آیا روند بیت کوین همانند اوایل ظهور اینترنت است؟

این کلیشه وجود دارد که بیت کوین (bitcoin) را با اوایل عمر اینترنت مقایسه می کنند زیرا هر دو، فناوری های نوظهوری هستند. اینترنت تقریبا در سال ۱۹۹۱ ظهور پیدا کرد و در خلال دهه اول حیات خود، بسیار رشد سریعتری در مقایسه با بیت کوین و ارز دیجیتال داشت و تقاضا برای استفاده از آن بسیار بالاتر بود.

در سال ۱۹۹۴ بود که نیویورک تایمز (New York Times) گزارش داد، شرکت ها در حال هجوم به سمت شبکه گسترده جهانی هستند و می خواهند که فروشگاه های آنلاین خود را راه اندازی کنند. شبکه گسترده جهانی نیز در ابتدای کار خود مانند فناوری های مبتنی بر بلاک چین (blockchain) با مشکل مقیاس پذیری روبرو بود.

اعضای فعال در صنعت اینترنت از همان ابتدا نسبت به پتانسیل آن برای تجارت و کسب و کار بسیار خوش بین بودند. در خلال اولین دهه از عمر اینترنت، کاملا مشخص بود که از آن می توان برای تجارت، بازاریابی، آموزش، ارتباطات و بسیاری موارد دیگر استفاده کرد و بسیاری از شرکت ها از اینترنت برای کسب سود استفاده می کردند.

کریستوفر آلن (Christopher Allen) بنیان گذار Blockchain Commons، در مورد عدم پذیرش بیت کوین در این مرحله ابراز نگرانی کرده است و به همین خاطر است که او در مورد راه حل های مقیاس پذیری مانند شبکه لایتنینگ (Lightning Network) تا این حد خوش بین است. او می گوید که با استفاده از شبکه لایتنینگ، افراد می توانند مایحتاج روزانه خود را با بیت کوین بخرند و این برای پیشرفت بیت کوین حیاتی است. بیت کوین هر چقدر که خوب باشد، تا به این نقطه نرسد، مورد پذیرش عموم قرار نخواهد گرفت.

باید بگوییم که ارز های دیجیتال مفید بودن خود را برای همکاری های بین مرزی ثابت کرده اند و توزیع جهانی آنها در مقایسه با استارتاپ های (startup) سیلیکون ولی (Silicon Valley) بسیار بیشتر می باشد. اما با این وجود، ارز های دیجیتال با پذیرش عام بسیار فاصله دارند و بسیاری از هواداران این عرصه بر این باورند که بیت کوین برای تبدیل شدن به ارز پایدار و جهانی با مشکل روبرو خواهد شد.

ریشه های جامعه 

بیت کوین ممکن است تا به حال از منظر استفاده های کاربردی به مانند اینترنت عمل نکرده باشد اما به عملکرد های اجتماعی مشابهی دست یافته است. تا سال ۲۰۰۱ هم، سرویس هایی مانند ایمیل (email) به عنوان پلتفرم هایی (platform) برای ایجاد رابطه با همکاران و همکلاسی های قبلی در نظر گرفته می شدند و این در حالی بود که استارتاپ ها در زمینه سرویس های پخش موسیقی و ویدئو پیشتاز بودند.

گروه های یاهو (Yahoo) در آن زمان موجود بودند که پیام های زیادی را رد و بدل می کردند و امروزه نیز جامعه های کریپتویی (crypto) موجود در پلتفرم هایی مانند تویتر (twitter) را می توان مشابه آنها دانست. بر طبق گفته های آلن، اینترنت در ابتدا برای دادن آزادی انتخاب به کاربران طراحی شده بود که بعد ها با توجه به ادغام فناوری های بزرگ، اینترنت نتوانست به هدف خود برسد.

زوکو ویلکاکس (Zooko Wilcox) که یکی از بنیان گذاران زی کش (Zcash) می باشد، معتقد است پروژه های نرم افزاری اولیه ای که بر روی آنها کار می کرد، قصد داشتند که آزادی را برای مردم به ارمغان بیاورند.

ویکاکس به دهه ۱۹۹۰ و کار کردن بر روی جد بیت کوین یعنی دیجی کش (Digicash) اشاره می کند و ابراز می کند که دیجی کش دارای یک عیب اساسی بود و آن عیب نداشتن حلقه بازخورد اقتصادی تعبیه شده در داخل آن می باشد. دیجی کش اهمیت انگیزه های مالی را نادیده گرفته بود و متکی بر افراد داوطلب و بخشش ها بود.

در این رابطه، بیت کوین بسیار عالی عمل کرده است و باید منتظر بود و دید که آیا اکوسیستم (ecosystem) بیت کوین یک مدل خود پایدار را فراهم خواهد کرد یا نه؟

ریسک های مشابه پیش روی بیت کوین

برخی از کدگذاران بر این باورند که حمایت اولیه برای چارچوب های قانونی قوی که از آزادی محافظت کند را باید با احتیاط های لازم ترکیب کرد و این می تواند به شبکه غیر متمرکز نسل سوم کمک کند تا از اشتباهات اولیه اجتناب کند و یا آنها را به حداقل برساند.

آلن در این رابطه ابراز می دارد که پروتکل ها (protocol) انعطاف پذیری زیادی در مورد نوع امنیت مورد نیاز افراد دارند و به همین خاطر بود که در ابتدا کسب و کار ایجاد مجوز ها راه اندازی شد و آنها نمی دانستند که ۲۰ سال بعد همه این مجوز ها ادغام می شوند. او در ادامه می افزاید که تمرکز به شیوه ای غریب در این حیطه وارد شده است.

بسیاری در این رابطه با آلن موافق هستند و معتقدند که اینترنت در ابتدا ایده افراد جوان ایده آلگرا بوده است و هدف از آن توسعه و تعالی انسانیت بوده است؛ ولی متاسفانه امروز این هدف گم شده است و می بینیم که حکومت ها از آن برای جاسوسی و کنترل افراد استفاده می کنند. البته نمی توان پیشرفت چشمگیری که این تکنولوژی برای جوامع به وجود آورده اند را نادیده گرفت.

آلن در حال حاضر متمرکز بر کار بر روی مدیریت کلید ایمن و کاربر پسند به همراه استاندارد های هویت بلاک چینی است. مارکو پیربوم (Marco Peereboom) نیز که تا حدود زیادی با نظرات آلن موافق است و در حال حاضر از اعضای جامعه دیکرد (Decred) می باشد، در حال کار بر روی تامین وجه متن باز است و امروز حقوق خود را از این طریق بدست می آورد.

این پروژه نیز مانند دش (Dash) از طریق رای های عمومی و پرداخت های جمع آوری شده در داخل خود شبکه به افراد پول می دهد. علاوه بر این، توسعه دهندگان دیکرد می توانند بر اساس شایستگی های خود به طور ناشناس نیز کسب درآمد کنند.

پیربوم معتقد است که تا اینترنت از مدل حمایت شده با تبلیغات فاصله نگیرد، اوضاع بدتر و بدتر می شود. او می گوید که پرداخت های ناشناس یک ویژگی لازم برای همه ارزهای دیجیتال است و او معتقد است که ارز های دیجیتال پتانسیل تغییر جهان را دارند.

فراسوی بیت کوین 

بسیاری از افراد کهنه کار موجود در فضای بیت کوین و ارز دیجیتال، حال بر آلتکوین ها (altcoin) متمرکز شده اند و معتقدند که به روز رسانی نرم افزار بیت کوین بسیار سخت است. از منظر برخی از آنان، تعدادی از تغییرات برای بیت کوین بسیار غیر محتمل به نظر می رسد.

علاوه بر این، کهنه کاران حیطه بیت کوین و کریپتو در حال کار برای تقویت حریم خصوصی ارزهای دیجیتال هستند. آنها معتقدند که ارز های دیجیتال هنوز در زمینه حریم خصوصی و تمرکز زدایی مشکل دارند و باید بیشتر بر روی آنها کار شود. هرچه موسسات بزرگتری وارد فضا شوند و از بیت کوین استفاده کنند، ریسک آزادی های فردی کاربران نیز بالاتر می رود.

آلن در نهایت ابراز داشته که چالش ها و آسیب های زیادی در این مسیر وجود دارد و او مایل است که تا آنجا که ممکن است از آسیب ها بکاهد. نظر شما چیست؟ آیا از طریق بیت کوین نمی توانیم به اهداف خود برسیم و مجبور هستیم که بر آلتکوین ها تمرکز کنیم؟ نظرات خود را با ما در میان بگذارید.