با استانداردهای توکن اتریوم و کاربردهای آنها آشنا شوید

شبکه اتریوم یکی از محبوبترین شبکه‌های بلاکچین است که از الگوریتم گواه اثبات کار برای اجماع استفاده می‌کند. این شبکه استاندارهای مختلفی دارد؛ استاندارد ERC-20 مشهورترین آنهاست. این استاندارهای اتریوم چه تفاوتی باهم دارند؟ هریک چه ویژگی‌های داشته و موارد استفاده آن کجاست؟ در این مقاله به معرفی کامل استانداردهای اتریوم می‌پردازیم.

این مقاله در تاریخ ‌۲۱ آبان ۱۳۹۹ بروزرسانی شده است

آشنایی با استانداردهای اتریوم

اتریوم دومین شبکه محبوب دنیای ارزهای رمزنگاری شده است که علاوه بر توکن اتر، سرویس های زیاد دیگری دارد. یکی از این سرویس‌ها قابلیت نوشتن توکن روی شبکه اتریوم است “قالب” قراردادهوشمند برای نوشتن توکن انواع مختلفی دارد که استاندارد‌های ERC این “قالب‌ها” را نشان می‌دهد.استاندارهای شبکه بلاکچین اتریوم با عبارت ERC که مخفف عبارت Ethereum Request for Comments است نشان داده می‌شود. بنابراین ERC ها شامل دستورالعمل‌ها و الگوریتم تکنیکی برای ساخت توکن در شبکه اتریوم هستند. این دستورالعمل‌ها توسط توسعه‌دهندگان Ethereum و برای جامعه دومین شبکه محبوب دنیای ارزهای دیجیتال نوشته می‌شود. بنابراین فرآیند تولید یک ERC به وجود یک توسعه‌دهنده نیاز دارد.


برای آشنایی کامل با مفهوم قرارداد هوشمند، می‌توانید مقاله قرارداد هوشمند (Smart Contract) چیست؟ را مطالعه کنید


استانداردهای توکن زیادی وجود دارد که هر کدام ویژگی‌های مخصوص به خود را دارند. برای ساخت یک استاندارد برای پلتفرم اتریوم، توسعه دهنده یک “پروپوزال بهبود” یا همان EIP ارائه می‌دهد. این طرح پیشنهادی شامل ویژگی‌های پروتکل و استانداردهای قراردادها است. زمانی که این EIP توسط کمیته پذیرفته و نهایی شود، تبدیل به یک ERC می‌شود. پس یک استاندارد ERC ابتدا به صورت یک طرح پیشنهادی یا EIP مطرح می‌شود و در صورتی که پذیرفته شود، به صورت ERC منتشر می‌شود.

استانداردهای ERC شبکه اتریوم

معرفی انواع استاندارهای ERC شبکه اتریوم

همان‌طور که گفته شد، EIPهای نهایی شده، مجموعه‌ای از استانداردهای قابل پیاده‌سازی را برای توسعه‌دهندگان اتریوم فراهم می‌کند. قراردادهای هوشمندی که با استفاده از یک استاندارد ERC ساخته شوند، یک رابط مشترک دارند و ارتباط گرفتن با تمامی این قراردادها می‌تواند با یک روش مشخص انجام شود. برای نمایش هر استاندارد، عددی نیز در کنار عبارت ERC نمایش داده می‌شود. این عدد نشان‌دهنده شماره طرح پیشنهادی و پروپوزالی است که توسط افراد پیشنهاد شده است. برای مثال ERC-721، هفتصد و بیست و یکمین پیشنهاد در میان پیشنهادهای بهبود اتریوم، بوده که پذیرفته شده و در قالب یک استاندارد معرفی شده است.

استاندارد ERC-20 یکی از مشهورترین استانداردها در جامعه رمز ارزها است که بیشتر توکن‌های ایجاد شده بر بستر پلتفرم اتریوم از آن استفاده کرده‌اند. استفاده از استانداردها، در نوشتن Smart Contract یک توکن اجباری نیست. ولی استفاده از آنها این اطمینان را به صاحبان پروژه می‌دهد که توکن آنها به راحتی می‌تواند با انواع کیف پول‌ها، صرافی‌ها و قراردادهای هوشمند دیگر بدون مشکل کار کند. پیش از معرفی مهمترین استاندارهای اتریوم، لیست آنها را نشان خواهیم داد.

  • ERC-20
  • ERC-223
  • ERC-621
  • ERC-721
  • ERC-777
  • ERC-1155
  • ERC-1400

استاندارد ERC-20 اتریوم

استاندارد ERC20 الگوریتم اتریوم

استاندارد ERC-20 در سال ۲۰۱۵ مطرح شد و به طور رسمی در سپتامبر سال ۲۰۱۷ تایید شد. این استاندارد شروع خوبی برای استاندارد شدن توکن‌ها بود. هرچند تعدادی از توسعه‌دهندگان متوجه وجود نقص و آسیب‌پذیری در این استاندارد شدند. استاندارد ERC-20 بر اکوسیستم اتریوم تسلط یافته است. این استاندارد تاکنون محبوب‌ترین استاندارد توکن در شبکه اتریوم است. توکن های ERC-20 توسط پروژه‌های شناخته شده‌ای نظیر ایاس (EOS) و بانکور (Bancor) استفاده شده است. این استاندارد دارای ۶ عملکرد است که عبارتند از:

  • اجازه (Allowance) : این عملکرد بررسی می‌کند که آیا حساب کاربر دارای توکن کافی برای پرداخت تراکنش هست یا خیر. به طور خلاصه، از کلاهبرداری کاربران جلوگیری می‌کند.
  • تایید (Approve) : این عملکرد، موجودی توکن‌های تراکنش را در مقابل کل موجودی توکن بررسی می‌کند و اطمینان حاصل می‌کند که هیچکس نتواند توکن‌ها را جعل کند.
  • موجودی حساب (BalanceOf) : عملکردی بسیار اساسی که می‌گوید چه مقدار توکن در حساب وجود دارد.
  • موجودی کل (TotalSupply) : این عملکرد فقط یکبار و در شروع پیدایش توکن اجرا می‌شود. این عملکرد تعداد کل توکن‌های موجود را مشخص می‌کند به طوری که این تعداد را نمی‌توان تغییر داد.
  • انتقال ( Transfer) : همانطور که مشخص است این عملکرد ارسال توکن‌ها از عرضه اولیه توکن به کیف پول کاربر را امکان‌پذیر می‌سازد. این عملکرد، آدرس گیرنده و تعداد توکن‌هایی که باید انتقال داده شوند را مشخص می‌کند.
  • انتقال از حساب ( TransferFrom) : این عملکرد همانند عملکرد انتقال است با این تفاوت که شامل هر انتقال بعد از عرضه اولین توکن است. برای مثال انتقال توکن کاربران به یکدیگر.

همچنین تمام توکن‌هایی که توابع زیر را پیاده‌سازی کنند، یک توکن ERC-20 محسوب می‌شوند:

کاربردتابع
برگرداندن تعداد توکن های عرضه شدهtotalSupply()
برگرداندن موجودی حساب _ownerbalanceOf(address _owner)
مقدار _value را به آدرس _to منتقل می‌کند و رویداد transfer فراخوانی می‌شودtransfer(address _to, uint۲۵۶ _value)
مقدار _value را از آدرس _from به آدرس _to منتقل می‌کند و رویداد transfer فراخوانی می‌شودtransferFrom(address _from, address _to, uint۲۵۶ _value)
به آدرس _spender اجازه برداشت تا سقف _value را می‌دهدapprove(address _spender, uint۲۵۶ _value)
مقداری که هنوز آدرس _spender می‌تواند از آدرس _owner برداشت کند را برمی‌گرداندowner(address _spender, uint۲۵۶ _value)

رویدادهای زیر داخل توابع بالا فراخوانی می‌شوند:

کاربردرویداد
در زمان انتقال توکن ها فراخوانی می‌شودtransfer(address indexed _from, address indexed _to, uint۲۵۶ _value)
در زمان اجرای تابع approve فراخوانی می‌شودapproval(address indexed _owner, address indexed _spender, uint۲۵۶ _value)

این توضیحات باعث ساده‌سازی تبادل توکن می‌شود زیرا هر توکن مطابق با استاندارد ERC-20 به آسانی قابل معامله می‌شود. در نتیجه، استاندارد ERC-20 یک قدم انقلابی در توسعه ICO ها بود. هزاران توکن ERC-20 تاکنون توسعه یافته‌اند. این استاندارد فارغ از تمام مزیت‌های خود، کامل و بی‌نقص نبود. این استاندارد حاوی یک ایراد مهم بود که توسعه‌دهندگان را متقاعد کرد تا به دنبال بهبودهای بیشتر بپردازند.

مشکل استاندارد ERC-20 اتریوم چه بود؟

مشکل توکن های ERC-20 به نوعی بحرانی و مرتبط با عملکرد انتقال توکن‌ها بین حساب‌ها بود. همانطور که در عملکردهای این استاندارد مطالعه کردید، استاندارد ERC-20 از دو روش ارسال توکن پشتیبانی می‌کند که عبارتند از عمکلردهای انتقال یا تایید به علاوه انتقال از حساب.

اگر می‌خواهید توکن‌ها را به آدرس کیف پول شخص دیگری ارسال کنید، عملکرد مورد استفاده، “انتقال” است. این عملکرد، موجودی حساب شما و موجودی حساب شخص مقابل را برای تعداد توکن‌های ارسالی، بررسی و تنظیم می‌کند. هرچند هنگامی که می‌خواهید توکن‌های خود را به قرارداد هوشمند واریز کنید، این عملکرد کار نمی‌کند. یا بهتر است بگوییم کار می‌کند اما نه آنطور که انتظار دارید.

اگر از عملکرد انتقال برای ارسال توکن‌ها به قرارداد هوشمند استفاده کنید، تراکنش به نظر موفقیت‌آمیز خواهد بود. اما قرارداد هوشمند نمی‌تواند توکن‌های دریافت شده در حساب شما را اعتبارسنجی کند. این مسأله هنگامی بحرانی می‌شود که قرارداد هوشمند ویژگی برداشت اضطراری نداشته باشد. در این صورت نمی‌توانید توکن‌های خود را برگردانید. در این مورد، توکن‌های شما برای همیشه از دست خواهند رفت.

در خصوص توکن های  ERC-20، روش صحیح واریزهای قرارداد هوشمند، استفاده از عملکرد تایید به علاوه انتقال از حساب است. عملکرد تایید به قرارداد هوشمند اجازه می‌دهد تا از موجودی حساب شما کسر کند. سپس عملکرد انتقال از حساب، توکن‌ها را از حساب شما به قرارداد هوشمند انتقال خواهد داد.

مشکل اصلی استاندارد ERC-20 این بود که به صورت آنی مشخص نبود که کدام تراکنش با قرارداد هوشمند استفاده می‌شود، بنابراین میلیون‌ها دلار در واریز توکن با عملکرد انتقال از دست رفت. در عین حال انجام دو تراکنش به جای یک تراکنش، هزینه تراکنش را دوبرابر می‌کرد و زمان پردازش را افزایش می‌داد.

این مشکلی بود که استاندارد ERC-223 در صدد حل آن برآمد.در ادامه این استاندارد را که با هدف رفع آسیب پذیری‌های  ERC-20 ارائه شد، را بررسی می‌کنیم.

استاندارد ERC-223 اتریوم

استاندارد ERC223 اتریوم

به طور خلاصه مشکل اساسی استاندارد ERC-20 این است که در حال حاضر توکن های ERC-20 را می‌توان به آدرس‌هایی که از ERC-20 پشتیبانی نمی‌کنند نیز ارسال کرد. این امر منجر به از دست رفتن تعداد بسیار زیادی توکن می‌شود. تمام قراردادهای هوشمند اتریوم ، استاندارد ERC-20 را نمی‌پذیرند. هرچند مشکل اینجاست که هیچگونه مکانیزم بازدارنده برای جلوگیری کاربران از ارسال توکن های  ERC-20  به این آدرس‌ها وجود ندارد. در نتیجه شبکه تراکنش را تایید می‌کند و توکن‌ها نیز به آدرس مورد نظر ارسال خواهند شد اما از آنجایی که مطابق این استاندارد نیستند، به طور دائم مسدود می‌شوند.

 استاندارد ERC-223 برای جلوگیری از این شرایط و هم چنین ارائه بهبودهای دیگر ایجاد شده است. این استاندارد، عملکردهای “انتقال” و “انتقال از حساب” را به یک عملکرد واحد به اسم ذخیره سازی توکن (TokenFallBack) ترکیب کرده است. این عملکرد فقط توسط قراردادهای دریافت کننده‌ای قابل استفاده است که نحوه کار با توکن ارسال شده را مشخص کرده‌اند. هر دو عملکرد جدید، لایه حسابرسی اضافه می‌کنند که از دست رفتن سرمایه را متوقف می‌کنند. علاوه بر این، با ترکیب دو عملکرد انتقال، در مصرف گس (Gas) در شبکه اتریوم صرفه جویی چشمگیری صورت می‌گیرد و هزینه کاربران را کاهش می‌دهد.

این استاندارد در ماه مارس سال ۲۰۱۷ ارائه شد. اساسا می‌توان استاندارد ERC-20  را زیرمجموعه استاندارد ERC-223 دانست. زیرا این استاندارد شامل تمام عملکردهای ERC-20 است و علاوه بر آن عملکردهای دیگری را نیز اضافه کرده است. استاندارد ERC-223 دارای قابلیت پشتیبانی از توکن‌های استاندارد ERC-20 نیز است، در نتیجه تمام پلتفرم هایی که با ERC-20 کار می‌کنند، با استاندارد ERC-223 نیز تطابق خواهند داشت.

هرچند تفاوت مهم آن با ERC-20 این است که در آن، عملکرد “انتقال” دارای یک پارامتر اضافی برای بررسی این موضوع است که آیا آدرس مقصد یک قرارداد هوشمند است یا خیر. اگر آدرس مقصد یک قرارداد هوشمند بود، تراکنش عملکرد ذخیره توکن (tokenFallback) در قرارداد هوشمند را فعال می‌کند. این عملکرد می‌تواند توکن‌ها را به حساب ارسال کننده برگرداند. پس از آن، توکن ها به قرارداد هوشمند انتقال می‌یابند.

هرچند برای آنکه این روش به درستی کار کند، توسعه‌دهندگان قرارداد هوشمند باید عملکرد ذخیره توکن را پیاده‌سازی کنند. اگر این عملکرد در قرارداد هوشمند وجود داشته باشد، تراکنش موفقیت آمیز خواهد بود. در غیر این صورت، تراکنش انجام نخواهد شد.

عملکرد استاندارد ERC-223 چگونه است؟

توکن های ERC-20 با دو روش می‌توانند تراکنش انجام دهند:

  • تابع transfer
  • مکانیزم approve + transferFrom

موجودی توکن، یک متغیر در قرارداد هوشمند آن است. تراکنش‌های یک توکن، متغیرهای داخلی یک قرارداد را تغییر می‌دهند. در زمان اجرای یک تراکنش موجودی فرستنده کم شده و موجودی گیرنده افزایش می‌یابد.

در استاندارد  ERC-20 امکان اطلاع از اجرای یک تراکنش برای گیرنده وجود ندارد. اگر شما بخواهید یک مقدار توکن را برای یک قرارداد ارسال کنید، باید ابتدا با استفاده از تابع approve به قرارداد مربوطه اجازه برداشت از آدرس خودتان را بدهید و بعدا با صدا زدن آن قرارداد که transferFrom را صدا می‌زند، توکن‌ها را برداشت کنید.

حال اگر از تابع transfer استفاده کنید و توکن‌ها را به آدرس یک قرارداد ارسال کنید، قرارداد گیرنده، تراکنش را تشخیص نمی‌دهد. امکان شناسایی و رسیدگی به تراکنش‌های ورودی  ERC-20 برای هیچ‌کدام از قراردادها وجود ندارد و در صورت ارسال توکن به آنها، توکن‌ها داخل قرارداد گیر می‌افتد و پول شما از دست می‌رود. در اصل چنین تراکنش‌هایی باید پیش از اجرا رد شوند.

همان طور که گفته شد، تابع transfer پس از اتمام تراکنش به گیرنده اطلاع نمی‌دهد. یعنی گیرنده نمی‌تواند تراکنش ورودی را تشخیص دهد. بنابراین اگر گیرنده یک قرارداد باشد کاربر باید از مکانیزم approve + transferFrom استفاده کند و اگر گیرنده یک آدرس دیگر باشد، کاربر باید از تابع transfer استفاده کند.

استاندارد  ERC-223 مشابه استاندارد  ERC-20 است اما این مشکل را حل کرده است. در زمان ارسال توکن به یک قرارداد هوشمند دیگر، تابع tokenFallback از آن قرارداد فراخوانی می‌شود. این تابع به قرارداد گیرنده اجازه می‌دهد تا توکن‌های دریافتی را نپذیرد و یا اقدامات دیگری انجام دهد. این تابع می‌تواند به عنوان جایگزینی برای تابع  approve  به کار برود.

مزایای استاندارد ERC-223 اتریوم

استاندارد توکن ERC-223 انتظارات را برآورده کرده است و توانسته مشکل استاندارد ERC-20 را برطرف کند. به طور کل، مزایای استاندارد توکن ERC-223 را می‌توان به اینصورت بیان کرد:

هیچ توکنی از دست نمی‌رود

 با عملکرد بروزرسانی شده انتقال که اکنون برای قراردادهای هوشمند نیز پاسخگو است، کاربران می‌توانند همان مراحل انتقال توکن را برای کیف پول‌ها و قراردادهای هوشمند انجام دهند و دیگر هیچ توکنی از دست نخواهد رفت.

توسعه دهندگان قرارداد هوشمند می‌توانند انواع توکن های ورودی که پشتیبانی نمی‌شوند را نپذیرند

قبل از ایجاد این استاندارد، این توکن‌ها از دست می‌رفتند اما با پیاده سازی استاندارد ERC-223، این مشکل دیگر وجود ندارد.

تراکنش ها ارزان تر شدند

از آنجایی که استاندارد ERC-223، ارسال توکن‌ها به قراردادهای هوشمند را به جای دو تراکنش در یک تراکنش امکان‌پذیر می‌سازد، انتقال توکن به مصرف انرژی کمتری نیاز دارد. بنابراین کارمزد تراکنش برای ارسال کننده کمتر است.

استاندارد ERC-621 اتریوم

این استاندارد شبکه اتریوم در ماه می سال ۲۰۱۷ معرفی  و تایید شد. این استاندارد توسعه‌ای روی استاندارد ERC-20 است. دو تابع increaseSupply و decreaseSupply به این استاندارد اضافه شده است. با استفاده از این توابع می‌توان میزان کل توکن‌های در حال گردش را کاهش یا افزایش داد. در استاندارد ERC-20 تنها یکبار امکان مشخص کردن کل عرضه توکن و در زمان تولید توکن‌ها وجود دارد. این استاندارد تنها همین مورد را امکان‌پذیر کرده و تمامی موارد دیگر آن مشابه استاندارد ERC-20 اتریوم است. از این رو می‌توان الگوریتم ارائه شده از ERC-20 اتریوم را مادر دیگر تغییرات دانست.

استاندارد ERC-721 اتریوم

تعریف استاندارد ERC-721 اتریوم

این استاندارد با دو استاندارد قبلی تفاوت زیادی دارد. در این استاندارد هر توکن با توکن دیگر متفاوت است و هر کدام از این توکن‌ها برای کاربران مختلف ارزش خودش را دارد. احتمالا توکن‌های NFT به چشمتان خورده است. برای توکن های غیرقابل تعویض (NFT) یعنی توکن‌هایی که مشابه یکدیگر نیستند، فرصت‌های جدیدی‌ ایجاد می‌کند. در مقابل، تمام توکن‌های ERC-20 باید مشابه یکدیگر باشند و تفاوتی میان آنها نیست. قابل ذکرترین کاربرد استاندارد ERC-721 تاکنون، کریپتوکیتیز(CryptoKitties). هر کدام از این کیتی‌ها جدا از دیگری است و ارزش کیتی‌ها براساس نادر بودن و شرایط آن کیتی تعیین می‌شود.

مزایای بسیار زیادی در خصوص غیرقابل تعویض بودن توکن‌ها وجود دارد. قبل از این، تمام دارایی‌های کریپتو مشابه یکدیگر و قابل تعویض بودند. این ویژگی در موارد مالی نظیر بیت کوین بسیار حیاتی است. اما برای به کارگیری فناوری بلاک چین در سایر دارایی‌ها نظیر کوین‌های نادر، اثرهای هنری یا آیتم‌های مجازی بازی‌های رایانه‌ای، غیرقابل تعویض بودن ویژگی بسیار مهمی است.

توکن های ERC-721 می‌توانند در هر تبادلی استفاده شود ولی ارزش توکن نتیجه منحصر به فرد بودن و نادر بودن آن توکن است.

اتریوم فناوری پیشرو برای برنامه‌های کاربردی در بلاکچین است. ERC-721 ، هفتصد و بیست و یکمین پیشنهاد در پیشنهادهای بهبود اتریوم برای استانداردسازی نحوه ساخت این برنامه‌ها و نحوه کار اتریوم است (اکثر پیشنهادات پذیرفته نمی شوند). این استاندارد در تاریخ ۲۱ ژوئن ۲۰۱۸ به صورت نهایی پذیرفته شد.

برنامه هایی که از ERC-721 استفاده می‌کنند، مالکیت یک دسته از موارد را ثبت می‌کنند و آنها را به شماره حساب با نام مستعار اختصاص می‌دهند. مواردی مانند دسترسی به پول دیجیتال یا حتی مالکیت سایر برنامه‌ها که از طرف بلاکچین حمایت می‌شود. در این حالت نیازی به اعتماد به برنامه نیست، شما فقط می‌توانید نحوه عملکرد آن را بخوانید. به یاد داشته باشید، شما می‌توانید نحوه عملکرد آن را بخوانید و هرکس دیگری هم می تواند متوجه همان موضوع شود و آن را بخواند. این برنامه فقط کاری را که قرار است انجام دهد انجام می‌دهد و نمی‌تواند تغییری در کارش به وجود آورد.

برنامه‌های مبتنی بر استاندارد ERC-721

تیکت‌ها (که ما معمولا آن‌ها را توکن می‌نامیم) می‌توانند برای بسیاری از موارد مختلف استفاده شود. اگر از جیبتان، کیف پولتان را بیرون بیاورید، چیزهای زیادی در آن می‌بینید که همه آن‌ها در واقع یک توکن هستند.

گواهینامه رانندگی شما تائید شده توسط کشور شماست که شخص دارای این گواهینامه، و مطابق با تصویر، در واقع فرد شناسایی شده است. کارت اعتباری شما به شما امکان دسترسی به حساب مشخص شده در کارت را می‌دهد تا بتوانید اجناسی را خریداری کنید.

اگر شما صاحب یک اتومبیل هستید، با توجه به اطلاعات اتومبیل شما، سندی به شما می‌دهند. اگر آن سند را برای شخص دیگری امضا کنید، آن‌گاه مالکیت اتومبیل به طور قانونی به آن شخص منتقل می‌شود.

موفق ترین اپلیکیشنی که تاکنون پیاده‌سازی شده است یک بازی است که در آن شما عکس گربه‌ها را رد و بدل می‌کنید. در بازی کریپتوکیتی گربه‌ها میلیون دلار خرید و فروش می‌شوند و مالیکت گربه‌ها اساسا با استفاده از  استاندارد ERC-721 ثبت می‌شود.

اگر خانه‌ای را خریداری کرده‌اید، ممکن است فرآیند طولانی را طی کرده باشید . این استاندارد می‌تواند این فرآیند را سریع کند. شاید شما هم از ویژگی «لاگین با اکانت فیسبوک» استفاده کرده باشید. این استاندار اتریوم می‌تواند همین کار را در سرویس‌های بیشتری انجام دهد و باعث کاهش وابستگی به فیسبوک و سایر نهادهای متمرکز شود. اگر به این سیستم علاقه دارید، می‌توانید برخی از این پروژه‌های خوب ERC-721 را در توییتر پیدا کنید و با افرادی که روی آن‌ها کار می‌کنند شریک شوید.

استاندارد ERC-777 اتریوم

الگوریتم استاندارد توکن اتریوم

این استاندارد نسخه بهبود یافته استانداردهای ERC-20 و ERC-223 است. همانند  ERC-223، این استاندارد نیز به جلوگیری از دست رفتن سرمایه کمک می‌کند؛ اتفاقی که در استاندارد ERC-20 بسیار رخ می‌دهد. در این استاندارد به جای ترکیب عملکردهای انتقال، عملکرد جدیدی به اسم ارسال “Send” ارائه می‌شود که دو تراکنش مورد استفاده در ERC-20 را به یک تراکنش کاهش می‌دهد، از اینرو هزینه‌ها کاهش و عملکرد افزایش می‌یابد.

فراتر از این مورد، هم‌چنین ارسال اطلاعات تراکنش به همراه خود توکن‌ها امکان‌پذیر می‌شود. در نتیجه می‌توان توکن‌ها را شخصی‌سازی کرد و به ترتیب مورد نظر ارسال کرد. با استفاده از عملکردی به اسم چنگک‌ها “hooks” می‌توانید قبل از دریافت توکن ERC-777، اعلان آن را دریافت کنید. به علاوه، این عملکرد می‌تواند شرایط خاصی را به تراکنش اعمال کند. برای مثال، دریافت کننده را مجبور می‌کند تا مقدار مشخصی برای محصول یا سرویس خاص خرج کند.

کاربرد استاندارد ERC-777

شاید قابل ذکرترین عملکرد این استاندارد آن است که به کاربران امکان می‌دهد تا اپراتورها را خودشان مشخص و انتخاب کنند. این مورد به کاربران امکان می‌دهد تا آدرس‌هایی را مشخص کنند که می‌توانند خودشان ارسال کنند و بسوزانند و در هر مرحله بتوان آن‌ها را متوقف کرد. این موضوع می‌تواند مسیر منتهی به پرداخت‌های خودکار و میزبانی از سایر برنامه‌ها را هموار کند.

به طور خلاصه، استاندارد ERC-777 اتریوم کمک می‌کند تا از، از دست دادن سرمایه جلوگیری شود و هم‌چنین انعطاف‌پذیری و شرایط جدید و هیجان انگیزی ارائه می‌دهد.

استاندارد ERC-1155 اتریوم

ERC-1155 یک استاندارد توکن دیجیتال است که توسط شرکت Enjin ساخته شده‌ که برای ایجاد دارایی‌های قابل تعویض(مانند ارزها) و غیر قابل تعویض(کارت‌های دیجیتال، گربه‌های خانگی، لوازم بازی و …) روی شبکه اتریوم می‌توانند مورد استفاده قرار گیرد. از طریق شبکه اتریوم توکن‌های مبتنی بر این استاندارد، امن، قابل خرید و فروش و غیر قابل هک می‌شوند.

این استاندارد روشی جدیدی است که امکان معاملات کارآمدتر و تراکنش‌های بیشتری را فراهم می‌کند که نتیجه آن صرفه‌جویی در هزینه‌هاست. این استاندارد  قابلیت ایجاد توکن‌های کاربردی (مانند BNB و BAT ) و توکن‌های غیر قابل تعویض را ممکن می‌سازد.

ERC-1155 نوعی استاندارد توکنی در شبکه اتریوم است که ویژگی‌های دو استاندارد رایج شبکه اتریوم یعنی ERC-721 (که زمانی به ندرت برای اقلام قابل جمع‌آوری استفاده می‌شد) و  ERC-20(شبکه توکن‌های کاربردی) را با یکدیگر ترکیب می‌کند.

معرفی توکن‌های ارائه شده توسط استاندارد ERC-1155

  • توکن‌های تعویض‌پذیر (Fungible Tokens)

استاندارد ERC-1155 برای ایجاد توکن‌های تعویض‌پذیر مورد استفاده قرار می‌گیرد. منظور از توکن‌های تعویض‌پذیر همان کوین‌هایی هست که نقش ارز پلتفرم‌های مختلف را ایفا می‌کنند. مزیت اصلی استاندارد ERC-1155 نسبت به قرارداد ERC-20 (که لازم است برای هر توکنی قرارداد جدیدی بکار گرفته شود) این است که با استفاده از یک قرارداد امکان ایجاد توکن‌های بسیار متفاوتی را فراهم می‌کند. استاندارد ERC-1155 برای اقتصاد چند توکنی مناسب‌تر است؛ به عنوان مثال اگر پروژه‌ای دارای توکنی امنیتی باشد و هم چنین توکن دیگری به عنوان توکن کاربردی داشته باشد.

  • توکن‌های غیر قابل تعویض(Non-Fungible)

این توکن‌ها می‌توانند به شکل گربه‌های دیجیتالی(مانند کریپتو کیتی‌ها) یا سلاح‌های یک بازی ویدیویی باشند. وجه تمایز NFTها از دیگر داریی‌ها این است که هر کدام از آن‌ها منحصر بفرد و تک است.

به عنوان مثال هر کدام از کریپتو کیتی‌ها الگوها و خط‌های منحصر بفردی روی بدنشان است و هیچ کدام از آن‌ها شبیه هم نیستند. و این یعنی کریپتو کیتی‌ها تعویض پذیر نیستند و نمی‌توان هیچ کدام را با دیگری تعویض نمود( تصور کنید کسی گربه خانگی شما را با گربه دیگری عوض کند – شما فورا متوجه خواهید شد). این ویژگی منحصر بودن و غیر مبادله‌ای بودن در حوزه رمز ارزها ” Non-Fungible” یا غیر قابل تعویض بودن نامیده می‌شود.

با استفاده از استاندارد ERC-1155 توکن‌های غیر قابل تعویض فراداده منحصر به فردی را در اختیار دارند که می‌تواند با گذشت زمان اصلاح شود. به عنوان مثال، این فراداده می‌تواند اطلاعات مربوط به نژاد یک کریپتو کیتی را در خود نگه دارد.

  • توکن‌های نیمه تعویض‌پذیر(Semi-fungible tokens)

 نوع جدیدی از توکن است که می‌تواند یک بلیط کنسرت است.البته این توکن‌ها فقط تا زمانی تعویض‌پذیر هستند که هنوز نقد نشده‌اند و یا در فروشگاهی مورد استفاده قرار نگرفته‌اند. زمانی که یکی از این توکن‌ها نقد می‌شود دیگر ارزشی ندارد و به همین دلیل نباید مانند یک توکن با آن رفتار شود. در مثال ما، بلیط کنسرت تعویض‌پذیر است تا زمانی که نقد می‌شود( حال تعویض‌ناپذیر است)، و به این خاطر است که اسم نیمه تعویض‌پذیر برای آن‌ها استفاده می‌شود.

استاندارد ERC-1400 اتریوم

این استاندارد، کتابخانه‌ای است که حاوی چندین استاندارد مختص به توکن های اوراق بهادار (Security Token) است. توکنی کردن اوراق بهادار موجود، موضوعی است که چندین سال است که کاربران و صاحب نظران منتظر آن هستند. بلاک چین علیرغم جایگزین شدن به جای شکل فعلی پول و ارز، می‌تواند به ثبت و تراکنش هرگونه اوراق بهادار در سراسر جهان کمک کند.

نتیجه‌گیری

در این مقاله با مشهورترین استاندارهای شبکه اتریوم آشنا شدیم. شبکه بلاکچین اتریوم یکی از پرطرفدارترین شبکه‌های دنیای ارزهای دیجیتال است. یکی از بزرگترین مزایای این شبکه، ارائه قرارداد هوشمند است. برای راه‌اندازی این قراردادهای هوشمند، باید مطابق الگوریتم و دستورالعمل‌های پذیرفته شده در این شبکه استفاده کرد. در این مقاله به EIP ها و یا طرح‌های پیشنهادی توسعه‌دهندگان دومین شبکه محبوب بازار آشنا شدیم. همچنین با ERC ها و نحوه نام‌گذاری آنها و همچنین کاربردهای آنها آشنا شدیم. با استاندارد ERC-20 که یکی از مشهورترین استاندارهای شبکه اتریوم است آشنا شدیم. همچنین سایر Standard ها شبکه اتریوم را معرفی کرده و با ویژگی‌های آنها آشنا شدیم. اگر تجربه‌ای در زمینه کار با استاندارهای اتریوم دارید حتما در بخش نظرات، تجربه خود را با ما و دیگر کاربران به اشتراک بگذارید.


54321
امتیاز 4.4 از 8 رای

منبع freecodecamp
ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال نظر