معامله تتر با ۷ تا ۱۰ درصد حباب در هند؛ صرافی‌ها می‌گویند این فقط یک مسئله عرضه و تقاضا است

تتر (USDT)، بزرگترین استیبل‌کوین متصل به دلار در جهان، با قیمتی بسیار بالاتر از ارزش اسمی خود در پلتفرم‌های رمزارزی هند در حال معامله است. در حالی که گزارش‌های محلی این اختلاف قیمت یا پریمیوم را به اقدامات اجرایی و نظارتی اخیر دولت نسبت می‌دهند، صرافی‌ها آن را تنها ناشی از پویایی ساده سیستم عرضه و تقاضا می‌دانند.

به گزارش میهن بلاکچین، در طول آخر هفته، پریمیوم این استیبل‌کوین در پلتفرم‌های هندی به ۷ تا ۱۰ درصد بالاتر از ارزش دلاری آن افزایش یافت. در یک مقطع، USDT در حدود ۱۰۲.۸۸ روپیه معامله می‌شد، در حالی که نرخ رسمی مبادله دلار به روپیه حدود ۹۴.۶۵ روپیه به ازای هر دلار بود. ارزش بازار تتر در زمان نگارش این گزارش ۱۸۴.۶۸ میلیارد دلار بود که آن را به بزرگترین استیبل‌کوین متصل به دلار در جهان تبدیل می‌کند.

این شکاف که به عنوان پریمیوم USDT (حباب تتر) شناخته می‌شود، معمولاً در هند بین ۳ تا ۴ درصد است. به بیان ساده، این شکاف همان روپیه اضافی است که خریداران برای دسترسی به ارزش دلاری از طریق تتر به جای بانک‌ها می‌پردازند. هر زمان که تقاضای محلی از عرضه واقعی توکن‌هایِ در دسترس فراتر رود، این حباب قیمتی گسترش می‌یابد.

سازمان رسیدگی به جرایم مالی هند اعلام کرد که این افزایش قیمت پس از برخوردها و اقدامات اداره اجرای مقررات هند (ED) در رابطه با پرداخت‌های مرتبط با USDT رخ داده است.

اکنون، صرافی‌ها به این افزایش چشمگیر پریمیوم واکنش نشان داده‌اند و توضیحات آن‌ها کاملاً با مسئله کمبود در سمت عرضه (Supply-side) همخوانی دارد.

تسویه بازار در قیمت‌های بالاتر

مینال تاکور (Minal Thakur)، مدیر ارشد مالی صرافی CoinDCX مستقر در بمبئی، این پریمیوم را تابعی از عمق دفتر سفارشات (Order-book) محلی در مقایسه با قیمت مرجع جهانی دلار دانست.

تاکور گفت:

قیمت تتری که با روپیه معامله می‌شود، با توجه به عمق دفتر سفارشات محلی و مرجع جهانی دلار تعیین می‌گردد. هند از نظر ساختاری همیشه یک خریدار خالص رمزارز بوده است، بنابراین تقاضای محلی برای روپیه اغلب از نقدینگیِ موجودِ فروشندگان پیشی می‌گیرد. وقتی نقدینگی در حوالی قیمت مرجع جهانی محدود و کم‌عمق می‌شود، بازار در قیمت‌های بالاتری تسویه می‌گردد.

او افزود:

در این حالت، پریمیوم به سیگنالی از حاشیه آربیتراژ محلی تبدیل می‌شود که یعنی چقدر برای تأمین‌کنندگان نقدینگی گران یا زمان‌بر است که عرضه را مجدداً پُر کرده و این شکاف را ببندند.

به زبان ساده، در هند تعداد کسانی که می‌خواهند تتر بخرند از فروشندگانی که حاضرند آن را نزدیک به قیمت جهانی بفروشند، بیشتر است. وقتی این عدم تعادل رشد می‌کند، قیمتی که خریداران هندی مجبورند بپردازند افزایش می‌یابد تا زمانی که بازار به یک تعادل جدید برسد.

آشیش سینگهال (Ashish Singhal)، هم‌بنیان‌گذار و مدیرعامل صرافی CoinSwitch، توضیح دقیق‌تری ارائه داد و تأکید کرد که این پریمیوم چیزی نیست که صرافی‌ها خودشان آن را تعیین کنند.

سینگهال گفت:

همانند هر دارایی دیگری که به طور فعال معامله می‌شود، زمانی که تقاضا از عرضه موجود پیشی می‌گیرد، قیمت‌ها متناسب با آن تعدیل می‌شوند. بنابراین، این پریمیوم [USDT] مختص هیچ پلتفرم واحدی نیست؛ بلکه منعکس‌کننده پویایی‌های گسترده‌تر بازار، از جمله شرایط نقدینگی و در دسترس بودن دارایی‌های دیجیتالِ دارای پشتوانه دلار است. این پدیده تنها به هند محدود نمی‌شود؛ استیبل‌کوین‌ها در چندین بازار دیگر نیز طی دوره‌های افزایش تقاضا یا محدودیت‌های نقدینگی، با پریمیوم معامله شده‌اند.

وی افزود:

ذکر این نکته مهم است که صرافی‌ها قیمت USDT را به صورت دستی تعیین نمی‌کنند. قیمت‌ها توسط خریداران و فروشندگانی که در پلتفرم معامله می‌کنند مشخص می‌شود. در روزهای اخیر، تتر در چندین صرافی هندی با پریمیوم معامله شده است که بسته به نقدینگی و فعالیت بازار، معمولاً بین ۷ تا ۱۰ درصد متغیر بوده است. در پلتفرم CoinSwitch، تتر طی چند روز گذشته با حدود ۹ درصد پریمیوم معامله شده است.

هر دو صرافی CoinDCX و CoinSwitch این اختلاف قیمت را صرفاً ناشی از مکانیسم‌های ارگانیک عرضه و تقاضا می‌دانند: تعداد خریداران بیشتر از فروشندگان است، نقدینگی در حوالی قیمت مرجع جهانی کاهش یافته و این مکانیسم بازار است و نه تصمیمات قیمت‌گذاری صرافی‌ها که نرخ را تعیین می‌کند.

با این حال، هیچ‌کدام از این دو مدیر در اظهارات خود مستقیماً به اقدامات نظارتی و ضربتیِ اداره اجرای مقررات (ED) یا تأثیر آن بر عرضه توکن اشاره‌ای نکردند.

با این وجود، فشار در سمت عرضه‌ که باعث شد این حباب به شکل غیرمعمولی بالا برود، می‌تواند مستقیماً به همین اقدامات نظارتی مرتبط باشد. احتمال دارد که پس از برخوردهای ED، بازارسازان و تأمین‌کنندگان نقدینگی از وارد کردن USDT از خارج از کشور عقب‌نشینی کرده باشند. این امر دقیقاً خود را به شکل «کمبود نقدینگی در سمت عرضه» نشان می‌دهد؛ یعنی همان مکانیزمی که تاکور و سینگهال در توضیحات کلی خود به آن اشاره کردند.