در اوایل دهه ۱۹۹۰ عبارت WWW جهان اطلاعات را متحول کرد. ۱۰سال بعد، اینترنت بالغ تر و قابل برنامه ریزی تر شد و ما شاهد ظهور Web۲ بودیم، پدیده ای که رسانه های اجتماعی و پلتفرم های تجارت الکترونیک را به ارمغان آورد.
نسل دوم وب، Web۲، تعاملات اجتماعی را متحول و تولید کنندگان و مصرف کنندگان اطلاعات، کالاها و خدمات را به هم نزدیکتر کرد. همچنین تجربه و احساس لذت از تعامل شخص به شخص را در یک مقیاس جهانی را برای ما به ارمغان آورد. اما این اتفاق همیشه از طریق یک واسطه انجام شده است. به این شکل که یک پلتفرم به عنوان یک واسطه و معتمد بین A و B که یکدیگر را نمی شناسند و متقابلا اعتمادی بین آنها وجود ندارد به یکدیگر اطمینان ندارند، قرار می گیرد. اگرچه که این پلتفرم ها در ایجاد یک اقتصاد فرد به فرد موفقیت آمیز عمل کرده اند، اما این آنها هستند که تمام قوانین تراکنشها را به کاربران دیکته می کنند و در حقیقت این پلتفرم ها تمام اطلاعات ما را در اختیار و مالکیت خود دارند.
در این زمینه، بلاک چین نیروی محرک و پیش برنده نسل بعدی اینترنت و یا به تعبیری نسل سوم اینترنت (Web۳) و وب غیر متمرکز است. بلاک چین می تواند بدون نیاز به هرگونه واسطه ای امکان تراکنش های فرد به فرد را فراهم کند و ارز دیجیتالی بیت کوین اولین نمونه استفاده از بلاک چین است. اگر چه بیت کوین یک پول فرد به فرد بدون و نیاز به بانک ها و مدیران بانکی است، اما بلاک چین در حوزه های دیگری مانند ساخت یک آژانس خدمات مسافرتی بدون نیاز به اوبر (Uber) و رسانه های اجتماعی بدون فیس بوک و توییتر موفقیت های زیادی کسب کرده است.
طراحی دوباره ساختار داده ها
ما ابتدا یک کامپیوتر داشتیم و سپس شروع به اتصال کامپیوترها از طریق پروتکل اینترنت کردیم. در روزهای اول ظهور کامپیوترهای شخصی، ما برای ذخیره سازی و تبادل اطلاعات، از طریق فلاپی دیسک ها و به صورت فیزیکی این عمل را انجام می دادیم. داده ها در یک دستگاه فیزیکی به صورت مرکزی ذخیره می شدند. به منظور انتقال داده ها، نسخه کپی این اطلاعات باید ساخته می شدند. اینترنت، انتقال این نسخه ها را سریع تر و هزینه تراکنشها را به شدت کاهش داد.
پس از گذشت سی سال از ظهور، گسترش و پذیرش اینترنت، ساختار داده های ما، اکثرا هنوز کلاینت سروری هستند. به این معنی که اطلاعات ما به طور مرکزی در یک کامپیوتر ذخیره می شود و از طریق اینترنت منتقل و توسط کامپیوتر دیگری بازیابی می شود. حتی اگر ما در دنیایی زندگی کنبم که تمامی تجهیزات ما از کامپیوتر گرفته تا ماکروویو و یخچال به اینترنت متصل باشند، داده ها هنوز هم به صورت مرکزی ذخیره می شوند مانند ذخیره سازی در حافظه دستگاه در USB یا حتی در ابر.
کدام یک از این موارد به افزایش اعتماد کمک می کند: آیا می توانم به افراد و موسساتی که اطلاعات من را در برابر هر نوع حوادث داخلی و خارجی، خرابی های حاصل از عملکرد انسانی و یا خرابی دستگاه، به طور هدفمند و یا تصادفی ذخیره می کنند، اعتماد کنم؟ چنین ساختارهای اطلاعاتی متمرکزی دارای نقاط ضعف گوناگونی هستند.
از امپراطوری داده ها تا دموکراسی اطلاعات
ساختار تبادل اطلاعات به صورت فرد به فرد از دهه ۱۹۹۰ با وجود برنامه هایی مانند مرورگر بیت تورنت و تور شکل یافته است. با ترکیب کریپتوگرافی و مکانیسم های تئوریک بازی، بلاک چین ساختار تبادل اطلاعات به صورت فرد به فرد را وارد سطح جدیدی کرد. با وجود تکنولوژی بلاک چین، اکنون ما می توانیم از ساختار متمرکز اطلاعات که در این شیوه همه داده ها بر روی یک کامپیوتر مرکزی ذخیره می شود به ساختار اطلاعات غیر متمرکز یا به طور کامل توزیع شده، حرکت کنیم.
با توجه به اینکه ما در یک جهان متصل زندگی می کنیم، در Web۳ ساختار اطلاعات را بازتعریف می کنیم. قابل توجه است که بلاک چین تنها یکی از تکنولوژی های موجود در گروه وب غیرمتمرکز است. اگرچه بلاک چین با توجه به توان ذخیره سازی زمان و چیستی تراکنش، یک روش عالی برای تبادل اطلاعات به صورت فرد به فرد است اما به دو دلیل عدم سرعت بالا و عدم وجود حریم خصوصی، هنوز به سطح خوبی از تکامل نرسیده تا برای ذخیره سازی اطلاعات در مقیاس بزرگ مناسب باشد.
تکنولوژی های نسل سوم وب (Web۳)
همانند ملزومات ایجاد یک اپلیکیشن و یک وب سایت معمولی، اپلیکیشنهای غیر متمرکز نیز ملزومات ساده ای دارند که عبارت اند از: محاسبات، ذخیره سازی فایل، داده های خارجی، کسب درآمد و پرداخت. جامعه کاربران طی ۴ سال گذشته تلاشهای زیادی را در زمینه ساخت و پیشرفت اکوسیستم انجام داده است.
در حالی که ساخت یک اپلیکیشن غیرمتمرکز در سال ۲۰۱۴ امری محال به نظر می رسید، در سال ۲۰۱۷ امکان ساخت یک اپلیکیشن غیرمتمرکز ابتدایی که نیازمند محاسبات حداقلی و ذخیره سازی کم ظرفیت فایلها است، میسر شد. اکوسیستم Web۳ ماحصل تلاش طولانی مدت توسعه دهندگان است. در اینجا یک فهرست تصویری از مجموعه فعالیت ها و دستاوردهای این توسعه دهندگان ارائه شده است:
انتقال از اینترنت کلاینت سرور به وب غیر متمرکز، اتفاقی تدریجی خواهد بود. از آنجایی که وب غیر متمرکز هنوز در حال رشد و بلوغ است، به نظر می رسد انتقال از سیستم متمرکز به سیستم غیر متمرکز در جهت غیر متمرکز سازی کل سیستم در حال انجام است.
علاوه بر این، باید توجه داشت که با توجه به این که ساختارهای غیرمتمرکز در نسبت به ساختار متمرکز دارای مقاومت بیشتری در برابر خطا و حملات هستند، اما از سیستم های متمرکز سرعت کمتی دارند. در حالی که این احتمال وجود دارد که در آینده اینترنت غیر متمرکز شود اما این بدان معنا نیست که ما از سیستم های متمرکز به طور کامل خلاص خواهیم شد. سیستم های متمرکز دارای مزایا و برتری هایی نیز هستند ، اما فقط برای مواردی خاص مورد استفاده قرار خواهند گرفت.
نظر شما راجع به بلاکچین و نسل سوم وب چیست؟ چقدر زمان لازم است تا دنیا به سمت بلاکچین حرکت کند؟
