نبض هفتگی بازار کریپتو؛ از اخبار مهم تا رویدادهای پیش‌روی هفته پایانی مرداد

در هفته منتهی به اواسط اگوست ۲۰۲۶، اقتصاد جهانی و بازارهای مالی در تقاطعی از بحران‌های ژئوپلیتیک، بلاتکلیفی در سیاست‌های پولی و تغییرات ساختاری در جریان‌های سرمایه قرار گرفتند. این گزارش به بررسی و تحلیل عمیق رویدادهای بازار رمزارزها، شاخص‌های اقتصاد کلان در سطح بین‌المللی، بحران انرژی ناشی از مسدود شدن تنگه هرمز و وضعیت بحرانی و پیچیده اقتصاد ایران در این بازه زمانی می‌پردازد.

بازار رمزارزها در هفته گذشته، علی‌رغم ثبت جریان‌های ورودی قابل‌توجه در مقاطعی از هفته، اسیر نقدینگی به شدت پایین و فشارهای فروش ساختاری از سوی استخراج‌کنندگان بود و نتوانست روند صعودی پایداری را شکل دهد. در سوی دیگر جهان، اقتصاد کلان ایالات متحده با انتشار داده‌های تورمی که دقیقاً مطابق با انتظارات بود، نتوانست مسیر روشنی برای کاهش تهاجمی نرخ بهره توسط فدرال رزرو ترسیم کند و سایه نشست آتی جکسون هول (Jackson Hole) بر بازارها سنگینی می‌کرد.

با این حال، نقطه عطف تحولات هفته گذشته، تشدید بی‌سابقه بحران در خاورمیانه بود. نفت خام برنت با عبور از مرز ۸۸ دلار، نگرانی‌ها در مورد بروز یک شوک تورمی جدید را تشدید کرد. در مرکز این طوفان ژئوپلیتیک، اقتصاد ایران قرار داشت که تحت تاثیر محاصره دریایی ایالات متحده، تحریم‌های فلج‌کننده خزانه‌داری آمریکا علیه شبکه‌های بانکی و صرافی‌های پنهان، شاهد فروپاشی تاریخی ارزش پول ملی، ثبت رکوردهای نجومی در بازار طلا و هجوم بی‌سابقه نقدینگی به بورس تهران به عنوان سپر تورمی بود.

۲. کالبدشکافی بازار رمزارزها در هفته گذشته (اگوست ۲۰۲۶)

بازار دارایی‌های دیجیتال در ماه اگوست ۲۰۲۶، نمایشی از یک نبرد فرسایشی میان سرمایه‌های نهادی (Institutional Capital) و کمبود نقدینگی تابستانه (Summer Liquidity) بود. با وجود کاتالیزورهای مقطعی، بازار نتوانست از محدوده نوسانی خود خارج شود.

۲.۱. رفتار معاملاتی و پرایس اکشن بیت‌کوین (BTC)

بیت‌کوین در طول هفته گذشته در یک کانال فرسایشی بین ۶۲,۰۰۰ تا ۶۶,۰۰۰ دلار محبوس ماند. در ابتدا، پس از انتشار گزارش ضعیف مشاغل در ایالات متحده و شکل‌گیری امیدواری‌ها به کاهش نرخ بهره، بیت‌کوین توانست تا سطح ۶۵,۲۴۲ دلار صعود کند. با این حال، هرگونه تلاش برای شکست مقاومت‌های بالاتر، از جمله محدوده حیاتی ۶۴,۸۰۰ تا ۶۵,۳۰۰ دلار، با سرکوب سریع و خشن فروشندگان مواجه شد. این الگوی «ثبت سقف‌های پایین‌تر در تلاش‌های صعودی» نشان‌دهنده فقدان تقاضای مستمر در بازار اسپات (Spot) است.

از منظر متغیرهای آنچین (On-Chain) و تحلیل خرد، بیت‌کوین در یک دوره انباشت خاموش (Quiet Accumulation) قرار دارد. داده‌های شبکه نشان می‌دهند که میانگین متحرک ۱۰۰ روزه برای آدرس‌های جدید در شبکه بیت‌کوین به حدود ۲۸۵ هزار آدرس رسیده است. علاوه بر این، تعداد نهنگ‌هایی که حداقل ۱۰,۰۰۰ بیت‌کوین در اختیار دارند، با افزایش ۱۷ آدرس در ماه گذشته و ۳ آدرس در هفته گذشته، به ۱,۹۶۰ آدرس بالغ شده است. در همین راستا، شاخص اتمام فروشندگان (Seller Exhaustion Constant) به پایین‌ترین سطح چرخه‌ای خود رسیده است که به لحاظ تاریخی در مناطق کف بازار رویت می‌شود و ۳۳ درصد پایین‌تر از کف‌های ثبت‌شده در بازارهای نزولی پیشین است.

با این وجود، چرا بیت‌کوین صعود نمی‌کند؟ پاسخ در بحران نقدینگی نهفته است. حجم معاملات روزانه بازار اسپات بیت‌کوین در مقاطعی از هفته به ۱.۱۹ میلیارد دلار سقوط کرد که پایین‌ترین سطح از سال ۲۰۱۹ تاکنون محسوب می‌شود (در مقایسه با اوج ۱۴.۷ میلیارد دلاری در فوریه ۲۰۲۶). به گفته تحلیل‌گرانی نظیر نیشچال شتی (Nischal Shetty) و پراتیک گوپتا (Prateek Gupta)، تقاضای قدرتمند صندوق‌های ETF بلافاصله توسط فروش استخراج‌کنندگان و دارندگان شرکتی خنثی می‌شود و تا زمانی که بیت‌کوین نتواند مقاومت ۶۵,۰۰۰ دلار را که از ۵ اگوست تاکنون شش بار در عبور از آن ناکام مانده است بشکند، روند تغییری نخواهد کرد. تحلیل‌گران سطح ۶۹,۰۰۰ دلار را که میانگین هزینه دارندگان کوتاه‌مدت است، به عنوان آستانه قطعی برای تغییر رژیم بازار در نظر می‌گیرند.

۲.۲. وضعیت اتریوم (ETH) و تعویق به‌روزرسانی گلامستردام

اتریوم در هفته گذشته عملکردی به نسبت مقاوم‌تر، اما همچنان نوسانی از خود به نمایش گذاشت. این رمزارز در بازه ۱,۸۷۰ تا ۱,۹۷۰ دلار نوسان داشت و پس از بازیابی قدرتمند از کف قیمتی ۱,۵۶۳ دلاری در ماه جولای، در عبور از مقاومت روانی ۱,۹۵۰ تا ۲,۰۰۰ دلار با سد فروشندگان مواجه شد.

یکی از مهم‌ترین عوامل بنیادین تاثیرگذار بر اتریوم، به‌روزرسانی بزرگ و حیاتی گلامستردام (Glamsterdam) است. این ارتقاء که مهم‌ترین تغییر پروتکل پس از رویداد Merge به شمار می‌رود، قرار بود در اواخر اگوست پیاده‌سازی شود، اما داده‌های رهگیری داخلی نشان داد که هدف اجرای آن به اواسط سپتامبر موکول شده است. این تعویق، کاتالیزور صعودی اتریوم را تضعیف کرد. گلامستردام شامل دو تغییر بنیادین است: EIP-7732 که فرآیند ساخت بلاک را به درون شبکه (On-chain) منتقل می‌کند و EIP-7928 که امکان پردازش موازی تراکنش‌ها را فراهم می‌آورد. هدف نهایی این ارتقاء، افزایش سه برابری ظرفیت لایه اول (Layer 1) و کاهش چشمگیر کارمزدهاست که می‌تواند تسلط اتریوم را در بازار قراردادهای هوشمند تثبیت کند.

۲.۳. دینامیک آلت‌کوین‌ها: فشار فروش ریپل و پایداری سولانا

در بازار آلت‌کوین‌ها، ریپل (XRP) با یک شوک نهادی مواجه شد. گزارش‌های منتشر شده از سوی کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) نشان داد که صندوق Grayscale XRP Trust (با نماد ARCA:GXRP) در نیمه نخست سال ۲۰۲۶ بیش از ۱۸۰ میلیون دلار از دارایی‌های خود را به فروش رسانده است. این صندوق مجموع دارایی‌های خود را از ۱۲۲.۲۳ میلیون توکن XRP در پایان سال ۲۰۲۵ به ۵۵.۰۴ میلیون توکن در ۳۰ ژوئن کاهش داد تا پاسخگوی بازخرید سهام سرمایه‌گذاران باشد. این عرضه سنگین (فروش ۱۰۳.۴۱ میلیون توکن)، موجب شد تا قیمت XRP با افت ۲ درصدی در حوالی ۱.۰۱ تا ۱.۰۲ دلار تحت فشار قرار گیرد.

در مقابل، سولانا (SOL) با ثبات بیشتری در محدوده ۷۳.۸۸ دلار معامله شد. سایر آلت‌کوین‌های مطرح نظیر BNB، Tron و Hyperliquid نوسانات محدودی را بین رشد ۳ درصدی تا افت ۱ درصدی تجربه کردند که نشان از فقدان مشارکت گسترده سرمایه‌گذاران خرد (Breadth) در بازاری است که در انحصار بیت‌کوین و اتریوم قرار دارد. ارزش کل بازار رمزارزها نیز با نوسانی اندک در محدوده ۲.۱۹ تا ۲.۲۴ تریلیون دلار متغیر بود.

۲.۴. جریان‌های متناقض صندوق‌های ETF و شاخص‌های استخراج

رفتار سرمایه‌های نهادی از طریق صندوق‌های قابل معامله (ETF) در هفته گذشته کاملاً دوگانه و به شدت حساس به داده‌های اقتصاد کلان بود. در ابتدای هفته، تحت تاثیر خوش‌بینی به کاهش قریب‌الوقوع نرخ بهره توسط فدرال رزرو، صندوق‌های ETF اسپات بیت‌کوین و اتریوم در ایالات متحده مجموعاً ۱.۱ میلیارد دلار جریان خالص ورودی را جذب کردند که بهترین عملکرد هفتگی آن‌ها از اواسط آوریل به شمار می‌رفت. صندوق‌های بیت‌کوین در پنج جلسه متوالی معاملاتی ۸۶۵.۳ میلیون دلار و صندوق‌های اتریوم ۲۴۴ میلیون دلار نقدینگی جذب کردند.

اما این روند پایدار نماند. با انتشار داده‌های تورمی آمریکا (CPI و PPI) که نتوانستند امیدواری‌ها به یک سیاست انبساطی تهاجمی را تقویت کنند، اشتهای ریسک به سرعت فروکش کرد. در روزهای ۱۰ تا ۱۳ اگوست، جریان ورودی جای خود را به خروج سرمایه داد؛ به طوری که در یک روز ۱۴۴.۶ میلیون دلار و در روز بعد ۱۲۵.۴ میلیون دلار از صندوق‌های اسپات بیت‌کوین خارج شد، در حالی که اتریوم جریان ورودی ناچیز ۶.۵ میلیون دلاری را ثبت کرد. این چرخش سریع نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران نهادی هنوز به یک باور قطعی (Conviction) برای ورود میان‌مدت دست نیافته‌اند و صرفاً بر اساس تیتر اخبار کلان معامله می‌کنند.

در بعد شبکه‌ای، هشداردهنده‌ترین داده مربوط به وضعیت استخراج‌کنندگان (Miners) بود. آمارها نشان می‌دهد که هش‌ریت (Hashrate) واقعی شرکت‌های استخراج فهرست‌شده در بورس از ۳۶۸.۳ اگزاهش بر ثانیه (EH/s) در سه‌ماهه چهارم سال ۲۰۲۵، به ۳۱۹.۰ اگزاهش در سه‌ماهه دوم سال ۲۰۲۶ افت کرده است. این کاهش ۱۳.۴ درصدی، بیانگر تسلیم (Capitulation) بخشی از ماینرها به دلیل کاهش پاداش بلاک پس از هاوینگ و هزینه‌های بالای انرژی است. این امر ماینرها را مجبور به فروش ذخایر بیت‌کوین خود برای تامین هزینه‌های عملیاتی کرده که خود مانعی بزرگ در برابر رشد قیمت محسوب می‌شود. در همین حال، یک شکاف جزئی در زنجیره اقلیت بیت‌کوین ایجاد شد و تنها ۲.۵۳ درصد از بلاک‌ها از پروپوزال BIP-110 حمایت کردند، در حالی که شبکه اصلی با قدرت به مسیر خود ادامه داد. در خبری مثبت برای زیرساخت‌ها، شرکت Cloudflare فرایند ادغام شناسه‌های کیف پول استیبل‌کوین را برای ایجنت‌های هوش مصنوعی (AI Agents) آغاز کرد که چشم‌انداز نوآوری در اکوسیستم را روشن نگه می‌دارد.

۲.۵. فضای قانون‌گذاری: تاخیر در لایحه CLARITY

عدم قطعیت رگولاتوری یکی دیگر از وزنه‌های سنگین بر پای بازار رمزارزها در هفته گذشته بود. لغو ناگهانی جلسه برنامه‌ریزی‌شده کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) پیرامون تدوین قوانین دارایی‌های دیجیتال، کاتالیزور صعودی مهمی را از بازار گرفت. علاوه بر این، مجلس سنای ایالات متحده رای‌گیری درباره لایحه حیاتی CLARITY Act را که به منظور شفاف‌سازی ساختار بازار کریپتو تدوین شده است، به تعویق انداخت و آن را به زمان بازگشایی مجلس پس از تعطیلات اگوست (سپتامبر ۲۰۲۶) موکول کرد. با وجود این موانع، مت هیوگان (Matt Hougan) و سایر تحلیل‌گران معتقدند که خطر معکوس شدن قوانین حمایتی توسط دولت‌های آینده، به دلیل مومنتوم توقف‌ناپذیر پذیرش سازمانی (Adoption)، عملاً خنثی شده است.

۳. اقتصاد کلان جهانی: تورم، نرخ بهره و سایه جکسون هول

در عرصه اقتصاد کلان، هفته گذشته جولانگاه داده‌های تورمی ایالات متحده بود که قرار است نقشه راه فدرال رزرو را برای تعیین نرخ بهره در ماه سپتامبر مشخص کنند.

۳.۱. داده‌های CPI و PPI ایالات متحده

گزارش شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) در ماه جولای نشان داد که تورم سالانه از ۳.۵ درصد در ماه ژوئن به ۳.۴ درصد کاهش یافته است که دقیقاً منطبق با پیش‌بینی اقتصاددانان بود. رشد ماهانه تورم ۰.۱ درصد و تورم هسته (Core CPI) با رشد ۰.۲ درصدی ماهانه، به ۲.۵ درصد در مقیاس سالانه رسید. از سوی دیگر، شاخص قیمت تولیدکننده (PPI) در ماه جولای کاملاً بدون تغییر (صفر) باقی ماند، در حالی که بازار انتظار رشد ۰.۲ درصدی را داشت.

با وجود این شواهد روشن از روند کاهش تورم (Disinflation)، بازارهای پرخطر از جمله شاخص S&P 500 و رمزارزها نتوانستند یک رالی صعودی قدرتمند را آغاز کنند. شاخص S&P 500 پس از لمس رکورد تاریخی ۷,۸۰۰ واحد در اواسط هفته، با انتشار آمار ضعیف تمایلات مصرف‌کننده با افت ۰.۲ درصدی مواجه شد. دلیل اصلی این واکنش خنثی، وجود اختلاف نظر عمیق در میان سیاست‌گذاران فدرال رزرو (FOMC) است. با وجود عقب‌نشینی انتظارات برای افزایش نرخ بهره، بازار اوراق قرضه نشان می‌دهد که سرمایه‌گذاران همچنان محتاط هستند. بازدهی اوراق خزانه ۱۰ ساله آمریکا که در پی گزارش ضعیف مشاغل کاهش یافته بود، مجدداً مسیر صعودی در پیش گرفت و به محدوده ۴.۶۶ تا ۴.۶۸ درصد رسید.

تحلیل‌گران بازار معتقدند که فدرال رزروِ تحت رهبری آقای وارش (Warsh) با یک تصمیم‌گیری به شدت دوقطبی مواجه است؛ به طوری که در نشست پیشین سه نفر از اعضا به نفع سیاست‌های انقباضی رای داده بودند. سرمایه‌گذاران اکنون منتظرند تا ببینند آیا ضعف بازار کار آمریکا (که در گزارش حقوق و دستمزد هفته‌های قبل مشهود بود) بر داده‌های تورمی غلبه خواهد کرد تا چرخه کاهش نرخ بهره در سپتامبر آغاز شود یا خیر.

۴. شوک تنگه هرمز

محوری‌ترین تحول در اقتصاد جهانی طی هفته گذشته، تشدید بحران در خاورمیانه و تاثیر مستقیم آن بر جریان عرضه انرژی بود. بازار نفت خام که پیش از این به دلیل چشم‌انداز ضعیف تقاضای چین تحت فشار بود، با ظهور مجدد ریسک‌های ژئوپلیتیک دچار جهش قیمتی شد.

۴.۱. انفجار قیمت نفت در سایه محاصره

بهای نفت خام برنت (Brent) در هفته گذشته با رشدی خیره‌کننده بیش از ۵ درصد افزایش یافت و به ۸۸.۵۲ دلار در هر بشکه رسید (رشد سالانه ۳۴.۴۳ درصدی). نفت وست تگزاس اینترمدیت (WTI) نیز با رشد مشابهی سطح ۸۲.۴۰ دلار را فتح کرد.

دلیل اصلی این رالی، انسداد مستمر تنگه هرمز که روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت (۲۰ درصد از مصرف جهانی) از آن عبور می‌کرد و تداوم محاصره دریایی بندرهای ایران توسط نیروی دریایی ایالات متحده است. در اوایل هفته گذشته، بازارها با امیدواری به توافق ایران و عمان برای ایجاد خطوط کشتیرانی امن در تنگه هرمز، شاهد افت ۷ درصدی قیمت نفت بودند. اما این خوش‌بینی‌ها خیلی زود رنگ باخت؛ ایران اعلام کرد که تا زمان برآورده شدن شروطی نظیر دریافت غرامت و پایان یافتن تهدیدات نظامی و تحریم‌های آمریکا، تنگه بازگشایی نخواهد شد.

همزمان با این بن‌بست، شبه‌نظامیان حوثی، پالایشگاه جازان عربستان سعودی را هدف حمله قرار دادند و ایالات متحده نیز توانایی خود برای اسکورت شناورها را افزایش داد، هرچند که عبور کشتی‌ها در شرایط خاموشی فرستنده‌های رادیویی (Transponders) همچنان ریسک بالایی دارد.

۴.۲. چشم‌انداز و پیش‌بینی‌های بازار نفت

در واکنش به این تحولات، اسکات بسنت (Scott Bessent)، وزیر خزانه‌داری آمریکا، اعلام کرد که واشنگتن ضمن حفظ محاصره دریایی، تحریم‌های اقتصادی بی‌سابقه‌ای را علیه ایران اعمال خواهد کرد که این موضوع چشم‌انداز بازگشت عرضه را تیره‌تر ساخت.

• پیش‌بینی جی‌پی مورگان (JPMorgan): تحلیل‌گران این بانک برآورد کرده‌اند که به ازای هر یک ماه تداوم مسدودی تنگه هرمز، ۷ تا ۸ دلار به قیمت نفت برنت افزوده خواهد شد. در صورت تداوم بحران تا سه ماه آینده، میانگین قیمت نفت برنت به ۱۱۴ دلار در هر بشکه خواهد رسید. البته پیش‌بینی پایه این بانک برای پایان سال ۲۰۲۶ در صورت رفع بحران، رقم ۷۸ دلار است.
• پیش‌بینی گلدمن ساکس (Goldman Sachs): این موسسه هشدار داده است که تداوم اختلالات می‌تواند برنت را به ۱۲۰ دلار برساند، هرچند در سناریوی پایه (Base Case) که بر فرض کاهش تنش‌ها استوار است، نفت ۸۰ دلاری را برای سه‌ماهه چهارم پیش‌بینی می‌کند.
• آژانس بین‌المللی انرژی (IEA): این نهاد ضمن کاهش پیش‌بینی تقاضای جهانی، هشدار داد که افت ۴.۳ میلیون بشکه‌ای عرضه (حدود ۴ درصد) در سال جاری، جهان را با وسیع‌ترین کسری عرضه در پنج سال اخیر مواجه خواهد کرد.

در همین راستا، قیمت طلا نیز به عنوان پناهگاه امن سرمایه (Safe Haven)، با رشد بالای ۱۰ درصدی در یک ماه اخیر به محدوده ۴,۳۷۶ تا ۴,۳۷۹ دلار صعود کرد.

۵. بحران همه‌جانبه اقتصاد ایران در اواسط اگوست ۲۰۲۶

اقتصاد ایران در مرداد ۱۴۰۵ (اگوست ۲۰۲۶) یکی از تاریک‌ترین و بحرانی‌ترین دوره‌های حیات خود را سپری می‌کند. تلاقی تحریم‌های جدید، محاصره دریایی و بن‌بست صادرات، تورم لجام‌گسیخته و ورشکستگی نهادهای مالی، ساختار اقتصادی کشور را به نقطه فروپاشی نزدیک کرده است.

۵.۱. طوفان ارزی و فروپاشی ریال

در هفته گذشته، بازار ارز ایران شاهد التهابات بی‌سابقه‌ای بود. نرخ برابری دلار در بازار آزاد، تحت تاثیر اخبار جنگ و تحریم‌ها، سقف‌های جدیدی را به ثبت رساند. دلار که در ابتدای هفته در محدوده ۱۸۵,۱۰۰ تومان معامله می‌شد، با گپ‌های مثبت متوالی وارد کانال ۱۸۷,۰۰۰ تومان گردید و در مقاطعی از روز سه‌شنبه و معاملات فردایی به رکورد ۱۸۷,۹۰۰ تومان (۱,۸۷۹,۰۰۰ ریال) نفوذ کرد. در روزهای پایانی هفته، با اندکی عقب‌نشینی در مرکز مبادله و کنترل‌های امنیتی، دلار آزاد در محدوده ۱۸۶,۱۴۰ تا ۱۸۶,۴۵۰ تومان بسته شد.

سایر ارزها نیز همگام با دلار دچار جهش شدند؛ یورو به ۲۱۵,۴۶۰ تا ۲۱۶,۶۵۰ تومان رسید، پوند انگلیس از ۲۵۳,۴۱۰ تومان عبور کرد و درهم امارات در بازار آزاد به ۵۰,۹۴۰ تومان بالغ شد. تتر (USDT) که دماسنج دقیقی از خروج سرمایه و تقاضای خرد برای هجینگ ارزی است، در کانال ۱۸۶,۶۰۰ تا ۱۸۸,۰۰۰ تومان در نوسان بود.

ریشه این بحران ارزی کجاست؟ با وجود آنکه وزیر اقتصاد در هفته‌های گذشته از آغاز روند آزادسازی منابع مسدود شده خبر داده بود، این منابع برای پاسخگویی به تقاضای بازار کافی نبوده است. مهم‌تر از آن، ضربه دفتر کنترل دارایی‌های خارجی (OFAC) وابسته به خزانه‌داری آمریکا بود که در هشتمین اقدام خود در سال ۲۰۲۶ (مبتنی بر فرمان اجرایی ۱۳۹۰۲)، شبکه بانکداری سایه (Shadow Banking) و صرافی‌های پنهان ایران را هدف گرفت. ایالات متحده «بانک شهر» و شرکت‌های پوششی آن، به همراه «صرافی اُپال» و شبکه‌های مرتبط با فردی به نام «احسان طهیری» را تحریم کرد. این نهادها وظیفه انتقال میلیاردها دلار از درآمدهای نفتی و پتروشیمی ایران و تبدیل آن‌ها به ارزهای معتبر برای واردکنندگان را بر عهده داشتند. با انهدام این شریان‌های ارزی، توانایی بانک مرکزی ایران برای مداخله در بازار ارز (که پیشتر از سوی شورای عالی هماهنگی اقتصادی به آن مجوز داده شده بود) به شدت فلج گردید.

۵.۲. بازار طلا و سکه

اثر ترکیبی رشد انس جهانی طلا (نزدیک به ۴,۳۸۰ دلار) و جهش دلار، بازار طلای ایران را دچار جنون قیمتی کرد. هر گرم طلای ۱۸ عیار با ثبت گپ‌های مثبت صدها هزار تومانی در یک روز، وارد کانال ۱۹ میلیون تومان شد و رکورد ۱۹,۳۸۰,۰۰۰ تومان را ثبت کرد. مثقال طلای ۱۸ عیار نیز در محدوده ۸۲ میلیون و ۸۵۰ هزار تومان معامله شد. سکه امامی با افزایش بیش از دو میلیون تومانی در ابتدای هفته به ۱۸۹ میلیون و ۷۰۰ هزار تومان رسید و حباب آن گسترش یافت. نیم‌سکه و ربع‌سکه نیز به ترتیب در کانال‌های ۹۶ میلیون و ۵۳ میلیون تومان نرخ‌گذاری شدند.

۵.۳. بورس اوراق بهادار تهران

شاید عجیب‌ترین پدیده اقتصاد ایران در هفته گذشته، رفتار بازار سرمایه بود. در حالی که بخش واقعی اقتصاد زیر بار تحریم و تورم در حال فروپاشی است، بورس تهران هفته‌ای سراسر رکوردشکنی را تجربه کرد.

شاخص کل بورس با رشد متوالی، ضمن عبور پرقدرت از مرز ۵ میلیون واحد، به ارتفاع تاریخی ۵ میلیون و ۷۶۶ هزار و ۲۵۵ واحد دست یافت. در یکی از روزها، شاخص با رشد بیش از ۱۱۲ هزار واحدی (و در روزهای دیگر با رشدهای ۳۹ هزار و ۲۹ هزار واحدی) همراه بود. شاخص هم‌وزن نیز به سطح ۱ میلیون و ۶۲۸ هزار واحد رسید که نشان می‌دهد تقاضا علاوه بر شرکت‌های بزرگ، در نمادهای کوچک نیز حضور دارد. بازار فرابورس نیز با رشد ۴.۷ درصدی طی یک هفته به ۴۵,۹۲۹ واحد رسید.

شگفتی اصلی اما در حجم معاملات نهفته بود. ارزش معاملات سهام، حق تقدم و صندوق‌های سهامی با شکستن تمام رکوردهای پیشین به ۶۵ هزار و ۵۰۵ میلیارد تومان (۶۵.۵ همت) بالغ شد. همزمان، ورود پول حقیقی به بازار به بیش از ۳,۲۰۷ میلیارد تومان رسید در حالی که ۱,۸۳۳ میلیارد تومان از صندوق‌های درآمد ثابت (Fixed Income) خارج شد.

تحلیل علت‌ومعلولی رده‌دوم (Second-Order Insight): این رونق بورسی به هیچ وجه نشانه‌ای از سلامت اقتصادی و رشد تولید نیست؛ بلکه تجلی خالص پدیده هجینگ تورمی (Inflation Hedging) است. با سقوط ارزش ریال و محدودیت‌ها و سقف‌های دستوری در بازارهایی نظیر مسکن، نقدینگی خرد برای فرار از مالیات پنهان تورم به سمت تنها بازار نقدشونده یعنی بورس سرازیر شده است. با این حال، این صعود به شدت ناپایدار است. در اواخر هفته، با افزایش عرضه‌ها از سوی حقوقی‌ها، شاخص کل حدود ۷۲ هزار واحد از سقف روزانه خود عقب‌نشینی کرد و بازار شاهد خروج ۶.۹ همت پول حقیقی بود که نمایانگر ذات سفته‌بازانه و وحشت‌زده معامله‌گران است.

۵.۴. فروپاشی ساختاری

اقتصاد زیربنایی ایران در وضعیت هشدار قرمز قرار دارد. بر اساس گزارش مرکز آمار ایران، تورم سالانه تولیدکنندگان صنعتی در بهار ۱۴۰۵ با رشدی ۱۹.۱ درصدی نسبت به فصل قبل به رقم هولناک ۷۰.۹ درصد رسیده است. تورم تولیدکننده پیش‌نگری قطعی از افزایش بهای کالاها در سطح خرد است و نشان می‌دهد که اَبَرتورم (Hyperinflation) در ماه‌های آتی به سبد مصرفی خانوارها برخورد خواهد کرد. در مناطق محروم‌تر، شاخص فلاکت (Misery Index) در استان کردستان به ۹۶.۳ درصد رسیده است.

از سوی دیگر، زیرساخت‌های رفاهی در حال فروپاشی است. با وجود گرمای ۴۰ درجه در تابستان، ایران با خاموشی‌های سراسری و قطع برق مواجه است. دولت برای تامین نیازها، ناچار به صادرات نفت و واردات برق از ترکیه شده است. در بخش سوخت، بحران به حدی جدی است که سهمیه بنزین در برخی مناطق از جمله کردستان و جنوب به ۱۵ لیتر در هر کارت کاهش یافته و بدهی صندوق توسعه ملی به شرکت ملی نفت به ۱۲۷ میلیارد دلار رسیده است. شایعات جدی مبنی بر افزایش قیمت بنزین تا ۱۰,۰۰۰ تومان در هر لیتر به بازار پمپاژ می‌شود که خود عاملی برای تشدید انتظارات تورمی است.

بحران در بازار مسکن نیز بیداد می‌کند؛ سهم مسکن از درآمد خانوار به ۵۰ درصد رسیده و دولت در اقدامی دستوری، سقف افزایش اجاره‌بها را ۲۵ درصد تعیین کرده است که تنها به رکود بیشتر و ایجاد بازار سیاه منجر شده است.

۶. چشم‌انداز بازارهای جهانی و ایران در هفته پیش‌رو (۱۷ تا ۲۳ اگوست ۲۰۲۶)

۶.۱. تقویم اقتصاد کلان و سیاست‌های پولی جهانی

هفته آینده، هفته‌ای سرنوشت‌ساز برای شکل‌گیری انتظارات در مورد نرخ بهره آمریکا خواهد بود. بازارها به شدت نیازمند شفافیت از سوی فدرال رزرو هستند.

• دوشنبه، ۱۷ اگوست: انتشار داده‌های کلیدی تولیدات صنعتی و خرده‌فروشی چین. همزمان، کنوانسیون ملی دموکرات‌ها در آمریکا آغاز می‌شود که می‌تواند نوسانات سیاسی مقطعی ایجاد کند.
• سه‌شنبه، ۱۸ اگوست: آمار بازار کار بریتانیا و گزارش درآمدی غول‌های خرده‌فروشی آمریکا نظیر Home Depot که تصویر واضح‌تری از قدرت مصرف‌کننده ارائه می‌دهد.
• چهارشنبه، ۱۹ اگوست: مهم‌ترین رویداد هفته. انتشار صورت‌جلسه نشست جولای فدرال رزرو (FOMC Minutes) و شاخص بهای مصرف‌کننده (CPI) اتحادیه اروپا. این صورت‌جلسه عمق اختلافات درونی میان اعضای فدرال رزرو را برای شروع چرخه کاهش نرخ بهره مشخص خواهد کرد.
• پنج‌شنبه، ۲۰ اگوست: تصمیم‌گیری در مورد نرخ بهره توسط بانک مرکزی خلق چین و انتشار گزارش درآمدی Wal-Mart و داده‌های مدعیان بیکاری آمریکا.
• جمعه، ۲۱ اگوست: انتشار شاخص مدیران خرید اولیه (Flash PMIs) برای آمریکا، بریتانیا و منطقه یورو که نشانگر وضعیت رشد یا انقباض اقتصادی خواهد بود.

این رویدادها همگی پیش‌درآمدی بر سخنرانی کلیدی رئیس فدرال رزرو (آقای وارش) در نشست سالانه جکسون هول در ۲۷-۲۹ اگوست خواهند بود. اگر لحن صورت‌جلسه FOMC در روز چهارشنبه و داده‌های PMI تهاجمی (Hawkish) تفسیر شوند، بازارهای سهام و کریپتو با فشار فروش شدیدی مواجه خواهند شد.

۶.۲. چشم‌انداز بازار رمزارزها

بیت‌کوین در هفته آینده بر لبه تیغ قرار دارد. برای جلوگیری از ریزش بیشتر، حفظ کانال حمایتی ۶۲,۴۰۰ تا ۶۳,۲۰۰ دلار حیاتی است. در صورت از دست رفتن این سطح، سقوط به محدوده ۶۱,۷۵۰ دلار و در نهایت کف ۵۸,۱۹۰ دلاری دور از ذهن نخواهد بود. در سمت صعودی، مقاومت سنگین ۶۴,۰۰۰ تا ۶۴,۵۵۰ دلار قرار دارد و پس از آن باند مقاومتی ۶۵,۵۰۰ تا ۶۶,۵۰۰ دلار که شکست آن برای هرگونه تایید روند صعودی ضروری است.

اتریوم نیز نیازمند حفظ حمایت ۱,۸۵۰ دلاری و تلاش مجدد برای شکست مقاومت ۱,۹۵۰ دلار است. با توجه به حجم پایین معاملات و خروج سرمایه نهادی در پایان هفته گذشته، انتظار می‌رود نوسانات محدود (Range-Bound) ادامه یابد، مگر آنکه داده‌های اقتصاد کلان (به‌ویژه صورت‌جلسه FOMC) کاتالیزوری قوی فراهم کنند.

۶.۳. چشم‌انداز بحران اقتصاد ایران

هفته آینده برای اقتصاد ایران آبستن خطرات ژئوپلیتیک و اقتصادی فراوانی است. با پایان یافتن مهلت ۶۰ روزه توافق نانوشته میان ایران و آمریکا در تاریخ ۲۶ مرداد، بازار به شدت نگران از سرگیری حملات، درگیری‌های نظامی در تنگه هرمز و تشدید محاصره دریایی است.

نتیجه‌گیری

بررسی جامع تحولات اواسط اگوست ۲۰۲۶ نشان‌دهنده پارادایمی از شکنندگی در بازارهای جهانی و بحرانی عمیق در خاورمیانه است. بازار رمزارزها که از آن به عنوان طلای دیجیتال یاد می‌شد، نتوانست در برابر شوک‌های کلان نقش پناهگاه امن را ایفا کند و اسیر کمبود نقدینگی و بی‌ثباتی در جریان‌های سرمایه نهادی (ETF) و استخراج‌کنندگان باقی ماند. در اقتصاد جهانی، فدرال رزرو در دوراهی مهار تورم و تحریک رشد اقتصادی گرفتار شده و صورت‌جلسه آتی FOMC قطب‌نمای بازارهای پرخطر خواهد بود.

در این اثنا، بحران ژئوپلیتیک ناشی از مسدود شدن تنگه هرمز، قیمت نفت را به عنوان اهرمی فشار بر تورم جهانی حفظ کرده است. اقتصاد ایران، به عنوان کانون این بحران، با ترکیبی مهلک از تورم تولیدکننده بالای ۷۰ درصد، سقوط آزاد ارزش ریال تحت فشار تحریم‌های خزانه‌داری آمریکا و ورشکستگی نهادهای مالی مواجه است. رشد رکوردی بورس تهران در این شرایط، نه بازتابی از رونق، بلکه تصویری از اقتصادِ وحشت‌زده‌ای است که شهروندان در تقلا برای حفظ ارزش دارایی‌های خود در برابر سونامی اَبَرتورمِ پیش‌رو هستند. رویدادهای هفته آینده، از جمله انقضای مهلت آتش‌بس در خاورمیانه و داده‌های کلان در غرب، می‌تواند مسیر این بحران‌های درهم‌تنیده را تعیین کند.