین سطح خود از فوریه رسیده است؛ موضوعی که از ضعف تقاضا در بازار آمریکا حکایت دارد. فشار فروش سرمایه‌گذاران کوتاه‌مدت نیز افزایش یافته است. در حال حاضر تنها حدود ۳۵ درصد از بیت کوین‌های این گروه در سود قرار دارند؛ در حالی که در اوج قیمت سپتامبر، تقریباً تمام دارایی‌های آن‌ها سودآور بود. به همین دلیل، گلس‌نود محدوده ۸۳٬۶۰۰ دلار را با حجم قابل‌توجهی از عرضه روبه‌رو می‌داند؛ چراکه سرمایه‌گذارانی که در قیمت‌های بالاتر خرید کرده‌اند، ممکن است با بازگشت قیمت به این محدوده برای خروج از بازار اقدام کنند. با این حال، نشانه‌هایی از مقاومت خریداران نیز دیده می‌شود. به گفته گلس‌نود، بخش زیادی از موقعیت‌های اهرمی خرید در جریان افت اخیر بازار بسته شده و سفارش‌های خرید در دفتر سفارشات از سفارش‌های فروش بیشتر است. همچنین کیف پول‌هایی که بین ۱۰۰ تا ۱۰ هزار بیت کوین نگهداری می‌کنند، بار دیگر به جمع خریداران پیوسته‌اند؛ هرچند سرمایه‌گذاران کوچک‌تر و بزرگ‌ترین هولدرهای بیت کوین همچنان در حال فروش هستند. گلس‌نود محدوده ۶۸ تا ۷۲ هزار و ۵۰۰ دلار را محل تجمع سفارشات خرید می‌داند. در مقابل، محدوده ۵۹ هزار و ۵۰۰ تا ۶۲ هزار و ۶۰۰ دلار با حجم بالایی پوزیشن‌ روبه‌روست که ممکن است با نوسانات قیمت لیکویید شوند. این شرکت همچنین حفظ سطح ۵۸٬۵۰۰ دلار، یعنی کف ماه ژوئن، را برای پابرجا ماندن تغییر روندی که از سپتامبر آغاز شده، مهم می‌داند.  وضعیت انباشت بیت کوین - منبع: Glassnode میانگین قیمت خرید سرمایه‌گذاران کوتاه‌مدت در ۷۵٬۶۰۰ دلار و میانگین ارزش واقعی بازار در ۷۷٬۵۰۰ دلار نیز از سطوح مهم پیش روی قیمت هستند. بازارهای پیش‌بینی درباره قیمت بیت کوین چه می‌گویند؟ بازارهای پیش‌بینی هم نشانه چندانی از خوش‌بینی به بازگشت سریع قیمت ندارند. به عنوان مثال، در پالی‌مارکت (Polymarket)، احتمال رسیدن بیت کوین به ۱۰۰ هزار دلار تا پایان نوامبر تنها یک درصد برآورد شده است. در مقابل، پیش‌بینی‌ها در بازار کالشی (Kalshi) نشان می‌دهد بازه ۷۰ تا ۷۵ هزار دلار محتمل‌ترین محدوده قیمت بیت کوین در پایان سال است.

صرافی جمنای (Gemini) فهرست ۱۰ آلت کوین با بیشترین افت قیمت در سال ۲۰۲۶ را منتشر کرده است. این فهرست نام چند پروژه بزرگ بازار از جمله بیت کوین کش، کاردانو، ریپل و دوج کوین را در بر می‌گیرد و تمام ارزهای حاضر در این رتبه‌بندی از ابتدای سال بیش از ۳۰ درصد افت کرده‌اند. به گزارش میهن بلاکچین، بر اساس این رتبه‌بندی، بیت کوین کش با افت ۶۱.۷۶ درصدی بدترین عملکرد را داشته است. پولکادات با ۵۳.۰۳ درصد کاهش در رتبه دوم قرار دارد و کاردانو نیز نزدیک به نیمی از ارزش خود را از دست داده است. حضور سولانا و آوالانچ در این فهرست نشان می‌دهد افت بازار فقط به پروژه‌های کوچک و کم‌معامله محدود نبوده و ارزهای دیجیتال بزرگ نیز از فشار فروش در امان نمانده‌اند. چرا آلت کوین‌ها در سال ۲۰۲۶ چنین افتی را تجربه کردند؟ فهرست منتشرشده از سوی جمنای شامل این ارزهاست: ارز دیجیتالمیزان افتبیت کوین کش (BCH)۶۱.۷۶٪پولکادات (DOT)۵۳.۰۳٪کاردانو (ADA)۴۸.۰۴٪ریپل (XRP)۴۳.۴۳٪دوج کوین (DOGE)۴۲.۳۸٪سویی (SUI)۴۲.۰۸٪هدرا (HBAR)۳۸.۱۳٪سولانا (SOL)۳۴.۰۲٪آوالانچ (AVAX)۳۳.۴۰٪کاسپا (KAS)۳۰.۷۵٪ اما هرکدام از این پروژه‌ها در ماه‌های اخیر با مشکلات خاص خود روبه‌رو بوده‌اند. به عنوان مثال، بیت کوین کش بخش زیادی از رشد حدود ۳۸ درصدی سال ۲۰۲۵ را از دست داده و در ماه‌های مه و ژوئن نیز دو افت ماهانه بیش از ۳۰ درصدی را ثبت کرده است. معرفی قراردادهای آتی این ارز در بورس کالای شیکاگو (CME Group) در ماه سپتامبر باعث بهبود موقت قیمت شد، اما نتوانست روند نزولی را متوقف کند. کاردانو نیز با فعالیت محدود در حوزه دیفای روبه‌رو است. طبق داده‌های دیفای‌لاما (DefiLlama)، ارزش کل دارایی‌های قفل‌شده در این شبکه تا ۹ نوامبر به کمتر از ۵۰ میلیون دلار رسیده است. ریپل نیز با وجود گسترش فعالیت‌های شرکت ریپل در حوزه پرداخت‌های نهادی، استیبل کوین‌ها و توکنیزه‌کردن دارایی‌ها، نتوانسته تقاضای خرید پایداری برای توکن XRP ایجاد کند. حجم معاملات اسپات این ارز ۵۳.۵ درصد و حجم معاملات قراردادهای دائمی آن ۴۴ درصد کاهش یافته است. دوج کوین نیز از کاهش توجه سرمایه‌گذاران به میم کوین‌ها آسیب دیده به طوری که شرکت بیت‌وایز (Bitwise) در ماه سپتامبر صندوق قابل معامله دوج کوین خود را به دلیل استقبال ضعیف سرمایه‌گذاران تعطیل کرد. در مجموع، شرایط نامساعد اقتصاد کلان، کاهش نقدینگی و افت تقاضای سفته‌بازانه فشار زیادی به بازار آلت کوین‌ها وارد کرده و بازگشت این بازار احتمالاً به ورود دوباره سرمایه‌گذاران نهادی و افزایش تقاضای سرمایه‌گذاران خرد نیاز دارد.

افزایش غیرمنتظره تورم تولیدکننده در ژاپن، احتمال افزایش دوباره نرخ بهره در این کشور را تقویت کرده است. بانک مرکزی ژاپن (BOJ) ممکن است در نشست ۱۷ و ۱۸ دسامبر نرخ بهره را بالا ببرد؛ تصمیمی که می‌تواند با برهم‌زدن معاملات انتقالی ین موسوم به ین کری‌ترید (Yen Carry Trade)، فشار فروش در بازارهایی مانند بیت کوین و سهام آمریکا را افزایش دهد. به گزارش میهن بلاکچین، شاخص قیمت تولیدکننده ژاپن در ماه اکتبر ۷.۱ درصد رشد کرده است؛ در حالی که اقتصاددانان افزایش ۶.۵ درصدی را پیش‌بینی می‌کردند. همزمان، قیمت کالاهای وارداتی بر اساس ارزش ین ۲۴.۸ درصد افزایش یافته است. تضعیف ین هزینه واردات سوخت و مواد اولیه را بالا برده و فشار تورمی بیشتری به اقتصاد ژاپن وارد کرده است. شاخص PPI ژاپن ژاپن در آستانه ثبت رکورد افزایش نرخ بهره بانک مرکزی ژاپن امسال دو بار در ماه‌های ژوئن و سپتامبر نرخ بهره را افزایش داده و آن را به ۱.۲۵ درصد رسانده است. افزایش دوباره نرخ بهره در دسامبر، نخستین بار از سال ۱۹۸۹ خواهد بود که ژاپن در یک سال میلادی سه بار نرخ بهره را بالا می‌برد. در نظرسنجی اکتبر رویترز نیز ۵۴ نفر از ۷۸ اقتصاددان افزایش نرخ بهره در دسامبر را پیش‌بینی کرده بودند. با این حال، مقام‌های بانک مرکزی درباره سرعت افزایش نرخ بهره اختلاف نظر دارند؛ چراکه مصرف داخلی همچنان ضعیف است. چرا افزایش نرخ بهره ژاپن برای بیت کوین و بورس آمریکا خطرناک است؟ یکی از نگرانی‌های اصلی بازارها، احتمال برهم‌خوردن معاملات انتقالی ین است. در این روش، سرمایه‌گذاران با نرخ بهره پایین از ژاپن وام می‌گیرند و پول را در دارایی‌هایی با بازده بالاتر، مانند سهام آمریکا و بیت کوین، سرمایه‌گذاری می‌کنند. افزایش نرخ بهره ژاپن این معاملات را کم‌سودتر می‌کند. اگر ین هم به‌سرعت تقویت شود، بازپرداخت وام‌های ینی برای سرمایه‌گذاران گران‌تر خواهد شد و ممکن است برای جبران آن مجبور به فروش دارایی‌های خود شوند. اتفاقی مشابه در آگوست ۲۰۲۴ رخ داد و تقویت ناگهانی ین به موج فروش در بازارهای جهانی دامن زد. ژاپن همچنین در ماه آگوست حدود ۱.۰۷ تریلیون دلار اوراق خزانه‌داری آمریکا در اختیار داشت. جذاب‌تر شدن بازده سرمایه‌گذاری در داخل ژاپن ممکن است برخی سرمایه‌گذاران این کشور را به کاهش دارایی‌های آمریکایی ترغیب کند و بازده اوراق قرضه آمریکا را افزایش دهد. با این حال، افزایش نرخ بهره در دسامبر لزوماً به ریزش بازارها منجر نمی‌شود؛ چراکه سرمایه‌گذاران از هفته‌ها قبل احتمال این تصمیم را در نظر گرفته‌اند و ین نیز همچنان در نزدیکی ۱۶۰ واحد در برابر دلار معامله می‌شود. نگرانی اصلی اما احتمال افزایش سریع‌تر از انتظار نرخ بهره در سال ۲۰۲۷ و تقویت ناگهانی ین است.

صرافی بیتفینکس (Bitfinex) هشدار دادهاست اگر بیت کوین نتواند سطح ۷۵٬۷۱۷ دلار را پس بگیرد، ممکن است وارد یک دوره اصلاح عمیق‌تر و طولانی‌تر شود. این سطح میانگین قیمت خرید سرمایه‌گذارانی است که در ۱۵۵ روز گذشته بیت کوین خریده‌اند و بازگشت قیمت به بالای آن می‌تواند نشانه‌ای از بهبود وضعیت بازار باشد. به گزارش میهن بلاکچین، بیت کوین از ۸ نوامبر پایین‌تر از این سطح معامله شده و تا ۱۱ نوامبر نیز نتوانسته آن را پس بگیرد. بررسی ۱۴ نمونه مشابه از سال ۲۰۱۶ نشان می‌دهد بیت کوین در ۱۱ مورد ظرف دو هفته به این سطح بازگشته، اما در سه مورد دیگر این روند بین ۵۷ تا ۱۱۴ روز طول کشیده است. بیتفینکس معتقد است تا زمانی که تقاضای واقعی در بازار تقویت نشود، تلاش‌های قیمت برای عبور از ۷۵٬۷۱۷ دلار با فشار فروش مواجه خواهد شد. میانگین قیمت خرید هولدرهای کوتاه‌مدت - منبع: Bitfinex در گزارش جدید بیتفینکس در این باره آمده: احتمالا تا زمان بازگشت تقاضای اسپات، هرگونه افزایش قیمتی به سمت میانگین قیمت خرید هولدرهای کوتاه‌مدت در حوالی ۷۵٬۷۱۷ با فشار فروش مواجه خواهد شد. افزایش موقعیت‌های معاملاتی همزمان با زیان خریداران مجموع موقعیت‌های باز معاملات آتی بیت کوین در ۱۱ نوامبر به حدود ۷۰۱٬۹۰۰ BTC رسید که این رقم از ۸ نوامبر ۳.۳ درصد افزایش یافته، در حالی که قیمت بیت کوین در همین مدت ۲.۶ درصد کاهش داشته است. به اعتقاد بیتفینکس، افزایش موقعیت‌های خرید در چنین شرایطی می‌تواند در صورت ادامه افت قیمت، موجی از فروش اجباری را به دنبال داشته باشد. از طرف دیگر، حدود ۱.۶ میلیون بیت کوین که در محدوده ۷۵ تا ۸۰ هزار دلار خریداری شده‌اند، اکنون در ضرر قرار دارند. این موضوع می‌تواند هنگام تلاش قیمت برای بازگشت، فشار فروش بیشتری ایجاد کند. جریان سرمایه صندوق‌ها و شرایط بازارهای مالی صندوق‌های ETF اسپات بیت کوین در آمریکا نیز از ۳۰ اکتبر طی هشت جلسه معاملاتی در مجموع ۲.۲۲ میلیارد دلار خروج سرمایه ثبت کرده‌اند. بیتفینکس معتقد است بازگشت بیت کوین به بالای ۷۵٬۷۱۷ دلار، همراه با سه روز متوالی ورود سرمایه به این صندوق‌ها، می‌تواند نشانه‌ای از پایان اصلاح باشد. در همین حال، وضعیت بازار سهام و آلت کوین‌ها نیز چندان مساعد نیست. بیتفینکس می‌گوید بیت کوین در روزهای نزولی شاخص نزدک ۱۰۰، حدود ۹۱ درصد افت این شاخص را تجربه کرده، اما در روزهای صعودی تنها ۵۸ درصد از رشد آن را ثبت کرده است. همچنین افت متوسط ۱۲ آلت کوین بزرگ در این بازه ۲۷.۸ درصد بوده؛ در حالی که بیت کوین ۱۴.۸ درصد کاهش قیمت داشته است. بیتفینکس برای سررسید قراردادهای آپشن معامله ۱۳ نوامبر نیز محدوده ۷۱٬۶۰۰ تا ۷۵٬۸۰۰ دلار را برای قیمت بیت کوین در نظر گرفته است.  این صرافی همچنین هشدار داده در صورت افزایش بازده واقعی اوراق خزانه‌داری ۱۰ ساله آمریکا به بالای ۲.۸ درصد یا افت شاخص نزدک ۱۰۰ به زیر ۲۶٬۶۰۶ واحد، احتمال لیکویید شدن پوزیشن‌های خرید و سقوط بیت کوین به محدوده ۷۰ تا ۷۱٬۲۰۰ دلار وجود دارد.

شرکت ام‌اس‌سی‌آی (MSCI) تصمیم نهایی خود برای حذف استراتژی (Strategy)، بزرگ‌ترین شرکت هولد بیت کوین، از شاخص‌های سهام جهانی را تأیید کرد. این تصمیم پس از ماه‌ها بحث درباره نحوه طبقه‌بندی شرکت‌هایی گرفته شد که بخش عمده دارایی خود را به خرید و نگهداری ارزهای دیجیتال اختصاص داده‌اند. به گزارش میهن بلاکچین، در فهرست نهایی تغییرات شاخص MSCI، نام استراتژی با وضعیت «حذف» ثبت شده است. متاپلنت (Metaplanet) ژاپن و شرکت یوپکسی (Upexi) نیز از این شاخص‌ها کنار گذاشته می‌شوند؛ در حالی که شارپ‌لینک (Sharplink)، شرکت فعال در حوزه خزانه‌داری اتریوم، فعلاً در فهرست تحت‌نظر قرار گرفته است. این تغییرات پس از پایان معاملات روز ۳۰ نوامبر اجرایی می‌شوند. حذف استراتژی چه پیامدی برای سهام این شرکت دارد؟ با خروج استراتژی از شاخص‌های MSCI، صندوق‌های سرمایه‌گذاری که این شاخص‌ها را دنبال می‌کنند ممکن است مجبور به فروش سهام این شرکت شوند. جی‌پی مورگان (JPMorgan) پیش‌تر برآورد کرده بود که این تصمیم می‌تواند حدود ۲.۸ میلیارد دلار فشار فروش ایجاد کند. سهام استراتژی نیز پس از انتشار خبر در معاملات خارج از ساعات رسمی بازار در روز چهارشنبه ۱.۶۵ درصد افت کرد. استراتژی با تصمیم MSCI مخالفت کرده بود و معتقد بود این اقدام، تلاش دوباره‌ای برای حذف شرکت‌های خزانه‌داری دارایی‌های دیجیتال از شاخص‌های سهام است. با این حال، این شرکت تأثیر احتمالی تصمیم را چندان جدی نمی‌دانست و اعلام کرده بود صندوق‌های مرتبط با MSCI حدود ۱۳ میلیون سهم این شرکت را در اختیار دارند؛ رقمی که معادل ۳.۱ درصد از سهام عادی آن و کمتر از حجم معاملات یک روز است. موسسه MSCI یکی از معتبرترین ارائه‌دهندگان شاخص‌های بازار سهام در جهان است که عملکرد شرکت‌های بزرگ و متوسط در بازارهای مالی مختلف را اندازه‌گیری می‌کند. اهمیت اصلی این شاخص‌ها در آن است که بسیاری از صندوق‌های سرمایه‌گذاری بزرگ و غیرفعال (مانند ETFها) برای چیدمان سبد سهام خود مستقیماً از ترکیب شاخص‌های MSCI پیروی می‌کنند. به همین دلیل، ورود به این شاخص‌ها معمولاً به جذب سرمایه خودکار از سوی این صندوق‌ها منجر می‌شود و خروج از آن، صندوق‌های دنبال‌کننده را ملزم به فروش سهام آن شرکت می‌کند.

دویچه بانک (Deutsche Bank)، بزرگ‌ترین بانک آلمان، خدمات حضانت رمزارزها را برای مشتریان سازمانی خود راه‌اندازی کرد. این سرویس در مرحله نخست از بیت کوین، اتریوم و سه استیبل کوین پشتیبانی می‌کند و نشان‌دهنده ورود جدی‌تر یکی از بزرگ‌ترین بانک‌های اروپا به بازار خدمات دارایی‌های دیجیتال است. به گزارش میهن بلاکچین، این سرویس از روز چهارشنبه در دسترس مشتریان بانک قرار گرفته و علاوه بر نگهداری دارایی‌ها، امکان انتقال آن‌ها را نیز فراهم می‌کند. یواس‌دی کوین (USDC)، یورو کوین (EURC) و یورائو (EURAU)، توکن یورویی شرکت آل‌یونیتی (AllUnity)، سه دارایی دیگر تحت پوشش این سرویس هستند. البته دسترسی به این خدمات فعلاً به مشتریان سازمانی محدود است و سرمایه‌گذاران خرد نمی‌توانند از آن استفاده کنند. خدمات حضانت رمزارز دویچه بانک چه امکاناتی دارد؟ دویچه بانک با راه‌اندازی این سرویس، حضانت امن دارایی‌های دیجیتال و مدیریت کلیدهای خصوصی و کیف پول‌ها را برای مشتریان خود بر عهده می‌گیرد. این خدمات با استفاده از سازوکارهای چندلایه مدیریت کلید ارائه می‌شوند و شرکت‌های مدیریت دارایی، صندوق‌های پوشش ریسک، کارگزاری‌ها و نهادهای دولتی از مشتریان هدف آن هستند. راه‌اندازی این سرویس پس از طی یک مسیر طولانی نظارتی انجام شده است. دویچه بانک از ژوئن ۲۰۲۳ درخواست خود را به نهاد ناظر مالی آلمان (BaFin) ارائه کرده بود. در این فاصله، چند بانک و موسسه مالی دیگر آلمانی مجوز فعالیت در حوزه حضانت رمزارزها را دریافت کردند. برنامه‌های بعدی دویچه بانک برای ورود به بازار دارایی‌های دیجیتال دویچه بانک نخستین بار در ماه سپتامبر از برنامه خود برای ارائه خدمات حضانت رمزارز خبر داد و جرالد پودوبنیک (Gerald Podobnik)، رئیس مشترک بخش بانکداری شرکتی این بانک، در آن زمان دارایی‌های دیجیتال را مکمل مهمی برای نظام مالی سنتی توصیف کرده بود. مجوز این فعالیت اکنون با چارچوب مقررات بازار دارایی‌های دیجیتال اتحادیه اروپا (MiCA) به ۳۰ کشور منطقه اقتصادی اروپا گسترش یافته است. دویچه بانک همچنین قصد دارد در سال ۲۰۲۷ خدمات خود را به مراکز مالی آسیا توسعه دهد. تبدیل استیبل کوین‌ها به یکدیگر، سپرده‌های توکنیزه‌شده و انتشار اوراق قرضه دیجیتال از جمله برنامه‌های بعدی بانک هستند. این اقدامات بخشی از استراتژی دویچه بانک برای دستیابی به رشد سالانه ۸ درصدی در بخش بانکداری شرکتی تا سال ۲۰۲۸ محسوب می‌شوند.