آشنایی با بلاک چین های مبتنی بر تکنولوژی شاردینگ (SHARDING)

بلاک چین های مبتنی بر شاردینگ (SHARDING) اساسا بلاک چین هایی برای ارزهای دیجیتالی هستند که در صدد دستیابی به مقیاس پذیری و پردازش تعداد تراکنش بیشتر در ثانیه می‌باشند. بلاک چین های مبتنی بر شاردینگ به عنوان راهکاری بالقوه برای مشکل مقیاس پذیری بعضی از ارزهای دیجیتال برتر نظیر بیت کوین معرفی شده است.

شاردینگ (SHARDING) چه مشکلی را حل می‌کند؟

مقیاس پذیری ضعیف را شاید بتوان تنها انتقاد جدی وارد بر بیت کوین و چند ارز دیجیتال برتر دیگر در نظر گرفت. دلیل این انتقاد که دائما بر بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال نظیر اتریوم وارد می‌شود این است که بیت کوین و اتریوم به ترتیب فقط می‌توانند ۳ الی ۴ و حدود ۲۰ تراکنش در ثانیه را پردازش کنند. در مقایسه با شبکه های متمرکز، این ارقام بسیار ناچیز می‌باشند.

برای مثال پی‌پال و ویزا به ترتیب حدود ۱۹۳ و ۱۶۶۷ تراکنش در ثانیه پردازش می‌کنند. این موضوع بدان معنا است که بیت کوین، اتریوم و سایر ارزهای دیجیتال برتر مسیر طولانی در پیش دارند تا بتوانند از لحاظ سرعت و کارایی پردازش تراکنش ها هم سطح رقبای متمرکز خود شوند.

تراکنش های کند و آهسته مشکلی اساسی به حساب می‌آیند زیرا باعث تراکم در شبکه می‌شود و کار را برای افرادی که می‌خواهند از ارزهای دیجیتال برای پرداخت های واقعی و روزمره استفاده کنند دشوار می‌سازد. برای مثال اصلا دوست ندارید که صورت حساب رستوران خود را با بیت کوین پرداخت کنید و ۱۰ دقیقه صبر کنید تا تراکنش پردازش و تایید شود.

در دنیای پرداخت ها، سرعت نقش حیاتی دارد. مردم می‌خواهند که تراکنش ها بسیار سریع پردازش شود و زمان زیادی را برای انجام آنها منتظر نمانند. هرچه زمان پردازش تراکنش بیشتر طول بکشد، ناراحتی و زحمت بیشتری برای کاربران ایجاد می‌شود.

این نکته که پی‌پال و ویزا در مقایسه با بیت کوین و اتریوم می‌توانند تعداد تراکنش قابل توجهی در ثانیه پردازش کنند یکی از دلایل اصلی محبوب تر بودن این دو روش پرداختی می‌باشد.

شاردینگ چگونه می‌تواند مشکل مقیاس پذیری را حل کند؟

شاردینگ (sharding)

در حال حاضر تراکنش های ارز دیجیتالی نظیر بیت کوین و اتریوم باید توسط تمام نودهای حاضر در شبکه تایید شود. این موضوع بدان معنا است که هربار که پرداختی با بیت کوین یا اتریوم انجام شود، ده ها هزار رایانه باید این تراکنش را تایید کنند. اگرچه این امر امنیت بسیار زیادی را به همراه دارد، اما از طرف دیگر باعث کند شدن تراکنش ها می‌شود.

شاردینگ می‌تواند این مشکل را حل کند. شاردینگ شامل فرآیند تقسیم تمام نودهای شبکه به شاردهای مختلف می‌باشد. سپس برای تایید تراکنش ها به تعداد نود بسیار کمتری نیاز است. برای آنکه متوجه شوید این امر چگونه می‌تواند باعث افزایش سرعت تراکنش ها شود، بزرگراهی را تصور کنید که دارای عوارضی است که فقط یک باجه اخذ عوارض دارد. این شرایط بیانگر نحوه عملکرد کنونی شبکه های بیت کوین و اتریوم می‌باشد. در این شبکه ها ترافیک به وجود می‌آید و مردم باید مدت زمان طولانی در صف صبر کنند تا از عوارضی عبور کنند.

حالا تصور کنید که ۱۵ الی ۲۰ باجه اخذ عوارض اضافه شود. این امر میزان عبور خودروها از باجه اخذ عوارض را به طور چشمگیری بهبود می‌بخشد. این موضوع اساسا همان شرایطی است که بلاک چین مبتنی بر شاردینگ برای تایید تراکنش های ارزهای دیجیتال انجام می‌دهد. شاردینگ باعث ایجاد تفاوت عظیم و بهبود چشمگیر سرعت تراکنش ها خواهد شد.

هنگامی که بلاک چین های مبتنی بر شاردینگ پیاده سازی شوند چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

حامیان شاردینگ در خصوص این راهکار بسیار پافشاری می‌کنند و می‌خواهند هرچه سریع تر این راهکار پیاده سازی شود. اگر بلاک چین های مبتنی بر شاردینگ پیاده سازی شوند، احتمال این موضوع وجود خواهد داشت که صدها یا حتی هزاران تراکنش در ثانیه پردازش شود. این امر پتانسیل این موضوع را دارد که بیت کوین، اتریوم یا هر ارز دیجیتال دیگری را که بتواند به طور موثر شاردینگ را پیاده سازی کند، به سریعترین سیستم پرداختی جهان تبدیل شود. از نظر تئوری حتی می‌تواند از ویزا نیز پیش بگیرد و بدین ترتیب می‌تواند نظر مردم نسبت به ارزهای دیجیتال به عنوان یک روش پرداخت را تغییر دهد.

نکته مهم دیگر درباره شاردینگ این است که اگر بتواند مشکل مقیاس پذیری بیت کوین را حل کند، سرانجام می‌تواند جامعه بیت کوین که در حال حاضر به چند دسته تقسیم شده است را متحد کند. بحث در خصوص مقیاس پذیری بیت کوین آن چنان مهم می‌باشد که منجر به هاردفورک بیت کوین کش شده است. بیت کوین کش یک ارز دیجیتال است که توسط افرادی نظیر راجر ور یا همان “مسیح بیت کوین” به عنوان نسخه به روز رسانی شده و بهبود یافته بیت کوین معرفی شده است.

بسیاری از افراد دیگر معتقدند که بیت کوین کش اساسا نسخه کپی برداری شده ای از بیت کوین می‌باشد و راجر ور نیز بیشتر شبیه ضدمسیح بیت کوین است، زیرا درصدد این می‌باشد که مردم را از بیت کوین دور کند. اگر مشکل مقیاس پذیری بیت کوین حل شود، دیگر در مقابل ادعاهای افرادی نظیر راجر ور در خصوص مشکلات مقیاس پذیری مصون خواهد بود. این امر هم چنین اختلافات موجود در داخل جامعه بیت کوین را نیز از بین خواهد برد و باعث می‌شود مردم بیت کوین را به عنوان ارز دیجیتال با ثبات تر و مطمئن تری در نظر بگیرند.

پردازش سریعتر تراکنش ها و کارمزدهای کمتر که با شاردینگ امکان پذیر است برای فروشندگان بسیار مناسب می‌باشد. اگر شاردینگ بتواند با موفقیت پیاده سازی شود احتمال دارد که ارزهای دیجیتال برای استفاده تراکنش های روزانه فروشندگان بسیار مطلوب تر شود. هم اکنون بسیاری از فروشندگان بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال را برای پرداخت ها پذیرفته اند.

هرچند افزایش مقیاس پذیری می‌تواند افراد بیشتری را به سمت این روند بکشاند. در واقع مقیاس پذیری می‌تواند آخرین مانعی باشد که باید برطرف شود تا بیت کوین و سایر ارزهای دیجیتال شاهد پذیرش گسترده و رایج باشند.

مقایسه شاردینگ و سایر راهکارهای مقیاس پذیری

مقیاس پذیری

علاوه بر شاردینگ چندین راهکار مقیاس پذیر دیگر برای ارزهای دیجیتال نظیر بیت کوین و اتریوم معرفی شده است. این راهکارهای مقیاس پذیری شامل شبکه لایتنینگ و SegWit2x می‌باشند. شبکه لایتنینگ یک راهکار مقیاس پذیری خارج از زنجیره است که انجام تراکنش ها خارج از زنجیره را امکان پذیر می‌سازد. شبکه لایتنینگ با ایجاد کانال های خاصی این امر را محقق می‌کند. این کانال ها به کاربران امکان می‌دهند تا بدون آنکه نیازی به تایید تراکنش ها توسط بلاک چین داشته باشند به یکدیگر ارز دیجیتال ارسال کنند. از بلاک چین در این روش فقط برای ایجاد و بستن کانال های پرداخت استفاده می‌شود.

شبکه لایتنینگ پتانسیل این را دارد که میلیاردها تراکنش در ثانیه پردازش کند. در صورت کامل شدن و پیاده سازی این شبکه، پیشرفت مثال زدنی در زمینه مقیاس پذیری ایجاد خواهد شد. اگر شبکه لایتنینگ طبق برنامه عمل کند، دیگر هیچکس درباره مقیاس پذیری شکایت نخواهد کرد.

شبکه رایدن نیز راهکار مقیاس پذیری دیگری است که تقریبا مشابه با شبکه لایتنینگ می‌باشد. هرچند شبکه رایدن چندین ویژگی متفاوت دیگر نیز دارد. شبکه رایدن مشخصا برای اتریوم طراحی شده است برخلاف شبکه لایتنینگ علاوه بر تسهیل پرداخت ها، وظایف دیگری نیز انجام می‌دهد. شبکه رایدن قرار است که از قراردادهای هوشمند و برنامه های غیرمتمرکز پشتیبانی کند و انتقال توکن های ERC-20 را امکان پذیر سازد. بنابراین شبکه رایدن بسیار شبیه شبکه لایتنینگ می‌باشد اما پتانسیل بیشتری دارد زیرا ویژگی های بیشتری نسبت به شبکه لایتنینگ ارائه می‌دهد.

سگویت نیز برای بیت کوین معرفی شده است و حجم بلاک های تراکنش را از یک مگابایت به دو مگابایت افزایش خواهد داد. اگرچه این راهکار می‌تواند تا حدودی به مقیاس پذیری بیت کوین کمک کند اما پروپوزال سگویت به طور کل به هیجان انگیزی یا سودمند بودن شبکه لایتنینگ نمی‌باشد. عرضه سگویت برای پاییز ۲۰۱۷ برنامه ریزی شده بود اما به دلیل عدم پشتیبانی از جانب جامعه بیت کوین نتوانست طبق برنامه پیش برود.

کدام راهکار مقیاس پذیری بهتر است؟

در حال حاضر شاهد رقابت راهکارهای مقیاس پذیری برای بیت کوین، اتریوم و سایر کوین های برتر می‌باشیم. شایعاتی مبنی بر این موضوع وجود دارد که شبکه لایتنینگ و شبکه رایدن به کامل شدن و پیاده سازی بسیار نزدیک می‌باشند. هرچند هم چنان این احتمال وجود دارد که سگویت یا مقیاس پذیری شاردینگ قبل از آنها وارد بازار شوند و در این رقابت پیروز شوند.

در آخر باید گفت راهکاری که بهترین عملکرد را داشته باشد مورد توجه و علاقه جامعه کریپتو قرار خواهد گرفت. به نظر می‌رسد بازار ارزهای دیجیتال به طور کل به سمت افزایش کارایی و کارآمدتر شدن در حال حرکت است. بسیار محتمل است که باگ یا مشکلاتی در هر کدام از این راهکارها وجود داشته باشد. بنابراین، اگر توسعه دهندگان بخواهند که راهکار آن ها به راهکار مقیاس پذیری غالب ارزهای دیجیتال تبدیل شود باید هرچه سریعتر مشکلات موجود را اصلاح کنند.

نتیجه گیری

فارغ از اینکه آیا مقیاس پذیری ارزهای دیجیتال به سمت شاردینگ، سگویت، شبکه لایتنینگ یا شبکه رایدن پیش می‌رود، به نظر می‌رسد که نیاز به راهکار مقیاس پذیری کارآمد به موضوع مهمی تبدیل شده است. تا زمانی که سرعت پردازش تراکنش های ارزهای دیجیتال حداقل به سیستم های پرداخت سنتی نظیر پی‌پال و ویزا نرسد، بعید است که بتوانند رقابت جدی با روش های متمرکز داشته باشند. پس از آنکه سرعت پردازش تراکنش های ارزهای دیجیتال از سیستم های پرداخت سنتی پیش بگیرد، پذیرش سریع و گسترده این روش پرداخت را شاهد خواهیم بود. از اینها گذشته، مشتریان و فروشندگان هر دو از روش های پرداختی استقبال می‌کنند که سریعتر، ارزانتر و استفاده از آن آسانتر باشد.

این نکته که شبکه لایتنینگ از نظر تئوری می‌تواند میلیاردها تراکنش در ثانیه پردازش کند بسیار شگفت انگیز است. هرچند اگر شبکه لایتنینگ و شبکه رایدن شکست بخورند، بازار ارزهای دیجیتال شاردینگ را به عنوان جایگزین این شبکه ها مدنظر قرار خواهد داد.

شاردینگ یک نوآوری بسیار عالی است اما بعضی از افراد نگران این موضوع هستند که گروهی از شاردها در اختیار هکرها قرار بگیرد و سپس هکرها بتوانند حمله دوبار خرج کردن ارزهای دیجیتال را انجام دهند. در این صورت، پیامد آن فاجعه بار خواهد بود و می‌تواند باعث فروپاشی ارزهای دیجیتال شود زیرا اعتماد به آن از بین خواهد رفت.

هیچ کدام از ۴ راهکار مقیاس پذیری اشاره شده در این مقاله هنوز نتوانسته‌اند خود را به عنوان راهکاری کارآمد برای ارزهای دیجیتال برتر ثابت کنند. این احتمال وجود دارد که حداقل یکی از این راهکارها به زودی در عمل مورد آزمایش قرار بگیرد. نتایج این آزمایش می‌تواند بسیار مهم باشد و تاثیرات بلندمدتی بر صنعت ارز دیجیتال داشته باشد. در چند سال آتی باید مشخص شود که کدام راهکار پیروز این میدان خواهد بود.


54321
امتیاز 5 از 1 رای

منبع worldcryptoindex
ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال نظر

  اشتراک  
اطلاع از
عضویت در کانال تلگرام میهن بلاکچین