صرافی‌های رمزارز در ایران روزانه برنامه‌ها و کمپین‌های متنوعی را با ارائه محصولاتشان به کاربران خود عرضه می‌کنند. در ادامه این مطلب جزییات اطلاعیه‌های هر صرافی که در کانال تلگرامی آنها منتشر شده را جداگانه بررسی می‌کنیم. صرافی تبدیل حذف ۷ رمزارز از لیست معاملات تبدیل جزییات: صرافی تبدیل اعلام کرد پشتیبانی از ۷ ارز دیجیتال وانارچین (VANRY)، هش فلو (HFT)، ولکان فورجد (PYR)، ویکشن (VIC)، اکراس پروتکل (ACX)، پارسل (PRCL) و گادز آنچیند (GODS) را متوقف خواهد کرد.  خرید و فروش ارزهای VANRY، HFT، PYR و VIC در بازارهای معاملاتی از ساعت ۱۲ ظهر شنبه ۱۷ مرداد و معاملات PRCL و GODS از ساعت ۱۲ ظهر یکشنبه ۱۸ مرداد متوقف شده است. فروش این ۷ رمزارز در بخش خرید آسان از ساعت ۱۲ ظهر شنبه ۲۴ مرداد متوقف می‌شود و در صورتی که کاربران تا این زمان دارایی خود را نفروشند، فرایند تبدیل آنها به تتر با قیمت جهانی روز از ساعت ۱۲ ظهر یکشنبه ۲۵ مرداد آغاز خواهد شد. صرافی اوام‌پی فینکس اطلاعیه اوام‌پی فینکس درباره جبران خسارت برداشت‌های با تأخیر جزییات: صرافی اوام‌پی فینکس اعلام کرد علاوه بر تسویه باقی‌مانده برداشت‌هایی که با تأخیر مواجه شده‌اند، خسارت ناشی از این تأخیر را نیز محاسبه و در حساب کاربران اعمال خواهد کرد. این صرافی همچنین اعلام کرد بخشی از خسارت مربوط به کاربرانی که برداشت‌هایشان با تأخیر انجام شده، تاکنون پرداخت شده است. اوام‌پی فینکس همچنین اعلام کرد قصد دارد علیه افرادی که به گفته این صرافی با انتشار شایعات، ایجاد تشویش، فیشینگ و اخاذی از کاربران فعالیت کرده‌اند، اقدامات قانونی انجام دهد. بازگشت پشتیبانی تلفنی اوام‌پی فینکس در سه شیفت جزییات: صرافی اوام‌پی فینکس اعلام کرد پشتیبانی تلفنی این پلتفرم از روز یکشنبه ۱۸ مرداد در سه شیفت و به‌صورت ۲۴ ساعته از سر گرفته شده است. این صرافی همچنین از کاربرانی که همچنان با تأخیر در برداشت مواجه هستند خواست برای بررسی سریع‌تر، مشخصات هویتی و اطلاعات تراکنش خود را از طریق چت آنلاین پشتیبانی ارسال کنند. صرافی ارزپلاس اضافه‌شدن اسکوئید به لیست معاملات ارزپلاس جزییات: صرافی ارزپلاس اعلام کرد ارز دیجیتال اسکوئید (QUID) را به لیست معاملات خود اضافه کرده است. اضافه‌شدن ۳ توکن سهام جدید به ارزپلاس جزییات: صرافی ارزپلاس اعلام کرد ۳ توکن سهام جدید زیر را به بازار لیست معاملات خود اضافه کرده است: کوکاکولا (KO) ردیت (RDDTON) سوپر مایکرو کامپیوتر (SMCIB) صرافی بیت‌۲۴ حذف ۴ رمزارز از لیست معاملات بیت‌۲۴ جزییات: صرافی بیت۲۴ اعلام کرد ۴ رمزارز زیر را از لیست معاملات خود حذف کرده است: باندکس (BDXN) متیا (MY) پیو اکس (PIVX) اسکیت (SKATE) اضافه‌شدن ۸ رمزارز و توکن سهام جدید به بیت۲۴ جزییات: صرافی بیت۲۴ اعلام کرد ۸ دارایی دیجیتال جدید زیر را به لیست رمزارزهای موجود در این پلتفرم اضافه کرده است: توکن سهام فلونس انرژی (FLNCB) توکن سهام دایرکسیون (MUUB) توکن سهام اپل (AAPLB) توکن سهام آمازون (AMZNB) ایکس‌استاک (AMZNX) توکن سهام راکت لب (RKLBB) ملانیا میم (MELANIA) جی‌آر‌وی‌تی (GRVT) برای مشاهده بهترین قیمت خرید و فروش رمزارزها در صرافی‌های ایرانی به این صفحه مراجعه کنید: مقایسه قیمت خرید و فروش ارزهای دیجیتال در صرافی‌ها نکته: این پست توصیه سرمایه‌گذاری نیست و صرفا بازتاب اخبار صرافی‌های رمزارز است.

بر اساس داده‌های دو خرده‌فروش بزرگ، تقاضای مصرف‌کنندگان روسی برای کیف پول‌های سخت‌افزاری رمزارز در نیمه اول سال ۲۰۲۶ بیش از دو برابر شده است، زیرا این کشور در حال آماده‌سازی برای معرفی و اجرای قوانین جدید در حوزه رمزارزهاست. به گزارش میهن بلاکچین، خرده‌فروشی ام. ویدئو (M.Video) اعلام کرد که میزان فروش (بر اساس تعداد واحد) این محصول در بازار آن در سه‌ماهه دوم نسبت به سه‌ماهه اول ۱۰۷ درصد افزایش یافته است، در حالی که ارزش فروش ۹۲ درصد رشد داشته است. این خرده‌فروش تعداد دقیق دستگاه‌های فروخته‌شده را فاش نکرد. وایلدبریز (Wildberries)، یکی دیگر از خرده‌فروش‌های بزرگ روسی، نیز تقاضای بالاتری را ثبت کرده است. به گزارش خبرگزاری ریا نووستی (RIA Novosti) و به نقل از RWB (شرکت مادر این پلتفرم فروشگاهی)، فروش واحدی در نیمه اول سال نسبت به مدت مشابه سال قبل ۸۴ درصد افزایش یافت. ارزش فروش نیز در این دوره ۶۰ درصد رشد داشت. این مقایسه‌ها دوره‌های متفاوتی را پوشش می‌دهند: ام. ویدئو سه‌ماهه دوم را با سه‌ماهه اول ارزیابی کرد، در حالی که وایلدبریز نیمه اول سال را با مدت مشابه در سال ۲۰۲۵ مقایسه کرده است. هیچ‌کدام از این دو شرکت آمار کل واحدهای فروخته‌شده را منتشر نکردند. کیف پول‌های سخت‌افزاری، کلیدهای خصوصی مورد نیاز برای کنترل و مدیریت رمزارزها را به جای سرویس‌های متصل به اینترنت، در یک دستگاه اختصاصی و آفلاین نگه می‌دارند که این امر به کاهش خطر افشای اطلاعات و هک شدن کمک می‌کند. حقوقدانان به خبرگزاری RBC گفتند که قوانین روسیه کیف پول‌های غیرامانی (Non-custodial) را ممنوع نکرده و آن‌ها را غیرقانونی نمی‌داند. با این حال، این قانون، برداشت از سپرده‌گذاری‌ها و پلتفرم‌های دیجیتال روسی به کیف پول‌های شخصی را مسدود می‌کند، اگرچه یک «دوره گذار» تا ۱ جولای ۲۰۲۷ در نظر گرفته شده است. پس از آن تاریخ، تراکنش‌های رمزارزی باید از طریق نهادهای قانون‌گذاری‌شده و تحت نظارت انجام شوند و بانک‌ها موظفند از پردازش تراکنش‌های خارج از این چارچوب خودداری کنند. این افزایش در فروش کیف پول‌ها همچنین پیش از اجرایی شدن رژیم جامع‌تر رمزارزی روسیه در ۱ سپتامبر (۱۰ شهریور) اتفاق می‌افتد. به گفته بانک مرکزی روسیه، این چارچوبِ قانونی به صرافی‌های تحت نظارت و نهادهای سپرده‌گذاری دیجیتال اجازه فعالیت می‌دهد و همچنین به برخی از سرمایه‌گذاران خرد اجازه می‌دهد تا پس از گذراندن یک آزمون و با سقف سالانه ۳۰۰ هزار روبل برای هر واسطه، رمزارزهای نقدشونده خریداری کنند، اما همچنان ممنوعیت پرداخت‌های داخلی با استفاده از رمزارزها را حفظ می‌کند. در پایان باید توجه داشت که کیف پول‌های سخت‌افزاری همچنان دارای خطرات فنی هستند. به عنوان مثال، شرکت کوین‌کایت (Coinkite) در ۳۰ ژوئیه یک نقص در سفت‌افزار (Firmware) دستگاه‌های کولدکارد (Coldcard) خود را فاش کرد که فرآیند تولید کلمات بازیابی را تضعیف می‌کرد و منجر به زیان تخمینی بیش از ۱۱۶ میلیون دلار شد.

میشابوآر (Mishaboar)، از اعضای شناخته‌شده جامعه دوج‌کوین، بار دیگر درباره امنیت کیف پول‌های ارز دیجیتال هشدار داده و از کاربران خواسته در انتخاب ابزار نگهداری دارایی‌های خود تجدیدنظر کنند. این هشدار در حالی مطرح شده که سوءاستفاده از یک آسیب‌پذیری قدیمی در کیف پول سخت‌افزاری کولدکارد (Coldcard) تاکنون به سرقت ۱٬۷۱۹ بیت کوین به ارزش حدود ۱۱۱ میلیون دلار منجر شده است. به گزارش میهن بلاکچین، گزارش اخیر گلکسی ریسرچ (Galaxy Research) نشان می‌دهد خسارت این حمله که یکی از بزرگ‌ترین هک‌های حوزه کریپتو در سال ۲۰۲۶ محسوب می‌شود، ممکن است در نهایت به حدود ۱۳۰ میلیون دلار برسد؛ چراکه سرنوشت برخی از کوین‌های مرتبط با این حادثه هنوز به‌طور کامل مشخص نشده است.  آسیب‌پذیری کولدکارد چه درسی برای کاربران دارد؟ ریشه حمله به کولدکارد به یک باگ در فریمور این کیف پول در مارس ۲۰۲۱ بازمی‌گردد. این نقص باعث شد تصادفی‌بودن تولید عبارت بازیابی در برخی دستگاه‌ها به‌شدت کاهش پیدا کند و قدرت کلیدهای تولیدشده از ۱۲۸ بیت به کمتر از ۴۰ بیت برسد. در چنین شرایطی، مهاجم می‌توانست بدون دسترسی فیزیکی به دستگاه، با استفاده از روش‌های محاسباتی کلیدهای خصوصی را پیدا کند. بر اساس داده‌های گلکسی ریسرچ، مهاجمان از ۳۰ جولای ۲۰۲۶ تخلیه کیف پول‌های آسیب‌پذیر را آغاز کردند. این حادثه نشان داد حتی استفاده از یک کیف پول سخت‌افزاری نیز به‌تنهایی تضمین‌کننده امنیت دارایی‌ها نیست و نحوه تولید و محافظت از کلیدهای خصوصی اهمیت بسیار زیادی دارد. میشابوآر از ابتدای ماه اوت بارها درباره همین موضوع به جامعه دوج‌کوین هشدار داده و از کاربران خواسته است امنیت کیف پول خود را جدی‌تر بررسی کنند. تفاوت مهم کیف پول سخت‌افزاری و نرم‌افزاری به گفته میشابوآر، یک کیف پول سخت‌افزاری مناسب باید کلیدهای خصوصی و عبارت بازیابی را در یک تراشه اختصاصی و جدا از اینترنت نگهداری کند. این ساختار باعث می‌شود کلیدهای کاربر تا حد زیادی از تهدیدهای موجود در رایانه یا گوشی متصل به اینترنت جدا بمانند. در مقابل، کیف پول نرم‌افزاری روی تلفن همراه یا رایانه‌ای اجرا می‌شود که به اینترنت متصل است و کلیدها نیز در همان محیط پیچیده و بالقوه آسیب‌پذیر مدیریت می‌شوند. به همین دلیل، امنیت چنین کیف پولی فقط به سیستم‌عامل یا سخت‌افزار دستگاه وابسته نیست و نحوه پیاده‌سازی خود کیف پول نیز اهمیت زیادی دارد. میشابوآر به‌طور ویژه درباره کیف پول‌های موبایلی هشدار داده است. اگرچه گوشی‌های هوشمند امروزی از سخت‌افزارهای امنیتی اختصاصی برخوردارند و شرکت‌های سازنده نیز امکانات مناسبی برای محافظت از داده‌های حساس ارائه می‌کنند، کاربر معمولی نمی‌تواند به‌سادگی تشخیص دهد که توسعه‌دهنده کیف پول تا چه اندازه از این قابلیت‌ها به‌درستی استفاده کرده است. چرا کیف پول نرم‌افزاری برای پس‌انداز بلندمدت مناسب نیست؟ مشکل اصلی از نگاه میشابوآر این است که کاربر عادی معمولاً امکان ارزیابی کامل کد و معماری امنیتی یک کیف پول نرم‌افزاری را ندارد. یک کیف پول ممکن است در تولید عبارت بازیابی، نحوه نگهداری کلیدها، فرایند پشتیبان‌گیری یا مسیر مشتق‌سازی آدرس‌ها دچار نقص باشد. همچنین احتمال وجود نشت اطلاعات، به‌روزرسانی مخرب یا حتی درهای پشتی نیز از جمله ریسک‌هایی است که تشخیص آنها برای کاربر عادی دشوار خواهد بود. به همین دلیل، او معتقد است کیف پول‌های نرم‌افزاری همچنان می‌توانند برای نگهداری مبالغ محدود، پرداخت‌های روزمره، معاملات یا تعامل با قراردادهای هوشمند کاربردی باشند؛ اما گزینه مناسبی برای نگهداری پس‌اندازهای بلندمدت نیستند. اهمیت هشدار میشابوآر برای کاربران دوج‌کوین ماجرای کولدکارد نشان داد که امنیت دارایی‌های دیجیتال تنها به انتخاب یک کیف پول با عنوان «سخت‌افزاری» یا «نرم‌افزاری» محدود نمی‌شود. نحوه تولید سید، معماری امنیتی، کیفیت فریمور و نرم‌افزار و حتی شیوه پشتیبان‌گیری می‌تواند در صورت وجود نقص، امنیت کل دارایی کاربر را تحت تأثیر قرار دهد. هشدار میشابوآر در واقع یادآوری می‌کند که کاربران باید میان کیف پول مورد استفاده برای تراکنش‌های روزمره و ابزاری که برای نگهداری بلندمدت سرمایه به کار می‌برند، تفاوت قائل شوند. استفاده از کیف پول‌های نرم‌افزاری برای مبالغ محدود می‌تواند منطقی باشد، اما نگهداری بخش اصلی دارایی در محیطی متصل به اینترنت، ریسک‌هایی دارد که نباید نادیده گرفته شود. حادثه کولدکارد نیز نشان داده است که حتی یک نقص قدیمی در فرایند تولید کلید می‌تواند سال‌ها بعد به خسارت سنگینی منجر شود. بنابراین، برای کاربران دوج‌کوین و سایر ارزهای دیجیتال، بررسی دقیق سابقه امنیتی کیف پول و نحوه مدیریت کلیدهای خصوصی، به اندازه انتخاب خود دارایی اهمیت دارد.

به گفته الکس سوانیک (Alex Svanevik)، مدیرعامل و بنیان‌گذار شرکت نانسن، ارزهای دیجیتال سرانجام در حال رهایی از شهرت «یک‌شبه پولدار شدن» هستند که بیش از یک دهه این صنعت را تعریف کرده بود و این موضوع فقط به این دلیل نیست که در حال حاضر هیچ‌کس ثروتمند نمی‌شود. به گزارش میهن بلاکچین، سوانیک در برنامه «Trade Secrets» گفت: دارایی‌های کریپتو تا حدودی شبیه دوران "دنیای اسباب‌بازی" بلاک‌چین‌ها بوده‌اند. اما اکنون ما در حال حرکت به سمت عصر دنیای واقعی هستیم و شما شاهد سهام‌های توکنیزه‌شده هستید و می‌بینید که مردم شاخص‌هایی مانند S&P 500 و هایپرلیکویید (Hyperliquid) را معامله می‌کنند. سوانیک می‌گوید: به نظرم موقعیت جالب بلاک‌چین‌ها در حال حاضر این است که اساساً فضای بسیار زیادی برای دارایی‌های غیرکریپتویی فراهم کرده‌اند. چندین بلاک‌چین وجود دارد که سوانیک نسبت به آن‌ها بسیار خوش‌بین است. در حالی که «هایپرلیکویید» اخیراً توجه زیادی را در صنعت به خود جلب کرده، سوانیک می‌گوید سولانا (Solana) با وجود شهرتش به عنوان خانه میم‌کوین‌ها، همچنان یکی از قوی‌ترین اکوسیستم‌های بلاک‌چینی بلندمدت است. صنعت کریپتو تصور «مضحکی» درباره سولانا دارد سوانیک با بیان اینکه فضای بسیار بیشتری در این بلاک‌چین وجود دارد و با توجه به «تیم فوق‌العاده‌ای» که پشت آن قرار دارد، می‌گوید: این دیدگاه وجود داشته که سولانا فقط برای میم‌کوین‌هاست که به نظر من کاملاً مضحک است. سوانیک افزود: اگر بخواهیم به‌طور گسترده فکر کنیم، شاید آن‌ها مؤثرترین تیم توسعه کسب‌وکار (BD) را پشت این شبکه داشته باشند؛ آن‌ها واقعاً برای پیروزی اینجا هستند. با این حال، او هیچ پیش‌بینی قطعی درباره معنای این موضوع برای قیمت توکن SOL در دوازده ماه آینده ارائه نمی‌دهد: به نظرم سولانا به‌طور کلی به‌عنوان یک اکوسیستم و شبکه عملکرد خوبی خواهد داشت. اما نمی‌دانم این برای قیمت SOL چه معنایی دارد. یعنی از نظر منطقی تصور می‌کنید که بر اساس آنچه می‌گویم قیمت آن باید بالا برود. سوانیک یکی از آگاه‌ترین کارشناسان صنعت کریپتو است، زیرا شرکتی که او هدایت می‌کند، یعنی نانسن (Nansen)، یک پلتفرم تحلیل بلاک‌چینی است که میلیون‌ها کیف‌پول برچسب‌گذاری‌شده را ردیابی کرده و فعالیت کاربران را در شبکه‌های مختلف تحلیل می‌کند. سوانیک نانسن را در سال ۲۰۱۹ به همراه لارس باکه کروگویگ و اوگنی مدودف تأسیس کرد و چند سال بعد، با پیوستن به هیئت مشاوران مجموعه NFT پاجی پنگوئن‌ها (Pudgy Penguins) در آگوست ۲۰۲۲، مشارکت خود را در این صنعت گسترش داد. سوانیک همچنین نسبت به شبکه لایه ۲ اتریوم یعنی رابین‌هود چین (Robinhood chain) که در ۱ جولای امسال راه‌اندازی شد، خوش‌بین است. او می‌گوید: بسیاری از پروژه‌ها توکن‌هایی را راه‌اندازی کردند تا هیجان را در پایگاه کاربران خود ایجاد کنند. او همچنین استدلال می‌کند که با توجه به فهرست شدن سهام شرکت رابین‌هود در بورس نزدک (Nasdaq)، راه‌اندازی توکنی که با سهام خودش رقابت کند، غیرمنطقی است. سوانیک توضیح داد: شما فقط باید تمام آن ارزش را به سمت سهام HOOD هدایت کنید. این منطقی‌ترین کار است. آن‌ها توانسته‌اند شبکه رابین‌هود را راه‌اندازی کنند و بدون نیاز به هیچ توکنی، کشش و استقبال بسیار زیادی جذب کنند. بیت‌کوین ممکن است نزدیک به کف قیمتی خود باشد در مورد چشم‌انداز قیمت بیت‌کوین، سوانیک می‌گوید بازار ممکن است در حال نزدیک شدن به یک کف باشد و نشان می‌دهد سطح فعلیِ حدود ۶۰,۰۰۰ دلار می‌تواند پایین‌ترین نقطه این چرخه بیت‌کوین باشد. سوانیک می‌گوید: دیدگاه شخصی من این است که فکر نمی‌کنم بیت‌کوین دوباره به زیر ۶۰ هزار دلار برگردد. من فکر می‌کنم آن روزها دیگر متعلق به گذشته است... و فکر می‌کنم برای همیشه [دیگر زیر ۶۰ هزار دلار نمی‌رود]. او این پیش‌بینی را بر این باور استوار می‌داند که بیت‌کوین به عنوان یک محافظ در برابر چاپ پول توسط بانک‌های مرکزی عمل می‌کند و او پایان چرخه انبساط پولی جهانی را در آینده نزدیک متصور نیست. تحلیل‌گران بیت‌کوین بر سر این موضوع که آیا این ارز دیجیتال پس از سقوط به حدود ۶۰ هزار دلار در اوایل فوریه و سپس نوسانات و حرکت‌های خنثای خود به کف رسیده است یا خیر، اختلاف نظر دارند. مایکل ترپین (Michael Terpin)، سرمایه‌گذار کهنه‌کار کریپتو اخیراً گفته بود که این دارایی تا رسیدن به پایین‌ترین حد خود هنوز جای افت بیشتری دارد. ترپین گفت: ما هنوز درد بیشتری برای کشیدن داریم. بیت‌کوین در نهایت ۶۶ درصد از بالاترین سقف تاریخی خود سقوط خواهد کرد. ترپین اظهار داشت: فکر می‌کنم این موضوع ما را به کانال ۴۰ هزار دلار می‌کشاند و معتقدم این تقریباً همان جایی است که به آن خواهیم رسید.

یک آسیب‌پذیری قدیمی در کتابخانه برنامه‌نویسی CryptoJS به هکرها اجازه داده با استفاده از رایانه‌های معمولی، عبارت بازیابی برخی کیف پول‌های ارز دیجیتال را حدس بزنند و دارایی کاربران را تخلیه کنند. این آسیب‌پذیری که «Ill Bloom» نام گرفته، تاکنون بیش از ۲۱۰۰ آدرس در شبکه‌های بیت کوین، اتریوم، ترون، روت‌استاک و پالیگان را تحت تاثیر قرار داده و خسارت آن از ۵.۷ میلیون دلار فراتر رفته است. خطر اصلی این حمله در این است که مشکل صرفاً به یک کیف پول یا یک شبکه خاص محدود نمی‌شود. CryptoJS سال‌ها به‌عنوان یکی از اجزای پنهان صدها نرم‌افزار و کتابخانه دیگر مورد استفاده قرار گرفته و برخی توسعه‌دهندگان کیف پول نیز از قابلیت تولید اعداد تصادفی آن برای ساخت عبارت بازیابی استفاده کرده‌اند؛ قابلیتی که در نسخه‌های آسیب‌پذیر، امنیت لازم را نداشته است. باگ CryptoJS چگونه عبارت بازیابی کیف پول‌ها را آسیب‌پذیر کرد؟ یک عبارت بازیابی ۱۲ کلمه‌ای معمولاً از نظر رمزنگاری آن‌قدر ایمن است که شکستن آن با روش آزمون و خطای معمولی عملاً غیرممکن محسوب می‌شود. اما در برخی نسخه‌های ۳.x کتابخانه CryptoJS، از جمله نسخه ۳.۱.۲ و نسخه‌های پس از آن به‌جز ۳.۲.۰ و ۳.۲.۱، تابع تولید اعداد تصادفی دچار نقص بوده. به زبان ساده، این تابع به‌جای تولید اعداد کاملاً تصادفی، الگوهایی قابل پیش‌بینی ایجاد می‌کرد. در نتیجه، تعداد حالت‌های احتمالی برای عبارت بازیابی کیف پول‌ها به‌شدت کاهش می‌یافت و مهاجمان می‌توانستند با قدرت پردازشی رایانه‌های معمولی، گزینه‌های محتمل را یکی پس از دیگری بررسی کنند. مشکل زمانی جدی‌تر شد که CryptoJS در بسیاری از نرم‌افزارها به‌صورت مستقیم قابل مشاهده نبود و به‌عنوان یک وابستگی نرم‌افزاری در پس‌زمینه مورد استفاده قرار می‌گرفت. در نتیجه، ممکن بود توسعه‌دهندگان کیف پول از وجود این نقص در زیرساخت مورد استفاده خود اطلاع نداشته باشند. نخستین موج سرقت؛ ۳.۱۴ میلیون دلار در یک روز نخستین موج گسترده سرقت‌ها در تاریخ ۲۷ مه ۲۰۲۶ رخ داد. مهاجمان در تنها یک روز ۴۳۱ حساب را هدف قرار دادند و حدود ۳.۱۴ میلیون دلار ارز دیجیتال از آنها خارج کردند. بیت کوین بیشترین سهم از این خسارت را به خود اختصاص داد و حدود ۲.۵۷ میلیون دلار از دارایی‌های سرقت‌شده مربوط به این شبکه بود. اتریوم با حدود ۲۸۶ هزار دلار، روت‌استاک با ۱۷۷ هزار دلار، ترون با ۸۱ هزار دلار و پالیگان با ۲۳ هزار دلار در رتبه‌های بعدی قرار داشتند. با ادامه بررسی‌ها، تعداد کیف پول‌ها و نرم‌افزارهای احتمالی تحت تأثیر نیز افزایش یافت. چرا آپدیت کیف پول برای نجات دارایی‌ها کافی نیست؟ یکی از مهم‌ترین نکات درباره آسیب‌پذیری Ill Bloom این است که به‌روزرسانی نرم‌افزار لزوماً دارایی‌های کاربران را نجات نمی‌دهد. اگر عبارت بازیابی یک کیف پول در زمانی تولید شده باشد که نرم‌افزار از نسخه آسیب‌پذیر CryptoJS استفاده می‌کرده، آن عبارت بازیابی از همان ابتدا از نظر رمزنگاری ضعیف بوده است. بنابراین حتی اگر توسعه‌دهنده بعدها باگ را برطرف کند، عبارت بازیابی قبلی همچنان قابل پیش‌بینی خواهد بود. تا ماه آگوست، نام چند کیف پول از جمله آر‌والت (RWallet)، بکسیو (Bexo Wallet)، نَن‌چت (NanChat)، بیت کوین لیبره (Bitcoin Libre) و مایلو ولت (Milo Wallet) در میان نرم‌افزارهای تحت تأثیر قرار گرفته مطرح شده است. برخی از این پروژه‌ها، از جمله مایلو و آر‌والت، حتی فعالیت خود را متوقف کرده‌اند. البته توسعه‌دهندگان بیت کوین لیبره نقص موجود در نسخه‌های قدیمی را برطرف کرده‌اند و نَن‌چت نیز یک پچ امنیتی جدیدی منتشر کرده است. در مورد بکسیو ولت نیز به‌روزرسانی جدید همچنان در انتظار تأیید اپ استورها قرار دارد. کاربران کیف پول‌های قدیمی چه کاری انجام دهند؟ کارشناسان توصیه می‌کنند کاربرانی که احتمال می‌دهند عبارت بازیابی کیف پول آنها با نسخه آسیب‌پذیر CryptoJS تولید شده باشد، صرفاً به نصب آخرین نسخه نرم‌افزار اکتفا نکنند. ابتدا باید آدرس‌های عمومی مرتبط با کیف پول بررسی شود و در صورت مشاهده نشانه‌های خطر، دارایی‌ها به یک کیف پول کاملاً جدید منتقل شوند. نکته مهم این است که برای انتقال دارایی‌ها نباید منتظر وقوع سرقت ماند. اگر عبارت بازیابی قبلی به دلیل ضعف موجود در فرایند تولید اعداد تصادفی قابل حدس باشد، مهاجم می‌تواند در هر زمان به کلید خصوصی مربوط به آن دست پیدا کند. به همین دلیل، کارشناسان توصیه می‌کنند از نگهداری مبالغ قابل‌توجه در کیف پول‌هایی که عبارت بازیابی آنها داخل مرورگر یا با استفاده از زیرساخت‌های نرم‌افزاری نامطمئن تولید شده است، خودداری شود. یک نقص قدیمی، تهدیدی برای امنیت کیف پول‌های امروزی ماجرای Ill Bloom بار دیگر نشان می‌دهد امنیت یک کیف پول فقط به کدهای اختصاصی آن وابسته نیست. استفاده از یک کتابخانه شخص ثالث که در ظاهر ارتباط مستقیمی با مدیریت دارایی ندارد، می‌تواند امنیت کلیدهای خصوصی میلیون‌ها کاربر را تحت تأثیر قرار دهد. از سوی دیگر، این حمله یک تفاوت مهم با بسیاری از هک‌های رایج دارد: در اینجا لزوماً نیازی به نفوذ مستقیم به سرور صرافی یا دستگاه کاربر وجود ندارد. اگر عبارت بازیابی از ابتدا به شکل ناامن تولید شده باشد، مهاجم می‌تواند با بازسازی احتمالات و بدون دسترسی فیزیکی به دستگاه، به دارایی‌های کاربر برسد. برای کاربران نیز پیامد روشن است؛ در صورتی که کیف پولی از زیرساخت آسیب‌پذیر برای تولید عبارت بازیابی استفاده کرده باشد، ساخت یک کیف پول کاملاً جدید و انتقال دارایی‌ها به آن، امن‌ترین راه برای کنار گذاشتن کلیدهای مشکوک خواهد بود.

شبکه بیت کوین روز شنبه ۸ آگوست (۱۷ مرداد) شاهد یک انشعاب واقعی در بلاکچین خود بود؛ اتفاقی که در پی اختلاف بر سر پیشنهاد BIP-110 رخ داد و باعث شد بخشی از نودهای شبکه زنجیره‌ای جداگانه را دنبال کنند. با این حال، این شاخه جدید از همان ساعات نخست با کمبود شدید قدرت پردازشی مواجه شد و تنها دو بلاک استخراج کرد؛ درحالی‌که زنجیره اصلی بیت کوین ده‌ها بلاک جلوتر رفت. به گزارش میهن بلاکچین، ماجرا از جایی آغاز شد که در ارتفاع ۹۶۱٬۶۳۲، دو بلاک متفاوت استخراج شد. AntPool یک بلاک بدون سیگنال حمایت از BIP-110 استخراج کرد که توسط نودهای شبکه اصلی پذیرفته شد، اما نودهای سازگار با BIP-110 آن را رد کردند. در مقابل، یک ماینر با نام Roughnecks از طریق استخر Ocean بلاک دیگری را در همان ارتفاع استخراج کرد که مورد پذیرش نودهای طرفدار این پیشنهاد قرار گرفت. از این نقطه، دو زنجیره مسیر جداگانه‌ای را در پیش گرفتند؛ هرچند هر دو از یک تاریخچه مشترک تا بلاک ۹۶۱٬۶۳۱ برخوردارند. دو شاخه شدن شبکه بیت کوین به دنبال فورک BIP-110 شاخه BIP-110 خیلی زود از شبکه اصلی عقب افتاد انشعاب ایجادشده خیلی زود نشان داد که شاخه BIP-110 از نظر قدرت پردازشی فاصله زیادی با شبکه اصلی دارد. صبح ۹ آگوست، زنجیره اصلی بیت کوین به بلاک ۹۶۱٬۶۸۷ رسیده بود، درحالی‌که شاخه BIP-110 همچنان در بلاک ۹۶۱٬۶۳۳ متوقف مانده بود؛ یعنی این زنجیره حدود ۵۴ بلاک از شبکه اصلی عقب‌تر بود. این اختلاف را نمی‌توان صرفاً به تعداد کم ماینرهای حاضر در شاخه جدید نسبت داد. مشکل مهم‌تر به سختی استخراج مربوط می‌شود. در ارتفاع بلاک ۹۶۱٬۶۳۲، سختی استخراج بیت کوین به حدود ۱۲۷.۴۸ تریلیون افزایش یافت و شاخه BIP-110 نیز همین مقدار را از زنجیره اصلی به ارث برد. با این حال، تنها بخش بسیار کوچکی از قدرت پردازشی شبکه در اختیار این شاخه قرار دارد. از آنجا که سختی استخراج بیت کوین تنها پس از هر ۲٬۰۱۶ بلاک تنظیم می‌شود، شاخه BIP-110 نمی‌تواند به‌سرعت سختی خود را کاهش دهد. برآوردهای فعلی نشان می‌دهد اگر سرعت استخراج آن در همین سطح باقی بماند، تکمیل ۲٬۰۱۶ بلاک بعدی ممکن است حدود ۳۵۰ روز طول بکشد؛ درحالی‌که زنجیره اصلی این مسیر را در حدود ۱۴ روز طی می‌کند. BIP-110 از ابتدا هم حمایت چندانی نداشت ضعف شاخه جدید در شرایطی نمایان شده که BIP-110 پیش از این نیز نتوانسته بود حمایت قابل‌توجهی از سوی ماینرهای بیت کوین به دست آورد. در دو هفته گذشته تنها ۵۱ بلاک از مجموع ۲٬۰۱۶ بلاک، یعنی حدود ۲.۵۳ درصد کل بلاک‌ها با سیگنال حمایت از این پیشنهاد استخراج شدند. این رقم فاصله زیادی با آستانه ۵۵ درصدی موردنیاز برای فعال‌سازی BIP-110 بدون ایجاد فورک داشت. به همین دلیل، این پیشنهاد در نهایت به‌جای اینکه با اجماع بخش بزرگی از شبکه فعال شود، با مقاومت اکثریت مواجه شد و طرفدارانش مسیر یک زنجیره جداگانه را در پیش گرفتند. BIP-110 در اصل با هدف محدود کردن استفاده از فضای بلاک بیت کوین برای ذخیره داده‌های غیرمالی مانند تصاویر و متن مطرح شده است. حامیان این پیشنهاد معتقدند چنین داده‌هایی فضای محدود بلاک‌ها را اشغال کرده و می‌توانند هزینه تراکنش‌های مالی را افزایش دهند. مخالفان اما می‌گویند هر کاربری که هزینه فضای بلاک را پرداخت می‌کند باید بتواند از آن استفاده کند و نباید ماینرها یا توسعه‌دهندگان درباره نوع داده قابل ذخیره در شبکه تصمیم بگیرند. فورک BIP-110 برای هولدرهای بیت کوین هم ریسک دارد با وجود اینکه شاخه جدید در حال حاضر قدرت بسیار کمتری نسبت به شبکه اصلی دارد، اتفاق اخیر برای هولدرهای بیت کوین نیز بی‌اهمیت نیست. یکی از نگرانی‌های اصلی، بازپخش تراکنش‌ها (Replay) میان دو زنجیره است. هر دو شاخه همچنان بخش بزرگی از قوانین و ساختار تراکنش‌های بیت کوین را به‌صورت مشترک حفظ کرده‌اند. بنابراین، یک تراکنش امضاشده روی شاخه BIP-110 می‌تواند در شرایطی روی زنجیره اصلی نیز بازپخش شود. در چنین حالتی، کاربری که تصور می‌کند در حال فروش یا انتقال دارایی فورک‌شده خود است، ممکن است ناخواسته تراکنشی را در شبکه اصلی نیز اجرا کند و در نتیجه بیت کوین واقعی خود را از دست بدهد. سرعت بسیار پایین شاخه BIP-110 نیز این مشکل را تشدید می‌کند. زنجیره‌ای که در چندین ساعت تنها یک یا دو بلاک تولید می‌کند، عملاً برای انجام معاملات سریع و تأیید مطمئن تراکنش‌ها شرایط مناسبی ندارد. حامیان BIP-110 شکست را قبول ندارند با وجود فاصله چشمگیر شاخه جدید از شبکه اصلی، طرفداران BIP-110 هنوز این اتفاق را پایان کار نمی‌دانند. لوک دشجر (Luke Dashjr)، مدیر ارشد فناوری استخر Ocean و از چهره‌های اصلی حامی این پیشنهاد، گزارش‌هایی مبنی بر شکست BIP-110 را رد کرده و مخالفان را به انتشار روایت‌های نادرست متهم کرده است. او همچنین اقدام AntPool در استخراج بلاک بدون سیگنال حمایت از BIP-110 را «حمله به بیت کوین» توصیف کرده است. در مقابل، مخالفان BIP-110 این انشعاب را نشانه شکست عملی این پیشنهاد می‌دانند. آدام بک (Adam Back)، هم‌بنیان‌گذار بلاک‌استریم که پیش‌تر نیز درباره احتمال جدا شدن طرفداران BIP-110 از شبکه اصلی هشدار داده بود، پس از وقوع فورک اعلام کرد که این اختلاف عملاً تعیین تکلیف شده است. در حال حاضر اما مسئله اصلی برای شاخه BIP-110، جذب ماینرهای بیشتر است. این زنجیره برای ادامه حیات خود به قدرت پردازشی قابل‌توجهی نیاز دارد و بدون آن، فاصله‌اش با شبکه اصلی بیشتر و بیشتر خواهد شد. با توجه به حمایت بسیار محدود ماینرها از این پیشنهاد، هنوز مشخص نیست آیا BIP-110 می‌تواند این شکاف را جبران کند یا این فورک در نهایت به یک شاخه کم‌فعالیت و منزوی از بیت کوین تبدیل خواهد شد.

آبان‌تتر در واکنش به قرار گرفتن نام این صرافی در فهرست تحریم‌های دفتر کنترل دارایی‌های خارجی آمریکا (OFAC) اعلام کرد که تحریم اعمال‌شده بر اساس فرمان اجرایی ۱۳۹۰۲ (E.O. 13902) بوده و به فعالیت این صرافی در بخش مالی اقتصاد ایران مربوط می‌شود. این صرافی تأکید کرده که اقدام اخیر، محدودیت جدیدی بر فعالیت آبان‌تتر ایجاد نمی‌کند و فعالیت این مجموعه همچنان ادامه خواهد داشت. به گزارش میهن بلاکچین، وزارت خزانه‌داری آمریکا روز ۷ آگوست، آبان‌تتر را به همراه صرافی شلبیت و اپراتور آن تحریم کرد. در توضیحات OFAC آمده بود که آبان‌تتر میلیون‌ها دلار تراکنش مرتبط با صرافی‌های ایرانی که پیش‌تر در فهرست تحریم‌های آمریکا قرار گرفته‌اند، از جمله نوبیتکس، والکس، بیت‌پین و رمزینکس، پردازش کرده است. آبان‌تتر: مبنای تحریم، تراکنش با صرافی‌های تحریم‌شده است آبان‌تتر در بیانیه خود با اشاره به متن منتشرشده از سوی وزارت خزانه‌داری آمریکا اعلام کرده که دلیل تحریم این صرافی، انجام تراکنش با سایر صرافی‌های ایرانی تحریم‌شده و فعالیت در بخش مالی اقتصاد ایران عنوان شده است. این صرافی بخش نخست استدلال OFAC را به تبادلات میان صرافی‌های داخلی مرتبط دانسته و آن را اقدامی رایج در فعالیت این پلتفرم‌ها توصیف کرده است. در متن توضیحات OFAC آمده است: آبان‌تتر یکی دیگر از صرافی‌های دارایی دیجیتال مستقر در ایران است. این صرافی میلیون‌ها دلار تراکنش مرتبط با صرافی‌های دارایی دیجیتال ایرانی که پیش‌تر تحریم شده‌اند، از جمله نوبیتکس، والکس، بیت‌پین و رمزینکس، پردازش کرده است. آبان‌تتر همچنین تأکید کرده که تحریم این صرافی بر مبنای فرمان اجرایی ۱۳۹۰۲ انجام شده است؛ فرمانی که به گفته این مجموعه، با برخی مبانی حقوقی دیگر در فهرست تحریم‌های آمریکا، از جمله فرمان اجرایی ۱۳۲۲۴ (E.O. 13224)، تفاوت دارد. آبان‌تتر: تحریم اخیر محدودیت جدیدی ایجاد نمی‌کند صرافی آبان‌تتر در بخش دیگری از بیانیه خود مدعی شده که که فرمان اجرایی ۱۳۹۰۲ یک چارچوب عمومی برای هدف قرار دادن بخش‌هایی از اقتصاد ایران است و اقدام اخیر به معنای ایجاد محدودیت تازه‌ای برای تعامل شرکت‌های آمریکایی با ایران نیست. این صرافی بر همین اساس معتقد است قرار گرفتن نام آبان‌تتر در فهرست تحریم‌های OFAC، محدودیت جدیدی فراتر از مقررات تحریمی موجود علیه ایران ایجاد نمی‌کند. آبان‌تتر در بیانیه خود صراحتاً گفته است: این خبر و اتفاق، محدودیت جدیدی بر آبان‌تتر اعمال نمی‌کند و فعالیت این مجموعه همچون گذشته ادامه دارد. این توضیح در شرایطی مطرح شده که تحریم صرافی‌های ارز دیجیتال ایرانی از سوی آمریکا در ماه‌های اخیر افزایش یافته و نام چندین پلتفرم ایرانی در فهرست تحریم‌های OFAC قرار گرفته است. صرافی آبان‌تتر در پایان بیانیه خود با اشاره به نگرانی احتمالی کاربران پس از انتشار خبر تحریم‌ها، تأکید کرده که شفافیت و امنیت دارایی کاربران همچنان از اولویت‌های این مجموعه است. این صرافی همچنین به کاربران اطمینان داده است که دارایی‌های آنها امن است و تیم پشتیبانی آبان‌تتر برای پاسخ‌گویی به پرسش‌های مرتبط با تحریم اخیر در دسترس خواهد بود.

وزارت خزانه‌داری ایالات متحده، دو صرافی دارایی‌های دیجیتال ایرانی به نام‌های شلبیت (Shelbit) و آبان تتر (Aban Tether) را به همراه اپراتور این شبکه تحریم کرد. به گزارش میهن بلاکچین، دفتر کنترل دارایی‌های خارجی (OFAC) این احکام تحریمی را روز جمعه صادر کرد. این تحریم‌ها نشان‌دهنده جدیدترین اقدام آمریکا در سال جاری علیه زیرساخت‌های ارز دیجیتال ایران است. شبکه شلبیت چگونه ارزهای دیجیتال را جابه‌جا می‌کرد؟ طبق اعلام اوپک (OFAC)، آدرس‌های ارز دیجیتال در ایران بیش از ۱ میلیون دلار به صرافی شلبیت انتقال داده‌اند. پس از آن، بیش از ۲ میلیون دلار از شلبیت به کیف پول‌های آنها بازگردانده شده است. «کیوان‌پور»، اپراتور متولد ایران، شلبیت را از گرجستان مدیریت می‌کرد و شرکت‌های صوری و پوششی متعددی را در لهستان و امارات متحده عربی تأسیس کرده بود. کیف پول‌های متعلق به او بیش از ۲ میلیون دلار به نوبیتکس (بزرگترین صرافی ارز دیجیتال ایران که در ماه ژوئن توسط OFAC مسدود و تحریم شد) ارسال کرده‌اند. OFAC همچنین اعلام کرد که شلبیت ده‌ها میلیون دلار را برای یک شبکه قمار فارسی‌زبان پول‌شویی کرده است. خبرگزاری رویترز نیز پیش‌تر گزارش داده بود که شلبیت مبلغ ۶۷۶ میلیون دلار را به صرافی بایننس (Binance) منتقل و هدایت کرده است. آبان تتر و کارزار تحریم‌های ایران آبان تتر که یک صرافی مستقل مستقر در ایران است، میلیون‌ها تراکنش را با پلتفرم‌هایی که پیش‌تر در لیست تحریم قرار گرفته بودند (از جمله نوبیتکس، والکس، بیت‌پین و رمزینکس) پردازش کرده است. وزارت خزانه‌داری آمریکا برای این تحریم به فرمان اجرایی ۱۳۹۰۲ استناد کرده است که شرکت‌های فعال در بخش مالی ایران را هدف قرار می‌دهد. اسکات بسنت (Scott Bessent)، وزیر خزانه‌داری آمریکا، در این باره اظهار داشت: چه با دلار، چه با ریال و چه با ارز دیجیتال، خزانه‌داری شبکه‌های مالی غیرقانونی را ردیابی و منهدم خواهد کرد. این اقدام، تداوم کارزار «فشار حداکثری» آمریکا علیه ایران است که تحت یادداشت امنیت ملی شماره ۲ ریاست جمهوری (NSPM-2) در حال اجراست. شرکت‌های صادرکننده استیبل‌کوین‌ها در گذشته نیز پس از اعلام این فهرست‌های تحریمی به سرعت وارد عمل شده و کیف پول‌های مرتبط با ایران را مسدود کرده‌اند.

تورم یکی از بزرگترین تهدیدها برای دارایی افراد است. در اقتصادی که قیمت کالاها و خدمات به‌طور مداوم افزایش پیدا می‌کند، نگهداری پول نقد به‌مرور باعث کاهش قدرت خرید می‌شود. به همین دلیل بسیاری از افراد به دنبال روش‌هایی هستند که بتوانند ارزش سرمایه خود را حفظ کنند؛ از خرید دلار، طلا و بیت کوین گرفته تا سرمایه‌گذاری در صندوق‌های سرمایه‌گذاری، بورس یا حتی افزایش مهارت‌های فردی. با این حال، هیچ روش جادویی یا بدون ریسکی وجود ندارد که همیشه بهترین بازده را داشته باشد. هر دارایی مزایا، معایب و ریسک‌های خاص خود را دارد و انتخاب گزینه مناسب به عواملی مانند میزان سرمایه، افق زمانی، میزان ریسک‌پذیری و اهداف مالی هر فرد بستگی دارد. در این مقاله، مهم‌ترین راه‌های حفظ ارزش پول در ایران را بررسی می‌کنیم، مزایا و معایب هر روش را توضیح می‌دهیم و در نهایت به این سوال پاسخ می‌دهیم که در شرایط اقتصادی امروز ایران، کدام گزینه‌ها می‌توانند انتخاب‌های منطقی‌تری باشند. راه‌های حفظ ارزش پول؛ چگونه قدرت خرید خود را حفظ کنیم؟ تصور کنید ابتدای سال مبلغ ۱۰۰ میلیون تومان در حساب بانکی خود داشته‌اید و تصمیم گرفته‌اید آن را بدون هیچ تغییری نگه دارید. یک سال بعد، همچنان همان ۱۰۰ میلیون تومان را در اختیار دارید؛ اما آیا واقعاً ثروت شما تغییری نکرده است؟ احتمالاً نه. در این مدت قیمت بسیاری از کالاها، خدمات، مسکن، خودرو و حتی هزینه‌های روزمره افزایش یافته و همان مبلغ دیگر توان خرید گذشته را ندارد. به بیان ساده، شاید موجودی حساب شما ثابت مانده باشد، اما قدرت خریدتان کاهش پیدا کرده است. این همان تأثیری است که تورم بر زندگی مردم می‌گذارد؛ پدیده‌ای که در سال‌های اخیر برای بسیاری از خانواده‌های ایرانی به یک دغدغه همیشگی تبدیل شده است. در چنین شرایطی، تنها پس‌انداز کردن پول کافی نیست. بسیاری از افراد ترجیح می‌دهند دارایی خود را به شکل‌هایی مانند طلا، ارز، بیت کوین یا سایر ابزارهای سرمایه‌گذاری نگهداری کنند تا ارزش آن در برابر تورم حفظ شود. اما آیا همه این روش‌ها انتخاب مناسبی هستند؟ آیا خرید دلار همیشه بهترین گزینه است؟ آیا طلا همچنان مانند گذشته یک دارایی امن محسوب می‌شود؟ بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال چه جایگاهی در این میان دارند؟ پاسخ این سوال‌ها به عوامل مختلفی بستگی دارد. شرایط اقتصادی، نرخ تورم، نوسانات بازارهای مالی، میزان ریسک‌پذیری و حتی مدت زمانی که قصد سرمایه‌گذاری دارید، همگی می‌توانند نتیجه نهایی را تغییر دهند. به همین دلیل، پیش از هر تصمیمی بهتر است با مزایا، معایب و ویژگی‌های هر روش آشنا شوید. در این مقاله تلاش می‌کنیم بدون جانبداری از یک بازار خاص، رایج‌ترین و کاربردی‌ترین روش‌های حفظ ارزش پول را بررسی کنیم. همچنین توضیح می‌دهیم هر روش برای چه افرادی مناسب‌تر است، چه ریسک‌هایی دارد و هنگام انتخاب هر کدام باید به چه نکاتی توجه کنید. قدرت خرید چیست و چرا اهمیت دارد؟ وقتی درباره وضعیت مالی صحبت می‌کنیم، معمولاً اولین چیزی که به ذهن می‌رسد مقدار پولی است که در حساب بانکی یا کیف پولمان داریم. اما در علم اقتصاد، میزان دارایی به‌تنهایی معیار مناسبی برای سنجش ثروت نیست. آنچه اهمیت بیشتری دارد، قدرت خرید است؛ یعنی اینکه با پولی که در اختیار دارید، چه مقدار کالا یا خدمات می‌توانید تهیه کنید. برای درک بهتر این مفهوم، تصور کنید امروز با یک میلیون تومان می‌توانید یک سبد مشخص از کالاهای مصرفی را خریداری کنید. اگر یک سال بعد همان سبد به یک میلیون و ۳۰۰ هزار تومان برسد، در حالی که درآمد یا پس‌انداز شما تغییری نکرده باشد، در عمل قدرت خریدتان کاهش یافته است. به عبارت دیگر، ارزش واقعی پول شما کمتر شده، حتی اگر رقم موجودی حسابتان دقیقاً مانند قبل باشد. اقتصاددانان از اصطلاح ارزش واقعی پول برای توصیف همین موضوع استفاده می‌کنند. ارزش اسمی پول همان عددی است که روی اسکناس یا موجودی حساب بانکی دیده می‌شود، اما ارزش واقعی به میزان کالا و خدماتی بستگی دارد که می‌توان با آن خرید. تورم باعث می‌شود این ارزش واقعی به مرور زمان کاهش پیدا کند. به همین دلیل، بسیاری از افراد تصور می‌کنند صرف پس‌انداز کردن به معنای حفظ ثروت است؛ در حالی که اگر نرخ تورم از سودی که از محل سپرده بانکی یا سایر درآمدهای ثابت دریافت می‌کنند بیشتر باشد، در واقع هر سال بخشی از قدرت خرید خود را از دست می‌دهند. این موضوع در اقتصادهایی که نرخ تورم بالایی دارند، اهمیت بسیار بیشتری پیدا می‌کند. در چنین شرایطی، افراد علاوه بر مدیریت هزینه‌ها، باید برای حفظ ارزش دارایی‌های خود نیز برنامه‌ریزی کنند؛ زیرا در غیر این صورت، حتی بدون خرج کردن پول نیز ممکن است هر سال فقیرتر شوند. تورم چگونه ارزش پول را از بین می‌برد؟ تورم به زبان ساده یعنی افزایش مداوم و عمومی قیمت کالاها و خدمات در طول زمان. برخلاف افزایش قیمت یک یا دو کالا، تورم تقریباً همه بخش‌های اقتصاد را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ از مواد غذایی و پوشاک گرفته تا مسکن، خودرو، خدمات درمانی و آموزش. اما چرا تورم باعث کاهش ارزش پول می‌شود؟ فرض کنید امروز با ۱۰ میلیون تومان می‌توانید یک گوشی هوشمند بخرید. اگر سال آینده همان گوشی به دلیل تورم ۱۳ میلیون تومان قیمت داشته باشد، در حالی که شما همچنان همان ۱۰ میلیون تومان را نگه داشته‌اید، دیگر توان خرید آن را نخواهید داشت. در واقع، ارزش واقعی پول شما کاهش یافته است. همین اتفاق در مقیاس بزرگ‌تر برای تمام دارایی‌های نقدی رخ می‌دهد. هرچه نرخ تورم بیشتر باشد، سرعت کاهش قدرت خرید نیز بیشتر خواهد بود. به همین دلیل است که در بسیاری از کشورها، به‌ویژه اقتصادهایی که تورم بالایی را تجربه می‌کنند، مردم ترجیح می‌دهند بخش قابل توجهی از دارایی خود را به شکل پول نقد نگهداری نکنند. البته باید به یک نکته مهم نیز توجه داشت. بسیاری از افراد تصور می‌کنند هر دارایی که قیمت آن افزایش پیدا کند، لزوماً از تورم جلو زده است. در حالی که این موضوع همیشه درست نیست. اگر قیمت یک دارایی در یک سال ۲۰ درصد رشد کند، اما نرخ تورم همان سال ۴۰ درصد باشد، در عمل قدرت خرید سرمایه‌گذار کاهش یافته است؛ هرچند از نظر اسمی سود کرده باشد. به همین دلیل، هنگام انتخاب یک روش برای حفظ ارزش پول، نباید تنها به میزان رشد قیمت آن نگاه کرد؛ بلکه باید بررسی کرد که آیا بازده آن توانسته از نرخ تورم پیشی بگیرد یا خیر. این تفاوت، همان مرز میان سود اسمی و سود واقعی است؛ مفهومی که بسیاری از تصمیم‌های سرمایه‌گذاری را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در ادامه، مهم‌ترین روش‌هایی را بررسی می‌کنیم که افراد برای حفظ ارزش پول و جلوگیری از کاهش قدرت خرید خود از آن‌ها استفاده می‌کنند و مزایا و معایب هر کدام را به‌طور کامل توضیح خواهیم داد. مهم‌ترین راه‌های حفظ ارزش پول در ایران وقتی تورم بالا باشد، نگه داشتن تمام دارایی به شکل ریال می‌تواند به معنای پذیرش کاهش تدریجی قدرت خرید باشد. به همین دلیل، افراد معمولاً بخشی از سرمایه خود را به دارایی‌هایی تبدیل می‌کنند که تصور می‌شود در بلندمدت بهتر می‌توانند ارزش خود را حفظ کنند. اما اینجا یک اشتباه رایج وجود دارد: قرار نیست یک دارایی همیشه از تمام گزینه‌های دیگر بهتر عمل کند. ممکن است طلا در یک دوره بهترین عملکرد را داشته باشد، در دوره‌ای دیگر دلار جلو بیفتد و حتی گاهی یک سرمایه‌گذاری در بورس یا بازار ارز دیجیتال بازدهی بیشتری ایجاد کند. از طرف دیگر، برخی دارایی‌ها ممکن است برای حفظ ارزش سرمایه در بلندمدت مناسب باشند، اما در کوتاه‌مدت نوسان شدیدی داشته باشند. بنابراین، بهتر است به جای پیدا کردن «بهترین دارایی»، به دنبال ترکیب مناسبی از دارایی‌ها باشیم؛ ترکیبی که با میزان سرمایه، نیاز به نقدینگی و تحمل ریسک فرد سازگار باشد. در ادامه، مهم‌ترین گزینه‌ها را بررسی می‌کنیم. [sc name="box" type="info" link="https://mihanblockchain.com/personal-finance-tips-young-adults/" content="چگونه قبل از ۳۰ سالگی از نظر مالی جلو بیفتیم؟ ۱۱ توصیه طلایی که آینده شما را متحول می‌کند" ][/sc] ۱- دلار و ارزهای خارجی؛ یکی از سنتی‌ترین روش‌های حفظ ارزش پول خرید ارز خارجی، به‌خصوص دلار آمریکا، سال‌هاست یکی از رایج‌ترین روش‌های ایرانیان برای مقابله با کاهش ارزش ریال است. منطق این روش ساده است. اگر ارزش ریال در برابر دلار کاهش پیدا کند، قیمت هر دلار به تومان افزایش می‌یابد. بنابراین فردی که بخشی از سرمایه خود را به دلار تبدیل کرده است، از کاهش ارزش ریال تا حدی مصون می‌ماند. برای مثال، فرض کنید فردی ۱۰۰ میلیون تومان دارد و قیمت دلار ۱۰۰ هزار تومان است. او می‌تواند حدود هزار دلار خریداری کند. اگر مدتی بعد قیمت دلار به ۱۵۰ هزار تومان برسد، ارزش ریالی همان هزار دلار به حدود ۱۵۰ میلیون تومان افزایش پیدا می‌کند. در این مثال، فرد لزوماً از خود دلار «سود» نکرده است؛ بلکه ارزش دارایی ریالی او همراه با تغییر نرخ ارز افزایش یافته است. مزایای خرید دلار مهم‌ترین مزیت دلار، ارتباط مستقیم آن با نرخ ارز است. در اقتصادی که ارزش پول ملی تحت فشار قرار دارد، نگهداری ارز خارجی می‌تواند بخشی از ریسک کاهش ارزش ریال را پوشش دهد. دلار همچنین یک بازار نسبتاً شناخته‌شده و نقدشونده دارد و در صورت نیاز، تبدیل آن به ریال معمولاً ساده‌تر از فروش بسیاری از دارایی‌های دیگر است. ریسک‌های خرید دلار با این حال، دلار هم دارایی بدون ریسک نیست. نخست اینکه قیمت دلار می‌تواند در کوتاه‌مدت به‌شدت نوسان کند. سیاست‌های ارزی دولت، اخبار سیاسی، مذاکرات بین‌المللی، تحریم‌ها و تغییرات عرضه و تقاضا همگی می‌توانند نرخ ارز را تحت تأثیر قرار دهند. از طرف دیگر، دلار به خودی خود درآمدی ایجاد نمی‌کند. شما با نگهداری اسکناس دلار سود دوره‌ای دریافت نمی‌کنید و تنها در صورتی بازدهی خواهید داشت که ارزش آن در برابر ریال افزایش پیدا کند. نگهداری فیزیکی ارز نیز ریسک‌هایی مانند سرقت، گم شدن یا دشواری نگهداری مبالغ بالا را به همراه دارد. بنابراین دلار را می‌توان بیشتر یک ابزار حفظ ارزش در برابر کاهش ارزش پول ملی دانست، نه الزاماً یک سرمایه‌گذاری مولد. ۲- تتر؛ دلار دیجیتال برای حفظ ارزش سرمایه برای افرادی که با بازار ارزهای دیجیتال آشنا هستند، تتر (Tether) یکی از گزینه‌های جایگزین دلار فیزیکی است. [sc name="box" type="info" link="https://mihanblockchain.com/what-is-tether-stablecoin/" content="ارز دیجیتال تتر چیست؟ همه چیز درباره رمزارز USDT" ][/sc] تتر با نماد USDT یک استیبل کوین است که قیمت آن در بازار جهانی معمولاً در محدوده یک دلار نگه داشته می‌شود. بنابراین وقتی یک کاربر ایرانی تتر می‌خرد، عملاً بخشی از سرمایه خود را از ریال به یک دارایی دیجیتال وابسته به دلار تبدیل می‌کند. اگر قیمت دلار در بازار ایران افزایش پیدا کند، معمولاً قیمت تتر به تومان نیز افزایش می‌یابد. برای همین، بسیاری از کاربران ایرانی از تتر به عنوان روشی برای حفظ ارزش ریالی دارایی خود استفاده می‌کنند. فرض کنید قیمت تتر ۱۰۰ هزار تومان باشد و شما ۱۰۰ میلیون تومان تتر بخرید. اگر قیمت دلار و در نتیجه قیمت تتر به ۱۵۰ هزار تومان برسد، ارزش دارایی شما به حدود ۱۵۰ میلیون تومان خواهد رسید. البته این مثال صرفاً برای توضیح سازوکار است و هزینه‌های خریدوفروش، اختلاف قیمت بازار و شرایط صرافی می‌تواند نتیجه واقعی را تغییر دهد. تفاوت تتر و دلار چیست؟ دلار فیزیکی یک ارز رسمی است، در حالی که تتر یک دارایی دیجیتال صادرشده روی شبکه‌های بلاکچینی است. همین تفاوت، ویژگی‌های متفاوتی برای این دو ایجاد می‌کند. تتر را می‌توان به‌صورت شبانه‌روزی منتقل کرد و برای انجام معاملات ارز دیجیتال نیز از آن استفاده کرد. همچنین نگهداری آن در کیف پول شخصی امکان‌پذیر است. علاوه بر این، امکان سپرده‌گذاری (استیکینگ) تتر نیز در صرافی‌ها (حتی صرافی‌های ایرانی) وجود دارد و می‌توان ضمن نگهداری تتر، از آن درآمد کسب کرد. در مقابل، نگهداری تتر نیازمند آشنایی با کیف پول، شبکه انتقال و مفاهیمی مانند عبارت بازیابی است. یک اشتباه در ارسال دارایی به شبکه یا آدرس نامناسب می‌تواند به از دست رفتن سرمایه منجر شود. ریسک طرف مقابل نیز موضوع مهمی است. تتر یک دارایی متمرکز است و عملکرد آن به شرکت صادرکننده و سازوکار ذخایر آن وابسته است. از آنجایی که شرکت تتر لیمیتد با توجه به قوانین آمریکا فعالیت می‌کند، بحث تحریم‌ها می‌تواند برای کاربران ایرانی گران تمام شده و به فریز شدن دارایی آنها منجر شود. بنابراین نباید آن را کاملاً معادل نگهداری دلار نقدی دانست. هرچند که برای برطرف شدن نگرانی فریز شدن تتر می‌توان از استیبل کوین‌های غیرمتمرکز مثل دای (DAI) استفاده کرد. تتر برای چه کسی مناسب است؟ تتر بیشتر برای افرادی کاربرد دارد که می‌خواهند سرمایه خود را به دلار تبدیل کرده و در عین حال به زیرساخت‌های بازار ارز دیجیتال دسترسی داشته باشند. با این حال، تتر برخلاف بیت کوین یا سهام یک شرکت، با افزایش ارزش اقتصادی خود به‌طور طبیعی رشد نمی‌کند. هدف اصلی آن حفظ ارزش تقریباً معادل دلار است؛ بنابراین بیشتر باید آن را ابزار پوشش ریسک ریال دانست تا دارایی‌ای برای رشد سرمایه. ۳- طلا؛ دارایی سنتی در برابر تورم طلا احتمالاً شناخته‌شده‌ترین دارایی برای حفظ ارزش پول در میان خانوارهای ایرانی است. سابقه طولانی استفاده از طلا به عنوان ذخیره ارزش باعث شده این فلز گران‌بها همچنان جایگاه ویژه‌ای در سبد دارایی بسیاری از افراد داشته باشد. اما نکته مهم این است که قیمت طلای داخلی فقط به قیمت جهانی طلا وابسته نیست. قیمت طلا در ایران از ترکیب دو عامل مهم تأثیر می‌گیرد: قیمت جهانی طلا + نرخ دلار در بازار داخلی به همین دلیل، ممکن است حتی اگر قیمت جهانی طلا تغییر زیادی نکند، افزایش نرخ دلار باعث رشد قیمت طلا در ایران شود. از سوی دیگر، اگر قیمت جهانی طلا افزایش پیدا کند، بازار داخلی نیز می‌تواند تحت تأثیر قرار گیرد. این ویژگی باعث شده طلا برای بسیاری از ایرانیان همزمان ابزاری برای پوشش ریسک تورم داخلی، کاهش ارزش ریال و تغییرات قیمت جهانی طلا باشد. آیا طلا همیشه بهترین گزینه است؟ خیر. این نکته به‌خصوص در شرایطی اهمیت پیدا می‌کند که بازار طلا پس از یک دوره رشد شدید وارد مرحله استراحت یا اصلاح شود. برای مثال، ممکن است قیمت طلای داخلی در یک بازه چندماهه بین محدوده‌های مشخصی نوسان کند، در حالی که تورم همچنان ادامه داشته باشد. در چنین شرایطی، کسی که در قیمت‌های بالا وارد بازار شده ممکن است برای مدتی بازدهی قابل توجهی نداشته باشد یا حتی ضرر کند. بنابراین، حتی دارایی‌ای مثل طلا که سابقه طولانی در حفظ ارزش دارد، در کوتاه‌مدت می‌تواند عملکردی ضعیف یا حتی منفی داشته باشد. مسئله مهم این است که حفظ ارزش پول یک مفهوم بلندمدت است و نباید آن را با تضمین سود در هر بازه زمانی اشتباه گرفت. ۴- طلای آب‌شده و سکه؛ کدام گزینه بهتر است؟ اگر کسی تصمیم بگیرد از طلا برای حفظ ارزش سرمایه استفاده کند، گزینه‌های مختلفی پیش روی او قرار دارد. طلای آب‌شده طلای آب‌شده معمولاً اجرت ساخت ندارد و به همین دلیل برای سرمایه‌گذاری جذاب‌تر از طلای زینتی است. فرد در زمان خرید بیشتر بابت خود طلای موجود در قطعه پول پرداخت می‌کند، نه هزینه ساخت یک محصول تزئینی. با این حال، تشخیص اصالت و عیار طلای آب‌شده اهمیت بسیار زیادی دارد و خرید از فروشنده نامعتبر می‌تواند ریسک تقلب یا اختلاف عیار ایجاد کند. سکه طلا سکه هم یکی از ابزارهای سنتی سرمایه‌گذاری در ایران است. مزیت آن استاندارد بودن وزن و عیار و شناخته‌شدن بیشتر در بازار است. با این حال، قیمت سکه همیشه دقیقاً برابر ارزش طلای موجود در آن نیست. گاهی قیمت سکه با توجه به انتظارات بازار، حباب قیمتی پیدا می‌کند. به همین دلیل، هنگام خرید سکه باید علاوه بر قیمت طلا، حباب سکه نیز مورد توجه قرار گیرد. طلای زینتی طلای زینتی برای استفاده شخصی مناسب است، اما اگر هدف صرفاً سرمایه‌گذاری باشد، معمولاً گزینه کارآمدی نیست؛ چراکه خریدار علاوه بر ارزش طلای خام، هزینه‌هایی مانند اجرت ساخت و سایر هزینه‌های مرتبط را نیز پرداخت می‌کند. هنگام فروش نیز معمولاً این هزینه‌ها به همان شکل به فروشنده بازگردانده نمی‌شوند. بنابراین اگر هدف شما مشخصاً حفظ ارزش سرمایه است، باید بین «خرید طلا برای استفاده» و «خرید طلا به عنوان سرمایه‌گذاری» تفاوت قائل شوید. ۵- صندوق‌های طلا؛ سرمایه‌گذاری روی طلا بدون نگهداری فیزیکی برای کسانی که نمی‌خواهند دغدغه نگهداری طلا یا سکه داشته باشند، صندوق‌های سرمایه‌گذاری طلا می‌توانند گزینه دیگری باشند. این صندوق‌ها بخش عمده دارایی خود را در ابزارهای مرتبط با طلا و گواهی‌های سپرده سکه و طلا سرمایه‌گذاری می‌کنند. سرمایه‌گذار نیز به جای خرید یک قطعه طلای فیزیکی، واحدهای صندوق را خریداری می‌کند. این روش چند مزیت مهم دارد. نخست اینکه نگرانی درباره سرقت یا نگهداری فیزیکی طلا کاهش پیدا می‌کند. همچنین سرمایه‌گذار می‌تواند با مبالغ کوچک‌تر وارد بازار شود و خریدوفروش خود را از طریق بازار سرمایه انجام دهد. در سمت دیگر اما، قیمت واحد صندوق نیز می‌تواند نوسان کند و تضمینی برای سود وجود ندارد. بنابراین صندوق طلا بیشتر برای فردی مناسب است که می‌خواهد در رشد احتمالی بازار طلا مشارکت کند، اما ترجیح می‌دهد دارایی خود را به شکل فیزیکی نگهداری نکند. ۶- بیت کوین؛ طلای دیجیتال یا دارایی پرریسک؟ بیت کوین برای بسیاری از سرمایه‌گذاران، نسخه دیجیتال طلا محسوب می‌شود. عرضه محدود ۲۱ میلیون واحدی، ماهیت غیرمتمرکز و نداشتن وابستگی مستقیم به سیاست پولی یک کشور باعث شده برخی سرمایه‌گذاران آن را به عنوان ابزاری برای حفظ ارزش در بلندمدت در نظر بگیرند. اما مقایسه بیت کوین با طلا باید با احتیاط انجام شود.  طلا هزاران سال سابقه ذخیره ارزش دارد، در حالی که بیت کوین تنها از سال ۲۰۰۹ وجود داشته. از طرف دیگر، نوسانات بیت کوین بسیار بیشتر از طلاست. ممکن است قیمت بیت کوین در یک دوره کوتاه ده‌ها درصد افزایش پیدا کند و در دوره‌ای دیگر بخش بزرگی از ارزش خود را از دست بدهد. پس آیا بیت کوین برای حفظ ارزش پول مناسب است؟ پاسخ به افق زمانی و تحمل ریسک فرد بستگی دارد. اگر فردی ممکن است به سرمایه خود در چند ماه آینده نیاز پیدا کند، تخصیص بخش بزرگی از دارایی به بیت کوین می‌تواند ریسک بالایی داشته باشد. اما برای سرمایه‌ای که افق زمانی چندساله دارد و فرد توان تحمل نوسانات شدید را دارد، بیت کوین می‌تواند بخشی از یک سبد متنوع باشد. نکته مهم این است که بیت کوین نباید صرفاً به دلیل افزایش قیمت گذشته، دارایی بدون ریسک تصور شود. هرچند که تاریخ نشان داده که بیت کوین همواره به هولدرهای صبورش بازدهی قابل توجهی داده است. ۷- ارزهای دیجیتال آینده‌دار؛ فرصت بیشتر، ریسک بیشتر پس از بیت کوین، ارزهای دیجیتال دیگری مانند اتریوم، سولانا و سایر پروژه‌های بزرگ بازار نیز ممکن است مورد توجه سرمایه‌گذاران قرار بگیرند. اما در اینجا سطح ریسک به‌طور محسوسی افزایش پیدا می‌کند. بیت کوین یک دارایی نسبتاً بالغ در بازار کریپتو محسوب می‌شود، اما بسیاری از آلت کوین‌ها ممکن است در یک چرخه صعودی رشدهای بسیار بزرگ‌تری داشته باشند و در بازار نزولی هم افت‌های بسیار سنگین‌تری را تجربه کنند. به همین دلیل، خرید آلت کوین‌ها را نباید صرفاً معادل «حفظ ارزش پول» دانست. این نوع سرمایه‌گذاری بیشتر در دسته سرمایه‌گذاری پرریسک با هدف رشد سرمایه قرار می‌گیرد. اگر کسی قصد ورود به این بازار را دارد، بررسی عواملی مانند کاربرد پروژه، تیم توسعه‌دهنده، ارزش بازار، نقدشوندگی، توکنومیک، میزان تمرکز توکن‌ها و وضعیت اکوسیستم اهمیت زیادی دارد. همچنین سرمایه‌گذاری روی پروژه‌های کوچک صرفاً به دلیل وعده «آینده‌دار بودن» می‌تواند خطرناک باشد. ۸- بورس و سهام؛ آیا سهام می‌تواند ارزش پول را حفظ کند؟ سهام یکی دیگر از گزینه‌هایی است که معمولاً هنگام صحبت درباره حفظ ارزش دارایی مطرح می‌شود. وقتی شما سهام یک شرکت را می‌خرید، در واقع مالک بخشی از یک کسب‌وکار می‌شوید. اگر آن شرکت بتواند درآمد و سود خود را متناسب با تورم افزایش دهد، ارزش اقتصادی آن نیز می‌تواند در بلندمدت رشد کند. این موضوع یکی از تفاوت‌های مهم سهام با دارایی‌هایی مانند دلار است. دلار خودش کسب‌وکاری ندارد و درآمد تولید نمی‌کند. اما یک شرکت می‌تواند محصولات خود را بفروشد، درآمد کسب کند، سود ایجاد کند و بخشی از آن را میان سهامداران توزیع کند. با این حال، بورس ایران هم ریسک‌های خاص خود را دارد. سیاست‌های اقتصادی، قیمت‌گذاری دستوری، نرخ بهره، وضعیت شرکت‌ها، نرخ ارز و شرایط سیاسی می‌توانند بر قیمت سهام تأثیر بگذارند. بنابراین خرید تصادفی چند سهم صرفاً با هدف مقابله با تورم، استراتژی مناسبی نیست. به همین دلیل، برای افرادی که دانش کافی برای انتخاب سهام ندارند، صندوق‌های سرمایه‌گذاری می‌توانند گزینه ساده‌تری باشند. ۹- صندوق‌های سرمایه‌گذاری؛ گزینه‌ای برای کسانی که نمی‌خواهند مستقیم معامله کنند یکی از مشکلات سرمایه‌گذاری این است که بسیاری از افراد زمان یا دانش کافی برای مدیریت مستقیم دارایی خود ندارند. صندوق‌های سرمایه‌گذاری برای حل همین مشکل ایجاد شده‌اند. در این روش، سرمایه افراد مختلف در یک صندوق جمع می‌شود و مدیریت آن بر عهده تیم تخصصی صندوق قرار می‌گیرد. البته صندوق‌ها انواع مختلفی دارند و همه آن‌ها برای یک هدف ساخته نشده‌اند. صندوق‌های درآمد ثابت معمولاً نوسان کمتری دارند و بخش بزرگی از دارایی خود را در اوراق با درآمد ثابت و سپرده‌های بانکی سرمایه‌گذاری می‌کنند. صندوق‌های سهامی، ریسک و پتانسیل بازدهی بیشتری دارند و عمده دارایی آن‌ها در سهام شرکت‌ها قرار می‌گیرد. صندوق‌های طلا نیز برای افرادی طراحی شده‌اند که می‌خواهند از تغییرات بازار طلا بهره ببرند بدون اینکه خودشان طلای فیزیکی نگهداری کنند. بنابراین صندوق سرمایه‌گذاری را نمی‌توان یک دارایی واحد دانست؛ بلکه باید نوع صندوق و استراتژی آن را بررسی کرد. ۱۰- ملک و زمین؛ سرمایه‌گذاری سنتی اما پرهزینه املاک و مستغلات نیز از قدیمی‌ترین روش‌های حفظ ارزش سرمایه در ایران هستند. زمین و ملک معمولاً دارایی‌های فیزیکی محسوب می‌شوند و قیمت آن‌ها در بلندمدت می‌تواند همراه با تورم افزایش پیدا کند. علاوه بر رشد احتمالی قیمت، برخی املاک می‌توانند از طریق اجاره نیز درآمد ایجاد کنند. اما بزرگ‌ترین مشکل این بازار، سرمایه اولیه بالا است. فردی که چند صد میلیون تومان سرمایه دارد، معمولاً امکان خرید یک ملک مناسب در بسیاری از مناطق را ندارد. همچنین ملک برخلاف سهام یا ارز دیجیتال، نقدشوندگی فوری ندارد. فروش یک ملک ممکن است روزها یا حتی ماه‌ها طول بکشد. هزینه‌های معامله، مالیات، تعمیرات و نگهداری نیز باید در محاسبات لحاظ شوند. در نتیجه، ملک می‌تواند برای سرمایه‌های بزرگ و بلندمدت گزینه مناسبی باشد، اما لزوماً برای تمام افراد یا تمام سرمایه‌ها انتخاب عملی نیست. ۱۱- سرمایه‌گذاری روی خود؛ راهی که اغلب نادیده گرفته می‌شود یکی از مهم‌ترین روش‌های حفظ قدرت خرید که کمتر درباره آن صحبت می‌شود، افزایش توانایی درآمدزایی خود فرد است. فرض کنید فردی بتواند با یادگیری یک مهارت جدید، درآمد ماهانه خود را از ۲۰ میلیون تومان به ۳۵ میلیون تومان برساند. چنین تغییری ممکن است در بلندمدت تأثیر بسیار بیشتری از سرمایه‌گذاری روی یک دارایی داشته باشد. مهارت‌هایی مانند برنامه‌نویسی، تحلیل داده، زبان انگلیسی، بازاریابی دیجیتال، فروش، تولید محتوا، طراحی و تخصص‌های حرفه‌ای می‌توانند درآمد فرد را افزایش دهند. برای برخی افراد، راه‌اندازی یک کسب‌وکار کوچک نیز می‌تواند شکل دیگری از سرمایه‌گذاری باشد. البته این مسیر نیز بدون ریسک نیست و تضمینی برای موفقیت وجود ندارد. اما تفاوت مهم آن با بسیاری از دارایی‌ها این است که فرد می‌تواند مستقیماً روی توانایی تولید درآمد خود اثر بگذارد. آیا نگه داشتن پول نقد همیشه اشتباه است؟ با وجود تمام صحبت‌ها درباره حفظ ارزش پول، نباید به این نتیجه رسید که باید تمام پول خود را به دارایی‌های سرمایه‌ای تبدیل کنیم. این یکی از خطرناک‌ترین برداشت‌ها از مفهوم سرمایه‌گذاری است. هر فرد باید بخشی از دارایی خود را به شکل نقد یا دارایی‌های بسیار نقدشونده نگهداری کند تا بتواند هزینه‌های روزمره و اتفاقات پیش‌بینی‌نشده را پوشش دهد. تصور کنید فردی تمام پس‌انداز خود را در طلا، بیت کوین یا ملک سرمایه‌گذاری کرده و ناگهان با یک هزینه ضروری مواجه می‌شود. اگر برای تأمین این هزینه مجبور شود دارایی خود را در زمان نامناسب بفروشد، ممکن است زیان قابل توجهی متحمل شود. بنابراین هدف مدیریت مالی این نیست که تمام پول را سرمایه‌گذاری کنیم؛ بلکه باید بین نقدینگی، حفظ ارزش و رشد سرمایه تعادل ایجاد کنیم. [sc name="box" type="info" link="https://mihanblockchain.com/best-investment-one-billion-toman-iran/" content="بهترین سرمایه‌گذاری با یک میلیارد تومان در ایران؛ با یک میلیارد امروز کجا سرمایه‌گذاری کنیم؟" ][/sc] جمع‌بندی؛ بهترین راه حفظ ارزش پول چیست؟ در شرایط تورمی، حفظ ارزش پول به معنای پیدا کردن یک دارایی جادویی نیست که همیشه قیمت آن افزایش پیدا کند. هدف اصلی این است که ارزش واقعی دارایی‌ها در طول زمان کمتر از قدرت خرید مورد نیاز فرد کاهش پیدا نکند. دلار و تتر می‌توانند راهی برای کاهش وابستگی سرمایه به ریال باشند. طلا و صندوق‌های طلا می‌توانند نقش مهمی در پوشش ریسک تورم و تغییرات نرخ ارز داشته باشند. بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال امکان کسب بازده بالاتر را فراهم می‌کنند، اما با ریسک و نوسان بسیار بیشتری همراه هستند. بورس، صندوق‌های سرمایه‌گذاری و ملک نیز هرکدام ویژگی‌ها و محدودیت‌های خاص خود را دارند. در نهایت، مهم‌ترین اصل این است که حفظ ارزش پول با مدیریت ریسک شروع می‌شود، نه با شکار بیشترین سود. ممکن است یک دارایی در یک سال بهترین عملکرد بازار را داشته باشد و سال بعد جزو ضعیف‌ترین گزینه‌ها باشد. بنابراین سرمایه‌گذاری منطقی بیشتر از آنکه به پیش‌بینی دقیق آینده وابسته باشد، به ساختن یک سبد متناسب با شرایط فرد، داشتن افق زمانی مناسب و پرهیز از تصمیم‌های هیجانی وابسته است. اگر تورم بالا باشد، نگه داشتن تمام دارایی به شکل پول نقد می‌تواند قدرت خرید را کاهش دهد؛ اما تبدیل تمام پول به یک دارایی پرریسک نیز راه‌حل مناسبی نیست. نقطه تعادل، جایی میان نقدینگی، حفظ ارزش و رشد سرمایه قرار دارد.

گروهی متشکل از ۶ پژوهشگر و توسعه‌دهنده اتریوم، از جمله جاستین دریک (Justin Drake) از بنیاد اتریوم، پیشنهاد داده‌اند که سیاست صدور این شبکه تغییر کند تا با افزایش نسبت اتر (ETH) استیک شده، پاداش‌های اعتبارسنج‌ها با شدت بیشتری کاهش یابد. به گزارش میهن بلاکچین، این پیش‌نویس که سوزاندن کاهشیِ صدور (Tapered Issuance Burn) نامیده می‌شود و در حال حاضر شماره موقت EIP-8363 به آن اختصاص یافته است، کسر فزاینده‌ای از پاداش‌های اجماع ولیدیتورها را با نزدیک شدن مقدار اتریوم‌های استیک شده به آستانه ثابت ۶۰.۲۵ میلیون اتر (حدود ۵۰ درصد از عرضه فعلی اتر) می‌سوزاند. در این نقطه، میزان این کسر به ۱۰۰٪ می‌رسد. این تغییرات طی یک دوره ۱۸ ماهه به صورت مرحله‌ای اجرا خواهد شد. این پیشنهاد با واکنش منفی توسعه‌دهندگان، استیک‌کننده‌ها و بنیان‌گذاران دیفای (DeFi) روبه‌رو شده است. آنها هشدار می‌دهند که کاهش پاداش‌ها می‌تواند قبل از اینکه بر مؤسسات بزرگ تأثیر بگذارد، ولیدیتورهای خرد و مستقل (Solo validators) را از دور خارج کند، تقاضای نهادی برای اتریوم را تضعیف کرده و بازارهای دیفای را که بر اساس بازده استیکینگ ساخته شده‌اند، مختل نماید. یکی از نویسندگان این پیشنهاد به نام جروم دو تیچی (Jérôme de Tychey) گفت که این تغییرات برای رسیدگی به سهم فزاینده اترهای استیک شده که در ماه آوریل از ۳۳ درصد عبور کرد، ضروری است. نویسندگان استدلال می‌کنند که رشد مداوم استیکینگ می‌تواند اتریوم را در دست متولیان (کاستودین‌ها) بزرگ و ارائه‌دهندگان لیکویید استیکینگ (Liquid Staking) متمرکز کند، در حالی که صدور و انتشارِ کنترل‌نشده، نقش اتریوم را به عنوان یک «ذخیره ارزش خنثی و بی‌نیاز به اعتماد» از بین می‌برد. وی گفت: صدور همیشه‌رو‌به‌رشد، نوعی مالیاتِ ناشی از تورم (رقیق شدن ارزش) برای هر هولدر است: یا استیک کن، یا ارزش داراییت کم می‌شود. در نسبت‌های بالا، توکن‌های لیکویید استیکینگ (LSTها) و سایر مشتقاتِ استیکینگ جایگزین اتر خام به عنوان پولِ در گردش اکوسیستم می‌شوند و بدین ترتیب، خنثی‌ترین و بی‌نیازترین دارایی به اعتماد، با ادعاهای واسطه‌گری ناشران معاوضه می‌گردد. اگرچه EIP-8363 هنوز یک پیش‌نویس اولیه است، انتشار آن تنها دو روز قبل از پایان مهلت ارائه پیشنهادات برای ارتقای بعدی اتریوم یعنی «Hegotá»، نگرانی‌هایی را در مورد اینکه آیا زمان کافی برای بررسی تأثیرات آن بر توکنومیک اتریوم وجود دارد یا خیر، برانگیخته است. استدلال نویسندگان EIP-8363 برای کاهش صدور نویسندگان این پیشنهاد استدلال می‌کنند که تحت شرایط و منحنی فعلی، حتی اگر تمام اتریوم‌های موجود استیک شوند، بازده استیکینگ هرگز به زیر ۱.۵ درصد نمی‌رسد. دو تیچی گفت: انگیزه برای استیکینگ هرگز متوقف نمی‌شود. کجا قرار است متوقف شود؟ متوقف نخواهد شد. او گفت که در صورت عدم ایجاد تغییر، در بدترین سناریو تا سال ۲۰۲۸ ممکن است بیش از ۵۵ درصد از کل عرضه اتریوم در استیکینگ قفل شود. او افزود: خنثی بودن حداکثری و رقیق‌شدگی حداقلی: این دو اساس یک ذخیره ارزش هستند. این طرحِ بهبود اتریوم (EIP) نه‌تنها هر دوی این موارد را تقویت می‌کند، بلکه استانداردی را تعیین می‌کند که هیچ بلاک‌چین دیگری به آن دست نیافته است. این سیاست پیشنهادی باعث می‌شود که میزان صدور توکن‌ها در بالاترین حد خود به ۰.۵ درصد از عرضه اتر در سال برسد (زمانی که حدود ۲۰ درصد از اترها استیک شده‌اند) و هنگامی که نسبت استیکینگ اتریوم به آستانه ۶۰.۲۵ میلیون اتر برسد، این میزان صدور به صفر کاهش می‌یابد. دو تیچی بیان کرد: رشد عرضه اتر محدودتر و قابل‌پیش‌بینی‌تر خواهد شد. ترکیب این طرح با توکن‌سوزی طرح EIP-1559 و سوزاندن Blob باعث می‌شود که عرضه بیشترِ اوقات کاهش یابد (دیفلیشنری شود). اتریوم، به عنوان بالغ‌ترین پروتکل با یک بودجه امنیتی پایدار، در عین حال کم‌تورم‌ترین در میان تمام پروتکل‌ها خواهد بود. جهت‌گیری کلی این پیشنهاد از سوی شرکت سرمایه‌گذاری گری‌اسکیل (Grayscale) نیز حمایت شده است. در ماه می، زک پندل (Zach Pandl)، رئیس بخش تحقیقات گری‌اسکیل، گفت که محدود کردن انگیزه‌های استیکینگ در طول زمان «برای قیمت اتر مثبت خواهد بود.» منتقدان می‌گویند این کار رشد اتریوم را تنبیه می‌کند استانی کولچوف (Stani Kulechov)، بنیان‌گذار پلتفرم آوه (Aave)، گفت که کاهش پاداش‌های استیکینگ می‌تواند تقاضای نهادی برای اتر و همچنین فعالیت‌های وام‌گیری در سرتاسر دیفای را ضعیف کند. وی استدلال کرد که این پیشنهاد «به نتیجه‌ای که سعی در دستیابی به آن دارد نمی‌رسد و در واقع برای اتریوم آسیب‌زاست.» استدلال دیگر این است که پیشنهاد مذکور روی ولیدیتورهای مستقل (انفرادی) تأثیر منفی می‌گذارد، زیرا آنها معمولاً هزینه‌های نسبی بالاتری دارند و نسبت به تغییرات پاداش آسیب‌پذیرترند که این امر منجر به مجموعه‌ای متمرکزتر از ولیدیتورها خواهد شد. مایک سیلاگادزه (Mike Silagadze)، مدیرعامل پلتفرم اتر.فای (Ether.Fi) گفت: بدیهی است که این کار، استیک‌کنندگان فردی را که توسط بنیاد اتریوم یا دیگران یارانه دریافت نمی‌کنند، به بیرون می‌راند. او افزود: این طرح اساساً تضمین می‌کند که تنها کسانی که اقدام به استیکینگ می‌کنند، نهادهای متمرکز بزرگی خواهند بود که هزینه سرمایه آن‌ها صفر است و کاربران اترهای خود را به صورت منفعل در آنجا نگه می‌دارند. دو تیچی با این موضوع مخالفت کرد و در انجمن Ethereum Magicians گفت که کاربرانِ ارائه‌دهندگان بزرگ استیکینگ باید کارمزد بپردازند، که این امر با کاهش پاداش‌ها، جذابیت این سرویس‌ها را کمتر می‌کند؛ اگرچه او اذعان کرد که تحقیقات در این زمینه هنوز مورد بحث و اختلاف نظر است. به‌روزرسانی پیشنهادی شبکه، صدور و تورم اتریوم را کاهش می‌دهد. منبع: زک پندل دیگران به جدول زمانیِ ظاهراً عجولانه برای بررسی این پیشنهاد اشاره کردند، هرچند به نظر می‌رسد این موضوع ناشی از سردرگمی در مورد ضرب‌الاجلِ پیش‌رو در روز پنجشنبه باشد. گرگ کوموتسوس (Greg Koumoutsos)، یکی از نویسندگان طرح‌های EIP-8148 و EIP-8205 در این باره گفت: این زمان‌بندی به وضوح فرصت کافی برای بررسی جامعه روی تغییر سیاست پولی با این وسعت و بزرگی را باقی نمی‌گذارد. وضعیت فعلی این پیشنهاد پیشنهاد سوزاندن کاهشی صدور (Tapered Issuance Burn) هنوز تایید نشده، در برنامه‌ریزی‌ها قرار نگرفته و در ارتقای هگوتا (Hegotá) نیز گنجانده نشده است. اگرچه یک مهلت زمانی در روز پنجشنبه مربوط به این پیشنهاد وجود دارد، اما این ضرب‌الاجل مختصِ «درخواست‌های پول» (Pull requests در گیت‌هاب) برای ارائه EIPهای اضافی جهت ارتقای هگوتا است، نه مهلتی برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه کدام پیشنهادها در نهایت گنجانده خواهند شد. ترنت ون اپس (Trent Van Epps)، از سازمان‌دهندگان کامیونیتی اتریوم، گفت که روند انتخاب ممکن است تا ۸ نوامبر ادامه یابد و ارتقای هگوتا احتمالاً در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۷ به شبکه اصلی خواهد رسید.