حملات ساندویچی در شبکه سولانا، بار دیگر با گزارشهایی از سود میلیون دلاری رباتها و تمرکز قدرت در دست اعتبارسنجهای خاص، به بحث داغ کاربران و توسعهدهندگان تبدیل شده است.
محققان پیشنهاد میدهند که بازگشت به ممپول عمومی میتواند به توزیع بهتر قدرت و سود در شبکه کمک کند.
بازگشت به نقطه صفر
به نظر میرسد بحثها در مورد حملات ساندویچی در شبکه سولانا که معاملهگران حرفهای با پیشبینی و اجرای سریع معاملات، از معاملهگران ناآشنا سود میبرند، هر چند هفته یک بار بدون نتیجهگیری خاصی مطرح میشود. اکثر افراد موافقند که ساندویچینگ عملی نادرست است، اما هنوز در مورد چگونگی حل این مشکل اتفاق نظری وجود ندارد.
این بحث در هفته جاری پس از آن که بن کاورستون (Ben Coverston)، محقق سولانا، در شبکههای اجتماعی اعلام کرد که برترین ربات ساندویچی شبکه، معروف به arsc، روزانه میلیونها دلار توکن از طریق حملات ساندویچی به جیب میزند، دوباره بالا گرفت. کاورستون پیشبینی کرد که اگر روند فعلی ادامه یابد، arsc ظرف ۱ تا ۲ سال آینده به بزرگترین استیکر سولانا تبدیل خواهد شد. جالب اینجاست که یکی از راه حلهای پیشنهادی این محقق، بازگرداندن ممپول (Mempool) به عنوان منطقهای برای آمادهسازی تراکنشها بود؛ چیزی که جیتو (Jito) در اوایل سال جاری به امید جلوگیری از ساندویچینگ آن را حذف کرد.
مهاجمان ساندویچی از لغزش (Slippage) سواستفاده میکنند. آنها با قرار دادن معامله خود در ابتدا، تراکنش هدف را پیشبینی میکنند که این امر قیمت را به نفع آنها تغییر میدهد. سپس، بلافاصله پس از آن، با قرار دادن معامله دیگری، همان تراکنش را دوباره اجرا میکنند و سود مالی خود را از طریق نوسان قیمت دستکاری شده تضمین میکنند. در نتیجه، معاملهگر اصلی اغلب با قیمت اجرای بدتری مواجه میشود و عملاً سود مهاجم را تأمین میکند.
این نوعی از حداکثر ارزش قابل استخراج (MEV) است که در آن ساندویچرها از جیب کاربران کمتجربهتر، از بلاکهای سولانا ارزش استخراج میکنند. سولانا در ماههای اخیر اقدامات متعددی را برای جلوگیری از ساندویچینگ انجام داده است. در ماه مارس، جیتو، شرکت زیرساخت سولانا، ممپول عمومی خود را که منطقهای برای آمادهسازی تراکنشها بود و میتوانست برای اعتبارسنجها درآمد MEV ایجاد کند، حذف کرد.
سپس اعتبارسنجهای ساندویچینگ ممپولهای خصوصی خود را راهاندازی کردند و حملات ادامه یافت. دو ماه بعد، بنیاد سولانا کمک مالی به اعتبارسنجهایی که در ممپولهای خصوصی شرکت میکردند را متوقف کرد. در ماه سپتامبر، جیتو گروهی از اعتبارسنجهای ممپول خصوصی را از شرکت در استخر استیکینگ خود که مجموعهای بزرگ از سولاناهایی است که جیتو به عنوان نامزد آنها را کنترل میکند، منع کرد.
انتقاد از استراتژی «لیست سیاه افراد بد» بنیاد سولانا و جیتو این است که اساساً مانند بازی موش و گربه است: اعتبارسنجهای لیست سیاه همیشه میتوانند یک اعتبارسنج جدید ایجاد کنند و ساندویچینگ را از سر بگیرند.
نکته جالب در مورد پیشنهاد کاورستون، که او در یک پست وبلاگی به آن پرداخت، همین است. خصوصیسازی ممپولها تعداد اعتبارسنجهایی که حملات ساندویچی را انجام میدهند کاهش داده است، اما معدود کسانی که باقی ماندهاند، مانند arsc، سود قابل توجه خود را دوباره در عملیات خود سرمایهگذاری میکنند. این امر منجر به تمرکز نگرانکننده سولانای استیک شده در دست تعداد انگشت شماری از اعتبارسنجهای شرور شده است.
برای مقابله با این، کاورستون پیشنهاد میکند که یک ممپول عمومی دوباره فعال شود. در حالی که این اقدام ممکن است ساندویچینگ را گستردهتر کند، میتواند رقابت را در بین اعتبارسنجهایی که این استراتژیها را اجرا میکنند نیز افزایش دهد. افزایش رقابت به توزیع عادلانهتر سود MEV کمک میکند و از انباشت نامتناسب استیک و قدرت در شبکه توسط یک گروه واحد از اعتبارسنجها جلوگیری میکند.
این اساساً یک تغییر جهت از استراتژی ضد ساندویچینگ سولانا در نه ماه گذشته خواهد بود.
با این حال، برای اینکه همه اینها را در نظر بگیریم، ساندویچینگ ممکن است در دراز مدت واقعاً مهم نباشد. رایان کانر (Ryan Connor) از بلاکورک ریسرچ خاطرنشان کرد که استراتژیهای معاملاتی با فرکانس بالا که در بازار سهام ایالات متحده در حال افزایش هستند، اساساً برای حمله ساندویچی به سایر معاملهگران در نظر گرفته شدهاند. این امر مانع از افزایش حجم معاملات سهام به بالاترین حد خود نشده است.
