صرافی‌های رمزارز در ایران روزانه برنامه‌ها و کمپین‌های متنوعی را با ارائه محصولاتشان به کاربران خود عرضه می‌کنند. در ادامه این مطلب جزییات اطلاعیه‌های هر صرافی که در کانال تلگرامی آنها منتشر شده را جداگانه بررسی می‌کنیم. صرافی تبدیل حذف ۲ رمزارز از لیست معاملات تبدیل جزییات: صرافی تبدیل اعلام کرد ۲ ارز دیجیتال پیکسل ورس (PIXFI) و زیرکویت (ZRC) را از لیست معاملات خود حذف کرده است. امکان «فروش» این دو ارز دیجیتال در بخش خرید آسان صرافی تبدیل تا تاریخ چهارشنبه ۱۷ دی ۱۴۰۴ ساعت ۱۲ ظهر باز است و پس از آن بسته خواهد شد. اضافه‌شدن وویی به لیست معاملات تبدیل جزییات: صرافی تبدیل اعلام کرد ارز دیجیتال وویی (VOOI) را به لیست معاملات خود اضافه کرده است. صرافی اوام‌پی فینکس اضافه‌شدن ۴ رمزارز جدید به لیست معاملات اوام‌پی فینکس جزییات: صرافی اوام‌پی فینکس اعلام کرد ۴ رمزارز جدید زیر را به لیست معاملات خود اضافه کرده است: اویلر فایننس (EUL) انسو (ENSO) ییلد بیسیس (YB) زیرو بیس (ZBT)  صرافی نوبیتکس اضافه‌شدن هایپرلیکویید به لیست معاملات نوبیتکس جزییات: صرافی نوبیتکس اعلام کرد ارز دیجیتال هایپرلیکویید (HYPE) را به لیست معاملات خود اضافه کرده است. صرافی اتراکس اضافه‌شدن استیبل کوین KGST به لیست معاملات اتراکس جزییات: صرافی اتراکس اعلام کرد استیبل کوین KGST را به لیست معاملات خود اضافه کرده است. صرافی رمزینکس اضافه‌شدن ۳ رمزارز جدید به لیست معاملات رمزینکس جزییات: صرافی رمزینکس اعلام کرد ۳ از دیجیتال زیر را به لیست معاملات خود اضافه کرده است: ایریس (‌‌IRYS)  زورا (‌‌ZORA) پیپین (‌‌PIPPIN) صرافی آبان‌تتر افزایش سرمایه آبان‌تتر به ۴۶۰ میلیارد تومان جزییات: سهند حمزه‌ای، مدیرعامل آبان‌تتر اعلام کرد سرمایه این صرافی با هدف تقویت نقدشوندگی، مدیریت ریسک و آمادگی در شرایط بحرانی از ۱۰۰ به ۴۶۰ میلیارد تومان افزایش یافته است. صرافی ارزپلاس اضافه‌شدن ۴ رمزارز جدید به لیست معاملات ارز پلاس جزییات: صرافی ارزپلاس اعلام کرد ۴ از دیجیتال زیر را به لیست معاملات خود اضافه کرده است: اوبول (OBOL) اوووو (OOOO) کالِکت آن فِینِبِل (COLLECT) بِرِویس (BREV) برای مشاهده بهترین قیمت خرید و فروش رمزارزها در صرافی‌های ایرانی به این صفحه مراجعه کنید: مقایسه قیمت خرید و فروش ارزهای دیجیتال در صرافی‌ها نکته: این پست توصیه سرمایه‌گذاری نیست و صرفا بازتاب اخبار صرافی‌های رمزارز است.

اگر اقتصاد یک شهر باشد، پولش خیابان‌های آن شهر است. وقتی دست‌انداز خیابان‌ها از حدی بیشتر می‌شود که دیگر امکان ترمیمش وجود ندارد، مردم راه‌های تازه می‌سازند؛ از کوچه پس کوچه، از مسیرهای خاکی، از هر مسیری  که هنوز «عبور» را ممکن سازد. ونزوئلا در دهه گذشته دقیقاً همین تجربه را زندگی کرد: کشوری نفتی که درآمدش به لوله‌ها وابسته بود، با سقوط قیمت نفت و فرسایش حکمرانی اقتصادی، ناگهان مسیرهای مالی‌اش زیر پای مردم خالی شدند. نتیجه جدای از تورم، بحران «اعتماد» بود؛ اعتماد به قیمت، به پس انداز، به بانک، به حواله، به فردا. در چنین شرایطی، کریپتو برای ونزوئلا نقش ابزاری برای بقا را ایفا کرد. بیت کوین و بعدتر استیبل کوین‌ها به چیزی شبیه ریل کمکی تبدیل شدند، تا وقتی که ریل اصلی شکست، قطار زندگی از حرکت جا نماند. این مقاله از میهن بلاکچین روایت مسیری‌ست از فروپاشی آرام تا تولد پولِ اضطراری تا بدانیم چرا ونزوئلا را «اولین اقتصاد بقای کریپتو» می‌نامیم و چرا بخش مهم داستان، امروز هم ادامه دارد. از ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۶: وابستگی به نفت و اقتصادی بیمار  ونزوئلا سال‌ها روی یک ستون ایستاده بود: نفت. سهم نفت از درآمدهای صادراتی کشور نزدیک به ۹۵ درصد گزارش شده و بخش بزرگی از درآمد دولت هم مستقیم یا غیرمستقیم از نفت می‌آمد. وقتی چنین تکیه‌گاهی دیگر قالب تکیه‌ کردن نباشد، کل سازه لرزش را تا کف اقتصاد احساس می‌کند. [sc name="box" type="info" link="https://mihanblockchain.com/what-is-inflation/" content="تورم چیست؛ چه اثراتی دارد و ارزهای دیجیتال چه رابطه‌ای با آن دارند؟" ][/sc] پس از مرگ هوگو چاوز در ۲۰۱۳، اقتصاد به جای اصلاحات سخت و ساختاری، بیشتر به سمت کنترل اداری رفت: قیمت‌گذاری، محدودیت‌های ارزی، چند نرخی شدن و چاپ پول برای پوشاندن کسری‌ها. این مدل در کوتاه‌مدت می‌تواند «به‌ظاهر» ثبات بسازد، اما وقتی درآمد ارزی آب می‌رود، کمبود کالا، صف، بازار سیاه و فرار سرمایه معمولاً پشت سرش می‌آیند. کنترل ارزی ونزوئلا از اوایل دهه ۲۰۰۰ ریشه داشت و سال‌ها ادامه یافت. در عمل، این کنترل‌ها یعنی دسترسی محدود و اداری به ارز، نرخ‌های رسمی که با واقعیت بازار فاصله می‌گیرند و انگیزه بالا برای شکل‌گیری نرخ‌های غیررسمی! حتی گزارش‌های رسمی تجاری آمریکا هم در همان سال‌ها از این کنترل‌ها به عنوان مانع جدی تجارت یاد می‌کردند. این همان نقطه‌ای است که مردم عادی در زندگی روزمره‌شان درگیر می‌شوند: وقتی واردات کند می‌شود، کالا کم می‌شود. وقتی کالا کم می‌شود، قیمت‌ها از کنترل خارج می‌شوند. و وقتی بانک مرکزی با چاپ پول کسری را می‌پوشاند، واحد پول مثل یخ زیر آفتاب آب می‌شود. از ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸: ابرتورم، زمان دیگر جلودار قیمت نبود در سال ۲۰۱۸، صندوق بین‌المللی پول درباره تورم ونزوئلا هشدار داد و پیش‌بینی کرد نرخ تورم می‌تواند به حدود یک میلیون درصد برسد. ترجمه انسانی این عدد ترسناک این بود: پول، کارکرد حافظه ارزش را از دست می‌دهد. وقتی تورم این گونه می‌تازد، بانک‌ها هم از نفس می‌افتند. محدودیت برداشت، کمبود اسکناس، اختلال در انتقال بین‌المللی و تبدیل شدن خرید روزانه به عملیاتی پیچیده، بخشی از روایت ونزوئلا شد. دولت برای ساده کردن حسابداری و اسکناس‌ها، دست به اصلاح پولی زد و در سال ۲۰۱۸ پنج صفر را از بولیوار (واحد پولی ونزوئلا) حذف کرد. اما بریدن صفرها اگر پشتوانه اصلاحات بنیادی نداشته باشد، بیشتر شبیه عوض کردن صفحه کیلومتر ماشین است؛ سرعت واقعی تغییری نمی‌کند. چند سال بعد، دوباره همین اتفاق تکرار شد و در سال ۲۰۲۱ ونزوئلا این بار شش صفر دیگر را حذف کرد. این دومین بازطراحی پولی در سه سال بود و خودِ تکرار آن، پیام روشنی داشت: مشکل از تعداد صفرها نبود، از اعتماد به پول بود. در همین دوره، اقتصاد ونزوئلا دچار یکی از شدیدترین انقباض‌ها شد. گزارش صندوق بین‌المللی پول هم اشاره کرد که اقتصاد کشور از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۱ حدود ۷۵ درصد کوچک شده است. این یعنی فشار روی اشتغال، تولید، خدمات و کیفیت زندگی، از جنس «چند ماه سختی» به جنس «یک دهه از زندگی جمعی» تغییر کرده بود.  بیت کوین، نه برای رویاسازی، بلکه به‌عنوان راهی برای نجات وقتی مردم می‌بینند پول ملی هر روز کوچک‌تر می‌شود، دو نیاز فوری شکل می‌گیرد: حفظ ارزش و امکان پرداخت. بیت کوین در ونزوئلا بیشتر شبیه راهی برای دور زدن خرابی سیستم بود: دریافت پول از خارج، پرداخت برای فریلنسری، یا تبدیل دارایی به چیزی که فردا همان ارزش دیروز را داشته باشد. در اینجا بازارهای همتا‌به‌همتا مثل LocalBitcoins اهمیت پیدا کردند. گزارش رویترز از 2021 اشاره می‌کند که تراکنش‌های بولیوار در LocalBitcoins از نظر ارزش، بزرگترین در میان ارزهای آمریکای لاتین بود. (داده‌ها با تحلیل UsefulTulips بررسی شده است.) این یعنی مردم برای «ریل مالی» از کانال‌هایی استفاده می‌کردند که بانک رسمی نمی‌توانست به شکلی که آن‌ها می‌خواستند پاسخگو باشد.  نکته مهم این است که بیت کوین برای خرید نان و پرداخت کرایه، همیشه ایده‌آل نیست. نوسان قیمت، کارمزدها، و پیچیدگی فنی، آن را بیشتر به یک پل تبدیل می‌کند تا یک واحد پول روزمره. ونزوئلا خیلی زود به همین نتیجه رسید و مرحله بعدی داستان، از همین جا شروع شد. از ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۸: تمایل دولت به کریپتو، ماجرای پترو در سال 2017، دولت ونزوئلا اعلام کرد رمزارزی دولتی با پشتوانه ذخایر نفت و منابع طبیعی راه‌اندازی می‌کند، با این هدف که محدودیت‌های مالی و تحریم‌ها را دور بزند و سرمایه جذب کند. پترو در 2018 معرفی شد و دولت حتی از رقم‌های بزرگ برای جذب سرمایه سخن گفت. اما مشکل پترو، تکنولوژی بلاکچین نبود؛ «باورپذیری» بود. رویترز در گزارشی ویژه در 2018 تصویر تندی از وضعیت پترو ارائه داد و نشان داد در عمل، این پروژه آن حضور و کارکردی را که ادعا می‌شد را پیدا نکرده است. برای مردم، رمزارز وقتی معنا پیدا می‌کند که قواعدش شفاف باشد، قابل دسترس باشد از همه مهم‌تر، قابل دستکاری نباشد. اگر همان نهادی که پول ملی را بی‌اعتبار کرده، بخواهد نسخه دیجیتال «باورپذیر» بسازد، کار سخت می‌شود. این تجربه درسی بزرگ دارد: رمزارز دولتی لزوماً پاسخ بحران اعتماد نیست، مگر اینکه سازوکار اعتمادساز همزمان ساخته شود. از ۲۰۱۸ تا ۲۰۱۹: تب ماینینگ، برق ارزان و طلای دیجیتال ونزوئلا ویژگی عجیبی داشت: برق یارانه‌ای و بسیار ارزان. این موضوع برای استخراج رمزارزها شرایط جذابی فراهم می‌کرد، تا جایی که رسانه‌ها از رونق کسب و کار ماینینگ در ونزوئلا نوشتند. همزمان، برخوردهای امنیتی و پرونده‌های مرتبط با «سرقت برق» هم شکل گرفت. این بخش از داستان نشان می‌دهد در اقتصاد بحران زده، هر «آربیتراژ» بزرگی می‌تواند به سرعت به صنعتی زیرزمینی تبدیل شود. ترکیب برق ارزان، سخت‌افزار و دارایی دیجیتال قابل‌انتقال، بسیار وسوسه‌کننده‌ است. اما همین موضوع دولت را هم دو دل می‌کند: از یک طرف استخراج می‌تواند ارزآوری داشته باشد، از طرف دیگر فشار روی شبکه برق و فساد و قاچاق تجهیزات هم بالا می‌رود. از ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۱: ورود استیبل کوین‌ها و نوسان‌گیری از پول بیت کوین ریل اضطراری بود، اما استیبل کوین‌ها تبدیل به پول روزمره شدند. وقتی قیمت یک دارایی در یک هفته چندین درصد بالا و پایین شود، دیگر برای خرید و فروش روزانه مناسب نیست. استیبل کوین‌های دلاری، به خصوص USDT، دقیقاً روی همین درد دست گذاشتند: ثبات نسبی قیمت در برابر پول ملیِ در حال فرسایش. در همین دوره، ونزوئلا وارد فاز «دلاری‌سازی غیررسمی» هم شد. رویترز گزارش داده که با کنار رفتن بخش مهمی از کنترل‌های ارزی و قیمتی از اواخر سال 2018 و سپس گسترش تراکنش‌های دلاری، بخشی از تجارت و خدمات کمی جان گرفت، هرچند برای بازگشت کامل کافی نبود. درست در همین نقطه استیبل کوین‌ها معنا پیدا می‌کنند: دلاری‌سازی، اما این بار با دلار روی موبایل و آنچین. اگر بخواهیم خیلی ساده بگوییم، ونزوئلا از «پول ملی» به «پول خارجی» و بعد به «نسخه دیجیتال پول خارجی» سر خورد. و این سر خوردن، انتخاب ایدئولوژیک نبود؛ انتخابی برای بقا بود. از ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۳: نفت در برابر کریپتو، گره تجارت کشور به دارایی دیجیتال تا اینجا کریپتو بیشتر ابزار مردم بود. اما از یک جایی به بعد، گزارش‌ها نشان دادند حتی سازوکار فروش نفت هم دارد به رمزارز و استیبل کوین نزدیک می‌شود. رویترز در ۲۰۲۴ به نقل از منابع آگاه گزارش کرد شرکت نفت دولتی PDVSA از سال قبل به تدریج فروش نفت را به سمت دریافت USDT برده و با بازگشت فشار تحریمی، این حرکت سرعت گرفته است؛ هدف هم کاهش ریسک بلوکه شدن درآمدها در بانک‌های خارجی عنوان شده است.  این مرحله، معنای تازه‌ای دارد: کریپتو دیگر فقط پول مردم در سوپرمارکت نیست، بخشی از زیرساخت تجارت خارجی می‌شود. یعنی همان چیزی که در روایت‌های کلاسیک از اقتصاد، معمولاً به نظام بانکی و تسویه بین المللی سپرده می‌شود. برای کاربران ایرانی، این قسمت شاید از همه آشنا‌تر باشد. وقتی کانال‌های بانکی محدود می‌شوند، تجارت دنبال مسیرهای جایگزین می‌گردد.  از ۲۰۲۳ تا ۲۰۲۴: ونزوئلا، مطالعه موردی جهانی وقتی پدیده‌ای از مرز تجربه فردی عبور می‌کند و به الگوی قابل‌اندازه گیری می‌رسد، وارد گزارش‌ها و شاخص‌ها می‌شود. در شاخص جهانی پذیرش کریپتو Chainalysis، ونزوئلا در گزارش سال ۲۰۲۴ در میان ۲۰ کشور اول قرار گرفته و رتبه ۱۳ را ثبت کرد. صرف‌نظر از رتبه دقیق در هر سال، پیام روشن است: استفاده از کریپتو در ونزوئلا، «تفننی» و «حاشیه‌ای» نیست؛ بخشی از رفتار مالی جامعه شده است. این که چرا، پاسخ‌های متعددی دارد: تورم، مهاجرت گسترده و نیاز به حواله، شکاف نرخ ارز، محدودیت دسترسی بانکی و دلاری‌سازی. در واقع، ونزوئلا تبدیل شد به آزمایشگاهی واقعی برای اینکه ببینیم وقتی سیستم مالی رسمی در انجام وظایف پایه‌اش ناکام می‌‌ماند، ابزارهای دیجیتال چگونه می‌توانند نقش مکمل را بازی کنند. از ۲۰۲۴ تا امروز: ژئوپلیتیک هنوز فرمان را می‌چرخاند تصور رایج این است که کریپتو از سیاست جداست. واقعیت ونزوئلا عکس آن را نشان می‌دهد. وقتی تنش‌های آمریکا و ونزوئلا بالا می‌رود، تحریم‌ها تشدید می‌شود، یا کانال‌های مالی رسمی محدودتر می‌شوند، انگیزه استفاده از مسیرهای جایگزین رشد می‌کند. از آن طرف، بازارهای جهانی هم واکنش نشان می‌دهند و نوسان، دوباره به متن برمی‌گردد. حتی در سال‌های اخیر هم گزارش‌هایی درباره فشار تحریمی، نرخ‌های موازی ارز و برخورد با بازار غیررسمی منتشر شده که نشان می‌دهد مسئله پول و اعتماد همچنان حل نشده باقی مانده است. مقایسه با ایران با ونزوئلا: شباهت‌ها و تفاوت‌ها ایران ونزوئلا نیست (حداقل فعلا!)، اما بعضی مکانیسم‌ها بسیار شبیهند. کشورهایی که با تورم بالا، شکاف نرخ ارز و محدودیت‌های ارتباط مالی بین المللی مواجه‌اند، معمولاً یک پدیده مشترک را تجربه می‌کنند: مردم دنبال دارایی‌هایی می‌روند که «حافظه ارزش» بهتری داشته باشند و کسب‌و‌کارها دنبال ریل‌هایی می‌روند که «تسویه» را ممکن کند. در ایران هم در سال‌های مختلف، همزمان با جهش‌های ارزی و تورمی، توجه عمومی به طلا، ارز و بعدتر رمزارزها بالا رفته است. در این میان، استیبل کوین‌ها برای برخی کاربران به عنوان واحد محاسبه ذهنی و ابزار پوشش ریسک مطرح شده‌اند، چون نوسان بیت کوین برای نقش پول روزمره، همیشه مشکل‌ساز است. اما تفاوتی مهم وجود دارد: ساختار انرژی، مقررات، دسترسی به اینترنت جهانی و شدت و شکل دلاری‌سازی در ایران و ونزوئلا متفاوت است، بنابراین نمی‌توان نسخه‌ای واحد و مشابه با ونزوئلا برای ایران پیچید. مهم‌تر از همه، تجربه ونزوئلا نشان می‌دهد کریپتو اگرچه می‌تواند ریل کمکی بسازد، اما جای اصلاحات اقتصادی را نمی‌گیرد. حتی خود ونزوئلا هم با دلاری‌سازی نسبی و عقب‌نشینی از بعضی کنترل‌ها کمی از شدت بحران کم کرد! البته نه با پروژه رمزارز دولتی.  پایان بندی: چه درسی می‌توان از تاریخ ونزوئلا گرفت؟ ونزوئلا «خیلی تصادفی» به اقتصاد بقای کریپتو تبدیل شد، چون اول اقتصادش به اقتصاد بقای روزمره تبدیل شده بود. کریپتو فقط زودتر از بانک توانست پاسخگوی نیازی ساده باشد: انتقال ارزش، وقتی پول ملی از کار می‌افتد. از بیت کوین به عنوان پل اضطراری شروع شد، با استیبل کوین‌ها به پول روزمره نزدیک شد و حتی به حوزه تجارت نفت هم سرایت کرد. اما این داستان نتیجه‌ای کلیدی هم دارد: تکنولوژی می‌تواند زمان بخرد، اما اعتماد را به تنهایی بازسازی نمی‌کند. اعتماد محصول شفافیت، ثبات سیاستی و قواعد قابل پیش‌بینی است. اگر این‌ها نباشد، مردم همیشه دنبال راه جایگزین می‌گردند، چه آن راه دلار کاغذی باشد، چه دلار دیجیتال.

در حالی که بازار ارزهای دیجیتال هر روز بالغ‌تر می‌شود، حملات فیزیکی به هولدرها با چهره‌ای خشن‌تر در حال اوج‌گیری است. آمار جدید نشان می‌دهد که مجرمان بیش از گذشته از خشونت مستقیم برای دسترسی به دارایی‌های دیجیتال استفاده می‌کنند؛ حملاتی که اصطلاحا به آنها «حملات آچار فرانسه» گفته می‌شود. به گزارش میهن بلاکچین، این نوع حملات که از تهدید تا ضرب‌وشتم و حتی مرگ قربانی را شامل می‌شوند، در ماه‌های اخیر به طور قابل‌توجهی افزایش یافته و بحث امنیت شخصی کاربران کریپتو را وارد مرحله‌ای جدی‌تر کرده است. حملات آچار فرانسه؛ از تهدید ساده تا پیامدهای مرگبار  هاسِب قریشی (Haseeb Qureshi)، کارشناس رمزارزها امروز در توییتی در شبکه اجتماعی ایکس، با بررسی مجموعه‌داده‌ای که توسط جیمسون لاپ (Jameson Lopp)، فعال امنیت بیت کوین، گردآوری شده، مدعی شده که شمار گزارش‌های مربوط به حملات آچار فرانسه  به‌مرور زمان افزایش یافته و ماهیت آن‌ها نیز خشن‌تر شده است. در این تحلیل، حوادث به پنج سطح مختلف طبقه‌بندی شده‌اند؛ از درگیری‌های جزئی گرفته تا مواردی که به مرگ قربانی انجامیده‌اند. نتیجه این دسته‌بندی نشان می‌دهد که میانگین شدت حملات در سال‌های اخیر به‌طور محسوسی بالاتر رفته است. جیمسون لاپ سال‌هاست که به‌طور مستمر پرونده‌هایی را ثبت می‌کند که در آن‌ها مهاجمان با استفاده از خشونت فیزیکی یا تهدید، تلاش کرده‌اند به دارایی‌های دیجیتال قربانیان دست پیدا کنند. ماحصل این تحقیقات نیز یکی از جامع‌ترین پایگاه‌های داده عمومی درباره حملات آچار فرانسه در فضای کریپتو است. از نظر جغرافیایی، بیشترین رشد حملات خشونت‌آمیز در اروپای غربی و بخش‌هایی از منطقه آسیا-اقیانوسیه دیده می‌شود. در مقابل، آمریکای شمالی همچنان نسبتاً امن‌تر ارزیابی می‌شود؛ هرچند حتی در این منطقه نیز تعداد مطلق حوادث افزایش یافته است. یکی از محرک‌های اصلی این روند، قیمت و ارزش بازار است. وقتی تعداد حملات خشونت‌آمیز در کنار ارزش کل بازار ارزهای دیجیتال قرار می‌گیرد، یک همبستگی مشخص دیده می‌شود: با رشد ارزش بازار، تعداد این حملات نیز بالا می‌رود. یک تحلیل رگرسیونی ساده نشان می‌دهد که حدود ۴۵٪ از تغییرات در فراوانی حملات را می‌توان تنها با ارزش بازار توضیح داد؛ موضوعی که این دیدگاه را تقویت می‌کند که قیمت‌های بالاتر، توجه مجرمان را بیشتر جلب می‌کند. آیا کریپتو واقعاً خطرناک‌تر شده است؟ با این حال، داده‌ها تصویر ساده‌ای از «خطرناک‌تر شدن» فضای کریپتو ارائه نمی‌دهند. وقتی تعداد حملات بر اساس رشد تعداد کاربران نرمال‌سازی می‌شود، نتیجه تغییر می‌کند. مالکیت ارزهای دیجیتال طی دهه گذشته به‌شدت افزایش یافته، اما میزان خشونت با همان سرعت رشد نکرده است. به بیان دیگر، اگر ریسک را به‌ازای هر کاربر یا هر دلار سرمایه بسنجیم، فضای کریپتو در سال‌های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۸ حتی خطرناک‌تر از امروز بوده است. قریشی در این باره می‌گوید: با وجود همه این‌ها، این فقط یک بحث تئوریک یا آماری نیست. موضوع کاملاً جدی است. اگر جزو افراد پرریسک محسوب می‌شوید، باید به یاد داشته باشید که راه‌های زیادی برای سرمایه‌گذاری روی امنیت شخصی خودتان وجود دارد. در کنار افزایش نگرانی‌ها درباره حملات فیزیکی، آمارها از کاهش شدید برخی تهدیدهای دیجیتال دیگر حکایت دارند. به عنوان مثال، حملات فیشینگ رمزارزها در سال ۲۰۲۵ به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافته است. بر اساس گزارش شرکت امنیتی وب ۳ اسکم اسنیفر (Scam Sniffer)، مجموع خسارت‌های ناشی از این نوع حملات به ۸۳.۸۵ میلیون دلار رسیده؛ رقمی که نسبت به حدود ۴۹۴ میلیون دلار سال قبل، کاهش ۸۳ درصدی را نشان می‌دهد. تعداد قربانیان نیز در مقیاس سالانه ۶۸٪ افت کرده و به حدود ۱۰۶ هزار نفر رسیده است. با وجود این افت چشمگیر، اسکم اسنیفر هشدار می‌دهد که فعالیت‌های فیشینگ همچنان ارتباط نزدیکی با چرخه‌های بازار دارد. در دوره‌هایی که فعالیت آنچین افزایش می‌یابد، میزان خسارت‌ها هم بالا می‌رود. این الگو به‌ویژه در سه‌ماهه سوم سال مشهود بوده؛ دوره‌ای با قدرتمندترین رالی اتریوم همزمان بود و به‌تنهایی ۳۱ میلیون دلار خسارت به کاربران وارد کرد.

در حالی که کالیفرنیا سال‌هاست به‌عنوان یکی از قطب‌های اصلی فناوری، سرمایه‌گذاری خطرپذیر و صنعت ارزهای دیجیتال شناخته می‌شود، حالا یک پیشنهاد مالیاتی جنجالی، زنگ خطر خروج ثروتمندان این ایالت را به صدا درآورده است. اتحادیه‌ای قدرتمند در حوزه خدمات درمانی، طرحی را مطرح کرده که مستقیماً دارایی میلیاردرها را هدف می‌گیرد؛ طرحی که به‌گفته منتقدان می‌تواند به مهاجرت سرمایه و تضعیف پایه‌های درآمدی ایالت منجر شود. به گزارش میهن بلاکچین، در مرکز این بحث، میلیاردرهای حوزه کریپتو و فناوری قرار دارند؛ افرادی که برخی از آن‌ها به‌صراحت از ترک کالیفرنیا سخن گفته‌اند. با این حال، تجربه کشورهای دیگر و داده‌های اقتصادی نشان می‌دهد که تهدید «فرار ثروتمندان» شاید بیش از آنکه یک واقعیت آماری باشد، ابزاری برای فشار سیاسی و رسانه‌ای است. مالیات دارایی ۵٪؛ طرحی که بحث‌ها را شعله‌ور کرد جرقه این مناقشه به نوامبر ۲۰۲۵ بازمی‌گردد؛ زمانی که اتحادیه کارکنان خدمات بین‌المللی، شاخه کارگران درمانی غرب آمریکا پیشنهاد وضع یک مالیات جدید بر دارایی را ثبت کرد. طبق این طرح، افرادی که ارزش دارایی آن‌ها بیش از ۱ میلیارد دلار است، باید سالانه ۵٪ از کل دارایی خود را به‌عنوان مالیات پرداخت کنند. اتحادیه طراح این پیشنهاد معتقد است که اجرای این مالیات می‌تواند تا ۱۰۰ میلیارد دلار درآمد جدید از حدود ۲۰۰ نفر از ساکنان کالیفرنیا ایجاد کند؛ رقمی که به‌گفته آن‌ها، بیش از اندازه کافی برای جبران کاهش بودجه فدرال برنامه‌های درمانی ایالت خواهد بود. البته این طرح برای قرار گرفتن در برگه رأی‌گیری انتخابات نوامبر ۲۰۲۶، به جمع‌آوری ۸۵۰ هزار امضا نیاز دارد. با انتشار جزئیات این طرح، برخی از شناخته‌شده‌ترین چهره‌های دنیای فناوری و سرمایه‌گذاری، واکنش تندی نشان دادند. پیتر تیل (Peter Thiel)، هم‌بنیان‌گذار پی‌پل، و لری پیج (Larry Page)، هم‌بنیان‌گذار گوگل، از جمله افرادی بودند که تهدید کردند در صورت تصویب این مالیات، کالیفرنیا را ترک خواهند کرد. منتقدان این طرح هشدار می‌دهند که خروج حتی بخشی از این افراد می‌تواند منابع مهمی از درآمد مالیاتی را از ایالت بگیرد. با این حال، تاریخچه سیاست‌گذاری مالیاتی نشان می‌دهد که تهدید به مهاجرت ثروتمندان، موضوع تازه‌ای نیست و اغلب بیش از آنکه به خروج گسترده منجر شود، در حد تهدید باقی می‌ماند. «آخرین ضربه»؛ اعتراض چهره‌های سرشناس کریپتو این پیشنهاد در تاریخ ۲۶ نوامبر به‌طور رسمی ثبت شد و علاوه بر مالیات سالانه ۵٪، شامل یک مالیات یک‌باره ۱ میلیارد دلاری برای افرادی با دارایی بیش از ۲۰ میلیارد دلار نیز می‌شود. نکته مهم اینجاست که این مالیات بر «دارایی» اعمال می‌شود، نه درآمد؛ به‌عبارت دیگر، سودهای تحقق‌نیافته را هم در بر می‌گیرد. جسی پاول (Jesse Powell)، هم‌بنیان‌گذار و مدیر صرافی کراکن، این اقدام را «سرقت» توصیف کرده و می‌گوید: این مالیات آخرین ضربه خواهد بود. میلیاردرها با خودشان تمام هزینه‌کردها، سرگرمی‌ها، فعالیت‌های خیریه و فرصت‌های شغلی را هم از این ایالت می‌برند. هانتر هورسلی (Hunter Horsley)، مدیرعامل شرکت بیت‌وایز، نیز هشدار داد که بسیاری از افرادی که در ساختن کالیفرنیا نقش داشته‌اند، «بی‌سروصدا در حال بررسی خروج از ایالت هستند یا تصمیم خود را برای ترک آن در ۱۲ ماه آینده گرفته‌اند». به‌گفته او، این افراد ترجیح می‌دهند به‌جای رأی دادن در صندوق‌ها، با جابه‌جایی محل زندگی خود تصمیم بگیرند. چامات پالیهاپیتیا (Chamath Palihapitiya)، مدیر اجرایی سابق فیس‌بوک و سرمایه‌گذار خطرپذیر برجسته حتی پا را فراتر گذاشته و مدعی شده افرادی با مجموع دارایی ۵۰۰ میلیارد دلار پیش‌تر از کالیفرنیا خارج شده‌اند. او گفت این افراد «هیچ ریسکی نکردند، چون این طرح را نوعی مصادره دارایی می‌دانستند که با عنوان مالیات میلیاردرها معرفی شده است». آیا خروج میلیاردرها واقعاً به ضرر بودجه ایالت تمام می‌شود؟ منتقدان مالیات جدید معمولاً روی یک استدلال مشترک دست می‌گذارند: شاید این مالیات در کوتاه‌مدت درآمدی برای دولت ایجاد کند، اما در بلندمدت، کسری بودجه کالیفرنیا را عمیق‌تر خواهد کرد. هورسلی در این باره می‌گوید: وقتی میلیاردرها می‌روند، درآمد هم می‌رود. اگر درآمد کم شود، ایالت یا باید هزینه‌ها و برنامه‌ها را کاهش دهد، یا مالیات افراد باقی‌مانده را بالا ببرد، بدون اینکه خدمات بیشتری ارائه دهد. نیک کارتر (Nic Carter)، شریک شرکت کسل آیلند ونچرز (Castle Island Ventures)، معتقد است صنعت کریپتو بیش از سایر بخش‌ها توان جابه‌جایی دارد. او می‌گوید سرمایه امروز «متحرک‌تر از همیشه» است و استارتاپ‌های توزیع‌شده یا جهانی به یک امر عادی تبدیل شده‌اند. تجربه جهانی چه می‌گوید؟ اما داده‌های واقعی تا چه اندازه این نگرانی‌ها را تأیید می‌کنند؟ شبکه عدالت مالیاتی (Tax Justice Network) در سال ۲۰۲۴ گزارشی منتشر کرد که نشان می‌داد پس از اجرای اصلاحات مالیات بر ثروت در کشورهایی مانند نروژ، سوئد و دانمارک، کمتر از ۰.۰۱٪ از ثروتمندترین خانوارها محل زندگی خود را تغییر داده‌اند. در همان سال، بریتانیا شاهد خروج بیش از ۹ هزار میلیونر بود که دومین خروج خالص بزرگ در جهان محسوب می‌شد. با این حال، مارک بو منصور (Mark Bou Mansour)، مدیر ارتباطات این نهاد، می‌گوید که این عدد کمتر از ۱٪ از حدود ۳ میلیون میلیونر ساکن بریتانیاست: چیزی به نام فرار میلیونرها وجود ندارد. اگر به آمار مهاجرت از سال ۲۰۱۳ نگاه کنید، نرخ مهاجرت میلیونرها همواره زیر ۱٪ بوده است. داده‌ها نشان می‌دهند که میلیونرها به‌شدت کم‌تحرک هستند. پژوهش دیگری از مدرسه اقتصاد لندن نیز در سال ۲۰۲۴ نشان داد که ثروتمندان بسیار به محل زندگی خود وابسته‌اند و حتی در میان یک درصد بالای درآمدی، افراد مایل به ترک کشور پیدا نمی‌شوند. این مطالعات اغلب جابه‌جایی بین‌المللی را بررسی می‌کنند، اما حتی در سطح ایالتی، مانند کالیفرنیا، آمار نشانه‌ای از خروج گسترده ثروت را نشان نمی‌دهند. وب‌سایت Inequality.org که بر توزیع ثروت در آمریکا تمرکز دارد، اعلام کرده: اگرچه مقداری مهاجرت مالیاتی اجتناب‌ناپذیر است، اما ثروتمندانی که برای فرار از مالیات جابه‌جا می‌شوند، بخش بسیار کوچکی از طبقه خود را تشکیل می‌دهند. بر اساس داده‌های مؤسسه مطالعات سیاست‌گذاری و ائتلاف درآمد ایالتی، پردرآمدها معمولاً به‌دلیل خانواده، شبکه‌های اجتماعی و شناخت محلی از کسب‌وکارها، تمایل چندانی به مهاجرت ندارند. نمونه‌های واشنگتن و ماساچوست هم جالب توجه‌اند؛ با وجود افزایش مالیات در این ایالت‌ها، تعداد افراد با دارایی حداقل چند میلیون دلاری همچنان رشد کرده و درآمد قابل‌توجهی برای تأمین برنامه‌های ایالتی ایجاد شده است. با این حال، به‌نظر می‌رسد برای برخی از ثروتمندان کالیفرنیا، مسئله فقط میزان مالیات نیست، بلکه نحوه خرج شدن آن است. جسی پاول معتقد است مالیات‌های فعلی «در میان هزینه‌های بی‌هدف و تقلب هدر می‌روند». دیوید ساکس (David Sacks)، مسئول امور کریپتو و هوش مصنوعی کاخ سفید که خودش نیز یکی از میلیاردرهای این حوزه است می‌گوید: کالیفرنیا چرا به مالیات بر ثروت نیاز دارد؟ برای تأمین مالی تقلب‌های عظیم. ایالت‌های قرمز مثل تگزاس و فلوریدا حتی مالیات بر درآمد ندارند. دموکرات‌ها همه‌چیز را می‌دزدند و بعد سازندگان شغل را به طمع‌کاری متهم می‌کنند. در ماه‌های اخیر، اتهامات مربوط به تقلب در ایالت‌هایی با فرمانداران دموکرات از جمله کالیفرنیا و مینه‌سوتا باعث ورود نهادهای فدرال مانند اف‌بی‌آی و اداره مهاجرت و گمرک آمریکا شده است؛ هرچند مقامات محلی مینه‌سوتا این ادعاها را تأیید نکرده‌اند.

سال ۲۰۲۶ برای صندوق‌های ETF کریپتویی آمریکا با قدرت آغاز شد؛ ETFهای اسپات بیت‌کوین و اتریوم، برخلاف فضای محتاط بازار کریپتو، در نخستین روز معاملاتی سال با حجم قابل‌توجه ورود سرمایه روبه‌رو شدند. این شروع پرقدرت، بار دیگر توجه تحلیل‌گران را به نقش سرمایه‌گذاران نهادی و سیگنال‌هایی که از کانال ETFها مخابره می‌شود، جلب کرده است. به گزارش میهن بلاکچین، در شرایطی که احساسات عمومی بازار همچنان میان ترس و تردید در نوسان است، داده‌ها نشان می‌دهد بخشی از سرمایه‌گذاران بزرگ رویکردی متفاوت در پیش گرفته‌اند که می‌تواند تصویر دقیق‌تری از شکاف میان رفتار سرمایه‌گذاران خرد و بازیگران نهادی در بازار کریپتو ارائه دهد. شروع قدرتمند ETFهای بیت‌کوین و اتریوم در ابتدای سال ۲۰۲۶ بر اساس داده‌های منتشرشده از سوی Farside Investors، صندوق‌های اسپات بیت‌کوین و اتریوم، در اولین روز معاملاتی سال ۲۰۲۶ میلادی، مجموعاً حدود ۶۴۶ میلیون دلار ورود خالص سرمایه ثبت کردند. در این میان، ETFهای اسپات بیت‌کوین با جذب ۴۷۱.۳ میلیون دلار، سهم اصلی این جریان ورودی را به خود اختصاص دادند و ETFهای اتریوم نیز ۱۷۴.۵ میلیون دلار سرمایه جدید جذب کردند. این رقم برای ETFهای بیت‌کوین، بزرگ‌ترین ورود سرمایه روزانه در ۳۵ روز معاملاتی اخیر محسوب می‌شود؛ رکوردی که آخرین‌بار در ۱۱ نوامبر ۲۰۲۵ (۲۰ آبان ۱۴۰۴) و با ورود ۵۲۴ میلیون دلار به ثبت رسید. از سوی دیگر، ETFهای اتریوم نیز بهترین عملکرد ۱۵ روز معاملاتی اخیر خود را تجربه کردند و بالاترین سطح ورود سرمایه از ۹ دسامبر ۲۰۲۵ (۱۸ آذر ۱۴۰۴) را به نام خود زدند. چنین داده‌هایی معمولاً از نگاه فعالان بازار، به‌عنوان سیگنالی از بازگشت علاقه سرمایه‌گذاران جریان اصلی به بازار کریپتو تلقی می‌شود؛ هرچند تفسیر کوتاه‌مدت این ارقام همواره با احتیاط همراه است. دسامبر سخت بازار کریپتو و فضای محتاط سرمایه‌گذاران ورود سرمایه به ETFها در حالی رخ داده است که بازار کریپتو در ماه دسامبر، دوره‌ای نسبتاً دشوار را پشت سر گذاشت. در حال حاضر، قیمت بیت‌کوین و اتریوم فاصله زیادی با سطوح ۳۰ روز پیش خود ندارند و این روند ادامه‌دهنده فضایی محتاطانه پس از نوسانات شدید ماه اکتبر ۲۰۲۵ است. در آن مقطع، هجوم پوزیشن‌های اهرمی در بازار مشتقات کریپتویی، به بزرگ‌ترین رویداد لیکوییدیشن یک‌روزه تاریخ این بازار منجر شد و اثر این اتفاق نیز همچنان در رفتار محتاط معامله‌گران دیده می‌شود. پیامد طبیعی چنین شوک‌هایی، کاهش ریسک‌پذیری و افزایش تردید در میان فعالان بازار است. شاخص ترس و طمع بازار کریپتو - منبع: Alternative.me شاخص ترس و طمع بازار کریپتو نیز این وضعیت را تأیید می‌کند. از اوایل نوامبر ۲۰۲۵، این شاخص عمدتاً در محدوده «ترس» و «ترس شدید» قرار داشته و در یکشنبه هفته اخیر، بار دیگر به سطح ۲۵ بازگشته است که نشان‌دهنده «ترس شدید» بازار است. چشم‌انداز نهادی‌ها؛ روند انباشت دوباره شروع می‌شود در مقابل این فضای محتاط، برخی چهره‌های فعال در صنعت کریپتو معتقدند سرمایه‌گذاران نهادی در حال بازتنظیم پوزیشن‌های خود هستند. وال (Wal)، مدیر بازاریابی شرکت تون‌سو (Tonso)، در شبکه اجتماعی X اشاره کرد که ETFهای اسپات بیت‌کوین «دوباره فعال شده‌اند» و بسیاری از سرمایه‌گذاران نهادی در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۵ دارایی‌های خود را با هدف بهینه‌سازی مالیاتی فروخته بودند. به گفته او، اکنون همین بازیگران در حال بازگشت و افزایش مجدد پوزیشن‌های خود هستند؛ از نگاه برخی تحلیل‌گران، این اقدام می‌تواند نشان‌دهنده اعتماد به بیت‌کوین، فارغ از نوسانات کوتاه‌مدت بازار باشد. با وجود افت نسبی بازار در ماه‌های پایانی سال، آمارها نشان می‌دهد سرمایه‌گذاران آمریکایی در مجموع سال ۲۰۲۵ بیش از ۳۱.۷۷ میلیارد دلار سرمایه وارد ETFهای رمزارزی کرده‌اند. در این میان، ETFهای اسپات بیت‌کوین با جذب ۲۱.۴ میلیارد دلار، بیشترین سهم را به خود اختصاص دادند؛ هرچند این رقم در مقایسه با ورود ۳۵.۲ میلیارد دلاری سرمایه در سال ۲۰۲۴، کاهش محسوسی را نشان می‌دهد. در مجموع، آغاز قدرتمند ETFها در سال ۲۰۲۶، تصویری دوگانه از بازار ترسیم می‌کند: از یک‌سو تردید و احتیاط در سطح احساسات عمومی و از سوی دیگر، حرکت حساب‌شده سرمایه‌گذاران نهادی که شاید نشانه‌ای از نگاه متفاوت آن‌ها به آینده بازار کریپتو باشد.

در ادامه‌ یک رأی‌گیری پرحاشیه در حاکمیت آوه، استنی کولچوف (Stani Kulechov)، بنیان‌گذار و مدیرعامل این پروتکل، تلاش کرده است بحث را از یک اختلاف مقطعی مدیریتی فراتر ببرد و چشم‌اندازی کلان‌تر برای آینده آوه ترسیم کند؛ این چشم‌انداز به‌وضوح نشان می‌دهد ادامه مسیر دیفای بدون گسترش به حوزه‌های جدید، از نگاه او چندان پایدار نخواهد بود. به گزارش میهن بلاکچین، این رأی‌گیری که به رد انتقال کنترل دارایی‌های برند و مالکیت فکری آوه به سازمان مستقل غیرمتمرکز (DAO) آن انجامید، نه‌تنها یک تصمیم فنی یا حقوقی ساده نبود، بلکه بار دیگر شکاف‌های عمیق‌تری را درباره مسیر بلندمدت پروتکل و نسبت میان توسعه‌دهندگان و جامعه هولدرها آشکار کرد. نقطه‌عطف اکوسیستم آوه؛ فعالیت‌هایی فراتر از وام‌دهی دیفای استنی کولچوف در پستی که روز جمعه در انجمن حاکمیتی آوه منتشر شد، تأکید کرد که این پروتکل برای حفظ رشد و اثرگذاری خود باید از چارچوب سنتی وام‌دهی غیرمتمرکز عبور کند. به‌گفته او، تمرکز صرف بر دیفای در شکل فعلی، با توجه به ابهامات موجود در مسیر رشد این بازار، نمی‌تواند پاسخ‌گوی بلندمدت انتظارات جامعه باشد. کولچوف جامعه آوه را «در یک دوراهی» توصیف کرد؛ این پروتکل یا باید به مدل فعلی بسنده کند، یا با پذیرش ریسک‌های جدید، وارد حوزه‌هایی شود که ظرفیت جذب سرمایه و کاربر در مقیاس بسیار بزرگ‌تری دارند. از نگاه او، دارایی‌های دنیای واقعی (RWA)، وام‌دهی نهادی و محصولات مالی مصرف‌محور، سه محور کلیدی این گسترش محسوب می‌شوند. آوه در سال ۲۰۲۵ به بزرگ‌ترین پروتکل دیفای تبدیل شد - منبع: Kolten او به‌ویژه روی RWAها مکث کرد و این بخش را فرصتی احتمالی در مقیاس صدها تریلیون دلار دانست؛ این برآورد بر اساس ارزش تقریبی کل دارایی‌های مالی جهان ارائه شده است و نشان می‌دهد چرا بسیاری از پروژه‌های بزرگ دیفای در حال چرخش به این سمت هستند. ارزش‌آفرینی جدید برای توکن AAVE؛ ریشه‌های اختلاف در حاکمیت آوه یکی از مهم‌ترین بخش‌های صحبت‌های کولچوف، اشاره به برنامه آوه لبز (Aave Labs) برای توزیع درآمدهای غیرپروتکلی میان هولدرهای توکن AAVE بود. در صورت تحقق، این تصمیم می‌تواند نقش توکن آوه را از ابزاری صرفاً حاکمیتی، به مدلی با مشارکت مستقیم در جریان درآمدی گسترش دهد که از منظر فاندامنتال، اهمیت قابل‌توجهی دارد. او همچنین اعلام کرد که پس از واکنش منفی جامعه به پیشنهاد قبلی درباره انتقال مالکیت برند و دارایی‌های فکری، آوه لبز قصد دارد با ارائه یک پروپوزال جدید، این موضوع را دوباره اما با چارچوبی شفاف‌تر به بحث بگذارد. این موضع‌گیری نشان می‌دهد که تیم توسعه‌دهنده، دست‌کم در ظاهر، به بازخورد جامعه بی‌توجه نیست و به‌دنبال بازسازی اجماع از دست‌رفته است. به‌طور کلی، لحن این پیام بیش از آنکه دفاعی باشد، تلاش دارد توجه جامعه را از تنش‌های کوتاه‌مدت به یک نقشه راه منسجم و بلندمدت معطوف کند که در آن، آوه تنها یک پروتکل وام‌دهی دیفای نیست، بلکه زیرساختی برای محصولات مالی متنوع‌تر تلقی می‌شود. مناقشه اخیر در حاکمیت آوه حول این پرسش شکل گرفته است که چه نهادی باید کنترل و منافع حاصل از کارمزدهای سواپ‌های انجام‌شده در اکوسیستم را در اختیار داشته باشد. بخشی از این تراکنش‌ها از طریق سرویس معاملاتی غیرمتمرکز کاو‌ سواپ (CoW Swap) انجام می‌شود که امکان تبادل مستقیم توکن‌ها از داخل آوه را فراهم می‌کند. اختلاف اصلی بر سر این بود که آیا درآمد حاصل از این فعالیت‌ها باید به DAO آوه، به‌عنوان نماینده هولدرهای توکن، تعلق بگیرد یا همچنان تحت مدیریت توسعه‌دهندگان در آوه لبز باقی بماند. این موضوع، بار دیگر مرز مبهم میان «پروتکل غیرمتمرکز» و «تیم توسعه متمرکز» را به چالش کشید. در این میان، برخی اعضای جامعه به خرید حدود ۱۵ میلیون دلار توکن AAVE توسط خود کولچوف اشاره کردند و آن را تلاشی برای اثرگذاری بر نتیجه رأی‌گیری دانستند؛ ادعایی که او به‌صراحت رد کرد. کولچوف این خرید را نه ابزاری برای تغییر مسیر حاکمیت، بلکه بازتاب «باور شخصی» خود به آینده آوه دانست. نتیجه رای‌گیری اخیر حاکمیت آوه - منبع: DAO ارزش کل قفل‌شده آوه در ماه اکتبر به بیش از ۴۵ میلیارد دلار رسید. با این حال، آنچه امروز بیش از اعداد و ارقام اهمیت دارد، این است که آوه چگونه می‌خواهد میان رشد، تمرکززدایی و منافع اقتصادی بازیگران مختلف تعادل برقرار کند؛ به‌نظر می‌رسد این چالش وارد مراحل جدی‌تری شده است و می‌شود.

پس از افشای یک پیش‌بینی بسیار سودآور بر روی نیکولاس مادورو در بازارهای پیش‌بینی سیاسی (Political Prediction Markets)، یکی از نمایندگان کنگره ایالات متحده آمریکا از برنامه خود برای ارائه یک طرح قانونی جدید خبر داده است که هدف آن محدود کردن معاملات مبتنی بر اطلاعات نهانی در این بازارها عنوان شده است. به گزارش میهن بلاکچین، ریچی تورس، نماینده مجلس نمایندگان ایالات متحده، در حال آماده‌سازی طرحی قانونی برای محدود کردن معاملات مبتنی بر اطلاعات نهانی در بازارهای پیش‌بینی سیاسی است. این اقدام پس از بررسی یک پیش‌بینی پرسود مرتبط با خبر دستگیری ناگهانی نیکولاس مادورو، رئیس‌جمهور ونزوئلا، مطرح شده است. به گفته جیک شرمن، بنیان‌گذار Punchbowl News، تورس قصد دارد طرحی با عنوان قانون سلامت عمومی در بازارهای پیش‌بینی مالی ۲۰۲۶ ارائه کند. بر اساس مفاد این طرح، انجام معاملات قراردادهای بازار پیش‌بینی (Prediction Market Contracts) برای مقامات منتخب فدرال، منصوبان سیاسی و کارکنان قوه مجریه ممنوع خواهد بود؛ مشروط بر آنکه این افراد از طریق وظایف رسمی خود به اطلاعات عمومی‌نشده دسترسی داشته باشند. این ممنوعیت، هرگونه خرید، فروش یا مبادله قراردادهای مرتبط با سیاست‌های دولتی، اقدامات اجرایی و نتایج سیاسی را در پلتفرم‌هایی که در چارچوب تجارت بین‌ایالتی فعالیت می‌کنند، شامل می‌شود. به گفته منبعی آگاه که شرمن به آن استناد کرده، این طرح با الگو گرفتن از قواعد معاملات نهانی در بازارهای مالی سنتی تدوین شده، اما دامنه اجرای آن به‌طور مشخص به بازارهای پیش‌بینی سیاسی گسترش یافته است. پیش‌بینی مرتبط با مادورو چند روز پیش از مطرح‌شدن این طرح، یک حساب کاربری تازه‌ساخته‌شده در پلتفرم Polymarket حدود ۳۲ هزار دلار روی قراردادی پیش‌بینی کرد که خروج نیکولاس مادورو از قدرت تا ۳۱ ژانویه (۱۱ بهمن ماه) ۲۰۲۶ را پیش‌بینی می‌کرد. ساعاتی بعد، گزارش‌هایی درباره بازداشت مادورو توسط نیروهای آمریکایی منتشر شد و این قرارداد وارد مرحله تسویه شد. در نتیجه این رویداد، سود این معامله به بیش از ۴۰۰ هزار دلار افزایش یافت. بررسی‌ها نشان می‌دهد این حساب کاربری پیش از این فعالیت بسیار محدودی داشته و بخش عمده سود آن تنها از همین پیش‌بینی به دست آمده است که تردیدهایی درباره احتمال استفاده از اطلاعات سیاسی یا نظامی غیرعمومی ایجاد کرده است. توییت مربوط به Joe Pompliano درباره پیش‌بینی روی مادورو و بحث اطلاعات غیرعمومی در بازارهای پیش‌بینی سیاسی – منبع: X در واکنش به این گزارش، بخش روابط عمومی پلتفرم Kalshi اعلام کرده است که قوانین این پلتفرم، انجام معامله توسط افراد مطلع یا تصمیم‌گیرنده بر اساس اطلاعات با اهمیت و غیرعمومی را ممنوع می‌کند. مسائل امنیتی Polymarket هم‌زمان با این تحولات، گزارش‌هایی درباره بروز مشکلات امنیتی در Polymarket منتشر شده است. شماری از کاربران در شبکه‌های اجتماعی Reddit و X اعلام کرده‌اند که پس از تلاش‌های مشکوک برای ورود به حساب کاربری‌شان، موجودی آن‌ها تخلیه شده است. این کاربران گفته‌اند بدون مشاهده نشانه‌ای از نفوذ به دستگاه‌ها یا سایر حساب‌هایشان، موقعیت‌های معاملاتی آن‌ها بسته و موجودی تقریباً به صفر رسیده است. پلتفرم Polymarket در واکنش اعلام کرده که یک مشکل امنیتی مرتبط با آسیب‌پذیری در یک ارائه‌دهنده احراز هویت شخص ثالث را شناسایی و برطرف کرده است. به گفته این پلتفرم، این مشکل تنها تعداد محدودی از کاربران را تحت تأثیر قرار داده، به‌طور کامل رفع شده و خطری مداوم ایجاد نمی‌کند. این شرکت همچنین اعلام کرده است که با کاربران متضرر شده تماس خواهد گرفت. جمع‌بندی در مجموع، پیش‌بینی پر سود اخیر در بازارهای پیش‌بینی سیاسی که نام مادورو نیز در کانون توجه آن قرار گرفت بار دیگر نگاه قانون‌گذاران آمریکایی را به خطر سوءاستفاده از اطلاعات غیرعمومی در این پلتفرم‌ها معطوف کرده است. طرح پیشنهادی ریچی تورس می‌تواند نخستین گام جدی برای اعمال قواعدی مشابه معاملات مبتنی بر اطلاعات نهانی در بازارهای مالی سنتی در بازارهای پیش‌بینی سیاسی باشد؛ خصوصا در بازاری که هم‌زمان با رشد محبوبیت، با چالش‌های تازه نظارتی و امنیتی روبه‌رو شده است.

پس‌لرزه‌های هک چندمیلیون‌دلاری شبکه فلو (Flow) حالا به سطح صرافی‌ها رسیده است. بایننس، بزرگ‌ترین صرافی کریپتویی جهان، در واکنش به تحولات اخیر، مجموعه‌ای از تغییرات را در سیاست‌های معاملاتی و نظارتی خود اعمال کرده است. به گزارش میهن بلاکچین، هرچند بایننس به‌طور مستقیم به هک فلو اشاره نکرده، اما هم‌زمانی این اقدامات با افشای سرقت ۳.۹ میلیون دلاری از این شبکه، پرسش‌هایی جدی درباره ارتباط این دو رویداد و مسئولیت بازیگران بزرگ بازار در مهار پیامدهای چنین رخدادهایی ایجاد کرده است. واکنش بایننس؛ حذف جفت‌ارزها و افزایش نظارت بایننس در اطلاعیه‌ای که روز جمعه منتشر شد، اعلام کرد که از روز شنبه برخی جفت‌ارزهای اسپات را از فهرست معاملات خود حذف می‌کند. در مجموع، ۹ جفت‌ارز از معاملات کنار گذاشته می‌شوند که یکی از مهم‌ترین آن‌ها جفت‌ارز FLOW/BTC است؛ طبیعتاً این تصمیم توجه بازار را به وضعیت توکن فلو جلب کرد. توکن‌هایی که در صرافی بایننس برچسب نظارتی دریافت خواهند کرد - منبع: Binance هم‌زمان، بایننس در اطلاعیه‌ای جداگانه اعلام کرد که توکن FLOW به‌همراه سه دارایی دیجیتال دیگر، به فهرست «برچسب نظارتی» یا Monitoring Tag اضافه شده است. این برچسب معمولاً به دارایی‌هایی تعلق می‌گیرد که از نظر صرافی، نوسان‌پذیری و ریسک بالاتری نسبت به سایر توکن‌های لیست‌شده دارند. بایننس تأکید کرد که توکن‌هایی با این برچسب، در معرض خطر جدی خروج کامل از فهرست معاملات قرار دارند؛ زیرا ممکن است در ادامه، دیگر معیارهای لازم برای باقی‌ ماندن در لیست صرافی را نداشته باشند. با این حال، این صرافی تنها به «بررسی‌های اخیر» اشاره کرده و به‌صورت رسمی نامی از هک شبکه فلو نبرده است. هک ۳.۹ میلیون دلاری فلو و ابهام نقش صرافی‌ها هفته گذشته، شبکه فلو از وقوع یک رخنه امنیتی خبر داد که در نتیجه آن، حدود ۳.۹ میلیون دلار دارایی دیجیتال به سرقت رفت. هرچند بایننس در بیانیه خود ارتباطی مستقیم میان تصمیمات اخیر و این هک مطرح نکرده، اما سکوت رسمی صرافی در این‌باره، به گمانه‌زنی‌ها دامن زده است. فلو در گزارش اولیه کالبدشکافی این حادثه، به‌طور غیرمستقیم از عملکرد یکی از صرافی‌ها انتقاد کرد و آن را نشان‌دهنده «نقص در فرایندهای ضد پولشویی (AML) و احراز هویت مشتری (KYC)» دانست. به گفته تیم فلو، این ضعف باعث شد هکرها بتوانند توکن‌های سرقت‌شده فلو را به صرافی واریز کنند، بخشی از آن را به بیت کوین تبدیل کرده و سپس دارایی‌ها را برداشت کنند. نام صرافی مورد اشاره به‌صورت رسمی اعلام نشده است، اما برخی کاربران با استناد به توضیحات فلو، احتمال داده‌اند که این صرافی بایننس باشد؛ این موضوع تاکنون از سوی بایننس تأیید یا رد نشده است. مسیر بازیابی فلو؛ بدون رول‌بک و با تمرکز بر ترمیم اکوسیستم بنیاد فلو (Flow Foundation) در آخرین به‌روزرسانی خود اعلام کرد که برنامه بازیابی شبکه پس از این هک، با سرعت بیشتری نسبت به پیش‌بینی اولیه در حال اجراست. طبق اعلام این بنیاد، بخش عمده‌ای از فرآیند احیای اکوسیستم انجام شده و تنها دو مرحله کلیدی باقی مانده است: بازیابی حساب‌های کاربران و رسیدگی به توکن‌های جعلی ایجادشده در جریان حمله. فلو توضیح داد که برخلاف برآورد اولیه که اجرای مراحل را به‌صورت چندروزه و پشت‌سرهم در نظر می‌گرفت، تیم فنی توانسته بخش‌های مختلف را به‌صورت موازی پیش ببرد. در این روند، عملکرد زبان قرارداد هوشمند کادانس (Cadence) و همچنین سازگاری با ماشین مجازی اتریوم (EVM) بازیابی شده است؛ این موضوع، بدون آنکه تاریخچه تراکنش‌های معتبر شبکه مخدوش شود اتفاق می‌افتد. این رویکرد پس از آن اتخاذ شد که فلو پیشنهاد اولیه خود برای بازگردانی زنجیره (Blockchain Rollback) را کنار گذاشت؛ این پروپوزال در ابتدای هفته مطرح شده بود اما با موجی از انتقاد کاربران و فعالان جامعه روبه‌رو شد. فلو اکنون اعلام کرده است که گزارش جامع نهایی از این هک را «ظرف ۴۸ ساعت آینده» منتشر خواهد کرد و انتظار دارد بازسازی کامل اکوسیستم تا پایان همین هفته (بر اساس تقویم شمسی) به اتمام برسد. در مجموع، هم‌زمانی تغییر سیاست‌های بایننس با تلاش‌های فلو برای مهار تبعات این هک، بار دیگر نشان می‌دهد که در اکوسیستم کریپتو، مرز میان نقص‌های فنی بلاکچین‌ها و مسئولیت‌های صرافی‌های متمرکز تا چه اندازه باریک و حساس است؛ احتمالاً این مسئله در ماه‌های آینده، زیر ذره‌بین نهادهای نظارتی و فعالان بازار باقی خواهد ماند.

یکی از مدیران ارشد کوین بیس (Coinbase) با دفاع از روند طولانی بررسی قانون شفافیت بازار دارایی‌های دیجیتال (CLARITY Act) در ایالات متحده اعلام کرده است که پیچیدگی ذاتی این قانون عامل اصلی تأخیر در تصویب آن بوده است که این موضوع همزمان واکنش‌های متفاوتی را در میان فعالان بازار ارزهای دیجیتال و نهادهای سرمایه‌گذاری برانگیخته است. به گزارش میهن بلاکچین، جان دی‌آگوستینو، رئیس استراتژی بخش نهادی کوین بیس، در گفت‌وگویی با شبکه سی ان بی سی (CNBC) گفته است روند بررسی و تصویب قانون شفافیت بازار دارایی‌های دیجیتال، با وجود انتقاد بخشی از فعالان بازار کریپتو، مطابق یک مسیر زمانی منطقی در حال پیش رفتن است. او در این گفت‌وگو اظهار کرده است: کاملاً درک می‌کنم که چرا این روند بیشتر طول کشیده است. توییت سناتور سینتیا لومیس درباره اثر قوانین نامشخص بر خروج شرکت‌های کریپتو از آمریکا – منبع: X به گفته دی‌آگوستینو، قانون شفافیت بازار دارایی‌های دیجیتال یک قانون زیربنایی و پایه‌ای برای رشد بازار کریپتو و به‌طور کلی هر طبقه دارایی نوظهور به شمار می‌رود و همین ماهیت بنیادین باعث شده فرآیند تدوین و تصویب آن زمان‌بر باشد. او این قانون را به‌مراتب پیچیده‌تر از قانون جِنیوس (GENIUS Act) توصیف کرده و توضیح داده است که قانون جنیوس اگرچه «ساده نبود، اما تحول‌آفرین بود»، با این حال به مسائل ساختاری ساده‌تری نسبت به قوانین مرتبط با ساختار بازار می‌پرداخت. موضع دولت چند هفته پیش، دیوید ساکس، مشاور ارشد حوزه هوش مصنوعی و رمزارزها در کاخ سفید، اعلام کرده بود که احتمال دارد قانون شفافیت بازار دارایی‌های دیجیتال در ماه ژانویه (دی ماه) چراغ سبز دریافت کند. او در این باره گفته است: ما بیش از هر زمان دیگری به تصویب قانون شاخص ساختار بازار رمزارزها که رئیس‌جمهور ترامپ خواستار آن بوده نزدیک شده‌ایم و امیدواریم کار را در ژانویه به پایان برسانیم. دی‌آگوستینو رئیس استراتژی بخش نهادی کوین بیس همچنین ابراز اطمینان کرده است که قانون شفافیت بازار دارایی‌های دیجیتال در نهایت به تصویب خواهد رسید و در این زمینه به شتاب‌گرفتن روند مقررات‌گذاری رمزارزها در سطح جهانی از جمله اجرای چارچوب مقررات بازار دارایی‌های دیجیتال (MiCA) در اروپا و پیشرفت‌های امارات متحده عربی در مسیر شفاف‌سازی مقررات اشاره کرده است. مهاجرت استعدادها و فشار بر قانون‌گذاران به گفته این مدیر کوین بیس، خطر مهاجرت گسترده استعدادها از ایالات متحده به سایر کشورها می‌تواند فشار بیشتری بر قانون‌گذاران آمریکایی وارد کند تا در سال ۲۰۲۶ روند تصویب قانون شفافیت بازار دارایی‌های دیجیتال را با سرعت بیشتری دنبال کنند. او در این‌باره گفته است: بخشی از شتاب در تصویب قانون جِنیوس با هدف جلوگیری از این خروج استعدادها شکل گرفت. او افزوده است که با ازسرگیری جلسات قانون‌گذاری و روشن‌تر شدن ابعاد تحولات پیش‌رو به‌ویژه برای جلوگیری از عقب‌ماندن ایالات متحده در فناوری‌های تحول‌آفرینی مانند هوش مصنوعی و بلاکچین ، همین حس فوریت بار دیگر ایجاد خواهد شد. دیدگاه‌های انتقادی و واکنش بازار در مقابل، شرکت CoinShares اعلام کرده است که خروج ۹۵۲ میلیون دلار سرمایه از محصولات سرمایه‌گذاری رمزارزی در هفته منتهی به ۲۸ آذر ۱۴۰۴ (۱۹ دسامبر ۲۰۲۵) تا حدی به تأخیر در تصویب قانون شفافیت بازار دارایی‌های دیجیتال بازمی‌گردد. این شرکت «ابهام طولانی‌مدت مقرراتی» را یکی از عوامل احتمالی تشدیدکننده این خروج سرمایه عنوان کرده است. با این حال، پیتر برنت، معامله‌گر باسابقه بازارهای مالی، معتقد است تصویب این قانون اثر تعیین‌کننده‌ای بر قیمت بیت کوین نخواهد داشت. او در این باره گفته است: آیا با یک رویداد کلان و تکان‌دهنده در مقیاس جهانی روبه‌رو هستیم؟ خیر. این اقدام قطعاً ضروری است، اما قرار نیست مبنای ارزش‌گذاری بازار را تغییر دهد. جمع‌بندی در مجموع، اظهارات مدیران کوین بیس و مقام‌های دولتی نشان می‌دهد تأخیر در تصویب قانون شفافیت بازار دارایی‌های دیجیتال بیش از آنکه نشانه‌ای از توقف یا عقب‌گرد در مسیر مقررات‌گذاری باشد، به پیچیدگی ساختار بازار کریپتو و تلاش برای تدوین چارچوبی جامع و کارآمد بازمی‌گردد؛ با این حال، ابهام مقرراتی همچنان یکی از عوامل اثرگذار بر رفتار سرمایه‌گذاران و جریان سرمایه در بازار رمزارزها باقی مانده است.

ایلیا لیختنشتاین (Ilya Lichtenstein)، هکری که نامش با یکی از بزرگ‌ترین سرقت‌های تاریخ بیت کوین گره خورده است، تنها کمی بیش از یک سال پس از دریافت حکم پنج سال زندان، به‌طور غیرمنتظره‌ای از زندان آزاد شد. به گزارش میهن بلاکچین، آزادی زودهنگام او نتیجه اجرای قانون گام نخست (First Step Act) است؛ این قانون در حوزه اصلاح نظام کیفری که در دوره نخست ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ به امضا رسید. هکی که سال‌ها بعد به نتیجه رسید لیختنشتاین روز جمعه در پیامی در شبکه اجتماعی ایکس اعلام کرد که بر اساس مفاد این قانون از زندان آزاد شده است. او در این پیام ضمن تشکر از دونالد ترامپ، تأکید کرد که قصد دارد در اولین فرصت ممکن، فعالیت‌های خود را در مسیر ایجاد تأثیر مثبت در حوزه امنیت سایبری ادامه دهد؛ این جمله‌ واکنش‌های گسترده‌ای در جامعه کریپتو و فراتر از آن به‌دنبال داشت. قانون فرست اسپ اکت (First Step Act) که در سال ۲۰۱۸ تصویب شد، دامنه بهره‌مندی زندانیان از کاهش محکومیت را گسترش داد. این قانون با در نظر گرفتن امتیازهایی مانند «اعتبار زمانی» حاصل از رفتار اصلاحی و برنامه‌های بازپروری، امکان آزادی زودهنگام برخی محکومان را فراهم می‌کند. لیختنشتاین در نوامبر ۲۰۲۴، پس از پذیرش اتهام مشارکت در توطئه پول‌شویی، به پنج سال زندان محکوم شده بود؛ این پرونده‌ به هک معروف صرافی بیت‌فینکس (Bitfinex) در سال ۲۰۱۶ بازمی‌گشت، رویدادی که طی آن نزدیک به ۱۲۰,۰۰۰ واحد بیت کوین به سرقت رفت. منبع: حساب Heather Reyhan در X همسر او، هدر مورگان (Heather Morgan)، نیز با انتشار عکسی مشترک از این زوج، آزادی لیختنشتاین را «بهترین هدیه سال نو» توصیف کرد؛ هدیه‌ای که پس از سال‌ها جدایی نصیب آن‌ها شده است. مورگان که با نام هنری رزله‌خان (Razzlekhan) شناخته می‌شود، به‌دلیل کمک به پول‌شویی دارایی‌های سرقت‌شده محکوم شده بود و حکم ۱۸ ماه زندان گرفت. او پیش‌تر در ماه اکتبر از آزادی زودهنگام خود خبر داده بود. پرونده‌ای که سال‌ها بعد بسته شد لیختنشتاین و مورگان در سال ۲۰۲۲، سال‌ها پس از وقوع هک، در پی یک تحقیقات گسترده فدرال بازداشت شدند. این تحقیقات در نهایت به توقیف بخش قابل‌توجهی از بیت کوین‌های سرقت‌شده منجر شد. پرونده این زوج به‌قدری پر سر و صدا بود که بعدها به سوژه یک مستند در نتفلیکس (Netflix) و حتی یک فیلم سینمایی در دست ساخت تبدیل شد. لیختنشتاین پس از صدور حکم ۵ سال زندان، به‌طور رسمی اعتراف کرد که هک صرافی بیت‌فینکس را در سال ۲۰۱۶ انجام داده و هزاران بیت‌کوین را پول‌شویی کرده است. با این حال، او تلاش کرد تمام مسئولیت را متوجه خود کند و نقش همسرش را در اصل هک انکار کرد. به گفته او، مورگان نه‌تنها در هک دخالتی نداشته، بلکه سال‌ها از وقوع آن بی‌اطلاع بوده است. از منظر حقوقی، با وجود قربانیان متعدد این هک، طبق اسناد دادگاهی منتشرشده در اکتبر ۲۰۲۴، به‌نظر می‌رسد تنها نهادی که واجد شرایط دریافت غرامت باشد، خود صرافی بیت‌فینکس است. دولت آمریکا از قربانیان خواسته بود تا پیش از ماه نوامبر، بیانیه‌های اثرگذاری (Impact Statements) خود را ثبت کنند. ترامپ و بازنگری پرونده‌های جنجالی کریپتو آزادی زودهنگام لیختنشتاین با سیگنال‌های تازه‌ای از سوی دونالد ترامپ درباره احتمال بازبینی پرونده‌های جنجالی دیگر در دنیای کریپتو هم‌زمان شده است. ترامپ اخیراً اعلام کرده که قصد دارد پرونده کیئون رودریگز (Keonne Rodriguez)، هم‌بنیان‌گذار کیف پول سامورایی (Samourai Wallet)، را بررسی کند و احتمال عفو او را منتفی ندانسته است؛ هرچند تأکید کرده که هنوز با جزئیات پرونده آشنایی کامل ندارد. این رویکرد در امتداد تصمیم‌های پیشین ترامپ قرار می‌گیرد. او در ژانویه سال گذشته و اندکی پس از بازگشت به قدرت، راس اولبریکت (Ross Ulbricht)، بنیان‌گذار بازار سیاه سیلک‌رود (Silk Road)، را از حکم حبس ابد عفو کرد. چند ماه بعد نیز چانگ‌پنگ ژائو (Changpeng “CZ” Zhao)، بنیان‌گذار بایننس، مشمول عفو ریاست‌جمهوری شد. مجموع این تحولات نشان می‌دهد که سیاست‌های کیفری و نگاه دولت ترامپ به پرونده‌های مرتبط با رمزارزها، وارد فاز تازه‌ای شده است؛ فازی که می‌تواند پیامدهای عمیقی برای آینده تقابل دولت آمریکا با صنعت کریپتو داشته باشد.