توسعه‌دهندگان اتریوم پس از آنکه پژوهشگران خطرات امنیتی مرتبط با گس (Gas) را شناسایی کردند که می‌توانند نحوه مدیریت تراکنش‌های ناموفق در قراردادهای هوشمند کنونی را تحت تأثیر قرار دهند، هارد فورک گلمستردام را در شبکه آزمایشی هودی (Hoodi testnet) به تعویق انداختند. بنیاد اتریوم (EF) اعلام کرد این ارتقا که در ابتدا برای ۲۶ اکتبر برنامه‌ریزی شده بود، به تعویق می‌افتد تا به توسعه‌دهندگان فرصت داده شود نحوه تعامل برخی از پروپوزال‌ها با قراردادهای هوشمند مستقر بر بستر اتریوم را مورد بررسی قرار دهند. در ۱۳ اکتبر، شرکت امنیت بلاک‌چین ChainSecurity هشدار داد که دو پیشنهاد گنجانده‌شده در گلمستردام، یعنی EIP-8037 و EIP-8038، می‌توانند تدابیر حفاظتی در برابر نوعی حمله موسوم به آزار با گس ناکافی (Insufficient Gas Griefing) را تضعیف کنند. این تعویق، زمان‌بندی اجرای گلمستردام بر روی شبکه اصلی (Mainnet) را نیز در هاله‌ای از ابهام قرار می‌دهد. پیش از این، توسعه‌دهندگان اتریوم اوایل ماه دسامبر را مد نظر داشتند و قصد داشتند جدول زمانی نهایی را پس از انجام موفقیت‌آمیز آزمایش‌ها در شبکه Hoodi قطعی کنند. تغییرات گس می‌تواند تدابیر حفاظتی قراردادهای هوشمند کنونی را تضعیف کند شرکت ChainSecurity در تحلیل خود توضیح داد که بر اساس قوانین جدید، ممکن است پس از شکست یک عملیات، گس به قرارداد بازگردانده شود و به آن اجازه دهد برخلاف گذشته که فوراً متوقف می‌شد به اجرای خود ادامه دهد. پژوهشگران اعلام کردند این تغییرات می‌تواند در سازوکارهای امنیتی فعلی که وابسته به میزان گس باقی‌مانده در طول یک تراکنش هستند، اختلال ایجاد کند. در حملاتی با عنوان «Insufficient Gas Griefing»، یک فراخوان‌کننده خرابکار به‌عمد گس بسیار کمی را ارسال می‌کند تا یک عملیات معتبر در قرارداد هوشمند با شکست مواجه شود. شرکت ChainSecurity هشدار داد تغییرات پیشنهادی در گلمستردام می‌تواند سازوکارهای دفاعی موجود در برابر چنین حملاتی را تضعیف کند و احتمالاً به قراردادها اجازه دهد عملیات‌های ناموفق را به‌صورت دائمی ثبت کنند. برای نمونه، ممکن است یک قرارداد آسیب‌پذیر کلیم (Claim) کاربر را حذف کند یا گزینه تلاش مجدد را غیرفعال سازد؛ در نتیجه کاربر دیگر قادر نخواهد بود عملیاتی را که در حالت عادی کاملاً معتبر است، به سرانجام برساند. با این حال، ChainSecurity تصریح کرد که گلمستردام تمام اعتبارسنجی‌های امنیتی وابسته به گس را از کار نمی‌اندازد. برخی تدابیر حفاظتی همچنان پابرجا خواهند بود، اما لازم است توسعه‌دهندگان قراردادهای خود را بازبینی کنند تا مطمئن شوند قوانین جدید گس در ارتقای پیش‌رو مد نظر قرار گرفته است. این یافته‌ها موجب نگرانی مشارکت‌کنندگان و توسعه‌دهندگان جامعه اتریوم شده است. در ۲۱ اکتبر، یک پژوهشگر امنیت با نام مستعار pcaversaccio در بخش کامنت‌های گیت‌هاب، این خطرات را «جدی» توصیف کرد و خواستار ارزیابی مجدد این هارد فورک شد. روز جمعه، شرکت ChainSecurity اعلام کرد «۱۳ نمونه واقعی» را شناسایی کرده و در حال هماهنگی فرآیند افشای مسئولانه (Responsible Disclosure) با پروژه‌های متأثر است. این شرکت امنیتی جزئیات دقیقی از این ۱۳ نمونه ارائه نکرده و نام پروژه‌ها را فاش نساخته است؛ با این وجود، تأکید کرد که توسعه‌دهندگان باید هرچه سریع‌تر قراردادهای خود را بررسی کنند. این یافته‌ها پس از هشدار قبلی بنیاد اتریوم مطرح می‌شود مبنی بر اینکه مدل گس گلمستردام ممکن است کیف پول‌ها، ایندکسرها و تخمین‌زننده‌های گس را که مبتنی بر فرضیات ثابت هستند، دچار اختلال کند. ارتقای گلمستردام پیش‌تر در ۶ اکتبر روی شبکه آزمایشی سپولیا (Sepolia) فعال شده بود و گام بعدی آن استقرار روی شبکه هودی بود که اکنون به تعویق افتاده است.

ماسک در جلسه گزارش درآمد فصلی درباره ادغام تسلا و اسپیس‌ایکس صحبت کرد و نیازمند تایید ۵۰ درصد از کل سهام تسلا است. هم‌زمان، داده‌های پلتفرم پلی‌مارکت (Polymarket) نشان می‌دهد که احتمال اعلام رسمی این خبر تا پایان سال به ۲۰.۵ درصد افزایش یافته است. این دومین گزارش فصلی اسپیس‌ایکس از زمان عرضه اولیه سهام بود و این شرکت برای نخستین بار به سوددهی رسید. درآمد شرکت با ۱۶۱ درصد رشد نسبت به سال گذشته به ۱۴.۶ میلیارد دلار رسید و سود خالص آن ۴.۴ میلیارد دلار ثبت شد. سهام این شرکت در معاملات پس از ساعات رسمی بازار ۸.۰۶ درصد رشد کرد و در قیمت ۱۵۹.۷۰ دلار بسته شد. خودِ گزارش درآمد فراتر از انتظارات بود؛ اما چیزی که واقعاً باعث شد معامله‌گران موقعیت‌های معاملاتی خود را تغییر دهند، بخشی از جلسه پرسش و پاسخ در تماس کنفرانسی گزارش درآمد بود. ادیسون یو (Edison Yu)، تحلیلگر دویچه بانک، از ماسک پرسید که دیدگاهش درباره مزایا و معایب ادغام تسلا و اسپیس‌ایکس چیست و چه موانعی بر سر راه آن وجود دارد. ماسک ابتدا به موقعیت حساس و تضاد منافع خود اذعان کرد و سپس مسائل را به روشنی توضیح داد. او گفت که این دو شرکت به درخواست سهامداران، هر کدام کمیته ویژه‌ای متشکل از مدیران مستقل تشکیل داده‌اند. به‌ویژه در سمت تسلا، ما به رای ۵۰ درصد از کل سهام نیاز داریم؛ نه فقط کسانی که در رای‌گیری شرکت می‌کنند، بلکه کل سهامداران. این یک حد نصاب نسبتاً بالا است. قانون ایالت تگزاس حد نصاب پیش‌فرض برای معاملات بنیادین مانند ادغام را دو-سوم از کل سهام منتشرشده تعیین کرده است. با این حال، قانون به شرکت‌ها اجازه می‌دهد که این میزان را در اساسنامه خود کاهش دهند، مشروط بر اینکه کف آن اکثریت باشد. پس از انتقال تسلا به تگزاس، اساسنامه این شرکت حد نصاب لازم را به «اکثریت کل سهام منتشرشده» کاهش داد. ماسک حدود ۲۰ درصد از سهام تسلا را در اختیار دارد. این بدان معناست که حتی اگر این معامله به نفع او باشد، او همچنان به همراهی حدود ۳۰ درصد دیگر از سهام نیاز دارد تا بتواند این پیشنهاد را به رای بگذارد. نگاه بازار به این ادغام چگونه است؟ در پلتفرم پلی‌مارکت، بازار مربوط به «اعلام ادغام تا یک تاریخ مشخص» تا روز ۱۹ اکتبر، احتمال وقوع این رویداد تا پایان سال جاری را ۱۸ درصد و تا پایان سال ۲۰۲۷ را ۶۴ درصد نشان می‌داد. در ساعات اولیه ۲۱ اکتبر، این ارقام به ترتیب به ۲۰.۵ درصد و ۶۶.۵ درصد رسید و حجم کل معاملات در این رویداد به ۱.۴۸ میلیون دلار بالغ شد. گری بلک (Gary Black)، شریک مدیریتی صندوق Future Fund، دو ارزیابی را در شبکه اجتماعی ایکس (X) مطرح کرد. نخست اینکه پیشنهاد اسپیس‌ایکس «حدود ۴۲۰ دلار به ازای هر سهم» خواهد بود. دوم اینکه این ادغام «اجتناب‌ناپذیر» است، زیرا ماسک حق رای هر دو شرکت را در کنترل دارد. او افزود از آنجا که از زمان اعلام تا نهایی شدن قرارداد حدود ۶ تا ۱۲ ماه طول می‌کشد، قیمت سهام «احتمالاً به دلیل معاملات آربیتراژ فشرده و محدود خواهد شد.» جین مانستر (Gene Munster) از شرکت Deepwater احتمال وقوع این ادغام را ۹۵ درصد برآورد کرد و یک شرط زمانی به آن افزود: ظرف دو سال آینده. دن لوی (Dan Levy) از بانک بارکلیز زمان‌بندی نزدیک‌تری را مطرح کرد. او در گزارش ۱۵ اکتبر خود ارزیابی کرد که اعلام رسمی می‌تواند پیش از مجمع سالانه سهامداران تسلا در اوایل دسامبر انجام شود. او همچنین برآوردی از نسبت تبدیل سهام ارائه داد: هر ۱ سهم تسلا در برابر حدود ۰.۷ سهم اسپیس‌ایکس. در میان انبوهی از احتمالات و بازه‌های قیمتی، بانک سرمایه‌گذاری RBC یک عدد مشخص را مطرح کرد. تام نارایان (Tom Narayan)، تحلیلگر RBC Capital Markets، قیمت هدف ۴۸۰ دلار به ازای هر سهم را برای تسلا تعیین کرد. در ۷ جولای، RBC با اشاره به اینکه بازار شروع به لحاظ کردن احتمال خرید شرکت توسط اسپیس‌ایکس در قیمت‌ها کرده است، قیمت هدف خود را از ۴۷۵ دلار به ۵۰۰ دلار افزایش داد. او معتقد است که بدون در نظر گرفتن ارزش افزوده ناشی از معامله با اسپیس‌ایکس، تسلا به تنهایی تنها حدود ۴۳۵ دلار ارزش دارد. چند روز بعد، هدف قیمتی ۵۰۰ دلاری به ۴۸۰ دلار کاهش یافت. عدد ۴۸۰ دلار چگونه به دست آمد؟ بر اساس برآوردهای مفروض RBC، ارزش شرکت ادغام‌شده ۳.۷۴ تریلیون دلار خواهد بود. سهامداران تسلا ۴۸ درصد و سهامداران اسپیس‌ایکس ۵۲ درصد از شرکت جدید را دریافت می‌کنند. اگر این درصدها را به مبالغ دلاری تبدیل کنیم، سهم طرف تسلا ۱.۷۹۵ تریلیون دلار و سهم طرف اسپیس‌ایکس ۱.۹۴۵ تریلیون دلار خواهد بود.

با داغ‌تر شدن حباب بدهی هوش مصنوعی، حجم معاملات سواپ نکول اعتباری (CDS) منفجر شده و وال‌استریت در حال تکرار یک جنون آشنا برای پوشش ریسک است. بر اساس آخرین داده‌های پژوهشی مورگان استنلی (Morgan Stanley)، در ماه سپتامبر امسال، میانگین حجم معاملات هفتگی CDS مرتبط با شرکت‌های اوراکل، اسپیس‌ایکس، آلفابت، آمازون، متا، برادکام (Broadcom) و انویدیا از ۹ میلیارد دلار فراتر رفت که نسبت به رقم کمتر از ۲ میلیارد دلار در ماه جولای، جهشی بیش از ۴.۵ برابری را نشان می‌دهد. در همین حال، داده‌های بخش درآمد ثابت، ارزها و کالاهای (FICC) گلدمن ساکس نشان می‌دهد که حجم معاملات CDS تک‌شرکتی مرتبط با هوش مصنوعی نسبت به سال قبل ۴۰۰ درصد رشد کرده و تعداد نمادهای دارای نقدینگی بالا از ۴ شرکت به ۱۰ الی ۱۲ شرکت افزایش یافته است. سرعت این گسترش، برخی از فعالان بازار را به یاد بازار مشتقات اعتباری در آستانه بحران مالی ۲۰۰۷-۲۰۰۸ انداخته است. آویشِک بیسواس (Avishek Biswas)، استراتژیست اعتباری در گلدمن ساکس، در گزارش استراتژی بازار اعتباری خود در اوایل اکتبر اشاره کرد که حجم معاملات اسمی هفتگی به ازای هر شرکت برای CDSهای مرتبط با هوش مصنوعی، از ۵۰ تا ۱۰۰ میلیون دلار در سال گذشته، اکنون به سطح صدها میلیون دلار در روز رسیده است. مانیش کابرا (Manish Kabra)، رئیس استراتژی سهام آمریکا در بانک سوسیته جنرال (Societe Generale)، اظهار داشت که CDS به یک «فشارسنج کلیدی» برای سنجش شرایط تامین مالی غول‌های رایانش ابری (Hyperscalers) و جو کلی معاملات هوش مصنوعی تبدیل شده است. او این ابزار را به عنوان یکی از معاملات محوری بانک در چشم‌انداز سهام آمریکا برای سه‌ماهه چهارم ۲۰۲۶ قرار داد و به صراحت گفت که سرمایه‌گذاران باید «به جای سود هر سهم (EPS)، به CDS چشم بدوزند.» باد کردن مقیاس بدهی هوش مصنوعی و انفجار متقابل بازار CDS در پسِ رونق هوش مصنوعی، یک انبساط بدهی بی‌سابقه نهفته است. طبق داده‌های مورگان استنلی، از ابتدای سال ۲۰۲۶ تاکنون، شرکت‌های مرتبط با هوش مصنوعی حدود ۴۶۶ میلیارد دلار اوراق قرضه منتشر کرده‌اند که نسبت به ۱۰۱ میلیارد دلار در مدت مشابه سال ۲۰۲۵، بیش از ۳.۶ برابر رشد داشته است. با جهش شرکت‌های هوش مصنوعی به جایگاه بزرگ‌ترین گروه وام‌گیرندگان در بازار اوراق قرضه، تقاضا برای حفاظت در برابر نکول پیرامون این نام‌ها به صورت تصاعدی افزایش یافته است. در سمت قیمت‌گذاری، بازار از هم‌اکنون سیگنال‌های واضحی از تنش و استرس را مخابره کرده است. در این ماه، CDS پنج‌ساله متا به رکورد ۱۰۸ واحد درصد و انویدیا به ۱۰۱ واحد درصد رسید؛ هزینه حفاظت در برابر نکول برای آلفابت و آمازون نیز به بالاترین سطوح تاریخی خود دست یافت. نرخ CDS اوراکل از ۱۴۴ واحد درصد در ابتدای سال به ۳۲۲ واحد درصد جهش کرد، در حالی که اسپیس‌ایکس از ۱۱۰ واحد درصد در پایان ژوئن، با دو برابر شدن به رکورد ۲۲۶ واحد درصد رسید. آلیشا پاسی (Alisha Pasi)، متخصص اعتبار بین‌دارایی (Cross-Asset) در گلدمن ساکس، در آخرین گزارش هفتگی خود فاش کرد که این بانک اخیراً تعداد بی‌سابقه‌ای از درخواست‌ها و استعلام‌ها را از سوی حساب‌های غیرسنتی در مورد بدهی‌های CoreWeave و CDSهای اوراکل دریافت کرده است. تقاضا به قدری بالا بود که گلدمن ساکس یک کنفرانس تلفنی اختصاصی برای سرمایه‌گذاران با موضوع «ساختار سرمایه متقاطع هوش مصنوعی» ترتیب داد که شرکت‌کنندگان آن از میزهای معاملاتی متعددی از جمله سهام فناوری، رسانه و مخابرات (TMT)، اوراق قرضه قابل تبدیل، اوراق نقدی با رتبه سرمایه‌گذاری (Investment-Grade) و بخش «معاملات بدهی‌های بحران‌زده / هوش مصنوعی» بودند که مورد آخر اکنون به یک خط عملیاتی مستقل تبدیل شده است. چرا CDS به جای اختیار فروش سهام (Equity Put Options)؟ یک تغییر ساختاری در انتخاب ابزارهای پوشش ریسک در حال رخ دادن است. کابرا از سوسیته جنرال به صراحت اعلام کرد که استفاده از اختیار فروش سهام برای پوشش ریسک غول‌های ابری «بسیار دشوار و به شدت پرهزینه است.» این ارزیابی توضیح می‌دهد که چرا تعداد فزاینده‌ای از معامله‌گران بازار سهام، مرز بین کلاس‌های دارایی را رد می‌کنند تا در بازار مشتقات اعتباری به دنبال چتر حفاظتی باشند. مورگان استنلی نیز در گزارش ۱ اکتبر خود با عنوان «وضعیت تامین مالی هوش مصنوعی: یک توقف کوتاه، نه عقب‌نشینی»، به طور مشابه خاطرنشان کرد که خرید حفاظت CDS مرتبط با هوش مصنوعی «همچنان روش ترجیحی ما برای مشارکت در تم هوش مصنوعی در بازار مشتقات اعتباری است» و انتظار دارد با توجه به نیاز بانک‌ها به مدیریت ریسک طرف مقابل (Counterparty Exposure)، «تقاضای پوشش ریسک غیراقتصادی» همچنان به رشد خود ادامه دهد. مایلز مک‌کارتی (Miles McCarthy)، معامله‌گر اوراق با رتبه سرمایه‌گذاری (IG) در گلدمن ساکس، پیش‌تر اشاره کرده بود که خریداران CDS از منابع متنوعی می‌آیند: برخی از حساب‌ها بر اساس دیدگاه‌های اعتباری اهرمی یا بدون پشتوانه، وارد معاملات جهت‌دار می‌شوند؛ برخی از ناهماهنگی‌های ارزش نسبی بین CDS و اوراق قرضه بهره‌برداری می‌کنند و گروهی دیگر یعنی حساب‌های بازار سهام، از CDS برای پوشش ریسک سبدهای سهام عمومی و خصوصی مرتبط با هوش مصنوعی خود استفاده می‌کنند. نکته قابل توجه این است که با شروع ارائه تامین مالی فروشنده و ضمانت‌نامه‌ها به خریداران توسط تراشه‌سازانی مانند انویدیا، ای‌ام‌دی و برادکام، بازار عملاً با آن‌ها مانند وام‌گیرندگان رفتار می‌کند و حجم معاملات CDS مرتبط با آن‌ها حدود ۱۰ برابر جهش کرده است. علاوه بر این، داده‌های استراتژی فروش اعتباری گلدمن ساکس نشان می‌دهد که هفته گذشته شاخص CDX IG تنها ۴.۴ واحد درصد بازتر شد و به ۶۲.۵ واحد درصد رسید، در حالی که نمادهای اصلی هوش مصنوعی می‌توانستند در یک روز تا ۳۰ واحد درصد نوسان کنند. این واگرایی دقیقاً دلیل اصلی چرخش بازار از پوشش ریسک شاخصی به سمت CDS تک‌شرکتی است، شاخص دیگر نمی‌تواند ریسک واقعی موجود در سبد سرمایه‌گذاران را به دقت بازتاب دهد. شرکت CoreWeave: ضعیف‌ترین حلقه در میان تمام نام‌های مرتبط با هوش مصنوعی، شرکت CoreWeave نقطه فشاری است که متمرکزترین توجه بازار را به خود جلب کرده است. به گزارش فایننشال تایمز (Financial Times)، قرارداد CDS پنج‌ساله CoreWeave در حال حاضر در حدود ۱۰۹۰ واحد درصد قیمت‌گذاری می‌شود که یعنی خرید ۱۰ میلیون دلار پوشش حفاظتی نیازمند پرداخت اولیه ۱.۸۲ میلیون دلار به علاوه ۱۲۵ هزار دلار در هر فصل است. یعنی تنها هزینه سال اول حدود ۲۳ درصد از کل اصل مبلغ اسمی را تشکیل می‌دهد. گاوان نولان (Gavan Nolan)، تحلیلگر اعتباری در S&P Global، خاطرنشان کرد: زمانی که CDS یک شرکت بالای ۱۰۰۰ واحد درصد معامله می‌شود، منطق قیمت‌گذاری به سمت نرخ‌های بازیافت مورد انتظار (Expected Recovery Rates) تغییر جهت می‌دهد. این بدان معناست که بازار دیگر صرفاً در حال پوشش دادن صرف ریسک نیست، بلکه سناریوی ورشکستگی و نکول را در قیمت‌ها لحاظ کرده است. گلدمن ساکس پیش از این رتبه CoreWeave را ارتقا داده بود، اما بانک اچ‌اس‌بی‌سی (HSBC) متعاقباً قیمت هدف ۳۹ دلاری را برای آن تعیین کرد و هشدار داد که «هرچه بیشتر سرمایه‌گذاری کنند، ارزش بیشتری نابود می‌شود.» در ۱۴ اکتبر، نرخ CDS شرکت CoreWeave در طول روز از مرز ۱۰۰۰ واحد درصد عبور کرد و به ۱۰۵۰ رسید و در پایان معاملات تا ۱۱۱۷ واحد درصد بالا رفت که به معنای احتمال نکول حدوداً ۶۳ درصدی ظرف پنج سال آینده است. در همین حال، شرکت الیس (Elice)، اپراتور مراکز داده که پشت بزرگ‌ترین عرضه اولیه سهام (IPO) در کره جنوبی قرار داشت، تنها چند ثانیه پس از عرضه، سقوطی ۳۲ درصدی را تجربه کرد که تردیدهای بازار در مورد بازدهی سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌های هوش مصنوعی را بیش از پیش تایید می‌کند. رابرت دافورن (Robert Dafforn) از شرکت Polus Capital به فایننشال تایمز گفت که ماهیت چرخه‌ای و درهم‌تنیده زنجیره تامین مالی هوش مصنوعی به این معناست که «هر حلقه‌ای که ضعیف‌تر باشد، ابتدا کل سیستم را به پایین خواهد کشید.» از ابزار پوشش ریسک تا سیگنال ریسک سیستماتیک آیا رونق فعلی بازار CDS پیش‌درآمدی بر یک ریسک سیستماتیک عمیق‌تر است؟ از نظر ساختاری، این تقاضا خودتقویت‌شونده است. گلدمن ساکس پیش‌بینی می‌کند که غول‌های رایانش ابری در سال ۲۰۲۷ مبلغ ۴۲۰ میلیارد دلار دیگر بدهی مستقیم منتشر خواهند کرد که حدود ۳۰۰ میلیارد دلار تامین مالی پروژه‌ای نیز به آن اضافه می‌شود؛ هر انتشار جدید اوراق قرضه، تقاضای پوشش ریسک جدیدی را به دنبال خواهد داشت و هر شخصیت حقوقی با مقاصد خاص (SPV)، ضمانت‌نامه اجاره یا توافق‌نامه تامین مالی فروشنده که به تازگی تاسیس شود، ریسک طرف مقابل جدیدی را خلق خواهد کرد. پاسی همچنین در گزارش خود خاطرنشان کرد که CDSهای مربوط به بخش‌های مالی و بیمه نیز در این هفته به شدت مورد تقاضا بودند، «چرا که بازار نگران ریسک تمرکز این موسسات در صورت اصلاح معاملات هوش مصنوعی است» که یعنی زنجیره سرایت ریسک از وام‌گیرندگان هوش مصنوعی به ترازنامه موسسات مالی دارنده اوراق قرضه آن‌ها کشیده شده است. داده‌های سوسیته جنرال نشان می‌دهد که نرخ CDS پنج‌ساله غول‌های رایانش ابری از ابتدای سال ۲۰۲۵ بیش از سه برابر شده است، در حالی که ارزش‌گذاری نسبت قیمت به درآمد آتی (Forward P/E) آن‌ها به موازات آن فشرده و منقبض شده و شکاف بین این دو در حال باریک شدن است. آخرین باری که حساب‌های پول واقعی (Real-money accounts) پس از بیش از ۱۵ سال رکود، در مقیاسی وسیع به بازار CDS تک‌شرکتی بازگشتند، سال ۲۰۰۷ بود. آن‌ها در آن زمان نیز دلایل به همان اندازه موجهی برای این کار داشتند.

بامداد ۲۰ اکتبر ۲۰۲۶؛ کیف‌پولی که تنها سه ساعت از عمرش می‌گذشت، کوینی را در پلتفرم pump.fun ضرب (Mint) کرد. نام این کوین Kimchi بود. در اولین تراکنش، این کیف‌پول با استفاده از ۸۷ واحد سولانا (SOL) به ارزش تقریبی ۹,۰۷۳ دلار، ۷۹۳ میلیون توکن را خریداری کرد که معادل ۷۹.۳ درصد از کل عرضه بود. در ثانیه چهلم، سه آدرس دیگر شروع به خرید کردند. کمتر از یک دقیقه پس از عرضه کوین، حساب رسمی pump.fun سه تصویر منتشر کرد. پست هیچ متن توضیحی نداشت؛ تصاویر بیلبوردهایی را در خیابان‌های نیویورک نشان می‌دادند که روی آن‌ها نوشته شده بود: دوستانتان را با واقعیت آشنا کنید، کیمچیِ بعدی باشید. در ثانیه پنجاه و هفتم، ۷۵۰ میلیون کوین به آدرس دیگری منتقل شد. صفحه پروفایل خودِ پلتفرم pump.fun این آدرس را با نام «Kimchi» برچسب‌گذاری کرد. در دقیقه نوزدهم، آلون (Alon)، هم‌بنیان‌گذار pump.fun، آن سه تصویر را کوت‌توییت (Quote-tweet) کرد و نوشت: کیمچی اولین کسی است که واقعاً شکاف میان کریپتو و فرهنگ عامه را پر کرده است؛ اولین نمونه از تبدیل شدن یک تریدر به یک سلبریتی. موج بعدی کاربران از توییترِ کریپتو نخواهد آمد، بلکه از دل توده مردم می‌آید. ما مفتخریم که او را در کنار خود داریم تا در تعیین مسیر خلاقانه به ما کمک کند. حساب کاربری Kimchi در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) نیز نام pump.fun را به بیوی خود اضافه کرد تا ابراز همکاری میان دو طرف از همیشه آشکارتر شود. کاملاً مشخص بود که pump.fun با Kimchi تحت عنوان شریک خلاقیت (Creative Partner) قرارداد امضا کرده است. تبلیغ رسمی کمتر از یک دقیقه پس از ساخته شدن این کوین منتشر شد. کارمزدهای سازنده (Creator Fees) این کوین به‌گونه‌ای تنظیم شده بود که تماماً به آدرسی که با نام Kimchi برچسب خورده بود، واریز شود. این تنظیمات پس از آن دیگر قابل تغییر نبود. یک ساعت بعد، ارزش بازار کوین به ۳۵ تا ۴۰ میلیون دلار رسید. Kimchi حدود ۷۵.۳۲ درصد از عرضه را که به او داده شده بود، در اختیار داشت. چرا قرارداد با یک اینفلوئنسر؟ ادعایی که Kimchi را مشهور کرد این بود: او از روی کوین TRUMP توانسته ۴۰ میلیون دلار سود کند. تایم‌لاین صفحه او ردیفی از خودروهای لوکس و ساعت‌های معروف است؛ همان ویترین استانداردی که هر اینفلوئنسر بزرگی دارد. پلتفرم pump.fun به شدت تشنه ترافیک و مخاطبان اینفلوئنسرهاست، چرا که رقیبش یعنی Fomo بسیار قدرتمند ظاهر شده است. پلتفرم Fomo در مه ۲۰۲۵ راه‌اندازی شد، ۹۴ میلیون دلار سرمایه جذب کرد و بیش از ۵۵۰ میلیون دلار ارزش‌گذاری شده است. این پلتفرم یک ترمینال معاملاتی می‌سازد، اما چیزی که می‌فروشد ابزار نیست، بلکه «افراد» هستند: جدول‌های رده‌بندی (Leaderboards) پردرآمدترین‌ها را در کانون توجه قرار می‌دهند و فیدها تک‌تک معاملات آن‌ها را به نمایش می‌گذارند. این پلتفرم کوین نمی‌فروشد؛ بلکه «بُت» می‌فروشد. از ۲ تا ۱۶ سپتامبر، درآمد Fomo در ۱۳ روز از آن بازه زمانی، بیشتر از پلتفرم رقیب بود؛ در طول آن نیم‌ماه، Fomo توانست ۶۰ درصد از مجموع درآمد ترکیبی دو پلتفرم را از آن خود کند. واکنش pump.fun به این موضوع، خرج کردن پول برای حل مشکل بود. طبق یک قرارداد لو رفته در ماه اوت: ۲۰,۰۰۰ دلار پاداش امضای قرارداد و ماهانه ۳۰,۰۰۰ دلار پرداخت می‌شود؛ به این شرط که سرمایه‌ها به این پلتفرم منتقل شود، از یک کیف‌پول جدید استفاده شود، حساب ایکس به آن متصل گردد، بیانیه‌ای عمومی منتشر شود مبنی بر اینکه این تنها کیف‌پول کاربر است و حساب کاربری Fomo برای همیشه حذف شود. در ۷ اوت، اپلیکیشن آن بازطراحی شد. اکنون با باز کردن صفحه اصلی، دیگر با آبشاری از کوین‌های جدید روبرو نمی‌شوید، بلکه فیدِ معاملات تریدرها را می‌بینید. این پلتفرم در حال آراستن خود به شکل و شمایل رقیبش است. در طول ۳۰ روز گذشته، درآمد لانچ‌پد pump.fun معادل ۴۵.۴ میلیون دلار و درآمد Fomo معادل ۱۹ میلیون دلار بود و سهم بازار در ماه اکتبر از ۵۰ درصد در سپتامبر به ۷۵ درصد بازگشت. هزینه این بازگشت، خرج کردن روزانه ۹۰۰,۰۰۰ دلار برای بازخرید (Buyback) و سوزاندن توکن خودش بود که در مجموع به ۴۹۰.۷ میلیون دلار می‌رسد. امضای قرارداد با Kimchi نیز حرکتی است که درک و توجیه آن آسان است؛ Pump.fun همچنان به ترافیک کاربر نیاز دارد. اگر ماجرا در همین نقطه تمام می‌شد، همه‌چیز عادی بود، اما بخش فاجعه‌بار داستان بعداً اتفاق می‌افتد. کد QR بازنشر شده در ساعات اولیه ۲۲ اکتبر، کوین جدید دیگری ظاهر شد. نام آن «project kimchi» بود. چند ساعت بعد، Kimchi تصویری منتشر کرد. پوستری در یکی از خیابان‌های نیویورک که روی آن نوشته شده بود «project kimchi» و همان اینترنت، نتیجه‌ای متفاوت، به همراه یک کد QR غول‌پیکر در وسط و در زیر آن لوگوی Pump.fun و نشان‌های دانلود از اپ استور و گوگل پلی دیده می‌شد. آلون آن را بازنشر (Repost) کرد. بازنشر این پست توسط بنیان‌گذار پلتفرم، ارزش بازار کوین جدید را به ۱۰ تا ۱۵ میلیون دلار رساند. سپس، Kimchi پست را پاک کرد و تگ @pumpfun را از بیوی خود برداشت. آلون نیز پستی را که تازه ریتوییت کرده بود، حذف کرد. ارزش بازار کوین جدید با ریزش ۹۸ درصدی از بالای ۱۰ میلیون دلار به کمتر از ۳۰۰,۰۰۰ دلار سقوط کرد. و آن کوین «رسمی» که در ۲۰ اکتبر عرضه شده بود نیز نتوانست جان سالم به در ببرد. پس از ماجرای آن ریتوییت، کوین اول نیز ۴۹ درصد سقوط کرد و ارزش بازارش به ۱۲.۷۱ میلیون دلار رسید که نشان‌دهنده ریزش ۷۰ درصدی نسبت به اوج قیمتش بود. یک همکاری در آستانه تبدیل شدن به یک کلاهبرداری بود. در این کلاهبرداری، عده‌ای واقعاً پول به جیب زدند. آن سه آدرسی را که در ۲۰ اکتبر، پیش از انتشار تبلیغ رسمی خرید کرده بودند، به خاطر دارید؟ در نُه دقیقه، ۱۰۰,۰۰۰ دلار سود کردند. البته، آدرسی هم که رسماً به نام خود Kimchi شناسایی شده بود در این میان حضور دارد. او ۷۵.۳۲ درصد از عرضه توکن KIMCHI را در اختیار دارد که روی کاغذ بیش از ۷ میلیون دلار می‌ارزد. به علاوه درآمد سازنده کوین که اکنون بیش از ۹۰۰ واحد SOL (حدود ۱۰۰,۰۰۰ دلار) است و همچنین مبلغی با منشأ نامشخص: تحلیلگران آن‌چین (On-chain) دریافتند که او ظرف سه ساعت، ۱.۳۵ میلیارد توکن PUMP از کیف‌پول‌های گرم صرافی‌های بایننس (Binance) و اوکی‌ایکس (OKX) دریافت کرده است که ارزشی حدود ۶.۲۵ تا ۶.۴۳ میلیون دلار دارد. در عرض سه روز، سودهای روی کاغذ او از ۱۰ میلیون دلار فراتر رفت. پلتفرم Pump.fun نیز قطعاً سود برد و در روز ۲۰ اکتبر به درآمد ۱.۶۱ میلیون دلاری دست یافت. بازندگان این ماجرا، تماماً سرمایه‌گذاران خرد بودند.

انتخابات میان‌دوره‌ای ایالات متحده در تاریخ ۳ نوامبر در حال نزدیک شدن است. هر زمان که به این مقطع می‌رسیم، بازار همواره بحث‌هایی را درباره «طلسم دارایی‌های پرریسک» مطرح می‌کند. از منظر منطق اقتصاد کلان، انتخابات میان‌دوره‌ای واقعاً بر دارایی‌های پرریسک تأثیر می‌گذارد و دلیل اصلی آن در «عدم قطعیت سیاست‌گذاری‌ها» نهفته است. اینکه چه کسی کنترل کنگره را در دست می‌گیرد، مستقیماً به مسائل کلیدی مانند هزینه‌های مالی آتی، سیاست‌های مالیاتی، شدت قانون‌گذاری و سقف بدهی مربوط می‌شود. این انتظارات پیش از انتخابات توسط بازار پیش‌خور (Priced in) می‌شوند؛ هنگامی که ابهامات بالا می‌رود، سرمایه به طور غریزی محتاط شده و به تبع آن، اشتهای ریسک‌پذیری کاهش می‌یابد. در مورد بیت‌کوینِ امروز، این دارایی به طور گسترده‌ای با کانال‌های مالی سنتی ادغام شده و به طور فزاینده‌ای شبیه به یک دارایی پرریسک با بتای بالا عمل می‌کند که همبستگی آن با بازار سهام آمریکا، نقدینگی دلار و ریسک‌پذیری جهانی به شکل محسوسی تقویت شده است. بنابراین، تغییر در انتظارات سیاستی ناشی از انتخابات میان‌دوره‌ای به احتمال زیاد به رفتار قیمت بیت‌کوین منتقل خواهد شد؛ با این حال، باید توجه داشت که این موضوع نباید به معنای وابستگی مستقیم بیت‌کوین به نتایج انتخابات تلقی شود، بلکه صرفاً نشان می‌دهد در این چرخه، حساسیت بیت‌کوین به ریسک‌پذیری کلان به حداکثر رسیده است. پس، یک شوک کلان مانند انتخابات میان‌دوره‌ای از نظر تاریخی چقدر قدرت تخریب واقعی دارد؟ فرضیه «ریزش همیشگی در سال‌های انتخابات» صحت ندارد ما داده‌های قیمت بیت‌کوین را در حوالی چهار انتخابات میان‌دوره‌ای گذشته آمریکا (۲۰۱۰، ۲۰۱۴، ۲۰۱۸ و ۲۰۲۲) استخراج کردیم و دریافتیم که در کارنامه واقعی بازار، اصطلاح «ریزش همیشگی در سال‌های میان‌دوره‌ای» در مواجهه با داده‌ها، بیشتر یک سوگیری شناختی (Cognitive Bias) را نشان می‌دهد. با نگاهی به اثرات کوتاه‌مدت انتخابات میان‌دوره‌ای، بیت‌کوین تکانه‌های شدید و رفتارهای قیمتی واگرایی را به نمایش می‌گذارد. در سال ۲۰۱۸، یک ماه پس از انتخابات، بیت‌کوین دستخوش یک تصفیه حساب و ریزش بی‌رحمانه شد که قیمت آن را تقریباً به نصف رساند و در یک ماه ۴۵.۵٪ سقوط کرد. اما در عین حال، در سال ۲۰۱۰، تنها ۳۰ روز پس از انتخابات، به طور یک‌سره ۳۱.۶٪ رشد کرد. عبارت «ریزش همیشگی در انتخابات میان‌دوره‌ای» برای تمام بازه‌های زمانی ثابت صدق نمی‌کند. این امر نشان می‌دهد که در کوتاه‌مدت، نتیجه انتخابات بلافاصله اختلاف‌نظرها را از بین نبرده، بلکه نبرد شدید بین خریداران و فروشندگان را تشدید کرده است. در عین حال، این تنها یک متغیر است و اندازه بازار بیت‌کوین، میزان پذیرش و شرایط اقتصاد کلان در هر چرخه ۴ ساله متفاوت است. از نظر عملکرد بلندمدت نیز، در سال پس از انتخابات، بیت‌کوین تقریباً بدون استثنا به بازدهی مثبت دست یافته است. کمترین میزان رشد در سال ۲۰۱۴ (۲۳.۰٪+) و بیشترین آن در سال ۲۰۱۰ (۱۵۸۰.۰٪+) رخ داده است. بارزترین نمونه، سال ۲۰۱۸ است: افت پس از انتخابات واقعاً رخ داد، اما طولانی‌تر کردن دوره نگهداری دارایی، نتیجه را تغییر می‌دهد. یک سال بعد، بیت‌کوین همچنان بازدهی مثبت ۴۵.۲ درصدی را ثبت کرد. تله‌های نقدینگی و توزیع مجدد دارایی‌ها سرمایه‌های کلان از نوسانات بلندمدت سیاست‌گذاری هراسی ندارند؛ برعکس، ابهامات کوتاه‌مدت اقتصاد کلان که توسط انتخابات ایجاد می‌شود، دقیقاً همان سناریوی طبیعی است که آن‌ها برای جابه‌جایی و چرخش دارایی‌ها (Chip Rotation) از آن بهره می‌برند. در مواجهه با جو ریسک‌گریزی پیرامون انتخابات، معامله‌گران دارای پوزیشن‌های خرید با اهرم بالا و سرمایه‌گذاران خردِ وحشت‌زده در صرافی‌ها، به شدت مستعد هجوم برای خروج هستند و در جریان افت شدید قیمت در ۳۰ روز پس از انتخابات، دارایی‌های خون‌آلود خود را با ضرر تسلیم می‌کنند. در همین حین، پول هوشمند دقیقاً از تله‌های نقدینگی ایجادشده توسط این هیاهوی کلان بهره‌برداری می‌کند تا فروش‌های ناشی از حد ضررِ معامله‌گران خرد را در قیمت‌های پایین جذب کرده و انباشت پوزیشن‌های پایه خود را برای چرخه بلندمدت تکمیل کند. همچنین در طول ماه گذشته، نهنگ‌های آنچین روند انباشت بیت‌کوین خود را سرعت بخشیده‌اند و حتی به سقف جدیدی از ماه فوریه امسال رسیده‌اند. برای بیت‌کوین، به اصطلاح «طلسم انتخابات میان‌دوره‌ای» بیشتر شبیه به یک توزیع مجدد دارایی با محرک هیاهوی اقتصاد کلان است. سرمایه‌ای که به دلیل وحشت کوتاه‌مدت کلان از بازار خارج می‌شود، در نهایت تمایل دارد یک سال بعد، در صورت‌های مالی شخص دیگری به عنوان بازدهی مازاد ظاهر شود.

رئیس هیئت‌مدیره شرکت آنیموکا برندز (Animoca Brands) توضیح می‌دهد که ایجنت‌های هوش مصنوعی می‌توانند هنگام خوابِ شما معامله کنند، اما کاربران باید برای روزی که دسترسی به این ربات‌ها را از دست می‌دهند، برنامه‌ریزی کنند. معامله‌گران ارزهای دیجیتال می‌توانند ایجنت‌های هوش مصنوعی را به صورت شبانه‌روزی به کار بگیرند، اما یات سیو (Yat Siu)، رئیس هیئت‌مدیره آنیموکا برندز، هشدار می‌دهد که کاربران با این کار ریسک می‌کنند و روال معاملاتی خود را بر پایه سرویسی بنا می‌نهند که کنترلی بر آن ندارند. سیو در حاشیه کنفرانس Token2049 سنگاپور گفت که یک ایجنت می‌تواند به طور مداوم به دنبال اطلاعات جدید بگردد و تحولاتی را که ممکن است از چشم کاربر دور بماند، به او اطلاع دهد. او برنامه‌ریزی برای کنفرانس‌ها را مثال می‌زند. یک چت‌بات در صورت درخواست کاربر می‌تواند فهرستی از رویدادها را ارائه دهد، اما یک ایجنت مستقل پیوسته پیگیر اطلاعیه‌های جدید است و به محض پیدا شدن یک رویداد ارزشمند، شرکت در آن را پیشنهاد می‌دهد. اما این فناوری هنوز با مشکلات اولیه‌ای روبرو است. ایجنتِ شخصِ سیو آن‌قدر بر معاملات رمزارز و مدیریت سرمایه‌گذاری متمرکز شده بود که سعی می‌کرد پرسش‌های نامرتبط را هم به موضوع کریپتو ربط دهد. راه‌حل این مشکل، استفاده هم‌زمان از چندین ایجنت تخصصی است. در یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۵، ۱۴.۵ درصد از پاسخ‌دهندگان گفتند که اجازه می‌دهند ایجنت‌های هوش مصنوعی کل سبد سرمایه‌گذاری رمزارز آن‌ها را مدیریت کنند. منبع: CoinGecko سیو می‌گوید: اگر یک ایجنت واحد داشته باشید که برنامه شخصی، برنامه خانوادگی و سفرهای شما را مدیریت کند... و علاوه بر همه این‌ها در مورد رمزارز هم به شما مشاوره بدهد، این وضعیت نه تنها برای خودِ ایجنت، بلکه برای شما هم گیج‌کننده خواهد بود. پرسش‌هایی که استراتژی‌های معاملاتی را متمایز می‌کنند شایان ذکر است که استفاده از یک ایجنت لزوماً به شما برتری خاصی نمی‌دهد. سیو می‌گوید اگر هزار نفر در مورد یک معامله یکسان از هوش مصنوعی سؤال بپرسند، ممکن است کم‌وبیش پاسخی مشابه دریافت کنند. نهادهای نظارتی نیز به این احتمال توجه کرده‌اند که معامله‌گرانِ متکی بر هوش مصنوعی ممکن است به سمت موقعیت‌های معاملاتی یکسانی هجوم ببرند. کمیته سیاست مالی بانک مرکزی انگلستان در آوریل ۲۰۲۵ هشدار داد که استفاده گسترده از مدل‌های مشابه می‌تواند باعث شود سرمایه‌گذاران در دوره‌های تنش، موقعیت‌های مشابهی اتخاذ کنند و شوک‌های بازار را تشدید نمایند. پاسخ‌ها زمانی متفاوت می‌شوند که کاربران بر اساس دانش و دغدغه‌های شخصی خود، پرسش‌های تکمیلی مطرح کنند. او می‌گوید: ناگهان شما جست‌وجو می‌کنید و سؤال می‌پرسید و سپس سلیقه، ایده‌ها یا طرز فکر شما در آن شکل می‌گیرد و وارد فرآیند می‌شود. با گذشت زمان، ایجنت می‌تواند ترجیحات کاربر را یاد بگیرد و بر همان اساس معامله را آغاز کند. این ورودی‌ها به شکل‌گیری استراتژی‌های شخصی‌سازی‌شده در معاملات رمزارز کمک می‌کنند. ایجنت‌های هوش مصنوعی کیف پول و ابزارهای معاملاتی دریافت می‌کنند شرکت‌های حوزه کریپتو همین حالا هم ابزارهایی را در اختیار ایجنت‌های هوش مصنوعی قرار می‌دهند تا در کنار اطلاعات، پول را نیز مدیریت کنند. کوین‌بیس (Coinbase) در ماه فوریه کیف پول‌های ایجنتی (Agentic Wallets) را معرفی کرد که به ایجنت‌ها اجازه می‌دهد در چارچوب محدودیت‌های تعیین‌شده توسط کاربران، رمزارز خرج و معامله کنند. بایننس (Binance) نیز در ماه مارس قابلیت مهارت‌های ایجنت هوش مصنوعی (AI Agent Skills) را راه‌اندازی کرد تا به ایجنت‌ها امکان دسترسی به داده‌های زنده بازار و ثبت و مدیریت سفارش‌های اسپات را بدهد. چنین ابزارهایی به کاربران اجازه می‌دهند بخش بیشتری از کارهای لازم برای رصد ۲۴ ساعته بازارها را به ایجنت‌ها بسپارند و بدون فدا کردن خواب خود، فرصت‌های معاملاتی را در ساعات اولیه بامداد شکار کنند. سیو معتقد است که نقش انسان از طریق ایده‌ها و پرسش‌هایی که ایجنت را هدایت می‌کنند، همچنان ادامه خواهد داشت. او می‌گوید هوش مصنوعی می‌تواند به مرور زمان ترجیحات کاربر را بیاموزد. او توضیح می‌دهد: منظورم از ورودی انسانی، حضور مستقیم انسان در چرخه برای تأیید تک‌تک مراحل نیست؛ بلکه این انسان است که در نهایت می‌گوید: "صبر کن، باید این مورد را بررسی کنی." هزینه حریم خصوصی در برابر هوش مصنوعی‌ای که شما را می‌شناسد سیو پیشنهاد می‌کند با دستیار هوش مصنوعی مانند یک مشاور شخص ثالث رفتار کنید. او می‌گوید پیش از تحویل دادن یک سند به ایجنت، بررسی کنید که برای پاسخ به پرسش شما دقیقاً به چه اطلاعاتی نیاز دارد و چه بخش‌هایی را می‌توان حذف کرد. سیو می‌پرسد: وضعیت مالی شخصی شما چطور؟ چقدر درآمد دارید؟ نزدیک‌ترین دوستانتان چه کسانی هستند؟ این‌ها جزئیات کوچکی هستند که آن‌ها درباره شما نمی‌دانند و حالا شما به آن‌ها اجازه می‌دهید که این موارد را درباره‌تان بدانند. یک معامله‌گر ممکن است ماه‌ها وقت بگذارد تا به یک ایجنت آموزش دهد کدام بازارها را دنبال کند و پیش از تصمیم‌گیری، چه اطلاعاتی را تحلیل نماید. ایجنت می‌تواند این مکالمات را به خاطر بسپارد تا کاربر مجبور نباشد ترجیحات یکسانی را بارها و بارها توضیح دهد. بر اساس یک نظرسنجی در سال ۲۰۲۶، حدود ۷۱ درصد از بزرگسالان در آمریکا معتقدند که افزایش استفاده از هوش مصنوعی، امنیت اطلاعات شخصی آن‌ها را کاهش خواهد داد. منبع: مرکز تحقیقاتی پیو (Pew Research Center) خطر اصلی اینجاست که شرکت ارائه‌دهنده آن سرویس همچنان کنترل دسترسی را در اختیار دارد و مسدود شدن حساب کاربری می‌تواند تمام کارهایی را که انجام می‌دهید، به یک‌باره متوقف کند. سیو از کاربران می‌خواهد دستیاری را تصور کنند که طی سال‌ها همه چیز را درباره آن‌ها یاد گرفته است، اما یک روز صبح ناگهان ناپدید می‌شود. سیو در پایان می‌گوید: شما دست‌کم این حق را دارید که داده‌های خود را دانلود کنید تا بتوانید آن‌ها را به جای دیگری منتقل نمایید، به طوری که ایجنت دیگری بتواند ادامه کار را بر عهده بگیرد.

کیف‌پول‌های سخت‌افزاری تنها راه محافظت از ارزهای دیجیتال شما نیستند؛ اما از صندوق‌های ETF و پس‌کی‌ها (Passkeys) گرفته تا حساب‌های چندامضایی (Multisig)، هر جایگزینی ریسک‌ها و معایب و مزایای خاص خود را دارد. پس از اینکه در ماه‌های اخیر بیش از ۲۰۰ میلیون دلار ارز دیجیتال از کیف‌پول‌های دستکاری‌شده لجر (Ledger) و همچنین کیف‌پول‌های کلدکارد (Coldcard) که عبارت بازیابی تولیدشده در آن‌ها واقعاً تصادفی نبود به سرقت رفت، اعتماد به کیف‌پول‌های سخت‌افزاری از ریشه متزلزل شده است. این دارندگان بیت‌کوین و ارزهای دیجیتال همه کارها را درست انجام داده بودند. آن‌ها محصولات را از منابع رسمی خریده بودند، عبارات بازیابی (Seed Phrases) خود را به درستی ذخیره کرده بودند و به شعار معروف «اگر کلیدهایت دست خودت نیست، کوین‌هایت هم مال خودت نیست» اعتماد کرده بودند، اما در نهایت متضرر شدند. این سرقت‌ها نشان می‌دهد که حتی دقیق‌ترین و محتاط‌ترین دارندگان رمزارز نیز هنگام استفاده از کیف‌پول سخت‌افزاری، با خطراتی خارج از کنترل خود روبرو هستند. با افزایش تعداد حملات فیزیکی به دارندگان ارزهای دیجیتال امسال در فرانسه هر ۲.۵ روز یک‌بار یک حمله فیزیکی مسلحانه (معروف به حمله آچار ۵ دلاری) رخ داده است، معایب نگهداری رمزارز روی کیف‌پول‌های سخت‌افزاری بیش از پیش آشکار می‌شود. و این تازه بدون در نظر گرفتن تعداد بی‌شماری از سرمایه‌گذارانی است که در طول سال‌ها کیف‌پول‌ها و عبارات بازیابی خود را گم کرده‌اند (البته به استثنای بهانه‌های طنزآمیز «غرق شدن در قایق‌سواری» برای فرار مالیاتی!). با این حال، تمام روش‌های جایگزین برای نگهداری ارزهای دیجیتال نیز معایب فراوانی دارند؛ بنابراین پخش کردن سرمایه‌تان در آدرس‌های مختلف و از طریق روش‌های گوناگون، حداقل باعث می‌شود در صورت به خطر افتادن یکی از روش‌ها، میزان خسارت به حداقل برسد. در ادامه، پنج جایگزین برای نگهداری ارزهای دیجیتال را بررسی می‌کنیم: ۱. صندوق‌های ETF ارز دیجیتال: اعتماد به بلک‌راک (BlackRock) شاید اکنون یک گزینه باشد اولین و مهم‌ترین نکته درباره این جایگزین کیف‌پول سخت‌افزاری این است که از نظر فنی، اصلاً روشی برای «نگهداری» ارز دیجیتال محسوب نمی‌شود. حتی اگر مستقیماً بیت‌کوین واریز کنید، دارایی شما با سهام یک محصول مالی که دارایی‌های رمزارزی را از طریق یک متولی (Custodian) نگهداری می‌کند، مبادله می‌شود. در نهایت، شما مالک ادعایی بر ارزش خالص دارایی‌های آن ETF به دلار خواهید بود، نه مالک خودِ بیت‌کوین. بنابراین، این روش مزایا و معایب خاص خود را دارد. از یک سو، استفاده از صندوق‌های قابل معامله در بورس (ETF) بسیاری از دردسرهای مربوط به مالکیت مستقیم مانند محافظت از عبارت بازیابی، پشتیبان‌گیری از کیف‌پول یا استرس و نگرانی بابت هر بار کوبیده شدن درِ خانه را از بین می‌برد. از سوی دیگر، ETFهای رمزارزی ریسک‌های خاص خود از جمله نیاز به اعتماد به یک ارائه‌دهنده متمرکز، توافق‌های حضانت با اشخاص ثالث، کارمزدها و احتمال بروز اختلاف میان قیمت سهام صندوق و قیمت لحظه‌ای دارایی دیجیتال در بازار را به همراه دارند. صندوق‌های ETF رمزارزی ریسک‌های خاص خود را دارند. منبع: SEC اوفلیا اسنایدر (Ophelia Snyder)، هم‌بنیان‌گذار شرکت مدیریت دارایی 21Shares، به این مجله می‌گوید که محصولات قابل معامله در بورس به دلایل «مالیاتی، برنامه‌ریزی انحصار وراثت و مسائل امنیتی» برای «بیشتر افراد در بیشتر مواقع» منطقی‌تر هستند. با این حال، از دست دادن «امکان استفاده از رمزارز به صورت درون‌زنجیره‌ای» و «قرار گرفتن در معرض بخشی از ریسک‌های شرکت صادرکننده» از جمله معایب اصلی این روش هستند. او همچنین اضافه می‌کند که امنیت این روش به شرکت ارائه‌دهنده بستگی دارد و نظارت‌ها و کنترل‌های پیرامون زیرساخت کیف‌پول آن شرکت باید یک «عامل کلیدی» هنگام انتخاب محصول باشد. خالق ناشناس مدل انباشت به جریان (S2F) بیت‌کوین، یعنی PlanB، در سال ۲۰۲۵ بیت‌کوین‌های خود را به صندوق‌های ETF منتقل کرد و گفت که به خاطر این تصمیم به شدت مورد انتقاد قرار گرفته است. با این حال، پس از حوادث مربوط به لجر و کلدکارد، او گفت: ذره ای بابت تصمیمم برای انتقال به ETF پشیمان نیستم. آرامش خیال دارم. ۲. کیف‌پول‌های مبتنی بر Passkey: فاصله گرفتن از مدیریت عبارت بازیابی پس‌کی‌ها (Passkeys) به کاربران اجازه می‌دهند با استفاده از یک گواهی رمزنگاری‌شده که روی یک دستگاه ذخیره شده است (معمولاً روی تلفن همراه از طریق پس‌کی‌های اپل یا گوگل) و اغلب با اثر انگشت، اسکن چهره یا پین‌کد محافظت می‌شود، به حساب‌های خود دسترسی پیدا کنند. برخلاف کیف‌پول‌های سخت‌افزاری، آن‌ها برای آفلاین نگه داشتن کلیدهای رمزارز نیازی به یک دستگاه فیزیکی مجزا ندارند. استفاده از پس‌کی‌ها بیشتر در بلاک‌چین‌هایی رایج است که از قراردادهای هوشمند پشتیبانی می‌کنند. برخی از گزینه‌های مبتنی بر پس‌کی شامل Smart Wallet صرافی کوین‌بیس، Clave، Infinex و پلتفرم walllet.com هستند که هر کدام طراحی‌ها و گزینه‌های بازیابی متفاوتی دارند. به عنوان مثال، کیف پول غیرامانی walllet.com با تکیه بر فناوری Passkey و انتزاع حساب، نیاز به یادداشت کردن عبارات بازیابی را به طور کامل حذف کرده و کلیدهای خصوصی را مستقیماً با اثر انگشت یا تشخیص چهره روی تراشه امنیتی دستگاه قفل می‌کند. این کیف پول هوشمند علاوه بر پشتیبانی از شبکه‌های مختلف، دغدغه تهیه توکن بومی برای کارمزد شبکه (Gas) را هم برطرف کرده و به کاربران اجازه می‌دهد کارمزد تراکنش‌های خود را مستقیماً با استیبل‌کوین‌هایی مثل تتر (USDT) یا USDC پرداخت کنند. اگرچه پس‌کی‌ها می‌توانند تجربه کاربری روان‌تری را فراهم کنند، اما راه‌حلی بی‌نقص و درمان همه دردها نیستند؛ گم شدن دستگاه یا پس‌کی همچنان می‌تواند مشکل‌ساز شود. بنابراین کاربران باید بررسی کنند که سیستم پشتیبان‌گیری آن‌ها چگونه کار می‌کند و آیا بازیابی دسترسی، مستلزم اعتماد به یک شخص ثالث هست یا خیر. در ژوئن ۲۰۲۴، آدام بک (Adam Back)، مدیرعامل شرکت زیرساخت بیت‌کوین Blockstream، کیف‌پول هوشمند کوین‌بیس را زیر سوال برد و پرسید که اگر یک پس‌کی هک شود چه اتفاقی می‌افتد؟ او گفت: به نظر می‌رسد اساساً همان کیف‌پول حضانتی (Hosted Wallet) است که فقط تبلیغات و بسته‌بندی بهتری دارد. ۳. کیف‌پول‌های چندامضایی (Multisig): تقسیم کنترل میان چندین کلید همان‌طور که از نامش پیداست، یک کیف‌پول چندامضایی برای تایید یک تراکنش به چندین کلید نیاز دارد. در ساختارهای رایج ۲ از ۳ (2-of-3)، سه امضاکننده مجزا کلیدها را در اختیار دارند و برای جابه‌جایی دارایی، حداقل دو نفر از آن‌ها باید تراکنش را تایید کنند. سیستم چندامضایی می‌تواند وابستگی به یک کلید یا یک دستگاه واحد را کاهش دهد، اما همیشه نیاز به کیف‌پول سخت‌افزاری را از بین نمی‌برد. برای مثال، پلتفرم Casa خدمات حضانت چندامضایی را برای افراد و خانواده‌ها ارائه می‌دهد که ساختار آن ترکیبی از یک کیف‌پول سخت‌افزاری، یک تلفن همراه و یک کلید نگهداری‌شده توسط خودِ شرکت Casa است. PlanB می‌گوید از انتقال بیت‌کوین‌هایش به ETF پشیمان نیست. منبع: PlanB بسیاری از بزرگ‌ترین پروژه‌های اکوسیستم اتریوم، خزانه‌داری خود را از طریق کیف‌پول Safe (با نام سابق Gnosis Safe) مدیریت می‌کنند؛ یک حساب هوشمند چندامضایی درون‌زنجیره‌ای که دارای رابط کاربری مبتنی بر وب است. در حالی که این ساختار می‌تواند ریسک لو رفتن یا گم شدن یک کلید واحد را کاهش دهد، ترتیبات چندامضایی معایبی نیز دارند. برای مثال، در ساختارهای چندنفره، امضاکنندگان باید همیشه در دسترس باشند؛ از طرفی کیف‌پول‌های مبتنی بر قرارداد هوشمند ممکن است دارای آسیب‌پذیری‌هایی در کد یا پیکربندی خود باشند و همچنین اگر هکری بتواند به تعداد کافی از امضاکنندگان نفوذ کند، باز هم قادر به تایید تراکنش خواهد بود. هماهنگ کردن تاییدیه‌ها همچنین می‌تواند سرعت نقل‌وانتقالات را کاهش دهد که در مواقع اضطراری به‌ویژه زمانی که امضاکنندگان در مکان‌ها و مناطق زمانی متفاوتی قرار دارند می‌تواند مشکل‌ساز باشد. نیک نومان (Nick Neuman)، مدیرعامل Casa، اوایل این ماه گفت که حتی با وجود ساختار چندامضایی، کاربران همچنان باید ریسک خود را میان چندین ارائه‌دهنده مختلف تقسیم کنند و تنها به یکی متکی نباشند. ۴. صرافی‌های متمرکز: سپردن مسئولیت نگهداری به دیگران نگهداری ارز دیجیتال در یک صرافی متمرکز، مسئولیت مدیریت کلید خصوصی را به یک شرکت منتقل می‌کند و بخش عمده‌ای از بارِ سنگینِ تامین امنیت شخصی را از دوش شما برمی‌دارد. این روش قطعا برای معامله‌گران فعال یا هولدرهایی که تمایلی به مدیریت فایل‌های پشتیبان و عبارات بازیابی ندارند، راحت‌تر است. اما شعار قدیمی «کلیدهایت دست خودت نیست، کوین‌هایت مال خودت نیست» دقیقاً در اینجا مصداق پیدا می‌کند. تاریخ کوتاه ارزهای دیجیتال پر از حوادث هک و سوءاستفاده در صرافی‌هاست؛ از مدیرانی که کلید دسترسی به دارایی‌های کاربران را با خود به گور بردند (مانند صرافی QuadrigaCX) گرفته تا یکی از بزرگ‌ترین هک‌های بیت‌کوین در تاریخ (Mt. Gox) که سرمایه‌گذارانش پس از ۱۳ سال هنوز در انتظار دریافت کوین‌های خود هستند. البته امنیت عملیاتی صرافی‌های متمرکز پیشرفت چشمگیری داشته است و بسیاری از آن‌ها اکنون گزارش‌های «اثبات ذخیره» (Proof-of-Reserves) منتشر می‌کنند یا صندوق‌های اضطراری برای جبران خسارت‌ها دارند. بسیاری از صرافی‌های متمرکز گزارش‌های اثبات ذخیره منتشر می‌کنند. منبع: بایننس (Binance) با این وجود، اثبات ذخیره در واقع سلامت مالی کامل یک شرکت یا توانایی آن برای ایفای تمام تعهدات و بدهی‌هایش را تضمین نمی‌کند. علاوه بر این، با افزایش الزامات گزارش‌دهی رمزارزها از جمله از طریق «چارچوب گزارش‌دهی دارایی‌های رمزارزی» سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) صرافی‌ها مشتریان را ملزم به ارائه اطلاعات هویتی، محل سکونت و اطلاعات مالیاتی می‌کنند و عدم رعایت این موارد می‌تواند منجر به محدود شدن حساب یا تعلیق برداشت‌ها شود. ۵. کیف‌پول‌های کاغذی: آفلاین، اما نه لزوماً امن‌تر یک کیف‌پول کاغذی به طور سنتی شامل یک آدرس ارز دیجیتال و کلید خصوصی متناظر با آن است که روی کاغذ چاپ شده‌اند. اگرچه کیف‌پول‌های کاغذی اطلاعات کلید را بدون نیاز به دستگاه سخت‌افزاری به صورت آفلاین نگه می‌دارند، اما ساختِ ایمنِ آن‌ها می‌تواند دشوار باشد؛ زیرا یک رایانه آلوده به بدافزار، یک ابزار تولیدکننده مخرب یا یک منبع ضعیف در تولید اعداد تصادفی می‌تواند کلید را پیش از چاپ شدن لو بدهد. و صدالبته، کاغذ به راحتی گم می‌شود یا آسیب می‌بیند؛ قطعاً دلتان نمی‌خواهد کنار این نوع ابزار نگهداری رمزارز، یک سیگار برگ برای جشن گرفتن دود کنید! (هرچند حک کردن عبارت بازیابی روی ورق‌های فلزی جایگزین خوبی برای کاغذ است). همچنین هنگام خرج کردن دارایی‌ها، اگر کلید خصوصی به یک کیف‌پول متصل به اینترنت وارد (Import) شود، امنیت آن ممکن است به خطر بیفتد. بنابراین، هرچند کیف‌پول‌های کاغذی جایگزینی برای کیف‌پول‌های سخت‌افزاری محسوب می‌شوند، اما برای اکثر کاربران گزینه بهتری نیستند و در مقایسه با گزینه‌های ذخیره‌سازی آفلاینِ قابل‌مدیریت‌تر، انتخاب ضعیفی به شمار می‌روند. در نهایت، هیچ روش ایده‌آل و واحدی برای نگهداری ارزهای دیجیتال وجود ندارد و برای هر سرمایه‌گذار، انتخاب نهایی به شرایط و نیازهای شخصی او بستگی خواهد داشت. همان‌طور که اسنایدر می‌گوید: کاربران کیف‌پول‌های شخصی (Self-custody) معمولاً به دو دسته تقسیم می‌شوند: یا بومیان قدیمی دنیای رمزارز هستند که دیدگاه و تسلط بسیار قوی بر شیوه‌های امنیت شخصی خود دارند، و یا سایر افراد. او در پایان می‌گوید که اگر شما جزو دسته اول نیستید، حضانت شخصی شاید به طور کلی بهترین گزینه برایتان نباشد و نگهداری بخشی از رمزارزها در یک صرافی متمرکز و یک صندوق ETF می‌تواند «ابزاری بسیار کاربردی به عنوان بخشی از یک رویکرد سبدگردانی برای نگهداری ارزهای دیجیتال» باشد.

به گفته کی یانگ جو، بنیان‌گذار و مدیرعامل پلتفرم تحلیلی کریپتوکوانت (CryptoQuant)، افزایش هش‌ریت بیت کوین نمایانگر یک «سیگنال صعودی غیرمستقیم» از سوی سرمایه‌گذاران نهادی است که از چندین شرکت استخراج بیت کوین سهامی عام حمایت می‌کنند. جو روز پنجشنبه در پستی در شبکه اجتماعی ایکس (X) نوشت: هش‌ریت بالاتر به معنای امنیت قوی‌تر و اصول بنیادی بهتر به عنوان یک ذخیره ارزش است. او در ادامه افزود که این موضوع را یک سیگنال صعودی می‌بیند، چرا که ماینرهای سهامی عام تا حد زیادی توسط موسسات مالی سنتی (TradFi) حمایت می‌شوند. هش‌ریت (Hashrate) معیاری برای سنجش قدرت محاسباتی یک شبکه بلاکچینی است و نشان می‌دهد که در هر ثانیه چه تعداد محاسبات هش انجام می‌شود. بر اساس داده‌های کریپتوکوانت، هش‌ریت بیت کوین (BTC) از کف‌های تابستان حدود ۴۵ درصد بازیابی شده و از حدود ۷۲۶ اگزاهش بر ثانیه (EH/s) در ماه جولای، به حدود ۱,۰۵۰ اگزاهش بر ثانیه در روز چهارشنبه رسیده است. این روند بازیابی از دیدگاه جو، تاییدیه‌ای نهادی بر امنیت و ارزش بلندمدت بیت کوین تلقی می‌شود و به طور کلی نیز به عنوان نشانه‌ای از اطمینان ماینرهای بیت کوین شناخته می‌شود. با این حال، هش‌ریت جهانی همچنان پایین‌تر از اوج ۱,۳۰۵ اگزاهش بر ثانیه خود قرار دارد که در اکتبر ۲۰۲۵، زمانی که قیمت بیت کوین بالای ۱۱۱,۰۰۰ دلار معامله می‌شد، به ثبت رسیده بود. قیمت بیت کوین در زمان بازگشایی بازارهای سهام ایالات متحده در روز پنجشنبه، در محدوده ۸۱,۸۴۳ دلار معامله می‌شد. گسترش ظرفیت استخراج بیت کوین توسط شرکت NIP Group ماینرهای سهامی عام بیت کوین، مانند شرکت NIP Group (با نماد NIPG) که در بورس نزدک فهرست شده است، به گسترش ظرفیت استخراج خود ادامه می‌دهند و بیش از پیش به افزایش هش‌ریت بیت کوین کمک می‌کنند. بر اساس اطلاعیه روز سه‌شنبه، شرکت NIP Group از مرحله سوم توافق‌نامه خرید دارایی‌های روی رک (On-rack) خود برای تصاحب حدود ۴.۴۷ اگزاهش بر ثانیه سخت‌افزار استخراج بیت کوینِ از پیش مستقرشده پرده برداشت. انتظار می‌رود پس از نهایی شدن این قرارداد، دستگاه‌های مذکور فوراً تولید بیت کوین این ماینر را افزایش دهند و مجموع هش‌ریت این شرکت در هر سه مرحله به ۱۳.۸۵ اگزاهش بر ثانیه برسد. بر اساس داده‌های پلتفرم Ziven، شرکت NIP Group در حال حاضر با ۳.۱۱ اگزاهش بر ثانیه هش‌ریت عملیاتی، در رتبه شانزدهم بزرگ‌ترین ماینرهای سهامی عام بیت کوین قرار دارد. در این رتبه‌بندی، شرکت بیت‌دیر (Bitdeer) با ۷۹.۹ اگزاهش بر ثانیه در جایگاه نخست ایستاده است. بر اساس داده‌های یاهو فایننس (Yahoo Finance)، قیمت سهام شرکت NIP Group در روز چهارشنبه ۶.۸ درصد کاهش یافت و در قیمت ۶.۱۰ دلار بسته شد تا افت یک‌ساله آن به ۸۶ درصد برسد. سایر ماینرهای بزرگ بیت کوین نیز در روز چهارشنبه، هم‌زمان با شدیدترین موج فروش در بازار سهام ایالات متحده از ماه جولای تاکنون، شاهد سقوط قیمت سهام خود بودند. سهام شرکت‌های تِراولف (TeraWulf)، کور ساینتیفیک (Core Scientific)، سایفر ماینینگ (Cipher Mining) و آیرن (IREN) هر کدام حدود ۱۲ درصد از ارزش خود را از دست دادند؛ چرا که آمار تورم بالاتر از حد انتظار، ماینرهای بیت کوین و شرکت‌های زیرساخت هوش مصنوعی را تحت فشار قرار داد.

بر اساس یک نظرسنجی اولیه هفت‌روزه در پلتفرم اسنپ‌شات (Snapshot) که صبح روز پنجشنبه به پایان رسید، دارندگان توکن استارک‌نت (STRK - با ۲.۱۳٪ کاهش) به طور قاطع از پیشنهادی برای پژوهش درباره انتقال از یک شبکه لایه‌دوم اتریوم به یک شبکه لایه‌اول مستقل و مقاوم در برابر رایانش کوانتومی حمایت کرده‌اند. به گفته استارک‌ویر، بیش از ۹۳.۵ درصد از قدرت رأی‌دهی با مشارکت بیش از ۲,۸۰۰ کیف پول از این پیشنهاد حمایت کردند. شرکت توسعه‌دهنده پشت استارک‌نت در این نظرسنجی شرکت نکرد و تصمیم‌گیری را به جامعه واگذار نمود. به دنبال این نتایج، استارک‌ویر و بنیاد استارک‌نت پژوهش‌های بیشتری را درباره این انتقال احتمالی انجام خواهند داد. با این حال، دارندگان توکن STRK باید در آینده مجدداً برای هرگونه پیشنهاد جهت جابه‌جایی عملی شبکه رأی بدهند. الی بن-ساسون (Eli Ben-Sasson)، مدیرعامل استارک‌ویر، به رسانه د بلاک گفت: ما حتی پیش از شروع تعطیلات آخر هفته، کار روی وایت‌پیپر را آغاز می‌کنیم و امیدواریم پیش‌نویس آن را در ماه نوامبر برای بررسی دقیق عمومی منتشر کنیم. جامعه استارک‌نت تصمیم گرفته است در بزرگ‌ترین چالش امنیتی که دنیای رمزارزها تاکنون با آن روبه‌رو بوده، پیشگام باشد. ایجنت‌های هوش مصنوعی تهدید کوانتومی را به شکلی سرعت می‌بخشند که بسیاری متوجه آن نیستند. رقابت آغاز شده است. تیم توسعه‌دهنده توضیح داد که استارک‌نت بر پایه رمزنگاری مبتنی بر هش (Hash-based cryptography) ساخته شده و حساب‌های کاربری آن می‌توانند بدون نیاز به تغییر در پروتکل، امضاهای پسا-کوانتومی را بپذیرند. با این وجود، از آنجا که این شبکه امنیت خود را از اتریوم به ارث می‌برد، تنها به اندازه بلاکچین زیربنایی خود در برابر تهدیدات کوانتومی ایمن است. بن-ساسون افزود: هدف‌گذاری سال ۲۰۲۹ اتریوم برای ایمن شدن در برابر کوانتوم بسیار دیر است و ضرب‌الاجل‌ها معمولاً به تعویق می‌افتند؛ این را از هر کسی که منتظر به‌روزرسانی مرج (Merge) بود بپرسید. او سال ۲۰۲۷ را به عنوان هدف استارک‌نت برای ایمن شدن در برابر کوانتوم تعیین کرده است، هرچند هنوز هیچ تاریخی برای انتقال احتمالی به لایه‌اول توافق نشده است. امنیت کوانتومی و وابستگی‌ها به اتریوم بن-ساسون نخستین بار ایده لایه‌اول را در ۸ اکتبر مطرح کرد و نظرسنجی هفت‌روزه جامعه در ۱۵ اکتبر آغاز شد. طبق این پیشنهاد، مسئله اصلی بر سر استفاده مداوم استارک‌نت از اتریوم برای پل ارتباطی (Bridge) و دسترس‌پذیری داده‌ها (Data Availability) است؛ چرا که این بخش‌ها نمی‌توانند مستقل از اتریوم در برابر کوانتوم ایمن شوند. استارک‌ویر پیش‌تر در ماه ژوئن یک نقشه راه سه‌مرحله‌ای پسا-کوانتومی را ترسیم کرده بود. به گفته بنیاد استارک‌نت، صرف‌نظر از مسیری که جامعه استارک‌نت انتخاب کند، STRK توکن بومی این شبکه باقی خواهد ماند، هیچ توکن جدیدی معرفی نخواهد شد و پل‌های ارتباطی اتریوم به استارک‌نت باز خواهند ماند.

شرکت گری‌اسکیل (Grayscale) قابلیت پذیره‌نویسی غیرنقدی را به ۱۰ محصول سرمایه‌گذاری دارایی‌های دیجیتال گسترش داده است که به سرمایه‌گذاران واجد شرایط اجازه می‌دهد توکن‌های خود را بدون نیاز به فروش اولیه و تبدیل آن‌ها به پول نقد، مستقیماً با سهام این صندوق‌ها مبادله کنند. محصولات در دسترس شامل صندوق «Bitcoin Mini Trust ETF»، صندوق «Ethereum Staking Mini ETF» و همچنین ETFها یا تراست‌های مرتبط با آوالانچ (Avalanche)، چین‌لینک (Chainlink)، دوج‌کوین (Dogecoin)، هایپرلیکویید (Hyperliquid)، سولانا (Solana)، سویی (Sui)، ریپل (XRP) و زی‌کش (Zcash) هستند که حداقل سرمایه‌گذاری در آن‌ها از حدود ۸۰,۳۰۰ دلار تا ۳۶۴,۸۰۰ دلار متغیر است. این شرکت مدیریت سرمایه‌گذاری متمرکز بر ارزهای دیجیتال اعلام کرد که این گزینه می‌تواند دغدغه‌ها و مسئولیت‌های نگهداری شخصی (Self-custody) را کاهش دهد و به طور بالقوه هزینه‌های تراکنش را پایین بیاورد؛ در حالی که به سرمایه‌گذاران امکان دسترسی به حساب‌های کارگزاری سنتی و بازنشستگی، استفاده به عنوان وثیقه و سایر ابزارهای مدیریت سبد دارایی را می‌دهد. محصولات گری‌اسکیل که در حال حاضر برای پذیره‌نویسی غیرنقدی در دسترس هستند استیو ونورنی (Steve Vanourny)، رئیس بخش شاخص در گری‌اسکیل، در بیانیه‌ای گفت: با بالغ‌تر شدن بازار دارایی‌های دیجیتال، سرمایه‌گذاران به دنبال راه‌های امن‌تر و کارآمدتر برای مدیریت دارایی‌های کریپتویی خود هستند. با توجه به افزایش تهدیدات امنیت سایبری، از جمله سوءاستفاده‌ها و حملات در بخش نگهداری شخصی و امور مالی غیرمتمرکز (DeFi)، نگهداری سازمانی (Institutional custody) به طور فزاینده‌ای ارزشمند شده است. به گفته ونورنی، سرمایه‌گذاری غیرنقدی پلی میان مالکیت مستقیم ارز دیجیتال و مدیریت سبد سهام سنتی ایجاد می‌کند و ضمن فراهم کردن دسترسی به محصولات سرمایه‌گذاری با مدیریت حرفه‌ای، به بهره‌مندی از مزایای دیگر نیز کمک می‌کند. کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) در جولای ۲۰۲۵ ایجاد و بازخرید غیرنقدی را برای ETPهای ارز دیجیتال تصویب کرد. SEC این تراکنش‌ها را برای مشارکت‌کنندگان مجاز (Authorized Participants) تایید کرده بود، در حالی که گری‌اسکیل اکنون راهی را در اختیار سرمایه‌گذاران واجد شرایط قرار می‌دهد تا مشروط به قوانین خاص هر محصول و الزامات واسطه‌ها، توکن‌های خود را مستقیماً در ازای دریافت سهام ارائه دهند. پاول اتکینز (Paul Atkins)، رئیس SEC، در آن زمان گفته بود: امروز روز جدیدی در SEC است. سرمایه‌گذاران از این مجوزها بهره‌مند خواهند شد، چرا که این محصولات را کم‌هزینه‌تر و کارآمدتر می‌کنند.