ریچارد تنگ (Richard Teng)، مدیرعامل صرافی بایننس (Binance)، معتقد است اگرچه نقره در مقطع فعلی از موجی قدرتمند در تقاضای صنعتی بهره می‌برد، اما در افق بلندمدت این بیت کوین است که با گسترش قدرت خرید و نقش زیرساختی خود، بازی را به‌طور اساسی تغییر می‌دهد.
به گزارش میهن بلاکچین، تنگ در تاریخ ۳۰ دسامبر (۹ دی) با انتشار پستی در شبکه اجتماعی ایکس (X)، مقایسه‌ای معنادار میان بیت کوین، طلا و نقره ارائه داد و تلاش کرد نشان دهد چگونه دارایی‌های دیجیتال طی سال‌های اخیر از فلزات گران‌بها پیشی گرفته‌اند؛ آن هم در شرایطی که ساختار تقاضای جهانی در حال تغییر است.
چرا قدرت بیت کوین از فلزات گران‌بها پیشی گرفت؟
تنگ در این پست نوشت نقره این روزها در کانون توجه قرار گرفته است؛ رشد خودروهای برقی، تراشه‌های هوش مصنوعی و گسترش انرژی خورشیدی باعث شده تقاضای صنعتی برای این فلز افزایش یابد.
از نگاه تنگ، نقره همچنان یک پوشش کلاسیک در برابر نااطمینانی‌های اقتصادی و کاهش قدرت خرید پول محسوب می‌شود. با این حال، او تأکید می‌کند که نکته اصلی جای دیگری است: بیت کوین نه یک کالای صرف، بلکه زیرساخت نظام مالی آینده است.
این اظهارنظر همراه با یک نمودار تصویری منتشر شد که نشان می‌داد از سال ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵، هر واحد بیت کوین چه میزان طلا و نقره می‌توانسته خریداری کند.
این نمودار با استفاده از داده‌های پایان هر سال، تغییرات بلندمدت قدرت خرید بیت کوین را به تصویر می‌کشد و دوره‌هایی را برجسته می‌کند که در آن‌ها، قدرت نسبی بیت کوین به‌سرعت افزایش یافته است. این جهش‌ها اغلب هم‌زمان با رشد توجه نهادی، سیاست‌های پولی انبساطی و افزایش علاقه به جایگزین‌های ذخیره ارزش رخ داده‌اند.
در این مقایسه، نقره به‌عنوان فلزی معرفی می‌شود که تقاضای آن بیش از آنکه صرفاً مالی باشد، ریشه در عوامل ساختاری دارد. استفاده گسترده در خودروهای برقی، نصب پنل‌های خورشیدی و تجهیزات الکترونیکی پیشرفته، مصرف نقره را فراتر از کاربردهای سرمایه‌گذاری سنتی برده است.
طلا نیز در این چارچوب، چهره‌ای باثبات اما کم‌تحرک‌تر دارد؛ این دارایی همچنان نقش محافظه‌کارانه خود را به‌عنوان پوشش تورم و ریسک‌های ژئوپلیتیک حفظ کرده، اما شتاب رشد آن محدودتر است.
در مقابل، بیت کوین با نوسانات شدیدتری همراه بوده است، اما همین چرخه‌های تند باعث شده در طول زمان، تغییرات چشمگیری در قدرت خرید آن ایجاد شود.
تنگ با این روایت، بیت کوین را نه در جایگاه یک دارایی سفته‌بازانه، بلکه به‌عنوان یک معیار جدید و زیرساخت مالی معرفی می‌کند. این دیدگاه هم‌راستا با روایتی است که در سال‌های اخیر در صنعت کریپتو تقویت شده؛ این روایت بر ویژگی‌هایی مانند برنامه‌پذیری، تسویه‌حساب جهانی و عرضه محدود و قابل‌پیش‌بینی بیت کوین تأکید دارد.
در عین حال، این مقایسه به معنای نفی نقش فلزات گران‌بها نیست. بسیاری از فعالان بازار معتقدند طلا و نقره همچنان برای تنوع‌بخشی به سبد دارایی‌ها اهمیت دارند و از پشتوانه تاریخی و فیزیکی برخوردارند.
اما دارایی‌های دیجیتال، مزایایی مانند حمل‌پذیری بالا، شفافیت، و کمیابی قابل راستی‌آزمایی را به میدان آورده‌اند؛ این ویژگی‌ها برای یک اقتصاد دیجیتال‌محور جذابیت ویژه‌ای دارد.
در نهایت، پیام تنگ بیش از آنکه رقابت صفر و یکی میان فلزات و بیت کوین ترسیم کند، بر تفاوت افق‌ها تأکید دارد. نقره می‌تواند در کوتاه‌مدت از موج صنعتی بهره ببرد و طلا همچنان لنگر ثبات باقی بماند، اما بیت کوین، به‌زعم مدیرعامل بایننس، در حال شکل دادن به معماری مالی آینده است؛ این مسیر می‌تواند جایگاه آن را به‌عنوان یک ذخیره ارزش نسل جدید تثبیت کند.
