مقالات

سازمان های خودمختار غیر متمرکز یا DAO چیست؟ (توضیحاتی پیرامون نحوه سرمایه گذاری)

یک صندوق تسویه حساب را تصور کنید که نه تنها از شما پول می گیرد و به شما سیب زمینی سرخ کرده می دهد بلکه از آن پول برای سفارش دوباره کالا ها به طور خودکار استفاده می کند. این دستگاه همچنین سرویس های پاک کنندگی را سفارش می دهد و خودش کرایه را می پردازد. به علاوه، همچنان که شما در دستگاه پول می گذارید، شما و کاربران دیگر دستگاه می توانید تعیین کنید که چه اسنکی را دستگاه سفارش دهد و چه وقت هایی تمیز شود. در این میان مدیری وجود ندارد و همه این فرآیند ها از قبل به صورت کد نوشته شده است.

یک DAO (سازمان خودمختار غیر متمرکز) نیز تقریبا به این شیوه کار می کند. ایده چنین مدل مدیریتی از زمانی که بیت کوین برای خلاص شدن از واسطه ها در تراکنش های مالی ایجاد شد، در جامعه ارز دیجیتال گسترش یافته است. به طور مشابهی، ایده پشت یک DAO ایجاد شرکت یا سازمانی است که بدون مدیریت سلسله مراتبی می تواند کاملا عملکرد داشته باشد.

ضروری است که بین DAO به عنوان نوعی سازمان و The DAO که صرفا نام یکی از چنین سازمان هایی است، تمایز ایجاد شود. این پروژه (The DAO) یکی از اولین تلاش ها برای ایجاد یک DAO بود و به دلیل اشتباهی در کد اولیه آن به شدت شکست خورد.

DAO ها چگونه کار می کنند؟ 

DAO

در ابتدا بیت کوین به عنوان اولین DAO کاملا کاربردی تلقی شد زیرا یک مجموعه قوانین و عملکرد های خودمختار از پیش برنامه نویسی شده دارد و از طریق یک پروتکل اجماع توزیع شده هماهنگ می شود. از آن به بعد، استفاده از قرارداد های هوشمند بر روی پلتفرم اتریوم فعال شد و ایجاد DAO ها به افراد جامعه نزدیک تر شد و به شکل امروزی خود درآمد.

اما یک DAO برای این که کاملا کاربردی باشد چه چیزی نیاز دارد؟ اول از همه، یک مجموعه قوانین که بر طبق آن عملکرد داشته باشد. این قوانین به صورت قرارداد هوشمند کدگذاری شده اند که اساسا یک برنامه کامپیوتری است که به طور خودمختار بر روی اینترنت موجود است اما همزمان به افرادی نیز نیاز دارد که کار هایی را که خودش قادر به انجام دادن نیست، برایش انجام دهند.

زمانی که این قوانین ایجاد شدند، DAO وارد مرحله تامین وجه می شود. این مرحله به دو دلیل خیلی مهم است. اولا یک DAO مجبور است نوعی دارایی درونی یعنی توکن هایی که توسط سازمان بتوانند خرج شوند و یا برای پاداش دادن به فعالیت های خاصی در درون سازمان مورد استفاده قرار بگیرند، داشته باشد. ثانیا کاربران با سرمایه گذاری در یک DAO دارای حق رای می شوند و متعاقبا توانایی تاثیر گذاری بر شیوه عملکرد DAO را خواهند داشت.

DAO

بعد از اینکه مرحله تامین وجه به پایان رسید و DAO گسترش یافت، کاملا خودمختار و مستقل از خالقان خود و یا هر فرد دیگری می شود. آنها متن باز هستند که این یعنی کد آنها قابل رویت توسط افراد دیگر می باشد. به علاوه، همه قوانین و تراکنش های مالی در بلاک چین ثبت می شوند. این DAO ها را کاملا شفاف، تغییر ناپذیر و به دور از فساد می کند.

وقتی که یک DAO کاربردی شد، همه تصمیمات در مورد اینکه وجوه در کجا و چگونه خرج شود از طریق رسیدن به اجماع گرفته می شود. هر کسی که در DAO سهم خریده است، قادر به مطرح کردن پیشنهاد هایی برای آینده می باشد. به دلیل جلوگیری از اسپم شدن این شبکه با پیشنهادات، برای پیشنهاد دادن نوعی واریز پول موجود خواهد بود.

متعاقبا، سهامداران به پیشنهاد رای می دهند. به منظور انجام هر اقدامی، اکثریت باید بر انجام آن توافق کنند. درصد مورد نیاز برای رسیدن به آن اکثریت با توجه به DAO می تواند متنوع باشد زیرا آن را می توان در کدش تعیین کرد.

اساسا DAO ها افراد را قانع می کنند که وجوه را با هر کس در جهان مبادله کنند. این می تواند به صورت سرمایه گذاری، بخشش خیریه، جمع آوری پول، قرض گرفتن و غیره انجام گیرد که همه اینها بدون واسطه انجام می گیرد. یک مشکل احتمالی اصلی با سیستم رای گیری این است که حتی اگر یک خلا امنیتی در کد اولیه تشخیص داده شود، بدون رای اکثریت نمی توان آن را تصحیح کرد. در زمانی که رای گیری صورت می گیرد، هکر ها می توانند از این اشکال در کد بهره برداری کنند.

در نهایت مهم است توجه داشته باشید که DAO قادر به ایجاد یک محصول، نوشتن کد و یا توسعه یک بخش سخت افزاری نیست. در عوض یک پیمان کار باید کرایه شود تا وظیفه لازم را انجام دهد. این انتصاب از طریق همان فرآیند رای گیری انجام می شود، این در حالی است که یک قرارداد هوشمند پرداخت سریع را به محض تکمیل شدن صحیح وظیفه تضمین می کند.

چگونه و چرا یک سهامدار DAO شویم؟ 

DAO

سرمایه گذاری در یک DAO نسبتا آسان است، مخصوصا اگر بدانید که چگونه بیت کوین و اتر بخرید و از قبل یک کیف پول داشته باشید. کل چیزی که نیاز دارید این است که توکن مخصوص یک DAO را بخرید که تقریبا معادل خرید سهام یک شرکت است.

زمانی که مرحله تامین وجه پایان یافت، شما می توانید پیشنهاد بدهید و به پیشنهاد های دیگران نیز رای دهید و شاید در این میان سودی هم بکنید. مقدار توکن های خریداری شده مرتبط با مقدار قدرت رای گیری است که شما کسب می کنید.

قبل از سرمایه گذاری مطمئن شوید که دقیقا وارد چه چیزی می شوید. DAO ها کاملا شفاف هستند و کد های زیر بنای آنها همیشه متن باز هستند که این یعنی شما فرصت بررسی کد های مشخص شده را دارید و می توانید مطمئن شوید که اشتباه و خطایی در آن نیست.

Dapp (برنامه غیر متمرکز) چیست؟ 

DAO

Dapp ها یا برنامه های غیر متمرکز اساسا برنامه هایی غیر قابل توقف هستند که بر روی بلاک چین اتریوم کار می کنند و توسط قرارداد های هوشمند طراحی می شوند. تفاوت اصلی آنها با برنامه های معمولی این است که برنامه های غیر متمرکز کاملا خود مختار هستند، آنها نیاز به عملکرد واسطه ها ندارند و اساسا در برابر سانسور مصون هستند. به عبارت دیگر، آنها یک اتصال مستقیم بین کاربر و سرویس برقرار می کنند. کاربران از طریق آن می توانند اطلاعات و داده هایی را که به اشتراک می گذارند کاملا کنترل کنند.

DAO ها اساسا نوع خیلی بلند پروازانه ای از برنامه های غیر متمرکز هستند. همچنان که در وایت پیپر اتریوم توصیف شده است، آنها در طبقه دیگری قرار می گیرند که شامل رای دادن و سیستم های حکومتی است. دو نوع دیگر از برنامه های غیر متمرکز، برنامه های مدیریت پول و برنامه هایی هستند که پول در آنها دخیل است اما آنها همچنین نیازمند بخش دیگری نیز مانند بیمه، خیریه، املاک و مستغلات و غیره هستند.

ماجرای The DAO 

DAO

The DAO نام یک DAO خاص است که توسط یک تیم پشت یک استارت آپ آلمانی بنام Slock.it ایجاد شد که این استارت آپ متخصص قفل های هوشمندانه ای بود که به افراد اجازه می داد دارایی های خودشان را در یک نسخه غیر متمرکز Airbnb به اشتراک بگذارند. The DAO در می ۲۰۱۶ گسترش یافت که در آن زمان از طریق فروش توکن تامین وجه شد. این پروژه تا حدودی تبدیل به موفقیت آمیز ترین تلاش برای تامین وجه در تاریخ شد و بیش از ۱۵۰ میلیون دلار پول جمع آوری کرد.

کد The DAO بی عیب و نقص نبود و از آنجا که متن باز و در رویت همگان بود، فردی اشکالی برای بهره برداری در آن پیدا کرد. بنابراین در هفدهم ژوئن یک هکر ناشناس و یا گروهی از هکر ها شروع به تخلیه پول از The DAO به یک child DAO کردند که ساختار The DAO را کپی کرده بود. قبل از اینکه تخلیه وجوه متوقف شود، هکر بیش از 50 میلیون دلار اتر دزدیده بود.

علی الرغم این حقیقت که از نقص در کد The DAO برای دزدیدن وجوه بهره برداری شده بود، این هک به طور جدی اعتبار اتریوم را به عنوان یک پلتفرم میزبان و همچنین مفهوم DAO را تضعیف کرد. همچنین باعث شد که شبکه اتریوم به دو شاخه تقسیم شود. البته مهم است بدانید که با تست کردن کد می شد از همه اینها جلوگیری کرد. شاید این هک یک نقطه عطف مهم در تاریخ توسعه DAO ها بود که ضعف های بالقوه را نشان داد و بدون شک چنین ضعف هایی در آینده مورد توجه DAO ها قرار می گیرند.

مزایای DAO ها 

DAO

باید گفت که مفهوم DAO به طور انکار ناپذیری بسیار مهیج است و همچنان که شکوفا می شود بسیاری از مشکلات سازمان های امروزی را حل می کند. یک DAO که دارای ساختار بی عیب و نقصی باشد به هر سرمایه گذار فرصتی برای شکل دادن سازمان می دهد. ساختار سلسله مراتبی در آن وجود ندارد و این یعنی هر ایده نوآورانه ای توسط هر کسی می تواند مطرح شود و مورد توجه تمامی سازمان قرار بگیرد. مجموعه ای از قوانین از قبل نوشته شده که هر سرمایه گذار قبل از پیوستن به سازمان از آن آگاه است به علاوه سیستم رای گیری جایی برای هیچ گونه نزاعی باقی نمی گذارد.

علاوه بر این، از آنجا که هم رای دادن و هم پیشنهاد دادن نیازمند هزینه معینی برای سرمایه گذار است، افراد قبل از اقدام تصمیمات خود را ارزیابی می کنند و وقت خود را در مورد راه حل های غیر موثر تلف نمی کنند. سرانجام، از آنجا که همه قوانین و هر تراکنش مالی خاصی در بلاک چین ثبت می شود و در معرض رویت همگان قرار خواهد داشت، DAO ها کاملا شفاف می باشند. هر فردی که مشارکت می کند در مورد نحوه خرج کردن وجوه تصمیم گیری می کند و آنها می توانند نحوه خرج کردن آن وجوه را نیز پیگیری کنند.

معایب و انتقادات 

DAO

DAO ها مانند هر چیز دیگر مرتبط به ارز های دیجیتال، بسیار جدید هستند و تا حدودی یک فناوری انقلابی هستند. به طور طبیعی چنین پروژه هایی انتقادات زیادی را نیز دریافت می کنند. به عنوان مثال، مجله MIT Technology Review ایده سپردن تصمیمات مالی مهم به عموم را ایده بدی می داند و به نظر این مجله چنین ایده ای احتمالا بازده ای نخواهد داشت. آنها در مقاله خود ابراز می دارند که برای هر گونه موفقیت پروژه های مربوط به DAO باید تغییرات زیادی را در جهان انجام داد.

بجز این حس کاملا محافظه کارانه که با سرمایه گذاری نمی توان مسئولیت را به عموم سپرد، نگرانی های دیگری هم در مورد DAO ها مطرح هستند. جدی ترین مشکل مخصوصا بعد از هک DAO یک مشکل امنیتی می باشد و مرتبط به اصل کد غیر قابل توقف می باشد. در خلال حمله، مشاهده کنندگان و سرمایه گذاران ناگزیر به تماشای دزدیده شدن وجوه پرداختند و نتوانستند کاری انجام دهند زیرا مهاجم از لحاظ فنی از قوانین تبعیت می کرد. البته اگر کد خوب ایجاد شده باشد و عاری از خطا باشد، می توان از روی دادن چنین حملاتی جلوگیری کرد.

سرانجام به منظور اینکه استارت آپ هایی که به عنوان DAO عمل می کنند قادر به انجام کسب و کار خود در خارج از شبکه بلاک چین باشند و با جهان فیزیکی ابزار های مالی و دارایی های معنوی ارتباط برقرار کنند، لازم است که تا حدودی یک چارچوب قانونی موجود باشد. عدم اطمینان قانونی موضوعی است که جهان ارز های دیجیتال را آزار داده است زیرا فناوری زیربنای این ارز ها بسیار جدید و کاملا متفاوت است اما به نظر می رسد که به مرور زمان راه حل این مشکلات پیدا شود.

مثال هایی از DAO

اساسا هر سازمان خودمختار با یک مدیریت و سیستم بودجه غیر متمرکز را می توان DAO نامید. این در عمل هر شبکه غیر متمرکز ارز دیجیتال را به یک DAO تبدیل می کند، مخصوصا با در نظر گرفتن دوره اولیه جمع آوری وجه که قبل از راه اندازی اصلی می باشد. در زیر لیستی از تعدادی از مشهورترین DAO های موفق ذکر شده است.

دش (Dash): یک ارز دیجیتال متن باز و همتا به همتا است که پرداختی های فوری و تراکنش های خصوصی را ارائه می دهد.

Digix Global: استاندارد طلایی در دارایی های دیجیتال همتا به همتا می باشد. هر توکن Digix Gold معرف یک گرم از استاندارد طلای LMBA می باشد و در مخازن ذخیره سازی نگهداری می شود.

Bitshares: یک صرافی غیر متمرکز ارز دیجیتال می باشد که یک پلتفرم سریع و روان برای ترید می باشد و آزادی ارز دیجیتال را با ثبات دلار ترکیب کرده است.

منبع
cointelegraph

نوشته های مشابه

1 دیدگاه
جدید ترین
قدیمی ترین محبوب ترین
Inline Feedbacks
View all comments
دکمه بازگشت به بالا