بر اساس یادداشت تحقیقاتی موسسه برنستین (Bernstein)، انتظار می‌رود شراکت تازه اعلام‌شده شرکت کور ساینتیفیک (Core Scientific) با AMD، حدود ۱۴ میلیارد دلار درآمد در طول ۱۵ سال ایجاد کند و این شرکت تراشه‌ساز مستقیماً بخشی از این توافق را پشتیبانی و تضمین خواهد کرد.
به گزارش میهن بلاکچین، این یادداشت که توسط تحلیلگر ارشد «گوتام چوگانی» رهبری و روز پنجشنبه منتشر شده است، ظرفیت ۵۳۰ مگاواتی این قرارداد را به دو بخش تقسیم می‌کند: یک قرارداد اجاره ۳۷۷ مگاواتی مستقیماً به AMD تحت یک ساختار «تریپل‌نت» (Triple-Net: قراردادی که در آن مستاجر هزینه‌های نگهداری، بیمه و مالیات را می‌پردازد)، و یک قرارداد اجاره ۱۵۲ مگاواتی به یک شرکت تازه‌تاسیس ابری (Neocloud) ناشناس که طبق گفته این موسسه، AMD با اعتبار خود از آن حمایت می‌کند.
ورود تراشه‌سازان به حوزه اجاره هوش مصنوعی
برنستین معتقد است این ساختار نشان‌دهنده یک تغییر گسترده‌تر در سراسر این صنعت است و تراشه‌سازان به‌طور فزاینده‌ای از قراردادهای اجاره بلندمدت حمایت می‌کنند که به استخراج‌کنندگان سابق بیت‌کوین اجازه می‌دهد ظرفیت‌های هوش مصنوعی ایجاد کنند.
شرکت کور ساینتیفیک (با نماد CCORZ و افت ۱۲.۶۵٪) ۵۳۰ مگاوات قرارداد هم‌مکانی (Colocation) اعلام کرد، شرکت Hut 8 (با نماد HHUT و افت ۱۲.۸۱٪) ۷۰۴ مگاوات قرارداد با یک مستاجر واحد که بنا بر گزارش فایننشال تایمز، انویدیا (Nvidia) معرفی شده، اعلام نمود و AMD نیز به‌طور جداگانه ۲۰۰ مگاوات ظرفیت را با Riot Platforms (با نماد RRIOT و افت ۱۴.۱۲٪) رزرو کرد.
به گفته برنستین، ماینرها همان مالکان زمین با اتصالات تاییدشده به شبکه برق و سوله‌های مجهز به برق هستند، در حالی که تراشه‌سازان رتبه‌های اعتباری خود را برای تضمین مستاجرانی وام می‌دهند که مشتاق پیدا کردن مکانی برای استقرار تجهیزات پردازشی خود هستند.
تحلیلگران این شرکت کارگزاری و تحقیقاتی، قراردادهای اجاره کلان و مستقیم با مستاجران دارای رتبه اعتباری سرمایه‌گذاری را برتر از ساختارهای قبلی می‌دانند که به تضمین اعتباری از سوی حامیانی مانند گوگل متکی بودند. آن‌ها استدلال می‌کنند که این قراردادهای جدید نسبت به اجاره‌هایی که اکنون به ۱۵ یا ۲۰ سال می‌رسند، هزینه‌های تامین مالی را کاهش داده و ریسک طرف مقابل قرارداد را کم می‌کنند.
محاسبات گواهی حق تقدم خرید سهام (Warrant Math)
برنستین استدلال کرد که مشوق‌های سهامی (Equity sweetener) شرکت AMD به اجرای کامل توافق گره خورده است.
طبق این یادداشت، این شرکت تراشه‌ساز، گواهی‌های حق تقدم برای خرید ۳۰ میلیون سهم کور ساینتیفیک را با قیمت فعلی بازار یعنی ۲۳.۴۷ دلار دریافت می‌کند که واگذاری و تخصیص قطعی این سهام، به رسیدن این شراکت به پتانسیل کامل ۲.۵ گیگاواتی خود بستگی دارد.
برنستین این به اصطلاح قراردادهای چرخشی (Circular deals) را با توجه به اینکه تقاضای پردازش از عرضه محدود سوله‌های مجهز به برق و زمین‌ها فراتر رفته است، کمتر از آنچه منتقدان از آن بیم دارند، تهاجمی ارزیابی می‌کند.
بازده پایین‌تر، حاشیه سود بالاتر
درآمد حاصل از قرارداد با AMD تقریباً به ۰.۹ میلیارد دلار میانگین درآمد سالانه یا حدود ۱.۸ میلیون دلار به ازای هر مگاوات می‌رسد که طبق محاسبه برنستین، ۵٪ تا ۲۵٪ کمتر از ۱.۹ تا ۲.۴ میلیون دلار به ازای هر مگاوات در قراردادهای اخیر هم‌مکانی ماینرها است. قرارداد ۳۷۷ مگاواتی که مستقیماً به AMD اجاره داده شده، دارای ساختار «تریپل‌نت» با حاشیه سود نزدیک به ۱۰۰٪ است و این شرکت تخمین می‌زند که حاشیه سود ترکیبی EBITDA (سود قبل از بهره، مالیات و استهلاک) برای کل این توافق نزدیک به ۹۶٪ باشد.
طبق این یادداشت، کور ساینتیفیک هزینه‌های سرمایه‌ای (Capex) به ازای هر مگاوات را ۱۱ تا ۱۲ میلیون دلار پیش‌بینی کرده است که نشان‌دهنده کل هزینه سرمایه‌ای حدود ۶ میلیارد دلار برای این پروژه است و از این مقدار، تاکنون حدود ۱ میلیارد دلار هزینه کرده است. این شرکت قصد دارد مابقی را از طریق اوراق قرضه مختص به این پروژه تامین مالی کند.
موسسه برنستین به سهام کور ساینتیفیک رتبه «عملکرد بهتر از بازار» (Outperform) با هدف قیمتی ۳۲ دلار داده است. این شرکت حدود ۱.۱ گیگاوات بار پردازشی (IT Load) را در شراکت‌های خود با AMD و CoreWeave قرارداد بسته است، و تقریباً ۲ گیگاوات پتانسیل توسعه بیشتر تحت توافق با AMD دارد.
در همین حال، قرارداد CoreWeave جلوتر از برنامه زمان‌بندی در حال پیشرفت است؛ به‌طوری‌که تا اواسط ژوئیه ۴۳۷ مگاوات تحویل داده شده است، در حالی که از کل ۵۹۰ مگاوات مقرر شده، تحویل کامل باید تا اوایل سال ۲۰۲۷ انجام شود.
