به گزارش میهن بلاکچین، در تاریخ ۱۲ فروردین ۱۴۰۱، تعداد بیتکوینهای خلق شده از مرز ۱۹٬۰۰۰٬۰۰۰ گذشت. به این ترتیب از سقف ۲۱٬۰۰۰٬۰۰۰ بیت کوین تعبیهشده در الگوریتم، تا امروز بیش از ۹۰.۴٪ آن خلق شده است. قیمت بیت کوین در این لحظه معادل ۴۶٬۵۴۵ دلار است.
خلق بیت کوین جدید از طریق تراکنش کوینبیس (Coinbase) در هر بلاک صورت میگیرد. زمانیکه یک بلاک استخراج میشود تراکنش کوینبیس بیتکوین جدید را به عنوان پاداش استخراج بلاک به همراه جمع کارمزد تراکنشهای ثبت شده در بلاک، به آدرس ماینری که موفق به استخراج بلاک شده است، منتقل میکند. تراکنش کوینبیس که خلق BTC جدید از طریق آن صورت میگیرد، تنها تراکنشی است که فرستنده ندارد.
به طور متوسط در هر ۱۰ دقیقه یک بلاک جدید استخراج میشود و پاداش استخراج بلاک در حال حاضر ۶.۲۵ BTC است. از زمان استخراج اولین بلاک در روز تولد بیت کوین در ۳ ژانویه ۲۰۰۹ (۱۳ دی ۱۳۸۷) تا امروز، یعنی طی حدود ۱۳ سال و ۳ ماه اخیر، بیش از ۹۰٪ از تمام بیتکوینها خلق شدهاند. با این وجود تخمین زده میشود که استخراج ۱۰٪ باقیمانده حدود ۱۱۸ سال دیگر زمان ببرد.
علت این موضوع کاهش نمایی پاداش بلاک به مرور زمان است. پس از استخراج تعداد مشخصی بلاک (۲۱۰٬۰۰۰ بلاک یا حدود ۴ سال)، پاداش استخراج بلاک نصف میشود. رخدادی که با نام هاوینگ شناخته میشود. پاداش بلاک در زمان پیدایش بیتکوین ۵۰ BTC بود، امروز بعد از ۳ باز Halving برابر با ۶.۲۵ BTC است، زمانی هم فرا میرسد که این پاداش در حد چند ساتوشی باشد.
تخمین زده میشود که تا سال ۲۰۲۶ تعداد کل بیتکوینهای خلق شده از مرز ۲۰ میلیون عبور کند. این افزایش نمایی در کمیاب بودن BTC، در رسیدن به هدف بنیادین آن، یعنی تبدیل شدن به «پول بدون تورم، بدون مرز و غیر قابل سانسور عصر دیجیتال» نقش کلیدی بازی میکند.
آخرین بیت کوین
هنگامی که بیتکوین توسط ساتوشی ناکاموتو در سال ۲۰۰۹ ایجاد شد، بنیانگذار آن سقف ۲۱ میلیون را برای تعداد کل بیتکوینها تعیین کرد. این سقف در الگوریتم بیت کوین برنامهنویسی شدهاست و قابل تغییر نیست. با استخراج آخرین BTC تعداد کل کوینهای در گردش ثابت میماند و دیگر پاداش بلاک جدیدی صادر نمیشود و تنها منبع درآمد استخراجکنندگان، کارمزد تراکنشهای ثبت شده در بلاک خواهد بود. شاید تصور شود که با این اتفاق دیگر استخراج بیت کوین توجیه اقتصادی نخواهد داشت.
اما باید در نظر گرفت که مطابق اکثر برآوردها استخراج آخرین بیتکوین تا سال ۲۱۴۰ زمان میبرد و احتمالا تا آن زمان شرایط اقتصادی BTC با شرایط امروزی تفاوتهای جدی پیدا کرده است. احتمال دارد تا آن زمان قیمت بیتکوین به حدی بالا رفته باشد که کارمزد تراکشها انگیزه کافی برای تایید تراکنش های بیت کوین ایجاد کند. همچنین در صورت گران بودن تسویه حساب لایه ۱ برای تراکنشهای خرد، موفقیت چشمگیر راهحلهای لایه ۲ مانند شبکه لایتنینگ نشان داد که مسیر پیش رو به هیچ وجه بسته نیست.
امکان دارد در آینده دور، تسویه حساب لایه ۱ تنها وسیلهای برای انجام تراکنشهای بزرگ باشد و نقش نوعی دفتر ثبت اسناد را بازی کند؛ در حالیکه تراکنشهای کوچک روزمره به صورت سریع و بیواسطه و تقریبا مجانی از طریق شبکههایی مانند لایتنینگ انجام میشوند. منتقدان این تصویر امکان دارد بگویند لایتنینگهابها در این آینده فرضی جای بانکها را میگیرند و اصل تمرکززدایی BTC زیر سوال میرود. اما باید توجه داشت که اولا این «بانکهای آینده» تنها بر تراکنشهای خرد کنترل خواهند داشت و شریانهای اصلی اقتصاد از طریق تسویه حساب لایه ۱ تا ابد باز خواهند ماند. ثانیا این آینده فرضی با امروز چندین دهه فاصله دارد و این مدت برای ورود تکنولوژیهای جدیدی که مشکل مذکور را حل میکنند کاملا کافی است.
اهمیت کمیاب بودن بیت کوین و روند تکامل پول
امروز ۱۹٬۰۰۰٬۰۰۰-امین بیتکوین استخراج شد. معنی این روز تاریخی این است که از امروز تا ابد تنها ۲ میلیون BTC جدید خلق خواهد شد. البته مقدار قابل توجهی از این ۱۹ میلیون بیت کوین (حدود ۲.۷ تا ۳.۸ میلیون) به دلایل مختلف برای همیشه از چرخش خارج شدهاند.
افزایش تقاضا در کنار کاهش عرضه به معنای حرکت صعودی قیمت در دراز مدت است اما قیمت تنها بخشی از ماجراست. امروز اینکه بیتکوین یک «وسیله مناسب ذخیره ارزش» است برای کمتر کسی جای سوال دارد. موضوعی که کمتر مورد توجه قرار میگیرد اهمیت «کمیاب بودن» برای یک «وسیله مناسب تبادل ارزش» است.
ویجی بویاپاتی (Vijay Boyapati) در مقاله معروف خود «کمیاب بودن» را یکی از ۸ ویژگی لازم برای یک «وسیله مناسب تبادل ارزش» ذکر میکند. او معتقد است اگر کالایی این ۸ ویژگی را داشته باشد یک وسیله مناسب تبادل ارزش است. در روند تاریخی تکامل پول، یک وسیله مناسب تبادل ارزش، ابتدا بخاطر کمیاب بودن توسط قشر خاصی از علاقهمندان به عنوان یک «آیتم کلکسیونی» جمعآوری میشود. زمانی که تعداد کافی از افراد آن را وسیله مناسبی برای «ذخیره ارزش» قلمداد کنند قیمت آن کالا افزایش مییابد تا جایی که تعداد افراد جدیدی که به آن کالا روی میآورند کاهش یابد. در این زمان قیمت کالا تثبیت میشود و ارزش تثبیت شده کالا آن را تبدیل به وسیله مناسبی برای «تبادل ارزش» و در نهایت تبدیل به «واحد ارزش» یا پول رایج میکند.
بویاپاتی در مقاله خود BTC را با طلا مقایسه میکند. هیچگاه بیشتر از ۲۱ میلیون بیت کوین وجود نخواهد داشت بنابراین کمیابی بیتکوین «مطلق» است. در حالیکه امکان کشف معادن جدید طلا وجود دارد و پیشرفت تکنولوژیهای استخراج عرضه طلا را بیشتر میکند. طلا کمیاب است اما کمیابی آن «نسبی» است. بنابراین «کمیابی مطلق» بیت کوین در مقایسه با «کمیابی نسبی» طلا باعث ارجحیت آن از این نظر میشود.