جامعه اتریوم در حال بررسی پروپوزال ERC-8092 است که قصد آن تغییر شیوه تعامل سرمایه‌گذاران با چندین کیف پول است. با گسترش وب ۳، دیگر کمتر کاربری را می‌توان یافت که تنها با یک کیف پول فعالیت کند. کاربران عادی برای حفظ امنیت، فعالیت‌های خود را میان چند آدرس تقسیم می‌کنند و نهادها نیز برای مدیریت ریسک و الزامات نظارتی، ناگزیر به استفاده از ساختارهای چندآدرسی هستند.
به گزارش میهن بلاکچین، اما بلاکچین‌ها اساساً برای چنین واقعیتی طراحی نشده‌اند. امروزه، هماهنگی میان چند کیف پول معمولاً به قیمت افشای حریم خصوصی تمام می‌شود یا مستلزم تکیه بر اعتماد خارج از زنجیره است. پروپوزال جدید شبکه اتریوم با نام ERC-8092، دقیقاً قصد دارد همین ناهماهنگی بنیادی را برطرف کند.
تغییر زاویه نگاه اتریوم به «هویت»؛ اصطکاک پنهانی که رشد وب ۳ را کند کرده است
پروپوزال ERC-8092 به‌جای آنکه هر آدرس را یک بازیگر کاملاً مستقل در نظر بگیرد، چارچوبی ارائه می‌دهد که بتوان رابطه میان حساب‌ها را بدون ادغام آن‌ها در یک هویت عمومی واحد اثبات کرد. هدف این استاندارد افزایش شفافیت نیست، بلکه دادن اختیار به کاربران است تا خودشان تصمیم بگیرند این ارتباط‌ها چه زمانی، تا چه حد و برای چه کسی آشکار شود.
در واقع، این پروپوزال بیش از آنکه یک راه‌حل فنی ساده باشد، نشان‌دهنده تغییری عمیق در نحوه نگاه اتریوم به مفهوم «هویت» است که دیگر نباید به‌طور تصادفی از دل آدرس‌ها شکل بگیرد، بلکه باید آگاهانه و قابل‌کنترل باشد.
شفافیت، یکی از بزرگ‌ترین مزیت‌های بلاکچینهای عمومی است، اما همین ویژگی در مقیاس بزرگ به یک نقطه ضعف تبدیل می‌شود. برای کاربران عادی، مدیریت چند کیف پول اغلب پیچیده و پرخطا است و برای نهادهای بزرگ، این وضعیت حتی می‌تواند عملاً غیرقابل‌استفاده باشد.
تفویض اختیار، تجمیع اعتبار یا اثبات مشروعیت میان چند حساب، معمولاً نیازمند راهکارهای اختصاصی و گاه متمرکز است. ERC-8092 تلاش می‌کند «زبان مشترکی» برای حل این مسائل ارائه دهد که امکان اعلام ارتباط یا نمایندگی میان حساب‌ها را فراهم می‌کند؛ این روش قابل راستی‌آزمایی است و بدون افشای اطلاعات اضافی به عموم اتفاق می‌افتد.
در عمل، این یعنی یک کاربر می‌تواند کیف پول‌های شخصی، کاری و آزمایشی خود را جدا نگه دارد؛ اما هر زمان لازم شد، مالکیت یا اختیار خود را به‌شکلی محدود و هدفمند اثبات کند.
حریم خصوصی به‌عنوان یک انتخاب، نه یک محدودیت
یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های ERC-8092 انعطاف‌پذیری آن است. این استاندارد کاربران را مجبور به یک مدل واحد نمی‌کند. برخی ممکن است ترجیح دهند داده‌های مربوط به ارتباط حساب‌ها روی زنجیره ثبت شود تا شفافیت و قابلیت ترکیب‌پذیری بیشتری داشته باشد. برخی دیگر، ذخیره‌سازی خارج از زنجیره را برای کاهش هزینه و حفظ محرمانگی انتخاب می‌کنند.
نکته کلیدی همین «حق انتخاب» است. این استاندارد تعیین نمی‌کند که کاربر تا چه اندازه باید دیده شود؛ فقط زیرساخت هماهنگیِ سازگار با حریم خصوصی را فراهم می‌کند و تصمیم نهایی را به خود مشارکت‌کنندگان می‌سپارد.
این رویکرد بازتاب یک درک جدید در اکوسیستم اتریوم است: پذیرش گسترده با تحمیل رفتار واحد به‌دست نمی‌آید، بلکه با پذیرفتن تنوع رفتار کاربران ممکن می‌شود.
طراحی‌شده برای دنیای چندزنجیره‌ای؛ چرا این پروپوزال در مقطع زمانی فعلی اهمیت دارد؟
پروپوزال ERC-8092 نگاهش را فراتر از خود اتریوم برده است. کاربران امروز میان لایههای دوم، سایدچین‌ها و حتی بلاکچینهای کاملاً متفاوت جابه‌جا می‌شوند؛ این شبکه‌ها اغلب از سیستم‌های رمزنگاری ناسازگار استفاده می‌کنند، اما هویت، به مرز زنجیره‌ها محدود نمی‌شود.
این پروپوزال با تکیه بر استانداردهای موجودِ نمایش آدرس‌ها، امکان تعریف روابط میان حساب‌ها در شبکه‌های ناهمگون را فراهم می‌کند. به این ترتیب، کاربر می‌تواند اختیار یا نمایندگی خود را میان چند زنجیره اثبات کند، بدون آنکه همه فعالیت‌هایش به یک پروفایل قابل‌ردیابی واحد گره بخورد.
در جهانی که سرمایه، اپلیکیشن‌ها و کاربران مدام در حال پراکندگی میان اکوسیستم‌ها هستند، چنین هویت قابل‌حمل و امنی، اهمیتی روزافزون پیدا می‌کند.
علاقه به وب ۳ از بین نرفته، اما شتاب رشد آن کاهش یافته است. نگرانی‌های مربوط به حریم خصوصی، پیچیدگی عملیاتی و تردید نهادهای بزرگ، همچنان موانع اصلی پذیرش گسترده‌اند. به‌نظر می‌رسد جامعه اتریوم دریافته است که صرفاً مقیاس‌پذیری فنی کافی نیست و لایههای اجتماعی و هویتی نیز باید تکامل پیدا کنند.
برای نهادهایی که به‌دنبال توکنیزاسیون در مقیاس بزرگ هستند، حریم خصوصی در سطح آدرس یک گزینه لوکس نیست، بلکه یک ضرورت است. برای کاربران فردی نیز حاکمیت بدون سهولت استفاده، معنای چندانی ندارد. ERC-8092 دقیقاً در نقطه تلاقی این دو نیاز قرار می‌گیرد.
حتی اگر این پروپوزال در نهایت به‌طور کامل پذیرفته نشود، پیام آن روشن است: اتریوم دیگر فقط نمی‌پرسد چگونه تراکنش‌ها را سریع‌تر یا ارزان‌تر کند. پرسش اصلی این است که انسان‌ها و سازمان‌ها چگونه می‌توانند روی زنجیره حضور داشته باشند، بدون آنکه همه‌چیز را نمایان کنند.
اگر قرار است وب ۳ به میلیاردها نفر خدمت‌رسانی کند، هویت نمی‌تواند محصول جانبی آدرس‌ها باشد؛ بلکه باید آگاهانه طراحی شود. ERC-8092 یکی از این تلاش‌ها برای ممکن کردن همین مسیر است.
