سودآوری ماینرها به پایین‌ترین سطح چرخه رسیده؛ این چه پیامدی برای بیت کوین دارد؟

افزایش اخیر قیمت بیت کوین تا محدوده ۹۲,۰۰۰ دلار باعث شده است برخی شاخص‌های کلیدی به سطوح حساسی برسند؛ جایی که رفتار ماینرها، هزینه تولید و ارزش‌گذاری شبکه معمولاً تصویر روشن‌تری از مسیر بعدی ترسیم می‌کنند. اکنون، بیت کوین فاصله چندانی با هزینه تولید ندارد و همین مسئله فضای معاملات را وارد فاز جدیدی از احتیاط و انتظار کرده است.

به گزارش میهن بلاکچین، در همین حال، داده‌های آنچین نشان می‌دهند بازار در تقاطع عجیبی از فشار، حمایت خاموش و نشانه‌های اولیه کف‌سازی قرار گرفته است. مجموعه‌ای از شاخص‌ها به سمت محدوده‌های ارزنده حرکت کرده‌اند، اما همان‌طور که در چرخه‌های گذشته دیده شد، این نشانه‌ها معمولاً پایان روندهای اصلاحی را دقیق مشخص نمی‌کنند.

حاشیه سود ماینرها در مرز هشداردهنده

طبق داده‌های کپریول اینوستمنتس (Capriole Investments)، هزینه تولید هر BTC اکنون حدود ۸۳٬۸۷۳ دلار برآورد می‌شود؛ در حالی که هزینه برق، یعنی پایه‌ای‌ترین ورودی فرایند استخراج، نزدیک به ۶۷٬۰۹۹ دلار است.

این فاصله به ظاهر مطمئن، در عمل فشار زیادی بر ماینرها وارد کرده است؛ زیرا هم‌زمان درآمد آن‌ها به محدوده‌ای رسیده که تنها ۴.۹٪ بالاتر از قیمت فعلی بازار است. چنین حاشیه سودی یکی از پایین‌ترین مقادیر در چرخه کنونی محسوب می‌شود.

نکته مهم اینجاست که دوره‌های کاهش سودآوری ماینرها همیشه سیگنال خطر نبوده‌اند. معمولاً در این شرایط، ماینرهای ناکارآمد از بازار حذف می‌شوند، سختی شبکه کاهش می‌یابد و فشار فروش فعالان ضعیف‌تر فروکش می‌کند. این مکانیزم خودتنظیم‌گر، همان پدیده‌ای است که تحلیلگران آن را «حمایت خاموش» بیت کوین در دوره‌های گذار می‌نامند.

رقابت شدید شبکه در ماه‌های اخیر نیز فشار بیشتری بر صنعت استخراج وارد کرده است. هش‌ ریت بیت کوین در ماه اکتبر به رکورد ۱.۱۶ زداهش (ZH/s) رسید، آن‌هم زمانی که قیمت خودِ BTC در آغاز نوامبر به سمت ۸۱,۰۰۰ دلار حرکت می‌کرد.

باوجود این سطح از توان پردازشی، درآمد ماینرها به ازای هر هش به زیر ۳۵ دلار سقوط کرده است و فاصله زیادی با میانگین ۴۵ دلار برای ماینرهای عمومی دارد. حتی دوره بازگشت سرمایه دستگاه‌های استخراج از ۱۲۰۰ روز عبور کرده و افزایش هزینه‌های مالی و بدهی شرکت‌های ماینینگ نیز وضعیت را دشوارتر کرده است.

بسیاری از شرکت‌های ماینینگ، به‌سمت خدمات مرتبط با هوش مصنوعی و پردازش‌های سنگین رفته‌اند، اما درآمد حاصل از این بخش‌ها هنوز به اندازه‌ای نیست که افت درآمد استخراج بیت کوین را جبران کند.

به همین دلیل، فشردگی حاشیه سود ماینرها اهمیت زیادی دارد؛ زیرا هر زمان این فشار با نزدیک شدن قیمت به هزینه تولید هم‌زمان شده، بازار وارد دوره‌ای از بازتنظیم شده که معمولاً با حذف ماینرهای ضعیف، تعدیل سختی و کاهش فشار فروش همراه بوده است.

ورود به محدوده ارزنده در شاخص NVT

هم‌زمان با فشار بر صنعت استخراج، نسبت ان‌وی‌تی (NVT) بیت کوین به زیر سطح «NVT Low» در محدوده ۱۹۴ سقوط کرده است؛ اتفاقی که معمولاً نشانه ورود شبکه به وضعیت «ارزش‌گذاری پایین» تلقی می‌شود. NVT زمانی پایین می‌آید که ارزش بازار از حجم تراکنش‌های آنچین عقب بماند؛ به بیان ساده، فعالیت شبکه قدرتمند است، اما قیمت این فعالیت را بازتاب نمی‌دهد.

در چرخه‌های قبلی، ورود NVT به این محدوده اغلب نشانه سازنده‌ای بوده است. این شرایط، معمولاً بعد از اصلاحات سنگین و نه در آغاز آن‌ها رخ می‌دهد. اما این شاخص یک هشدار مهم دارد: به‌ندرت پیش می‌آید که کف نهایی دقیقاً در همان نقطه NVT Low ثبت شود.

در دوره‌های گذشته، بیت کوین ابتدا وارد این محدوده می‌شد، یک واکنش صعودی اولیه نشان می‌داد، سپس بار دیگر محدوده را لمس می‌کرد و بعد وارد روند افزایشی می‌شد.

اگر همان الگو تکرار شود، احتمال دارد بازار بار دیگر سطوح زیر ۸۰,۰۰۰ دلار را ببیند. با این حال، ترکیب کاهش فشار فروش ماینرها و افت NVT به محدوده ارزش‌گذاری پایین، بیشتر به ساختار کف‌سازی شبیه است تا شروع یک روند نزولی جدید. بازار اکنون در فضایی حرکت می‌کند که نشانه‌های تثبیت بیشتر از نشانه‌های فرسایش دیده می‌شود.