نوسانات شدید قیمت بیت کوین همیشه بخشی از واقعیت این بازار بوده‌اند؛ اما حالا موج‌های فروش اجباری ابعاد بزرگ‌تری پیدا کرده‌اند و با فاصله کمتری تکرار می‌شوند. تنها در یک سال گذشته، چندین بار صدها میلیون دلار از پوزیشن‌های معاملاتی بیت کوین از بین رفته و در سه مورد، ارزش لیکوییدیشن‌ها از یک میلیارد دلار فراتر رفته است. آخرین نمونه هم در جریان ریزش اخیر بازار رخ داد؛ زمانی که معامله‌گران خوش‌بین به ادامه رشد قیمت، در عرض ۲۴ ساعت با ضرری سنگین روبه‌رو شدند. داده‌های کوین‌گلس (CoinGlass) از ۲۸ صرافی معاملات آتی نشان می‌دهد در ۱۲ ماه گذشته، حجم پوزیشن‌های لیکویید شده بیت کوین در ۱۳ روز جداگانه از ۵۰۰ میلیون دلار عبور کرده است. در تازه‌ترین موج فروش نیز افت قیمت رمزارزها حدود ۱.۳ میلیارد دلار از پوزیشن‌های صعودی بازار را لیکویید کرد که بخش عمده آن به معاملات بیت کوین مربوط می‌شد. در این مطلب که برگرفته از گزارشی از وب‌سایت بلومبرگ است، این موضوع را بررسی می‌کنیم. چرا موج لیکوییدیشن‌ها در بازار بیت کوین بزرگ‌تر شده است؟ یکی از دلایل تکرار این اتفاق، گسترش استفاده از معاملات اهرمی است. در این معاملات، سرمایه‌گذاران با وثیقه گذاشتن بخشی از سرمایه خود می‌توانند پوزیشن‌هایی بزرگ‌تر از موجودی واقعی‌شان باز کنند. این روش در صورت حرکت قیمت در جهت پیش‌بینی‌شده، سود را چند برابر می‌کند؛ اما اگر بازار خلاف انتظار پیش برود، زیان هم با همان سرعت افزایش می‌یابد. در نهایت، وقتی میزان ضرر از حد مشخصی عبور کند، صرافی پوزیشن معامله‌گر را به‌صورت خودکار می‌بندد؛ اتفاقی که به آن لیکوییدیشن گفته می‌شود. پل هاوارد، مدیر ارشد شرکت وینسنت (Wincent)، می‌گوید لیکوییدیشن‌های بزرگ طی ۱۲ ماه گذشته نسبت به دوره‌های قبل بیشتر شده‌اند. به گفته او، بسیاری از سرمایه‌گذاران برای کسب سودهای بزرگ‌تر به معاملات اهرمی روی آورده‌اند و همین موضوع باعث شده واکنش بازار به اخبار اقتصادی و رویدادهای غیرمنتظره شدیدتر شود. اهمیت این مسئله زمانی بیشتر مشخص می‌شود که بدانیم معاملات مشتقه حدود سه‌چهارم حجم معاملات بازار ارزهای دیجیتال را تشکیل می‌دهند. البته فقط میزان استفاده از اهرم نیست که می‌تواند به تشدید این موج‌ها منجر شود؛ زمان وقوع نوسان هم اهمیت دارد. الکس کوپتسیکویچ، تحلیلگر ارشد بازار در شرکت اف‌ایکس‌پرو (FxPro)، به کاهش نقدینگی پیش از آغاز معاملات اروپا اشاره می‌کند. در این ساعات، حضور کمتر سرمایه‌گذاران نهادی می‌تواند بازار را در برابر سفارش‌های بزرگ و تغییرات ناگهانی قیمت آسیب‌پذیرتر کند. به گفته او، در چنین شرایطی فعال شدن چند حد ضرر ممکن است به‌سرعت موجی از سفارش‌های فروش را به دنبال داشته باشد. با این حال، برخی فعالان صنعت کریپتو معتقدند نباید هر موج بزرگ لیکوییدیشن را نشانه ضعف بنیادی بیت کوین دانست. فابیان دوری، مدیر سرمایه‌گذاری بانک سیگنوم (Sygnum)، می‌گوید چنین اتفاقاتی بیش از هر چیز به نحوه توزیع اهرم در بازار مربوط است و لزوماً چیزی درباره ارزش خود دارایی نشان نمی‌دهد. به اعتقاد او، لیکوییدیشن‌های سنگین از مدت‌ها قبل یکی از ویژگی‌های بازار ارزهای دیجیتال بوده‌اند. بیت کوین برای جذب سرمایه با چه دارایی‌هایی رقابت می‌کند؟ افزایش لیکوییدیشن‌ها در شرایطی رخ می‌دهد که بیت کوین از ۲۱ اکتبر تاکنون بیش از ۲۰ درصد افت کرده است. قیمت این رمزارز روز شنبه در معاملات آسیایی تا ۶۶,۵۸۶ دلار پایین آمد که کمترین سطح از ماه آگوست محسوب می‌شود. این ریزش را اما نمی‌توان صرفاً به معاملات اهرمی نسبت داد؛ چراکه مجموعه‌ای از عوامل اقتصادی و سیاسی نیز تمایل سرمایه‌گذاران به دارایی‌های پرریسک را کاهش داده‌اند. خروج سرمایه از ETFهای ارز دیجیتال، نگرانی‌های ناشی از افت سهام شرکت‌های هوش مصنوعی و پیامدهای هک اخیر بایننس که ابعاد آن حدود ۶ میلیارد دلار برآورد شده، از جمله عواملی هستند که به فضای منفی بازار دامن زده‌اند. همزمان، افزایش قیمت نفت و تداوم تورم در آمریکا احتمال افزایش بیشتر نرخ بهره فدرال رزرو را تقویت کرده است. انتظار برای سخت‌گیری‌های نظارتی بیشتر در صورت در اختیار گرفتن هر دو مجلس کنگره آمریکا توسط دموکرات‌ها در سال آینده نیز بر نگرانی فعالان این صنعت افزوده است. در این میان، یک مسئله دیگر هم توجه تحلیلگران را جلب کرده است: آیا بیت کوین در رقابت برای جذب سرمایه‌های سفته‌بازانه، بخشی از جذابیت خود را از دست داده است؟ پیش‌تر برخی سرمایه‌گذاران تصور می‌کردند با فروکش کردن تب هوش مصنوعی، سرمایه‌های پرریسک از سهام شرکت‌های فناوری خارج می‌شوند و به سمت بیت کوین می‌روند. اما روند اخیر بازار خلاف این انتظار را نشان می‌دهد. افت سهام شرکت‌های فناوری ممکن است برای خریدارانی که به دنبال فرصت ورود در قیمت‌های پایین‌تر هستند، جذاب‌تر از خرید ارزهای دیجیتال باشد. نوئل آچسون، نویسنده خبرنامه Crypto Is Macro Now، معتقد است بیت کوین پس از راه‌اندازی ETFهای اسپات در آمریکا در سال ۲۰۲۴، بیش از گذشته به یک دارایی کلان تبدیل شده است. به همین دلیل، این رمزارز حالا برای جذب سرمایه با دیگر دارایی‌های مالی رقابت می‌کند. به بیان دیگر، سرمایه‌گذاران هنگام تصمیم‌گیری فقط شرایط بازار کریپتو را در نظر نمی‌گیرند؛ بلکه بیت کوین را در کنار سهام فناوری و سایر دارایی‌ها می‌سنجند و ممکن است در دوره‌های ریسک‌گریزی، گزینه‌های دیگری را ترجیح دهند. تکرار لیکوییدیشن‌های میلیارددلاری نشان می‌دهد معاملات اهرمی چگونه می‌توانند نوسان‌های بازار را تشدید کنند؛ اما فشارهای اخیر فقط از درون بازار کریپتو نشئت نمی‌گیرند. شرایط اقتصاد کلان، تحولات سیاسی و رقابت بر سر جذب سرمایه نیز بر مسیر بیت کوین اثر می‌گذارند. در چنین فضایی، حتی یک افت نسبتاً محدود قیمت می‌تواند برای معامله‌گرانی که با اهرم بالا وارد بازار شده‌اند، به موجی از زیان‌های سنگین تبدیل شود.

بیت کوین روز گذشته به زیر ۶۸ هزار دلار سقوط کرد و حالا بیش از ۴۵ درصد با اوج ۱۲۶٬۰۸۰ دلاری خود فاصله دارد. این ریزش فقط معامله‌گران را نگران نکرده؛ بعضی از تحلیلگران حتی معتقدند دیگر نباید انتظار ثبت سقف جدیدی را از بیت کوین داشت. در مقابل، عده‌ای این افت را بخشی از اصلاح بازار می‌دانند و معتقدند قیمت می‌تواند همین روزها به کف برسد. اختلاف نظرها در شبکه اجتماعی X بالا گرفته و هر گروه دلایل خودش را برای آینده بیت کوین دارد. آیا بیت کوین دیگر به سقف تاریخی خود برنمی‌گردد؟ یکی از بدبینانه‌ترین پیش‌بینی‌ها را تحلیلگری با نام مستعار Z مطرح کرده است. او در پستی در شبکه اجتماعی X نوشته است:  حرفم را به خاطر بسپارید؛ در طول عمرتان دیگر سقف تاریخی جدیدی از بیت کوین نخواهید دید. از نگاه او، شرایطی که در سال‌های گذشته به رشد بیت کوین کمک می‌کرد، تغییر کرده است. نرخ بهره بالاتر، تمایل سرمایه‌گذاران به معاملات اهرمی و سفته‌بازی را کاهش داده و حالا شرکت‌های هوش مصنوعی و فرصت‌های سرمایه‌گذاری جدیدی مانند عرضه اولیه اسپیس‌ایکس (SpaceX) نیز برای جذب سرمایه با بازار کریپتو رقابت می‌کنند. او همچنین به حمله هکری ۶.۳ میلیارد دلاری مرتبط با بایننس اشاره کرده و آن را نشانه پایان دوره‌ای از بازار می‌داند. البته این پیش‌بینی خیلی زود با واکنش مخالف معامله‌گران مواجه شد. برخی کاربران معتقدند چنین اظهارنظرهای آخرالزمانی معمولاً در زمان ترس شدید بازار مطرح می‌شوند و چه‌بسا قیمت به‌جای ادامه سقوط، به محدوده کف نزدیک شده باشد. گروهی از معامله‌گران منتظر بازگشت بیت کوین هستند در سمت مقابل، مایکل ون د پوپ (Michaël van de Poppe) با وجود پذیرش شدت ریزش اخیر، احتمال می‌دهد بیت کوین طی یکی دو روز آینده کف کوتاه‌مدت خود را تشکیل دهد. او رفتار فعلی قیمت را با شرایط پیش از عرضه اولیه اسپیس‌ایکس مقایسه کرده و گفته اگر الگوی قبلی تکرار شود، بازار ممکن است همین امروز یا فردا به کف برسد و پس از آن مسیر صعودی را در پیش بگیرد. مرلین د تریدر (Merlijn The Trader) نیز به محدوده ۶۸ هزار دلار چشم دوخته است. او قصد دارد در این محدوده وارد معامله خرید شود، اما برای سناریوی خود یک مرز مشخص دارد: بسته شدن کندل هفتگی زیر ۶۰ هزار دلار. در چنین شرایطی، فرضیه صعودی او دیگر اعتبار نخواهد داشت. با این حال، همه معامله‌گران به بازگشت سریع قیمت خوش‌بین نیستند. تد پیلوز (Ted Pillows) معتقد است تعداد پوزیشن‌های معاملاتی باز همچنان بالاست و بازار هنوز به خارج شدن لوریج‌ها نیاز دارد. به زبان ساده، تا زمانی که معامله‌گران زیادی با سرمایه قرضی و اهرم بالا در بازار حضور دارند، احتمال لیکویید شدن پوزیشن‌ها و ادامه فشار فروش وجود دارد. از نظر او، پیش از شکل‌گیری یک روند صعودی قابل‌اتکا، بازار باید این فشار را پشت سر بگذارد. داده‌های آنچین چه می‌گویند؟ اصلاح بیت کوین از میانگین بازارهای صعودی عمیق‌تر شده است در میان این دیدگاه‌های متفاوت، داده‌های آنچین هم سرنخ‌هایی درباره وضعیت بازار ارائه می‌کنند. MAC_D، تحلیلگر کریپتوکوانت، می‌گوید اصلاح اخیر بیت کوین به حدود ۱۹ درصد رسیده است؛ در حالی که میانگین اصلاح قیمت در چرخه‌های صعودی گذشته حدود ۱۴.۳۹ درصد بوده است. به این ترتیب، افت فعلی از یک اصلاح معمول در بازار صعودی عمیق‌تر شده است. اصلاحات قیمت بیت کوین در بازارهای صعودی - منبع: CryptoQuant شاخص SOPR هولدرهای کوتاه‌مدت نیز به محدوده‌هایی رسیده که در چرخه‌های قبلی با کف‌های مهم بازار هم‌زمان بوده‌اند. این شاخص نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران هنگام فروش بیت کوین‌های خود به‌طور میانگین در سود هستند یا زیان. پایین آمدن آن می‌تواند نشانه‌ای از افزایش فروش با ضرر و تسلیم معامله‌گران کوتاه‌مدت باشد؛ وضعیتی که گاهی در مراحل پایانی فشار فروش دیده می‌شود. البته این داده‌ها به‌تنهایی به معنای پایان ریزش نیستند، اما نشان می‌دهند بازار به محدوده‌هایی رسیده که در گذشته نیز با تغییر روند همراه بوده‌اند. بیت کوین برای جلوگیری از ریزش بیشتر باید از کدام سطوح دفاع کند؟ در حال حاضر، میانگین متحرک ۲۰۰ هفته‌ای در محدوده ۶۷٬۹۷۵ دلار مهم‌ترین حمایت نزدیک بیت کوین محسوب می‌شود. قیمت بیت کوین در حوالی همین سطح معامله می‌شود و از دست رفتن آن می‌تواند راه را برای افت به محدوده ۶۶ تا ۶۷ هزار دلار باز کند. در صورت ادامه فشار فروش، سطح ۶۲٬۳۰۰ دلار نیز در کانون توجه قرار می‌گیرد. در سمت مقابل، بازگشت قیمت به بالای ۷۵ هزار دلار می‌تواند نشانه‌ای از قدرت گرفتن دوباره خریداران باشد. با این حال، اگر کندل هفتگی زیر ۶۰ هزار دلار بسته شود، سناریوی صعودی با هشدار جدی روبه‌رو خواهد شد. فعلاً بازار میان دو روایت متفاوت گرفتار شده است: عده‌ای ریزش اخیر را نشانه پایان دوران صعود بیت کوین می‌دانند و عده‌ای دیگر آن را فرصتی برای شکل‌گیری یک کف تازه می‌بینند. داده‌های آنچین و سطوح تکنیکال هم هنوز پاسخ قطعی به این اختلاف نمی‌دهند. آنچه مشخص است، فاصله بیش از ۴۵ درصدی قیمت با سقف تاریخی است؛ اما اینکه این فاصله مقدمه یک بازگشت بزرگ باشد یا شروع دوره‌ای طولانی از رکود، به رفتار قیمت در روزهای پیش رو بستگی دارد.

بازار ارزهای دیجیتال تا چه اندازه از نوسانات بورس آمریکا تأثیر می‌گیرد؟ داده‌های معاملاتی نشان می‌دهند که همبستگی بیت کوین و اتریوم با سهام در سال‌های اخیر افزایش یافته و این ارتباط به‌ویژه در روزهای بحرانی پررنگ‌تر می‌شود. با این حال، همه ارزهای دیجیتال رفتار یکسانی ندارند و بیت کوین در مقایسه با اتریوم، هنگام افت بازار سهام مقاومت بیشتری نشان داده است. در این مقاله از میهن بلاکچین که بر اساس گزارشی از وب‌سایت Sentora نوشته شده، رابطه این دو بازار را از سال ۲۰۱۸ تا نوامبر ۲۰۲۶ بررسی می‌کنیم. همبستگی بیت کوین و اتریوم با بورس آمریکا چقدر است؟ برای بررسی ارتباط بازار کریپتو و سهام آمریکا، بازدهی بیت کوین و اتریوم با شاخص S&P 500 در بیش از ۲ هزار بازه معاملاتی، از مه ۲۰۱۸ تا نوامبر ۲۰۲۶، مقایسه شده است. نتیجه این بررسی نشان می‌دهد که همبستگی میان بیت کوین و شاخص S&P 500 در کل این دوره حدود ۰.۲۹ و برای اتریوم ۰.۳۱ بوده است. این ارقام از وجود رابطه‌ای مثبت اما نه‌چندان قوی میان بازار ارزهای دیجیتال و سهام آمریکا حکایت دارند. همبستگی بیت کوین و اتریوم با بورس آمریکا البته میانگین کل دوره تصویر کاملی از این ارتباط ارائه نمی‌کند. در سال‌های ابتدایی بررسی، یعنی ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، همبستگی بیت کوین و اتریوم با بازار سهام آمریکا اندکی منفی بود؛ اما این وضعیت به‌تدریج تغییر کرد و در سال ۲۰۲۶ ضریب همبستگی هر دو دارایی با S&P 500 به حدود ۰.۵ رسید. شاخص نزدک ۱۰۰ نیز روندی مشابه را نشان می‌دهد. به بیان دیگر، بیت کوین و اتریوم در سال‌های اخیر بیش از گذشته در مسیر حرکت بازار سهام آمریکا قرار گرفته‌اند. با این حال، این رابطه در تمام مقاطع ثابت نبوده است. همبستگی دو بازار در دوران شیوع کرونا و دوره افزایش نرخ بهره در سال ۲۰۲۲ تقویت شد، در سال ۲۰۲۳ کاهش پیدا کرد و سپس دوباره افزایش یافت. در روزهای بحرانی بورس، کریپتو هم افت می‌کند برای بررسی رفتار ارزهای دیجیتال در شرایط بحرانی، سنتورا بدترین ۵ درصد بازدهی‌های شاخص S&P 500 را جداگانه بررسی کرده است. این گروه شامل ۱۰۷ بازه معاملاتی است که در هرکدام بورس آمریکا دست‌کم ۱.۷۴ درصد افت کرده است. نتیجه با آنچه ممکن است از یک دارایی جایگزین انتظار داشته باشیم فاصله دارد: بیت کوین در ۸۱ درصد و اتریوم در ۷۹ درصد این بازه‌ها کاهش قیمت داشته‌اند. در شرایط معمول بازار، احتمال افت هر دو ارز دیجیتال حدود ۴۹ درصد بوده است. به این ترتیب، زمانی که بورس وارد یکی از بدترین روزهای معاملاتی خود می‌شود، احتمال قرمز شدن بازار کریپتو نیز به شکل محسوسی افزایش پیدا می‌کند. ضرر ارزهای دیجیتال در حرکات بزرگ بازار سهام میزان افت قیمت‌ها هم این هم‌زمانی را تأیید می‌کند. در این بازه‌های بحرانی، میانه بازدهی بیت کوین منفی ۲.۶ درصد و اتریوم منفی ۳.۸ درصد بوده است؛ در حالی که شاخص S&P 500 به‌طور میانه ۲.۵ درصد کاهش داشته است. این الگو در سال‌های اخیر حتی پررنگ‌تر شده است. از سال ۲۰۲۲ به بعد، بیت کوین در ۹۲ درصد و اتریوم در ۹۵ درصد از بدترین بازه‌های معاملاتی بورس آمریکا افت کرده‌اند. این بخش از بررسی تنها ۶۱ مشاهده دارد، اما نشان می‌دهد در دوره اخیر، جدا ماندن بازار کریپتو از فشار فروش بازارهای سنتی دشوارتر شده است. بیت کوین در روزهای بحرانی بهتر از اتریوم دوام آورده است افت همزمان دو ارز دیجیتال به این معنا نیست که عملکرد یکسانی دارند. اتفاقاً یکی از یافته‌های مهم گزارش این است که بیت کوین در روزهای پرتنش بازار سهام، معمولاً کمتر از اتریوم آسیب دیده است. برای مقایسه دقیق‌تر، تحلیلگران سنتورا به سراغ نسبت قیمتی ETH/BTC رفته‌اند. این نسبت نشان می‌دهد اتریوم در مقایسه با بیت کوین چه عملکردی داشته؛ به‌عنوان مثال، اگر هر دو ارز دیجیتال کاهش یابند اما اتریوم افت بیشتری داشته باشد، نسبت ETH/BTC کاهش پیدا می‌کند. از سال ۲۰۲۲ به بعد، اتریوم در ۷۹ درصد از بدترین روزهای بورس آمریکا در برابر بیت کوین ضعیف‌تر عمل کرده است. در این روزها، میانه بازدهی نسبت ETH/BTC منفی ۱.۵۲ درصد بوده، در حالی که در شرایط عادی بازار به منفی ۰.۱۵ درصد می‌رسد. در مقابل، در بهترین روزهای بورس، این نسبت به‌طور میانه ۰.۶۷ درصد افزایش یافته است. اتریوم در مقابل بیت کوین در روزهای پراسترس و صعودی بازار سهام تفاوت عملکرد این دو دارایی در بازدهی دلاری نیز مشخص است. در بدترین روزهای اخیر بازار سهام آمریکا، میانه افت قیمت بیت کوین ۳.۶ درصد و اتریوم ۵.۶ درصد بوده است. بنابراین، هرچند هیچ‌کدام از ریزش بازار در امان نبوده‌اند، بیت کوین در مقایسه با اتریوم توانسته افت کمتری را تجربه کند. چرا نوسانات کریپتو در ساعات معاملاتی آمریکا بیشتر است؟ بازار ارزهای دیجیتال شبانه‌روزی فعالیت می‌کند، اما بخش قابل‌توجهی از نوسانات آن در ساعات کاری بورس آمریکا رخ می‌دهد. بررسی داده‌های پس از راه‌اندازی ETFهای اسپات بیت کوین در ژانویه ۲۰۲۴ نشان می‌دهد ساعات معاملات عادی سهام آمریکا، از ساعت ۱۰ صبح تا زمان بسته شدن بازار، تنها ۱۷.۱ درصد از کل زمان را تشکیل می‌دهند؛ با این حال، ۳۳ درصد از نوسانات تحقق‌یافته بیت کوین و ۳۰ درصد از نوسانات اتریوم در همین بازه اتفاق افتاده است. نوسانات ارزهای دیجیتال در ساعات معاملاتی بورس آمریکا به بیان دیگر، بازار کریپتو در ساعاتی که بورس آمریکا فعال است، حرکت‌های قیمتی شدیدتری را تجربه می‌کند. میانگین نوسان ساعتی بیت کوین در این بازه ۲.۰۹ برابر ساعات آخر هفته و برای اتریوم ۱.۷۸ برابر بوده است. حتی با کنار گذاشتن یک درصد از بزرگ‌ترین نوسانات، این اختلاف همچنان قابل‌توجه باقی می‌ماند. البته این هم‌زمانی به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که بازار سهام عامل ایجاد این نوسانات است؛ اما نشان می‌دهد فعالیت دو بازار در ساعات کاری آمریکا ارتباط زمانی پررنگی دارد. همه بحران‌ها بازار کریپتو و بورس را به یک شکل تحت تأثیر قرار نمی‌دهند با وجود افزایش همبستگی، واکنش ارزهای دیجیتال به تمام بحران‌های مالی یکسان نیست. برای مثال، هنگام فروپاشی صرافی FTX، بازار کریپتو به‌شدت افت کرد، در حالی که سهام آمریکا در همان مقطع رشد داشت. البته انتشار داده‌های تورمی آمریکا در ۱۰ نوامبر نیز همزمان بر بازار اثر گذاشته بود. در بحران بانک سیلیکون‌ولی (SVB) نیز بیت کوین رشد کرد، اما این اتفاق همزمان با اقدامات حمایتی دولت آمریکا برای حفاظت از سپرده‌گذاران و تأمین نقدینگی رخ داد. به همین دلیل نمی‌توان افزایش قیمت بیت کوین را صرفاً به خروج سرمایه از سیستم بانکی و حرکت به سمت دارایی‌های جایگزین نسبت داد. در مقابل، تنش‌های تعرفه‌ای آمریکا فشار فروش گسترده‌تری ایجاد کرد و بازارهای مختلف را تحت تأثیر قرار داد. این نمونه‌ها نشان می‌دهند که منشأ بحران اهمیت زیادی دارد. ورشکستگی یک شرکت فعال در حوزه کریپتو، بحران بانکی و نگرانی درباره سیاست‌های تجاری می‌توانند واکنش‌های کاملاً متفاوتی در بازارها ایجاد کنند. آیا بیت کوین واقعاً از ریزش بازارهای مالی در امان است؟ داده‌های سنتورا نشان می‌دهند که بیت کوین و اتریوم را نمی‌توان دارایی‌هایی کاملاً مستقل از بازارهای سنتی دانست. همبستگی آن‌ها با بورس آمریکا در سال‌های اخیر افزایش یافته و در روزهایی که سهام با افت شدید مواجه می‌شود، احتمال کاهش قیمت ارزهای دیجیتال نیز بیشتر است. با این حال، تفاوت رفتار بیت کوین و اتریوم نشان می‌دهد که حتی در دل یک بازار نزولی هم انتخاب دارایی اهمیت دارد. بیت کوین در دوره بررسی‌شده معمولاً افت کمتری نسبت به اتریوم داشته، اما این برتری به معنای مصونیت آن از ریزش نیست. در نهایت، برای سنجش میزان ریسک سرمایه‌گذاری در ارزهای دیجیتال، نباید فقط به همبستگی آن‌ها با بورس در روزهای عادی نگاه کرد. معیار مهم‌تر این است که وقتی بازارهای مالی تحت فشار قرار می‌گیرند، این دارایی‌ها چقدر می‌توانند در برابر موج فروش مقاومت کنند. یافته‌های این گزارش نشان می‌دهد که بیت کوین و اتریوم در بسیاری از این موقعیت‌ها همراه با بازار سهام افت کرده‌اند؛ حتی اگر در بلندمدت همبستگی آن‌ها چندان بالا به نظر نرسد.

بلاکچین‌های لایه اول زیلیکا (Zilliqa)، نوسیس (Gnosis) و رونین (Ronin) به اکوسیستم اتریوم می‌پیوندند؛ چرا که هزینه‌های فعالیت مستقل رو به افزایش است و چشم‌پوشی از مزایای امنیتی و نقدینگی اتریوم بیش از حد دشوار شده است. اداره یک بلاکچین مستقل همیشه با وعده خاص کنترل همراه بوده است. یک معماری مستقل لایه اول (Layer 1) به پروژه‌ها اجازه می‌دهد تا ارباب سرنوشت خود باشند، قوانین اجماع را تعیین کنند، اعتبارسنج‌های (Validators) خود را داشته باشند و بدون وابستگی به هیچ شبکه دیگری، زیرساخت‌ها را حول محور کاربران خود بسازند. اما قدرت زیاد، مسئولیت بزرگی به همراه دارد و البته هزینه‌های قابل توجه. بلاکچین‌ها برای پشتیبانی از زیرساخت‌هایی که امنیت آن‌ها را تأمین می‌کنند، به اندازه کافی به کاربر، توسعه‌دهنده و فعالیت اقتصادی نیاز دارند. برای برخی از شبکه‌های کوچک‌تر، سرپا نگه داشتن یک اکوسیستم کامل دیگر توجیه اقتصادی ندارد. زیلیکا جدیدترین پروژه‌ای است که با این واقعیت روبرو شده و هفته گذشته برنامه‌های خود را برای فاصله گرفتن از معماری لایه ۱ و تبدیل شدن به یک شبکه لایه ۲ (L2) مبتنی بر اتریوم اعلام کرد: می‌دانیم که این خبر چندان خوشایند نیست. ما به مدت نه سال لایه ۱ خودمان را ساختیم و اداره کردیم. اما این روش جواب نداد. در این پست توضیح داده شده است: میزان استفاده هرگز به سطحی که یک زنجیره مستقل نیاز دارد نرسید. سرمایه‌گذاری و نقدینگی برای لایه اول‌های مستقل خشک شد. هک‌های اخیر نشان دادند که تأمین امنیت یک زنجیره به تنهایی چقدر هزینه و توان می‌طلبد. داده‌ها آنچین هستند و همه می‌توانند آن‌ها را ببینند. زیلیکا تنها نیست. اکوسیستم بلاکچینی نوسیس که همیشه در مجاورت و هماهنگی با اتریوم بوده است نیز در تلاش است تا از طریق طرح منطقه اقتصادی اتریوم (EEZ)، زنجیره نوسیس (Gnosis Chain) را به یک شبکه مبتنی بر اتریوم تبدیل کند. شبکه آزمایشی RollupX آن قصد دارد نشان دهد که چگونه زنجیره‌های مشارکت‌کننده می‌توانند به عنوان رولاپ‌های بومی (Native Rollups)، تسویه حساب اتریوم و ترکیب‌پذیری همگام (Synchronous Composability) را به اشتراک بگذارند. بلاکچین متمرکز بر بازی رونین نیز در ماه مه بازگشت خود به اتریوم را به عنوان یک لایه ۲ تکمیل کرد. با فروکش کردن علاقه به لایه اول‌های جایگزین همزمان با کاهش بودجه‌ها، آیا شاهد ادغام و تجمیع زنجیره‌های بیشتری در اکوسیستم اتریوم خواهیم بود؟ هزینه مستقل بودن لایه اول‌های مستقل عموماً باید چندین عملکرد اصلی از جمله اجرا (Execution)، اجماع (Consensus)، دسترس‌پذیری داده‌ها (Data Availability) و تسویه (Settlement) را فعال نگه دارند. آن‌ها همچنین باید مشوق‌های توکنی را که برای تأمین امنیت شبکه‌هایشان از طریق استیکینگ (Staking) استفاده می‌شود، تأمین مالی کنند. مکس شانون (Max Shannon)، تحلیلگر ارشد پژوهشی در شرکت Bitwise، به مجله می‌گوید: همه چیز به سودآوری یک زنجیره برمی‌گردد. ZIL به یک لایه ۲ در اتریوم تبدیل می‌شود. منبع: Zilliqa او می‌گوید: شبکه‌های لایه ۲ فقط باید بخش اجرا را حفظ کنند و لزوماً به توکن نیاز ندارند؛ همین موضوع آن‌ها را از نظر مالی و عملیاتی به گزینه‌ای جذاب‌تر تبدیل می‌کند. شانون می‌گوید ده پروژه بزرگ برتر از نظر مالی پایدارتر هستند. شبکه‌های لایه ۲ کوین‌بیس (Coinbase) و رابینهود (Robinhood) در طول ۳۶۵ روز گذشته به ترتیب ۴۸ میلیون دلار و ۵۲ میلیون دلار کارمزد با حاشیه سود بالای ۹۰ درصد تولید کرده‌اند. هشت زنجیره بزرگ بعدی نیز هر کدام سالانه بیش از ۱ میلیون دلار درآمد داشته‌اند. با این حال، از رتبه یازدهم به بعد، مجموع کارمزدهای سالانه کمتر از ۱ میلیون دلار بوده است. بنابراین، یک شبکه ممکن است فناوری جاه‌طلبانه و جامعه‌ای وفادار داشته باشد، اما این چیزها لزوماً هزینه‌ها را پرداخت نمی‌کنند. اتریوم اغلب به دلیل واگذاری بیش از حد درآمد خود به لایه ۲ها مورد انتقاد قرار می‌گیرد، اما دقیقاً همین ویژگی است که راه‌اندازی پروژه‌ها را در آنجا جذاب می‌کند. اما صرفاً تبدیل شدن به یک لایه ۲ اتریوم به طور خودکار یک شبکه را سودآور نمی‌کند. شانون به آپتیمیزم (Optimism)، کاتانا (Katana) و لنیا (Linea) به عنوان نمونه‌هایی از شبکه‌هایی اشاره می‌کند که هزینه‌هایشان از درآمد حاصل از کارمزدشان بیشتر است. پروژه‌هایی مانند بلست (Blast) نیز قبلاً مجبور به تعطیلی شده‌اند. اتریوم به عنوان یک «سیاه‌چاله» نقدینگی نوسیس بهار ۲۰۲۷ را برای تکمیل فرآیند انتقال خود هدف‌گذاری کرده است؛ فرآیندی که طی آن از اجماع مستقل مبتنی بر اعتبارسنج خود به نفع تسویه در شبکه اتریوم دست خواهد کشید. زنجیره نوسیس به عنوان یک منطقه اقتصادی اتریوم مجدداً راه‌اندازی خواهد شد. منبع: Gnosis مارتین کوپلمان (Martin Köppelmann)، هم‌بنیان‌گذار نوسیس، گفت: دو سال پیش من درباره "رولاپ‌های بومی" صحبت کردم که به جای اینکه زنجیره‌هایی منزوی باشند، واقعاً اتریوم را گسترش می‌دهند. او افزود که RollupX حتی فراتر از چیزی است که در آن زمان تصور می‌کردم! طرح EEZ نوسیس با هدف امکان‌پذیر ساختن تعامل همگام بین شبکه‌های مجزای مبتنی بر اتریوم ایجاد شده است؛ به طوری که یک قرارداد هوشمند در یک شبکه بتواند بدون تکیه بر فرآیند معمولِ پل زدن (Bridge) و انتظار، قرارداد دیگری را فراخوانی کرده و از پاسخ آن در همان تراکنش استفاده کند. این چشم‌اندازی است که برخی از حامیان اتریوم را به شدت خوش‌بین کرده است؛ به طوری که یکی از طرفداران سرسخت اتریوم با نام کاربری materkel، طرح EEZ را به عنوان یک «سیاه‌چاله احتمالی برای نقدینگی» توصیف کرده و می‌گوید این طرح می‌تواند به شبکه‌های مشارکت‌کننده اجازه دهد تا از ارزش کل قفل‌شده (TVL) اتریوم بهره‌مند شوند و موقعیت آن را به عنوان یک قطب نقدینگی تقویت کنند. آیا اثرات شبکه‌ای و افزایش تعامل‌پذیری (Interoperability) می‌تواند زنجیره‌های بیشتری را به مدار اتریوم بکشاند؟ فراتر از صرفه‌جویی در هزینه‌ها تنها اقتصادِ هزینه‌های عملیاتی نیست که منطقی به نظر می‌رسد. پروژه‌ها همچنین می‌توانند به جای ساختن اثرات شبکه‌ای از صفر، از یک اکوسیستم تثبیت‌شده از برنامه‌ها و توسعه‌دهندگان بهره‌مند شوند. الکس گلوچوفسکی (Alex Gluchowski)، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل شرکت Matter Labs (شرکت سازنده شبکه لایه ۲ اتریوم یعنی ZKsync)، می‌گوید انتظار دارد تیم‌های لایه ۱ بیشتری زنجیره‌های خود را حفظ کنند و در عین حال از اتریوم برای تسویه استفاده نمایند. گلوچوفسکی به مجله می‌گوید: اداره یک لایه ۱ مستقل به معنای حفظ امنیت آن و همزمان ساختن چیزی است که مردم بخواهند از آن استفاده کنند. به اشتراک گذاشتن امنیت اتریوم به تیم‌ها فضای بیشتری می‌دهد تا روی کاربران خود تمرکز کنند. من نیازهای کاربری بسیار کمی را می‌بینم که به جای یک زنجیره مبتنی بر اتریوم، به یک لایه ۱ مستقل نیاز داشته باشند. اما گلوچوفسکی می‌گوید حاکمیت مستقل (Sovereignty) و ادغام با اتریوم مانع یکدیگر نیستند؛ زیرا زنجیره‌ها می‌توانند ضمن استفاده از اتریوم برای تسویه مشترک، کنترل بر قوانین و عملیات خود را حفظ کنند. رونین مهاجرت خود به اتریوم را در ماه مه تکمیل کرد. منبع: Ronin او می‌گوید برای برنامه‌هایی که با اطلاعات مالی حساس سروکار دارند، حفظ یک محیط خصوصی تحت کنترل خودشان می‌تواند ضروری باشد. تسویه مشترک لزوماً به معنای افشای داده‌های محرمانه تراکنش‌ها نیست. بزرگ‌ترین مانع امروز این است که تمام لایه ۲ها عملاً از یکدیگر و از اتریوم جدا افتاده‌اند. جابه‌جایی بین آن‌ها قطعاً امکان‌پذیر است، اما اصلاً یکپارچه و روان نیست و تعامل‌پذیری ضعیفی دارد. گلوچوفسکی با اشاره به دشواری اتصال شبکه‌ها زمانی که تراکنش‌ها شامل حریم خصوصی می‌شوند، می‌گوید: پراکندگی (Fragmentation) همین الان هم در حال رخ دادن است. او می‌گوید که با تلاش برنامه‌های بیشتر برای ترکیب فعالیت‌های محرمانه با دسترسی به نقدینگی بلاکچین‌های عمومی، تعامل‌پذیری بین محیط‌های خصوصی اهمیت بیشتری پیدا خواهد کرد. آیا هر زنجیره‌ای به اتریوم نیاز دارد؟ شانون نسبت به اینکه وضعیت بازار را یک تجمیع ساده و بی‌چون‌وچرا حول محور اتریوم توصیف کنیم، هشدار می‌دهد. او می‌گوید برخی از مؤسسات بزرگ از جمله کوین‌بیس و رابینهود در حال راه‌اندازی شبکه‌های لایه ۲ هستند، اما برخی دیگر مانند شبکه Arc شرکت سیرکل (Circle)، شبکه Tempo شرکت استرایپ (Stripe)، یا بلاکچین تخصصی قراردادهای آتی دائمی هایپرلیکویید (Hyperliquid) همچنان ساخت لایه اول‌های مستقل را انتخاب می‌کنند. او در پایان می‌گوید: بنابراین، هنوز هیچ نتیجه‌گیری قطعی و مشخصی برای بحث لایه ۱ در برابر لایه ۲ وجود ندارد.

متولیان دارایی‌های دیجیتال در حال ورود به بازاری با حجم تسویه روزانه چند میلیارد دلاری هستند، اما معافیت‌های نظارتی موقت و تغییر توازن قدرت در کنگره، نقش بلندمدت آن‌ها را با ابهام مواجه کرده است. شرکت‌های رمزارزی در حال نفوذ عمیق‌تر به خدمات مالی سنتی تحت انحصار بانک‌ها هستند و تلاش می‌کنند نقشی در تسویه معاملات مشتقات ایالات متحده ایفا کنند؛ بازاری که در آن روزانه میلیاردها دلار جابه‌جا می‌شود. این حرکت در شرایطی شکل می‌گیرد که نهادهای نظارتی دامنه خدمات مجاز برای شرکت‌های تراست (Trust Companies) را گسترش داده‌اند؛ هرچند هم‌زمان گروه‌های بانکی سنتی بخش‌هایی از چارچوب نظارتی حاکم بر ورود شرکت‌های رمزارزی به فعالیت‌های شبه‌بانکی را به چالش کشیده‌اند. تصمیم ۵ نوامبر کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) نمونه‌ای از این تغییر رویکرد است که به اتاق‌های پایاپای مشتقات اجازه می‌دهد برای تسویه‌حساب‌های روزانه با اعضای پایاپای، از شرکت‌های امانت‌داری استفاده کنند؛ نقشی که پیش از این طبق مقررات این نهاد صرفاً به بانک‌ها محدود می‌شد. این معافیت نظارتی می‌تواند فرصت‌های تجاری جدیدی را برای متولیان رمزارزی قانون‌گذاری‌شده ایجاد کند، اما ماهیت قابل لغو آن و تغییرات در فضای سیاسی ایالات متحده، پرسش‌هایی را درباره پایداری این گشایش نظارتی مطرح می‌کند. چشم‌دوختن شرکت‌های رمزارزی به تسویه‌های روزانه چند میلیارد دلاری در بازار مشتقات ابعاد کسب‌وکار تسویه مشتقات، دیدگاه روشنی از بزرگی این فرصت ارائه می‌دهد. گروه بورس کالای شیکاگو (CME Group)، یکی از بزرگ‌ترین اپراتورهای بازار مشتقات در جهان، طبق اسناد نظارتی در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ به‌طور میانگین در هر روز کاری ۸.۷ میلیارد دلار از طریق سیستم‌های پایاپای خود جابه‌جا کرده است که نسبت به میانگین روزانه ۶.۷ میلیارد دلار در سال ۲۰۲۵ افزایش نشان می‌دهد. این ارقام نشان‌دهنده وجوه منتقل‌شده میان شرکت‌های پایاپای برای تسویه سود و زیان است، نه کارمزدهای دریافتی توسط بانک‌های تسویه. با این حال، همین آمار مقیاس جریان‌های مالی متکی بر زیرساخت‌هایی را نشان می‌دهد که شرکت‌های امانت‌داری می‌توانند به‌طور فزاینده‌ای در تامین آن‌ها مشارکت کنند. بخش پایاپای و ریسک CFTC در تاریخ ۵ نوامبر و در پی درخواست ۲۹ اکتبر اتاق پایاپای مشتقات نودال کلیر (Nodal Clear)، یک نامه عدم اقدام (No-action relief) صادر کرد. بر اساس این مجوز، اتاق‌های پایاپای می‌توانند برای تسویه‌های روزانه از شرکت‌های امانت‌داری استفاده کنند، مشروط بر اینکه این شرکت‌ها همان الزامات ارزیابی و نظارتی اعمال‌شده بر بانک‌های تسویه سنتی را برآورده سازند. این تصمیم، ناهماهنگی موجود میان قانون فدرال کالاها (که نگهداری وجوه مشتریان را در بانک‌ها یا شرکت‌های امانت‌داری مجاز می‌داند) و مقررات ۳۹.۱۴ کمیسیون CFTC (که بانک‌های تسویه را صرفاً به بانک‌ها محدود می‌کند) را برطرف می‌سازد. نودال کلیر در سال ۲۰۲۵ برای ادغام استیبل کوین USDC در معاملات آتی ایالات متحده با کوین‌بیس همکاری کرد. بر اساس اطلاعات، از همان زمان انتظار می‌رفت شرکت کوین‌بیس کاستدی تراست (Coinbase Custody Trust) خدمات تسویه روزانه را در قالب این توافق ارائه دهد. سایر شرکت‌های رمزارزی نیز خدمات مالی نهادی خود را گسترش داده‌اند. در ۴ نوامبر، شرکت بیت‌گو (BitGo) بخش بازارهای جهانی (Global Markets) خود را راه‌اندازی کرد که قابلیت‌های معاملات مشتقات، تامین مالی، مدیریت وثیقه و تسویه را با یکدیگر ترکیب می‌کند. مجوز بانک امانت‌داری ملی کوین‌بیس نیز در ۶ نوامبر اجرایی شد و به شرکت امانت‌داری ملی کوین‌بیس (Coinbase National Trust Company)، که نهادی مجزا از کوین‌بیس کاستدی تراست است، اجازه داد خدمات حضانت دارایی‌های دیجیتال را تحت نظارت فدرال ارائه دهد. چندین شرکت بزرگ رمزارزی دیگر نیز طی ماه‌های گذشته تاییدیه‌های بانک امانت‌داری ملی آمریکا را دریافت کرده‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان به سیرکل (Circle)، ریپل (Ripple)، کریپتو دات‌کام (Crypto.com) و شرکت بریج (Bridge) متعلق به استرایپ اشاره کرد. این مجوزها که توسط OCC صادر شده‌اند، بازتابی از گسترش حضور این صنعت در خدمات مالی تحت نظارت فدرال هستند. مخالفت بانک‌های سنتی با گسترش نقش شرکت‌های رمزارزی گسترش فعالیت شرکت‌های امانت‌داری تخصصی، اعتراض گروه‌های بانکی سنتی را برانگیخته است. در ماه اکتبر، انجمن بانکداران محلی مستقل آمریکا (ICBA) از دفتر کنترلر ارز (OCC) شکایت کرد و مدعی شد که قوانین مجوز بانک امانت‌داری ملی این نهاد به شرکت‌های رمزارزی اجازه می‌دهد بدون رعایت تمامی الزامات تحمیل‌شده بر بانک‌های متعارف، برخی فعالیت‌های شبه‌بانکی را انجام دهند. این پرونده قضایی بازتاب‌دهنده اختلاف‌نظر گسترده‌تری درباره نحوه قانون‌گذاری موسسات مالی تخصصی در زمان ورود آن‌ها به خدماتی است که توسط بانک‌ها نیز ارائه می‌شوند. کودی کاربون (Cody Carbone)، مدیرعامل اتاق دیجیتال (The Digital Chamber)، گفت که معافیت صادرشده توسط CFTC، شرکت‌های امانت‌داری را در موقعیت بهتر یا بدتری نسبت به بانک‌های سنتی قرار نمی‌دهد. کاربون با اشاره به اینکه شرکت‌های امانت‌داری و بانک‌ها در حال حاضر نیز بر سر خدمات مجاز تحت مجوزهای مربوطه خود با یکدیگر رقابت می‌کنند، افزود که این تصمیم بدون جلوگیری از حفظ مشتریان توسط بانک‌ها، گزینه‌های بیشتری را در اختیار اتاق‌های پایاپای قرار می‌دهد. او تاکید کرد: مجوز شرکت امانت‌داری یک میان‌بر نظارتی نیست. معافیت قابل لغو در برابر چشم‌انداز نظارتی متغیر با وجود فرصت‌های احتمالی، تصمیم CFTC پرسش‌هایی را درباره اینکه شرکت‌های امانت‌داری تا چه حد می‌توانند جایگاهی امن و بلندمدت در تسویه مشتقات برای خود تثبیت کنند، بی‌پاسخ می‌گذارد. این نهاد به جای اصلاح رسمی مقررات خود، یک «نامه عدم اقدام» صادر کرده است. در این نامه تصریح شده است که در صورت رعایت شرایط مشخص‌شده، کارکنان CFTC اقدام اجرایی و تنبیهی علیه اتاق‌های پایاپایی که از شرکت‌های امانت‌داری برای تسویه روزانه استفاده می‌کنند، توصیه نخواهند کرد. برخلاف اصلاح رسمی قوانین که معمولاً نیازمند فرآیند اطلاع‌رسانی عمومی و دریافت نظرات است، معافیت عدم اقدام کارکنان، مقررات پایه را تغییر نمی‌دهد و قابل لغو و بازپس‌گیری است. جردن یگلی (Jordan Yeagley)، سهام‌دار شرکت حقوقی بوکانان اینگرسول و رونی (Buchanan Ingersoll & Rooney)، گفت: تغییر در رهبری کمیسیون می‌تواند به لغو نامه CFTC منجر شود. برای جلوگیری از این ریسک احتمالی، اقدام رسمی‌تر کمیسیون مانند اصلاح مقررات ضروری خواهد بود. این ابهام در برهه سیاسی حساسی برای این نهاد نظارتی رقم خورده است. مایکل سلیگ (Michael Selig)، رئیس CFTC، با وجود ساختار قانونی این نهاد که پنج کمیسیونر را پیش‌بینی کرده است، همچنان تنها کمیسیونر آن باقی مانده است. سلیگ از دسامبر ۲۰۲۵ هدایت این آژانس را بر عهده دارد و در شرایطی که این رگولاتور فعالیت‌های خود را در بازارهای دارایی دیجیتال گسترش می‌دهد، چهار کرسی آن همچنان خالی است. علاوه بر این، فضای سیاسی پس از انتخابات میان‌دوره‌ای ۳ نوامبر ایالات متحده که در آن دموکرات‌ها کنترل هر دو مجلس کنگره (سنا و نمایندگان) را به دست آوردند، در حال تغییر است. کنگره جدید که کار خود را از ماه ژانویه آغاز می‌کند، قدرت بیشتری برای موشکافی و نظارت بر دستورکار نظارتی CFTC خواهد داشت. مجلس سنا همچنین در تایید نامزدهای پیشنهادی برای پر کردن کرسی‌های خالی کمیسیونرهای این نهاد نقش دارد و کمیته‌های کشاورزی مجلس نمایندگان و سنا نیز بر عملکرد این رگولاتور نظارت می‌کنند. سناتور شرود براون (Sherrod Brown) که با وجود صرف بیش از ۶۰ میلیون دلار هزینه تبلیغاتی مخالف از سوی کمیته‌های اقدام سیاسی حامی رمزارزها، در ۳ نوامبر پیروز رقابت‌های سنای ایالت اوهایو شد، می‌تواند نقشی کلیدی و برجسته در کمیته کشاورزی سنا بر عهده بگیرد.

چند ماه پیش از حمله بزرگی که به سرقت ۶.۳ میلیارد دلار از بایننس منجر شد، مدیر ارشد امنیت این صرافی درباره یکی از روش‌های احتمالی نفوذ هکرها هشدار داده بود: پیشنهادهای شغلی جعلی که کارکنان را به اجرای کدهای مخرب روی کامپیوترهای کاری ترغیب می‌کنند. بررسی‌های بایننس نشان می‌دهد مهاجمان در حمله اخیر دقیقاً از روشی مشابه برای ورود به سیستم این صرافی استفاده کرده‌اند. به گزارش میهن بلاکچین، جیمی سو (Jimmy Su)، مدیر ارشد امنیت بایننس، در مصاحبه‌ای در ماه جولای گفته بود مهاجمان با شناسایی کارکنان شرکت و ارسال پیشنهادهای شغلی متناسب با تخصص آن‌ها، تلاش می‌کنند اعتمادشان را جلب کنند. در مرحله بعد، از قربانی خواسته می‌شود برای ارزیابی مهارت‌های فنی خود، کدی را روی کامپیوتر شرکت اجرا کند؛ اقدامی که می‌تواند راه نفوذ به شبکه داخلی صرافی را باز کند. این هشدار حالا معنای متفاوتی پیدا کرده است. طبق بررسی اولیه بایننس، یکی از مهندسان نرم‌افزار این شرکت در ماه سپتامبر، هنگام شرکت در یک مصاحبه شغلی جعلی، یک آزمون کدنویسی آلوده را روی کامپیوتر کاری خود اجرا کرد. این اتفاق بخشی از زنجیره حمله‌ای بود که در ماه اکتبر به سرقت گسترده دارایی‌ها انجامید. چرا ابزارهای امنیتی نتوانستند حمله را شناسایی کنند؟ نکته مهم در این روش، پنهان شدن فعالیت مخرب پشت اقداماتی است که در ظاهر کاملاً عادی به نظر می‌رسند. سو در مصاحبه ماه جولای توضیح داده بود که ممکن است از کارمند خواسته شود یک مخزن کد را از گیت‌هاب دانلود کند؛ کاری که در فرایندهای معمول برنامه‌نویسی رایج است و به‌تنهایی نشانه‌ای از حمله سایبری نیست. او در این باره گفته بود: هرکدام از این مراحل به‌تنهایی کاملاً عادی و قانونی به نظر می‌رسند. به همین دلیل، بسیاری از ابزارهای آنتی‌ویروس ممکن است نتوانند آن‌ها را شناسایی کنند. بررسی‌های بایننس نیز نشان داد فایل مربوط به آزمون کدنویسی، هنگام راه‌اندازی بدافزاری را اجرا کرده که با استفاده از روش‌هایی مانند مبهم‌سازی کد، از ابزارهای امنیتی سیستم عبور کرده است. بایننس می‌گوید مسئولیت شناسایی حمله با شرکت است سو در همان مصاحبه تأکید کرده بود که کارکنان برای بررسی فرصت‌های شغلی خارج از شرکت آزاد هستند، اما استفاده از دستگاه‌های کاری برای این منظور می‌تواند امنیت کل مجموعه را به خطر بیندازد. او مسئولیت شناسایی و متوقف کردن اجرای کدهای مخرب را بر عهده تیم امنیتی شرکت دانسته بود. بایننس پیش از این حادثه نیز کارکنان خود را در معرض آزمون‌های فیشینگ شبیه‌سازی‌شده قرار می‌داد. به گفته سو، تیم امنیت داخلی این صرافی طی سه تا چهار سال گذشته هر ماه چنین آزمایش‌هایی را اجرا کرده و برای کارکنانی که در شناسایی حملات ناموفق بودند، آموزش تکمیلی در نظر گرفته است. با این حال، تهدید مصاحبه‌های شغلی جعلی فقط به کارکنان بایننس محدود نمی‌شود. کوین گیبسون (Kevin Gibson)، از شرکت کاریابی پروف آو سرچ (Proof of Search)، می‌گوید برخی شرکت‌های فعال در صنعت کریپتو حالا برای اطمینان از هویت متقاضیان، درباره انجام مصاحبه حضوری با آن‌ها سوال می‌کنند. او هشدار داده که در صنعت کریپتو، حتی یک پیشنهاد شغلی مشکوک یا تماس کوتاه برای آشنایی می‌تواند مقدمه حمله‌ای چندمیلیون‌دلاری باشد. بایننس هر پنج روز یک تهدید سایبری مرتبط با کره شمالی را مسدود می‌کند در همین حال، بایننس اعلام کرده از ابتدای سال جاری میلادی تاکنون ۵۷ تهدید سایبری مشکوک مرتبط با کره شمالی را مسدود کرده است. این رقم به معنای شناسایی تقریباً یک تهدید در هر پنج روز است. این صرافی پس از حمله اکتبر، کنترل دسترسی دستگاه‌ها را تقویت کرده، سیستم‌های کیف پول آسیب‌دیده و ابزارهای داخلی مبتنی بر هوش مصنوعی را بازسازی کرده و دسترسی‌های به‌خطر‌افتاده را لغو کرده است. بایننس همچنین از افزایش سرمایه‌گذاری در ابزارهای امنیتی و همکاری با کارشناسان مستقل برای بررسی ابعاد حمله خبر داده است.

خسارت ناشی از حملات سایبری به بازار ارزهای دیجیتال در سال ۲۰۲۶ به ۸.۷۸ میلیارد دلار رسیده و برای نخستین بار از سال ۲۰۲۰، از درآمد آنچین این صنعت بیشتر شده است. بخش عمده این خسارت به هک ۶.۳۶ میلیارد دلاری بایننس مربوط می‌شود، اما افزایش سرقت دارایی‌ها از پروتکل‌های دیفای نشان می‌دهد مشکل امنیتی بازار فراتر از یک حادثه بزرگ است. به گزارش میهن بلاکچین، داده‌های دیفای‌لاما (DefiLlama) نشان می‌دهد مجموع خسارت هک‌های کریپتویی از برآورد ۵.۶ میلیارد دلاری درآمد آنچین در سال جاری عبور کرده است. لورنزو والنته (Lorenzo Valente) از شرکت آرک اینوست در گزارشی که امروز منتشر شده، با مقایسه درآمد و خسارت‌های این صنعت اعلام کرد از سال ۲۰۱۷ تاکنون، هکرها ۲۶.۹ میلیارد دلار دارایی دیجیتال به سرقت برده‌اند؛ در حالی که درآمد آنچین بازار در همین دوره به ۴۷ میلیارد دلار رسیده است. به بیان دیگر، به ازای هر یک دلار درآمد آنچین، حدود ۵۷ سنت دارایی در حملات سایبری از دست رفته است. این محاسبات ۲۷ پروژه بزرگ بازار و سایر پروژه‌های فعال را در بر می‌گیرد. منبع: X هک بایننس بخش عمده خسارت‌های سال ۲۰۲۶ را رقم زد حمله ۲۹ اکتبر به بایننس با خسارت ۶.۳۶ میلیارد دلاری، حدود ۷۲ درصد از کل زیان‌های ثبت‌شده در سال جاری را تشکیل می‌دهد. اداره تحقیقات فدرال آمریکا (FBI) نیز گروه هکری تریدر تریتر (TraderTraitor) وابسته به کره شمالی را مسئول این حمله معرفی کرده است.  با حذف این حمله از محاسبات، مجموع خسارت حملات هکری در سال ۲۰۲۶ به حدود ۲.۴۲ میلیارد دلار می‌رسد که از رقم ۲.۷۲ میلیارد دلاری سال ۲۰۲۵ کمتر است. این در حالی است که تعداد حملات ثبت‌شده از ۱۴۸ مورد در سال گذشته به ۳۴۲ مورد در سال جاری افزایش یافته است. خسارت دیفای افزایش یافت؛ درآمد بازار کاهش پیدا کرد برخلاف آمار کلی بازار، وضعیت پروتکل‌های دیفای نگران‌کننده‌تر شده است. این پروتکل‌ها از ابتدای سال تاکنون در ۲۴۳ حادثه امنیتی، مجموعاً ۱.۱۹ میلیارد دلار ضرر کرده‌اند؛ رقمی که نسبت به خسارت ۷۵۷ میلیون دلاری سال ۲۰۲۵ حدود ۵۸ درصد افزایش نشان می‌دهد. دو مورد از بزرگ‌ترین حملات امسال در ماه آوریل رخ دادند. پلتفرم معاملاتی دریفت (Drift) فعال در شبکه سولانا، حدود ۲۹۵ میلیون دلار و پروتکل لیکویید ری‌استیکینگ کلپ دائو (Kelp DAO) حدود ۲۹۳ میلیون دلار از دست دادند. هر دو حمله نیز به هکرهای کره شمالی نسبت داده شده‌اند. از طرف دیگر، آرک اینوست درآمد آنچین بازار در سال ۲۰۲۶ را حدود ۵.۶ میلیارد دلار برآورد کرده؛ رقمی که فاصله زیادی با درآمد ۸.۹ میلیارد دلاری سال گذشته دارد. البته برخی پروتکل‌ها بخشی از درآمد خود را صرف بازخرید توکن می‌کنند و همین موضوع در عملکرد بهتر بسیاری از توکن‌های دارای برنامه بازخرید نسبت به بیت کوین در سال جاری نقش داشته است. آخرین باری که خسارت هک‌ها از درآمد آنچین پیشی گرفت، سال ۲۰۲۰ بود. در آن زمان هکرها حدود ۴ میلیارد دلار سرقت کردند، در حالی که درآمد آنچین بازار تنها یک میلیارد دلار بود. از سال ۲۰۲۱ به بعد، درآمد این صنعت بالاتر از خسارت هک‌ها باقی مانده بود. البته این مقایسه هنوز نهایی نیست؛ برآورد درآمد سال ۲۰۲۶ بر اساس داده‌های سه فصل نخست سال محاسبه شده و آمار خسارت هک‌ها نیز تا ۱۱ نوامبر را پوشش می‌دهد.

شرکت تحلیل داده‌های آنچین گلس‌نود (Glassnode) در تازه‌ترین گزارش خود هشدار داده که با وجود انباشت بیت کوین توسط برخی سرمایه‌گذاران بزرگ، نقدینگی بازار همچنان کاهش می‌یابد و تقاضای ضعیف مانع از بهبود قیمت می‌شود. این وضعیت در کنار افزایش فشار فروش و احتیاط معامله‌گران بازار مشتقات، چشم‌انداز کوتاه‌مدت بیت کوین را مبهم کرده است. به گزارش میهن بلاکچین، گلس‌نود در گزارشی با عنوان «بازار با آخرین توان خود پیش می‌رود» از ریزش قیمت بیت کوین به زیر میانگین قیمت خرید سرمایه‌گذاران کوتاه‌مدت در محدوده ۷۵٬۶۰۰ دلار خبر داده است؛ اتفاقی که می‌تواند فشار بیشتری بر بازار وارد کند. هشدار گلس‌نود درباره ادامه خروج سرمایه از بازار بر اساس داده‌های گلس‌نود، عرضه استیبل کوین‌ها طی ۳۰ روز گذشته ۱۴.۲ میلیارد دلار کاهش یافته است؛ افتی که از ژوئن ۲۰۲۲ تاکنون سابقه نداشته است. همزمان، ETFهای اسپات بیت کوین در آمریکا طی ۲۰ روز معاملاتی با خروج خالص ۱.۶ میلیارد دلار سرمایه روبه‌رو شده‌اند. اختلاف قیمت بیت کوین در صرافی کوین‌بیس نسبت به بایننس نیز به بیشترین سطح خود از فوریه رسیده است؛ موضوعی که از ضعف تقاضا در بازار آمریکا حکایت دارد. فشار فروش سرمایه‌گذاران کوتاه‌مدت نیز افزایش یافته است. در حال حاضر تنها حدود ۳۵ درصد از بیت کوین‌های این گروه در سود قرار دارند؛ در حالی که در اوج قیمت سپتامبر، تقریباً تمام دارایی‌های آن‌ها سودآور بود. به همین دلیل، گلس‌نود محدوده ۸۳٬۶۰۰ دلار را با حجم قابل‌توجهی از عرضه روبه‌رو می‌داند؛ چراکه سرمایه‌گذارانی که در قیمت‌های بالاتر خرید کرده‌اند، ممکن است با بازگشت قیمت به این محدوده برای خروج از بازار اقدام کنند. با این حال، نشانه‌هایی از مقاومت خریداران نیز دیده می‌شود. به گفته گلس‌نود، بخش زیادی از موقعیت‌های اهرمی خرید در جریان افت اخیر بازار بسته شده و سفارش‌های خرید در دفتر سفارشات از سفارش‌های فروش بیشتر است. همچنین کیف پول‌هایی که بین ۱۰۰ تا ۱۰ هزار بیت کوین نگهداری می‌کنند، بار دیگر به جمع خریداران پیوسته‌اند؛ هرچند سرمایه‌گذاران کوچک‌تر و بزرگ‌ترین هولدرهای بیت کوین همچنان در حال فروش هستند. گلس‌نود محدوده ۶۸ تا ۷۲ هزار و ۵۰۰ دلار را محل تجمع سفارشات خرید می‌داند. در مقابل، محدوده ۵۹ هزار و ۵۰۰ تا ۶۲ هزار و ۶۰۰ دلار با حجم بالایی پوزیشن‌ روبه‌روست که ممکن است با نوسانات قیمت لیکویید شوند. این شرکت همچنین حفظ سطح ۵۸٬۵۰۰ دلار، یعنی کف ماه ژوئن، را برای پابرجا ماندن تغییر روندی که از سپتامبر آغاز شده، مهم می‌داند.  وضعیت انباشت بیت کوین - منبع: Glassnode میانگین قیمت خرید سرمایه‌گذاران کوتاه‌مدت در ۷۵٬۶۰۰ دلار و میانگین ارزش واقعی بازار در ۷۷٬۵۰۰ دلار نیز از سطوح مهم پیش روی قیمت هستند. بازارهای پیش‌بینی درباره قیمت بیت کوین چه می‌گویند؟ بازارهای پیش‌بینی هم نشانه چندانی از خوش‌بینی به بازگشت سریع قیمت ندارند. به عنوان مثال، در پالی‌مارکت (Polymarket)، احتمال رسیدن بیت کوین به ۱۰۰ هزار دلار تا پایان نوامبر تنها یک درصد برآورد شده است. در مقابل، پیش‌بینی‌ها در بازار کالشی (Kalshi) نشان می‌دهد بازه ۷۰ تا ۷۵ هزار دلار محتمل‌ترین محدوده قیمت بیت کوین در پایان سال است.

صرافی جمنای (Gemini) فهرست ۱۰ آلت کوین با بیشترین افت قیمت در سال ۲۰۲۶ را منتشر کرده است. این فهرست نام چند پروژه بزرگ بازار از جمله بیت کوین کش، کاردانو، ریپل و دوج کوین را در بر می‌گیرد و تمام ارزهای حاضر در این رتبه‌بندی از ابتدای سال بیش از ۳۰ درصد افت کرده‌اند. به گزارش میهن بلاکچین، بر اساس این رتبه‌بندی، بیت کوین کش با افت ۶۱.۷۶ درصدی بدترین عملکرد را داشته است. پولکادات با ۵۳.۰۳ درصد کاهش در رتبه دوم قرار دارد و کاردانو نیز نزدیک به نیمی از ارزش خود را از دست داده است. حضور سولانا و آوالانچ در این فهرست نشان می‌دهد افت بازار فقط به پروژه‌های کوچک و کم‌معامله محدود نبوده و ارزهای دیجیتال بزرگ نیز از فشار فروش در امان نمانده‌اند. چرا آلت کوین‌ها در سال ۲۰۲۶ چنین افتی را تجربه کردند؟ فهرست منتشرشده از سوی جمنای شامل این ارزهاست: ارز دیجیتالمیزان افتبیت کوین کش (BCH)۶۱.۷۶٪پولکادات (DOT)۵۳.۰۳٪کاردانو (ADA)۴۸.۰۴٪ریپل (XRP)۴۳.۴۳٪دوج کوین (DOGE)۴۲.۳۸٪سویی (SUI)۴۲.۰۸٪هدرا (HBAR)۳۸.۱۳٪سولانا (SOL)۳۴.۰۲٪آوالانچ (AVAX)۳۳.۴۰٪کاسپا (KAS)۳۰.۷۵٪ اما هرکدام از این پروژه‌ها در ماه‌های اخیر با مشکلات خاص خود روبه‌رو بوده‌اند. به عنوان مثال، بیت کوین کش بخش زیادی از رشد حدود ۳۸ درصدی سال ۲۰۲۵ را از دست داده و در ماه‌های مه و ژوئن نیز دو افت ماهانه بیش از ۳۰ درصدی را ثبت کرده است. معرفی قراردادهای آتی این ارز در بورس کالای شیکاگو (CME Group) در ماه سپتامبر باعث بهبود موقت قیمت شد، اما نتوانست روند نزولی را متوقف کند. کاردانو نیز با فعالیت محدود در حوزه دیفای روبه‌رو است. طبق داده‌های دیفای‌لاما (DefiLlama)، ارزش کل دارایی‌های قفل‌شده در این شبکه تا ۹ نوامبر به کمتر از ۵۰ میلیون دلار رسیده است. ریپل نیز با وجود گسترش فعالیت‌های شرکت ریپل در حوزه پرداخت‌های نهادی، استیبل کوین‌ها و توکنیزه‌کردن دارایی‌ها، نتوانسته تقاضای خرید پایداری برای توکن XRP ایجاد کند. حجم معاملات اسپات این ارز ۵۳.۵ درصد و حجم معاملات قراردادهای دائمی آن ۴۴ درصد کاهش یافته است. دوج کوین نیز از کاهش توجه سرمایه‌گذاران به میم کوین‌ها آسیب دیده به طوری که شرکت بیت‌وایز (Bitwise) در ماه سپتامبر صندوق قابل معامله دوج کوین خود را به دلیل استقبال ضعیف سرمایه‌گذاران تعطیل کرد. در مجموع، شرایط نامساعد اقتصاد کلان، کاهش نقدینگی و افت تقاضای سفته‌بازانه فشار زیادی به بازار آلت کوین‌ها وارد کرده و بازگشت این بازار احتمالاً به ورود دوباره سرمایه‌گذاران نهادی و افزایش تقاضای سرمایه‌گذاران خرد نیاز دارد.

افزایش غیرمنتظره تورم تولیدکننده در ژاپن، احتمال افزایش دوباره نرخ بهره در این کشور را تقویت کرده است. بانک مرکزی ژاپن (BOJ) ممکن است در نشست ۱۷ و ۱۸ دسامبر نرخ بهره را بالا ببرد؛ تصمیمی که می‌تواند با برهم‌زدن معاملات انتقالی ین موسوم به ین کری‌ترید (Yen Carry Trade)، فشار فروش در بازارهایی مانند بیت کوین و سهام آمریکا را افزایش دهد. به گزارش میهن بلاکچین، شاخص قیمت تولیدکننده ژاپن در ماه اکتبر ۷.۱ درصد رشد کرده است؛ در حالی که اقتصاددانان افزایش ۶.۵ درصدی را پیش‌بینی می‌کردند. همزمان، قیمت کالاهای وارداتی بر اساس ارزش ین ۲۴.۸ درصد افزایش یافته است. تضعیف ین هزینه واردات سوخت و مواد اولیه را بالا برده و فشار تورمی بیشتری به اقتصاد ژاپن وارد کرده است. شاخص PPI ژاپن ژاپن در آستانه ثبت رکورد افزایش نرخ بهره بانک مرکزی ژاپن امسال دو بار در ماه‌های ژوئن و سپتامبر نرخ بهره را افزایش داده و آن را به ۱.۲۵ درصد رسانده است. افزایش دوباره نرخ بهره در دسامبر، نخستین بار از سال ۱۹۸۹ خواهد بود که ژاپن در یک سال میلادی سه بار نرخ بهره را بالا می‌برد. در نظرسنجی اکتبر رویترز نیز ۵۴ نفر از ۷۸ اقتصاددان افزایش نرخ بهره در دسامبر را پیش‌بینی کرده بودند. با این حال، مقام‌های بانک مرکزی درباره سرعت افزایش نرخ بهره اختلاف نظر دارند؛ چراکه مصرف داخلی همچنان ضعیف است. چرا افزایش نرخ بهره ژاپن برای بیت کوین و بورس آمریکا خطرناک است؟ یکی از نگرانی‌های اصلی بازارها، احتمال برهم‌خوردن معاملات انتقالی ین است. در این روش، سرمایه‌گذاران با نرخ بهره پایین از ژاپن وام می‌گیرند و پول را در دارایی‌هایی با بازده بالاتر، مانند سهام آمریکا و بیت کوین، سرمایه‌گذاری می‌کنند. افزایش نرخ بهره ژاپن این معاملات را کم‌سودتر می‌کند. اگر ین هم به‌سرعت تقویت شود، بازپرداخت وام‌های ینی برای سرمایه‌گذاران گران‌تر خواهد شد و ممکن است برای جبران آن مجبور به فروش دارایی‌های خود شوند. اتفاقی مشابه در آگوست ۲۰۲۴ رخ داد و تقویت ناگهانی ین به موج فروش در بازارهای جهانی دامن زد. ژاپن همچنین در ماه آگوست حدود ۱.۰۷ تریلیون دلار اوراق خزانه‌داری آمریکا در اختیار داشت. جذاب‌تر شدن بازده سرمایه‌گذاری در داخل ژاپن ممکن است برخی سرمایه‌گذاران این کشور را به کاهش دارایی‌های آمریکایی ترغیب کند و بازده اوراق قرضه آمریکا را افزایش دهد. با این حال، افزایش نرخ بهره در دسامبر لزوماً به ریزش بازارها منجر نمی‌شود؛ چراکه سرمایه‌گذاران از هفته‌ها قبل احتمال این تصمیم را در نظر گرفته‌اند و ین نیز همچنان در نزدیکی ۱۶۰ واحد در برابر دلار معامله می‌شود. نگرانی اصلی اما احتمال افزایش سریع‌تر از انتظار نرخ بهره در سال ۲۰۲۷ و تقویت ناگهانی ین است.