رابرت کیوساکی (Robert Kiyosaki)، نویسنده کتاب مشهور پدر پولدار، پدر بی‌پول (Rich Dad, Poor Dad)، بار دیگر با لحنی هشداردهنده نسبت به آینده پول‌های فیات صحبت کرده و جهش قیمت نقره به بالای ۷۰ دلار را نه صرفاً یک حرکت قیمتی، بلکه نشانه‌ای عمیق‌تر از تضعیف ساختاری دلار و افزایش ریسک‌های تورمی دانسته است.
به گزارش میهن بلاکچین، از نگاه پدر پولدار، این اتفاق می‌تواند پیش‌درآمدی بر فرسایش جدی ارزش پول در سال‌های پیش‌رو باشد که به نفع دارندگان دارایی‌های سخت و به زیان نگه‌داران پول نقد تمام می‌شود.
وقتی نقره از ۷۰ دلار می‌گذرد
کیوساکی در پستی که ۲۳ دسامبر در شبکه اجتماعی ایکس (X) منتشر کرد، نوشت نگران است که تثبیت نقره در محدوده ۷۰ دلار، سیگنالی از ابرتورم در افق پنج‌ساله باشد؛ به‌گفته او این ابرتورم نتیجه ادامه کاهش قدرت خرید دلار جعلی است.
او در ادامه با همان لحن همیشگی خود تأکید کرد که نگه‌داشتن پول نقد در چنین شرایطی یک بازی بازنده است و هشدار می‌دهد که اگر روند فعلی ادامه پیدا کند، نقره می‌تواند تا سال ۲۰۲۶ به محدوده ۲۰۰ دلار برسد.
این موضع‌گیری، ادامه خط فکری شناخته‌شده کیوساکی است؛ او سال‌هاست به‌طور مداوم از پول‌های فیات انتقاد می‌کند و معتقد است کسری بودجه‌های مزمن، بدهی‌های فزاینده دولت‌ها و سیاست‌های انبساطی پولی، در نهایت قدرت خرید شهروندان را به‌طور سیستماتیک نابود می‌کند.
به همین دلیل، او همواره سرمایه‌گذاران را تشویق کرده به‌جای اتکا به پول نقد و اوراق بدهی، به سمت دارایی‌هایی مانند طلا، نقره و حتی بیت کوین حرکت کنند؛ از نظر او، این دارایی‌ها در برابر تورم و بی‌ثباتی پولی مقاومت بیشتری دارند.
هشدارهای اخیر کیوساکی هم‌زمان با جهش قابل‌توجه قیمت فلزات گران‌بها مطرح می‌شود که ریشه در ترکیبی از عوامل کلان دارد.
نگرانی‌های پایدار درباره تورم، رشد بدهی دولت‌ها و ابهام در مسیر نرخ‌های بهره، سرمایه‌گذاران را دوباره به سمت دارایی‌های امن سوق داده است. در این میان، نقره نه‌تنها از تقاضای سرمایه‌گذاری سود می‌برد، بلکه نقش پررنگ آن در صنایع نوین نیز به این روند شتاب داده است.
داده‌های بازار نشان می‌دهد قیمت اسپات نقره تا ۲۵ دسامبر (۴ دی) به حدود ۷۱.۹۴ دلار در هر اونس رسیده و از ابتدای سال تاکنون رشدی حدود ۱۴۲٪ را ثبت کرده است.
بخش مهمی از این رشد به افزایش مصرف صنعتی نقره در حوزه‌هایی مانند پنل‌های خورشیدی، خودروهای برقی و تجهیزات الکترونیکی بازمی‌گردد؛ در کنار آن، ورود سرمایه‌های محافظه‌کارانه در فضایی که دلار آمریکا تحت فشار قرار گرفته، نقش مهمی در تقویت این روند داشته است.
در همین حال، طلا نیز در نزدیکی اوج‌های اخیر خود معامله می‌شود. بانک‌های مرکزی، به‌ویژه در اقتصادهای نوظهور، همچنان در حال افزایش ذخایر طلای خود هستند و سرمایه‌گذاران نیز برای پوشش ریسک نوسانات ارزی و تنش‌های ژئوپلیتیکی به این فلز پناه برده‌اند.
مجموع این شرایط، زمینه‌ای را شکل داده که در آن هشدارهای کیوساکی برای بسیاری از فعالان بازار، دیگر صرفاً یک نظر جنجالی نیست، بلکه بازتابی از نگرانی‌های عمیق‌تری درباره آینده نظام پولی و ارزش پول‌های رایج تلقی می‌شود.
