عرضه اولیه کوین چیست؟ همه چیز درباره جذب سرمایه با ICO

کمتر کسی است که نام عرضه اولیه کوین یا توکن را نشنیده باشد. تقریبا غیرممکن است که چیزی در مورد بلاک چین و ارزهای دیجیتال شنیده باشید و اسم ICO به گوشتان نخورده باشد. اما ICO مخفف چیست و به چه معنی است؟ تعریف خلاصه این مفهوم در بازار رمز ارزها این است که هر پروژه بلاکچین برای راه‌اندازی، به سرمایه اولیه نیاز دارد که ICO روشی برای تامین سرمایه از راه عرضه اولیه ارز دیجیتال مدنظر است. در این مقاله این مفهوم را به صورت کامل توضیح داده‌ایم.

این مقاله در تاریخ ۲۲ آذر ۱۳۹۹ به روز رسانی شده است

ICO چیست؟

ICO چیست

ابتدا می‌خواهیم بدانیم که ICO یا عرضه اولیه کوین چیست ؟ این روش یک نوع جذب سرمایه برای پروژه‌های ارزهای دیجیتال است. در این روش، صاحبان یک ارز دیجیتال جهت جذب سرمایه، توکن شبکه خود را به فروش گذاشته و در ازای عرضه اولیه توکن خود به سرمایه‌گذاران، از آنها بیت کوین یا اتریوم دریافت می‌کنند.

 توجه: اطلاعات آماری فیلم زیر مربوط به زمان انتشار آن است.

ICO در لغت به معنی عرضه اولیه کوین بوده که مخفف عبارت Initial Coin Offering است. تعریف این مفهوم، در عمل به فرایندی گفته می‌شود که در آن کمک‌های مالی جمع‌آوری می‌شود. پروژه ها در عرضه اولیه توکن، برای اینکه اهداف خود را پیش ببرند توکن‌های خود را به فروش می‌گذارند تا سرمایه جذب کنند. این ارز دیجیتال که قرار است عرضه اولیه شود بر بستر یک شبکه بلاک چین پیاده می‌شود و اکثر پروژه‌های موجود از بلاک چین اتریوم برای این کار استفاده می‌کنند.

در سراسر دنیا بسیاری از شرکت‌ها یا حتی گروه کوچکی از افراد به دنبال راه‌اندازی کسب و کار مرتبط به حوزه ارزهای دیجیتال برای خود هستند، ایده جالب و خلاقانه‌ای هم در سر دارند، اما سرمایه اولیه این‌کار را ندارند. آنها می‌توانند به صورت غیر متمرکز و با اعلام ICO خود، از همه مردم در هر جای دنیا سرمایه جذب کنند.

عرضه اولیه کوین 

با شکل‌گیری روش عرضه اولیه ارزهای دیجیتال و افزایش محبوبیت آن‌ها، پروژه‌های زیادی شروع به ایجاد توکن خود بر بستر بلاک چین اتریوم کردند تا ICO خود را تشکیل دهند و سرمایه برای ایجاد بلاک چین و پیشبرد اهداف خود بدست آورند. کوین‌هایی نظیر ترون، ایاس و بایننس ابتدا بر روی بلاک چین اتریوم ایجاد شدند و پس از عرضه ICO  و جذب سرمایه اولیه، به توسعه شبکه خود ادامه داده و بلاکچین خود را ایجاد کرده و از شبکه اتریوم به بلاک چین خود مهاجرت کردند.

اما در این روش نقطه اتصال سرمایه‌گذار و صاحب ایده چیست ؟ در این روش ، سرمایه‌گذار توسط یک قرارداد هوشمند که روی بستر بلاکچین (عموما اتریوم) نوشته شده است، درخواست توکن مورد نظر برای سرمایه‌گذاری را ارسال می‌کند. در مقابل، شرکت مقداری از توکن را به نسبت قیمت ارز دیجیتال خریداری‌شده توسط سرمایه‌گذار برای او می‌فرستد. برخی از پارامترهای سرمایه‌گذاری سنتی مانند مقدار حداقلی و حداکثری بودجه مورد نیاز برای جمع‌آوری و تعیین مقداری بودجه برای پاداش در قراردادهای هوشمند نیز رعایت شده است.

تاریخچه پیدایش ICO

تاریخچه پیدایش ICO

اولین ICO در ۳۱ جولای ۲۰۱۳ (۹ مرداد ۱۳۹۲) توسط پروژه مسترکوین (Mastercoin) برگزار شد. این پروژه به رهبری براک پیرس و اسکات واکر به طور رسمی با یک اعلام عمومی برای جمع‌آوری سرمایه اولیه راه‌اندازی شد که در آن هرکس می‌توانست با ارسال بیت کوین به یک آدرس کیف پول خاص، توکن مسترکوینز (Mastercoins) را خریداری کند. با به بار نشستن پروژه و بالا رفتن ارزش سهام این تیم، سرمایه‌گذاران می‌توانستند ارز دیجیتال خود را در بازار بفروشند و از این طریق به سود برسند. در این پروژه مجموعا ۵۰۰ نفر شرکت کردند و چیزی حدود ۴۷۰۰ بیت کوین جمع‌آوری شد که در آن زمان معادل با ۵ میلیون دلار بود. قیمت بیت کوین در دسامبر همان سال از ۱۰۰ دلار به ۱۰۰۰ دلار افزایش پیدا کرد.

ورود اتریوم و تحول در عرضه اولیه کوین (ICO)

ICO ای که جهان را تغییر داد توسط بنیانگذار اتریوم، ویتالیک بوترین در سال ۲۰۱۴ رهبری شد. طبق گزارش‌ها، حدود ۱۲ ساعت پس از آغاز فروش توکن، ۷.۴ میلیون اتر فروخته شد که در آن زمان معادل حدود ۳،۷۰۰ بیت کوین یا ۲.۳ میلیون دلار بود. گزارش‌ها حاکی از آن است که تیم اتریوم بیش از ۱۵ میلیون دلار برای راه‌اندازی پروژه جمع‌آوری کرد و شروع به گسترش پلتفرم خود کرد. استاندارد ERC20 اتریوم، تحول عظیمی بر روی حوزه عرضه اولیه ارزهای دیجیتال ایجاد کرد؛ دلیل این تحول چیست؟ با ورود اتریوم، این شبکه بلاک چین به بستری برای برگزاری ICO تبدیل شد و مدل سنتی آن را به کلی تغییر داد. اتریوم این تحول را به کمک قراردادهای هوشمند عملی ایجاد کرد.

تفاوت ICO با سیستم‌های سنتی تامین سرمایه چیست؟

علی‌رغم اینکه ICO ها به طور کامل جایگزین سرمایه‌گذاری‌های سنتی نخواهند شد، اما مطمئنا دسترسی غیر متمرکز به سرمایه، مدل‌های تامین سرمایه اولیه سنتی را مختل می‌کند. عرضه اولیه کوین، به صورت کاملا غیرمتمرکز و بر بستر قراردادهای هوشمند بنا نهاده شد. در این روش، صاحبان کسب و کار از تمام نقاط جهان تامین سرمایه می‌کنند. فرض کنید یک شرکت پروژه‌ای دارد که می‌خواهد آن را اجرا کند و بودجه لازم را ندارد، در گزارشی تحت عنوان وایت پیپر، جزئیات پروژه خود، زمان شروع و اتمام کار، مقدار بودجه مورد نیاز، ایده مورد نظر و تیم تشکیل دهنده را به صورت عمومی اعلام می‌کند. معمولا در وب‌سایت رسمی یا شبکه‌های مجازی این وایت پیپر منتشر شده و همه مردم در سراسر دنیا می‌توانند به آن دسترسی داشته باشند. اما در روش سنتی چنین جامعه‌ای وجود ندارد. مردم به صورت سنتی و به کمک صندوق‌های واسطه تامین نقدینگی، سرمایه اولیه برای راه‌اندازی پروژه خود را تامین می‌کنند.


مطالعه بیشتر:  چگونه ICO مناسبی را برای سرمایه گذاری انتخاب کنیم؟


در روش های سنتی سرمایه مورد نیاز برای یک پروژه توسط نهادهای مرکزی تامین می‌شد. این یعنی بعد از بازدهی و سوددهی پروژه، درآمد حاصل بین شرکت و سرمایه‌گذار متمرکز تقسیم می‌شد، اما در روش ICO هرکس در هر جای دنیا می‌تواند در یک پروژه ارز دیجیتال سهیم شود و از درآمد حاصل آن، سود ببرد، البته در برخی کشورها مانند آمریکا که قوانین سختی برای جذب سرمایه وجود دارد همچین چیزی امکان پذیر نیست. از طرفی در روش‌های سنتی این احتمال وجود دارد که در سرمایه مورد نیاز تقلب یا تخلفی رخ دهد (برای مثال همه پول مورد نیاز به شرکت اهدا نشود)، اما با ICO چون پول مستقیما توسط قرارداد هوشمند از مردم به تیم پروژه انتقال می‌یابد، نهاد واسطی در این بین وجود ندارد. لذا در روش عرضه اولیه توکن امکان ایجاد تخلف وجود ندارد.

تاثیر اتریوم روی ICO

در این بخش می‌خواهیم بدانیم که تاثیر اتریوم بر روی حوزه تامین سرمایه عرضه اولیه چیست ؟ در سال ۲۰۱۷، بلاک چین اتریوم تبدیل به بستری برای برگزاری ICO شد. تا پایان ۲۰۱۷، ۹۰٪ توکن‌های ایجاد شده برای  ICOها روی شبکه بلاکچین اتریوم پیاده شد. این آمار طبق لیست کوین‌مارکت‌کپ اعلام شده که یکی از معتبرترین منابع قیمت و حجم معاملات ارزهای دیجیتال موجود در بازار است. ICO های سال ۲۰۱۷ بدین شکل بود که توکنی بر بستر بلاکچین اتریوم ایجاد می‌شد و آن پروژه برای جذب سرمایه از سرمایه‌گذارها اتر دریافت و آن توکن عرضه شده را اهدا می‌کرد. این اتفاق یکی از دلایل اصلی بود که قیمت اتر به بالاترین میزان خود (تقریبا ۱۴۰۰ دلار) در سال ۲۰۱۷ رسید. در اینجا به دلایلی اشاره می‌کنیم که چرا اتریوم توانست چنین قابلیت گسترده‌ای داشته باشد:

  • قابلیت نوشتن قرارداد هوشمند بر بستر اتریوم که باعث شد توسعه‌دهندگان به راحتی بتوانند برنامه‌های غیرمتمرکز خود را روی آن بنویسند و اجرا کنند.
  • محبوبیت پروتکل ERC20 اتریوم که این مزیت را برای صرافی‌های ارز دیجیتال ایجاد می‌کرد تا به راحتی بتوانند توکن‌های جدید را به پلتفرم خود اضافه کنند.
  • سرمایه‌گذارانی که در پروژه اتریوم شرکت کردند، در همین چند سال سود زیادی بردند و علاقه شدیدی به گسترش سرمایه‌گذاری‌های خود روی توکن‌های دیگر پیدا کردند.
  • همه این عوامل دست در دست هم داد تا اتریوم جذاب‌تر و محبوب‌تر شود. البته این حجم از توکن‌های موجود بر بستر اتریوم و گستردگی جهانی، آن را با مشکل مقیاس‌پذیری مواجه کرده و شاید چالش‌های زیادی پیش پای توسعه‌دهندگان و برنامه‌نویسان این پروژه قرار دهد.
  • با به بلوغ رسیدن مدل ICO، نیاز به انطباق و تکامل آن با بازار بیشتر احساس می‌شود. تخلفات رخ داده در این مدت، هک و کلاهبرداری ها و مقررات دولتی نیاز به مدیریت بهتر و اصلاحاتی دارد.

ویتالیک بوترین مقاله ای را در مورد گسترش مفهوم و آینده ICO منتشر کرد که یک سیستم خودمختار غیرمتمرکز را با ICO ترکیب کرده و نام آن را DAICO گذاشته است. او ادعا می‌کند که این کار پیچیدگی و ریسک مرتبط با عرضه اولیه ارز دیجیتال را با توزیع قدرت به حداقل می‌رساند. برای مثال، این کار مانع از کلاهبرداری صندوق‌های بزرگ می‌شود. موارد زیادی در این مدت مشاهده شد که بعد از جمع‌آوری سرمایه اولیه، پروژه عملی نشده و سرمایه جمع شده در حقیقت به سرقت رفت. این مکانیزم طوری تعریف شده که اگر پروژه در مرحله اجرا قرار گرفت، سرمایه‌گذاران با رسیدن به یک اجماع اجازه دسترسی به بودجه را به تیم پروژه می‌دهند و در صورت اتمام پروژه مطمئن می‌شوند که سود به آن‌ها باز خواهد گشت. اگر چه سیستم‌های رای‌گیری هم از هر نوع، همیشه مستعد دستکاری هستند، اما مفهوم در اینجا به حفاظت سیستم در مقابل کلاهبرداری کمک خواهد کرد.

مشکلات عرضه اولیه توکن چیست؟

مشکلات عرضه اولیه توکن چیست؟

ICO ها در سال ۲۰۱۷ با رشد چشمگیری مواجه شدند و پروژه‌هایی زیادی با این روش آغاز به کار کردند. در واقع تخمین زده می‌شود که تنها در سال ۲۰۱۷ حدود ۵ میلیارد دلار و در سال ۲۰۱۸ حدود ۱۴ میلیارد دلار جذب سرمایه شد، اما پس از مدتی بسیاری از همین پروژه‌ها کلاهبرداری از آب درآمدند. بسیاری از این پروژه‌ها سرمایه جذب کردند و پروژه‌های خود را عرضه نکردند و یا به راحتی پا به فرار گذاشتند. مسئله کلاهبرداری یکی از بزرگترین عواملی بود که باعث شد ICO ها به قانون‌گذاری کشورها راه پیدا کنند.

از آنجایی که روش عرضه اولیه ارز دیجیتال غیرمتمرکز برگزار می شدند هیچ سازمان دولتی نظارت بر آنها نداشت و پروژه‌های مخرب به راحتی می‌توانستند کلاهبرداری کنند و پول مردم را به سرقت ببرند و هیچ سازمانی حتی نتواند عاملین این پروژه‌ها را ردیابی کند. مسئله عدم وجود قانون و نظارت سازمانی بر روی ICO ها یکی دیگر از عواملی بود که این نوع جذب سرمایه را تهدید می‌کرد.


مطالعه بیشتر:  پنج نشانه‌‌ی کلاهبردار بودن یک ICO


طبق تحقیقات صورت گرفته توسط شرکت حسابداری ارنست و یانگ (EY)، تنها ۱۳ درصد ICO هایی که عرضه شدند به مرحله پیاده‌سازی و اجرا رسیدند. این شرکت ۱۴۱ عرضه اولیه کوین که در سال ۲۰۱۷ راه‌اندازی شده‌اند را مورد بررسی قرار داد. از بین تمام پروژه‌های بررسی شده، ۸۶ درصد از آنها به پایین‌تر از ارزش اولیه خود سقوط کرده‌اند. پس از افزایش کلاهبرداری‌ها از طریق تامین سرمایه اولیه به روش عرضه اولیه توکن، کمیسیون اوراق بهادار آمریکا (SEC) اقدام به قانون‌گذاری آنها کرد و STO و DSO را عرضه کرد که مطابق با قوانین و نظارت‌های این سازمان هستند تا مانع از کلاهبرداری‌ها شوند.

STO و DSO چیست؟

DSO ها و STO ها اساسا یک نوع از عرضه اولیه کوین‌ها هستند اما دارایی‌های دیجیتالی آنها به عنوان اوراق بهادار دسته بندی شده اند. مفاد STO و DSO ها بر اساس شرایط کمیسیون SEC هستند.

DSO مخفف عرضه اولیه اوراق بهادار دیجیتال بوده و همواره درصدد این است که واسطه‌ای بین مدیریت سرمایه و سرمایه‌گذار باشد که اکثرا برای دارایی‌های خصوصی و سایر کلاس‌های دارایی‌‌های غیرقابل تبدیل به پول استفاده خواهد شد. بلاک چین کپیتال طی توکنی کردن صندوق سرمایه خود، اولین DSO را برگزار کرد.

عرضه اولیه توکن‌های اوراق بهادار یا STO ها، نظارت‌های پشتیبانی شده با دارایی‌ها و مطابق با قانونگذاری‌های موجود هستند. در DSO ها و STO ها همانند ICO ها، کوین‌های ارز دیجیتال یا توکن‌ها بیانگر سرمایه‌های سرمایه گذار است.

STO  بسیار خاص است. در واقع توکنی است که اوراق بهادار است. اصطلاح DSO لزوما بیانگر این نیست که همه چیز در حال توکنی شدن است. DSO فقط باید دیجیتال و اوراق بهادار باشد و ضرورتی ندارد که توکن باشد. با این وجود، برای عرضه STO و DSO قانونگذاری‌های سخت و دست و پاگیری توسط SEC آمریکا تعبیه شده است که بسیاری از شرکت‌ها هنوز نتوانسته‌اند ملزومات عرضه آنها را محقق کنند تا بتوانند برای خود جذب سرمایه کنند و یکی از عواملی که در حال حاضر STO و DSO نتوانسته‌اند هنوز جای ICO را بگیرند سختگیری‌های بیش از حد قانونی است.

IEO چیست؟ آیا رقیبی برای ICO است؟

عرضه اولیه کوین در صرافی (IEO) همانند ICO است، اما با این تفاوت که در صرافی‌های ارز دیجیتال انجام می‌شود. صرافی ارز دیجیتال از جانب استارت‌آپ‌ها، پلتفرمی ایجاد می‌کند تا سرمایه‌گذاران بتوانند توکن‌های این پروژه‌ها را خریداری کنند. در صرافی‌ها برای خرید توکن استارت‌آپ‌ها باید از توکن خود صرافی استفاده کرد.

صرافی بایننس اولین صرافی بود که این روش را عملیاتی کرد. کاربران این صرافی می‌توانستد توکن شبکه‌های جدید را از طریق عرضه اولیه این صرافی خریداری کنند. استفاده از این روش، به دلیل آنکه پروژه از فیلتر تیم تحقیقاتی صرافی عبور کرده، امنیت بالاتری دارد.


مطالعه بیشتر: عرضه اولیه پول (IEO) و تفاوت آن با ICO: مفاهیم و بررسی محاسن و معایب


افرادی که قصد شرکت در IEO دارند، پول خود را مانند ICO به یک قرارداد هوشمند نمی‌فرستند. بلکه آنها باید یک حساب در پلتفرم آن صرافی که IEO را برگزار می‌کند باز کنند. کاربران سپس کوین‌ خود صرافی را به کیف پول خود در صرافی واریز می‌کنند و از آن کوین‌ها برای خرید توکن‌های صادر شده استفاده می‌کنند.

در حال حاضر شرکت در IEO ها سود خیلی خوبی به همراه دارد و تب IEO ها بسیار داغ شده است. اکثر صرافی‌ها شروع به عرضه آنها کرده‌اند و این امر هم می‌تواند به پروژه‌ها و هم صرافی‌ها کمک کند. در واقع می‌توان گفت با افزایش IEO ها ممکن است ICO ها برای همیشه بی‌استفاده باقی بمانند. زیرا توسط IEO پروژه‌ها می‌توانند خیلی بهتر جذب سرمایه کنند و مانند STO سختگیری‌های قانون گذاری وجود ندارد.

وضعیت ICO در سال ۲۰۲۰

ICO بخشی از بازار ارزهای دیجیتال بود که در سال‌ها ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ با اقبال معامله‌گران بازار ارزهای رمزنگاری شده مواجه شد. پروژه‌هایی که از این طریق به بازار ارزهای دیجیتال وارد شدند، بسیار زیاد است. اما امروز بخش عمده‌ای از آن پروژه‌ها در بازار حضور فعالی ندارند. برخی از این پروژه‌ها کلاهبرداری بودند و صرفا از هیجان ایجاد شده در بازار، برای کسب ثروت یک شبه استفاده کردند. اما در این میان پروژه‌های بسیار قدرتمندی همچون صرافی بایننس نیز معرفی شده است. در سال ۲۰۱۹ با ورود IEO ها کم کم ICO کم رنگ شدند و بیشتر پروژه‌های ارزهای دیجیتال برای تامین سرمایه مورد نیاز خود از این روش استفاده می‌کردند.

سال ۲۰۲۰ و با رونق حوزه دیفای روش جدیدی برای تامین سرمایه اولیه مورد نیاز برای پروژه‌های رمزارزها معرفی شد که اصطلاحا به آن IDO می‌گویند. عرضه اولیه دیفای روشی برای جذب سرمایه از طریق امور مالی غیرمتمرکز یا دیفای است. از این رو، به آن عرضه اولیه صرافی‌های غیرمتمرکز یا  Initial DEX Offering نیز گفته می‌شود. برخلاف روش‌های قبلی، IDO غیرمتمرکز است و برای استفاده در پروتکل‌های دیفای که سعی در ساخت سیستم‌های مالی نوآورانه و مقیاس‌پذیر را دارند به کار می‌رود. با این حال ، هنوز هم در مرحله آزمایش خود است. سه توکن UMA،  Comp و BAL را می‌توان جز موفق‌ترین توکن‌هایی که با این روش تامین سرمایه خود را انجام داده‌اند، در نظر گرفت.

کلام آخر

بازار ارزهای دیجیتال مدام در حال گسترش است. بر اساس فناوری‌های ارائه شده در این حوزه، روش‌های تامین سرمایه اولیه پروژه‌ها نیز تغییر خواهد کرد. عرضه اولیه ارز دیجیتال در ابتدا به روش ICO صورت می‌گرفت. عرضه اولیه کوین یا Initial Coin Offering که به صورت مخفف ICO نام‌گذاری می‌شود، روشی است که هنوز منسوخ نشده است، اما به دلیل کلاهبرداری های زیادی که توسط ICO صورت گرفت راهکارهای بهتری نسبت به آن عرضه شده است. ممکن است روش جدیدی به نام IEO و سپس با رونق حوزه دیفای، IDO در بازار بهتر از ICO باشند.


54321
امتیاز 4.6 از 22 رای

منبع میهن بلاکچین
ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال نظر

جدید ترین قدیمی ترین محبوب ترین
حسین

چطوری از ICO های جدید مطلع بشویم؟

سلام. یه سری سایت ها هستن که ابزارهایی برای دنبال کردن ICOها هستن.
سایت هایی مثل icobench.com

سارا

من بلاکچین را از صفر با وب سایت شما شروع کردم و گام به گام پیش رفتم. واقعا مطالب وب سایتتون فوق العاده عالی و کمک کننده است. خیلی ممنون

yasan

توضیحاتتون به نسبت سایر وبسایتها خیلی کاملتر بود. عالی سپاس