سایفرپانک (Cypherpunk) چه کسانی بودند و چگونه بیت کوین را پایه‌ریزی کردند؟

سایفرپانک (CypherPunk) ها چه کسانی هستند؟ تاریخشان چیست و چرا باید برای ما مهم باشند؟ برای پاسخ به این سوالات ما باید ابتدا به تاریخ سفر کنیم. پس بیایید با نخستین سایفرپانک ها شروع کنیم، که در ۴۰۰۰ سال قبل در شهری در مصر به نام منت خوفو (Menet Khufu) زندگی می‌کردند.

از آن زمان، یک سنگ نبشته پیدا شده که احتمالا متعلق به اولین سایفرپانک بوده است. بر روی این سنگ نبشته، هیروگلیف‌هایی دیده شده که بر روی مقبره فرعون آن زمان یعنی آمنهوتب دوم حکاکی شده بود.

این حکاکی‌های غیرمعمول و عجیب، اطلاعاتی را به صورت شکل و نقاشی در دل خود مخفی کرده بود.

پیام مخفی یکی از اشکال اولیه رمزنگاری (Encryptioon) به نام سیستم رمزی جانشین یا Substitution Cipher است که یکی از ساده‌ترین اشکال رمزنگاری است.

به طور کلی، این سیستم بدین گونه است که هر یک از حروف سازنده کلمه با یک نماد جایگزین می‌شوند. این جایگزینی حروف، بر اساس یک الگوی خاص انجام می‌شود.

بنا به دلایل عجیبی، این سنگ نبشته قصد داشته تا این اطلاعات را رمزنگاری کند، که این اتفاق در زندگی آمنهوتب دوم اتفاق افتاده است.

گسترش رمزنگاری در سراسر مصر باستان، آغاز پیدایش سایفرپانک

سایفرپانک رمزنگاری بیت کوین بلاک چین آمریکا چین یونان مصر روم هل فینی

پس از مدتی، این نوع رمزنگاری در سراسر مصر گسترش می‌یابد. انسان‌هایی که در آن زمان سواد داشتند، شروع به استفاده از این سیستم رمزی کردند.

فرضیاتی مبنی بر این که چرا رمزنگاری در مصر رشد کرد، وجود دارد؛ یکی از این فرضیات این است که مردم قصد داشتند تا حروف رمزی را به عنوان یک روش نوشتن رایج استفاده کنند. یک فرضیه دیگر نیز می‌گوید که کسانی که از حروف رمزی استفاده می‌کردند، قصد داشتند مردم عادی را توسط این اشکال عجیب و جالب، شگفت‌زده کنند.

به هر صورت، امکان انجام این کار به همان منظوری که در دنیای مدرن امروز انجام می‌شود نیز وجود دارد: برای امنیت و حفظ حریم خصوصی؛ آنها نمی‌خواستند که مردم عادی از مراسم‌های مذهبی خاص آنها خبردار شوند. پس برای مخفی کردن دانش سری و مقدس خود، این اطلاعات را با استفاده از رمزنگاری مخفی می‌کردند.

رمزنگاری در یونان

حدود ۱۴۰۰ سال بعد، اسپارتان‌ها یک دستگاه رمزنگاری به نام ScyTale را اختراع کردند. این دستگاه درست مثل رمزنگاری مدرن، شامل یک کلید خصوصی مشخص بود که فقط کسانی که مجاز بودند، آن را در اختیار داشتند.

ظاهر این کلید به شکل یک استوانه با ابعاد مشخص بود و طرز کار آن نیز این‌گونه بود که اگر شما یک کاغذ پوستی که رمزها بر روی آن حک شده را دور آن می پیچیدید، این حروف خوانا می‌شد؛ اما فقط استوانه‌ای که شکل صحیح داشت، می‌توانست کلمات را پشت سر هم ردیف کند و پیام مخفی را نشان دهد.

درست مثل سیستم رمزنگاری اولیه مصری، ScyTale نیز به راحتی رمزگشایی می‌شد؛ البته به نسبت آن زمان که تعداد افراد باسواد بسیار کم بود، این دستگاه از امنیت بالایی برخوردار بود.

رمزنگاری در روم

همزمان با دیگرانی که در امر رمزنگاری مدرن پیشرو بودند، ارتش روم نیز در تکنولوژی رمزنگاری پیشرو بود؛ ارتش روم با استفاده از رمزنگاری، نقشه‌های خود را مبنی بر از بین بردن یک شخص یا اطلاعات تاکتیکی حساس را رد و بدل می‌کرد.

جولیوس سزار، خود مخترع یکی از سیستم‌های رمزی بود؛ یک سیستم رمزی جانشین به نام سزار سایفر (Caesar Cipher).

جالب اینجاست که تحقیقات رمزنگاری و توسعه آن، همیشه در زمان‌های جنگ انجام می‌شده است.

رمزنگاری مدرن

سایفرپانک رمزنگاری بیت کوین بلاک چین آمریکا چین یونان مصر روم هل فینی

چیزی که ما به عنوان رمزنگاری مدرن می‌شناسیم، در اصل از جنگ‌های جهانی اول و دوم شروع شده است.

نخستین ماشین انیگما (Enigma) در طی جنگ جهانی اول توسعه یافت؛ این ماشین با رتورهای مکانیکی و دنده‌هایی با قطعات الکتریکی ساخته شده بود.

انیگما قادر بود ۱۰ در ۱۱۴ کاراکتر را با هم ترکیب کند که این قضیه، روش‌های رمزگشایی شانسی را در آن زمان تقریبا غیرممکن می‌کرد.

رمزگشایی انیگما تا جنگ جهانی دوم غیرممکن بود؛ یعنی تا زمانی که آلن تورینگ (Alan Turing) یک روش برای شکستن کدهای انیگما کشف کرد. روش آکادمیک تورینگ در زمینه‌های بسیاری از جمله رمزنگاری، تاثیرگذار و کارآمد بود.

در زمان جنگ، توسعه رمزنگاری تشدید شد؛ حکومت‌ها برای کشف تکنیک‌های رمزنگاری، سرمایه زیادی اختصاص دادند. در نهایت آنها رمزنگاری را به قدری قدرتمند کردند که خودشان هم نمی‌توانستند پیام مخفی شده را رمزگشایی کنند!

رمزنگاری کلید عمومی برای عموم مردم

در آمریکا و در دهه ۱۹۷۰، تنها چند فرد خارج از آژانس‌های حکومتی بودند که دانش رمزنگاری داشتند؛ تا این که رمزنگاری غیرمحرمانه توسط Whitfield Diffie و Martin Hellman در اختیار عموم قرار گرفت.

این یکی از قدرتمندترین تکنیک‌های رمزنگاری بود که عموم مردم می‌توانستند از آن استفاده کنند؛ برای به اشتراک گذاشتن کلید خصوصی، نیازی نبود تا دو طرف یکدیگر را بشناسند.

این نوع رمزنگاری با نام رمزنگاری کلید عمومی شناخته می‌شود، یک جفت کلید می‌سازد؛ یک کلید عمومی و یک کلید خصوصی. با این کار، انتشار کلید عمومی، کلید خصوصی را به خطر نمی‌اندازد.

دوران کامپیوترهای شخصی

سایفرپانک رمزنگاری بیت کوین بلاک چین آمریکا چین یونان مصر روم هل فینی

به محض محبوب شدن کامپیوترهای شخصی، اشخاصی مثل David Chaum‌ شروع به کشف فلسفه تکنولوژی اطلاعات گسترده کردند.

David Chaum‌ در یک مقاله درباره درگیری‌های اصلی خود در این‌باره سخن گفته است؛ سخنان و پیش بینی‌های او در این مقاله چنان واضح است که می‌توان آن را یک نوشته امروزی پنداشت و نه مقاله‌ای که در سال ۱۹۸۵ نوشته شده است!

به علاوه، او با جزئیات فراوان شرح داد که چگونه می‌توان از رمزنگاری برای داشتن یک جامعه دیجیتالی امن و مخفی استفاده کرد، بدون آن که طرفین مستقیما یکدیگر را بشناسند.

Chaum در ایده اولیه شکل‌گیری جنبش‌های سایفرپانک ها به شدت تاثیرگذار بود.

ریشه شناسی

در دهه های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ یک ژانر علمی تخیلی به نام New Wave‌ به محبوبیت رسید. این ژانر پدید آورنده فیلم‌ها و کتاب‌هایی با سبک علمی تخیلی سایبرپانک (CyberPunk) بود؛ در این ژانر، افراد می‌خواستند تکنولوژی‌های بسیار پیشرفته‌ای در اختیار داشته باشند تا بتوانند دنیا را تحت سلطه خود درآورند.

کتاب‌هایی مثل Neuromancer در تثبیت ریشه ژانر سایبرپانک تاثیر زیادی داشتند. این تاثیرات را می‌توان در فیلم‌های کلاسیک علمی تخیلی مثل سه گانه ماتریکس مشاهده کرد. یا مثلا فیلم Blade Runner به کارگردانی ریدلی اسکات، تحت تاثیر رمان ?Do Androids Dream of Electric Sheep نوشته فیلیپ دیک ساخته شده است.

در سال ۱۹۹۲، اریک هیوز، تیم می و جان گیلمور یک گروه تشکیل دادند، تا بتوانند علایق مختلف خود را بررسی کنند؛ آنها ماهی یک بار در شرکت گیلمور به نام Cygnus Solutions واقع در کالیفرنیای آمریکا ملاقات می‌کردند.

نام سایفرپانک نیز بر اساس یک بازی با کلمات با سایبرپانک انتخاب شد.

لیست پُستی سایفرپانک

لیست پستی سایفرپانک نیز در همان سال، یعنی ۱۹۹۲ ایجاد شد. ۲ سال بعد، این لیست دارای بیش از ۷۰۰ مشترک بود و در سال ۱۹۹۷، مشترکین آن به بیش از ۲۰۰۰ نفر رسیدند!

در این لیست پستی، افراد افکار خود را در میان می‌گذاشتند و درباره آنها با هم مذاکره و بحث می‌کردند. در همین حین، آنها توانستند یک سیستم ایمیل غیرمتمرکز تولید کنند و اگر بر روی سرور افراد خطای کوچکی رخ می‌داد، آنها می‌فهمیدند که سیستم آنها به خطر افتاده است.

چرا سایفرپانک ؟

“چیزی برای مخفی کردن نیست” بحثی مشترک در بین مردمی است که می‌خواهند از رمزنگاری استفاده کنند. این مبحث می‌گوید که اگر شما چیزی برای مخفی کردن ندارید، چیزی هم برای ترسیدن ندارید!

مشکلی که در اینجا مطرح است، این است که چیزهای زیادی هستند که شما می‌خواهید آنها را خصوصی نگه دارید و آنها لزوما غیرقانونی یا از نظر اخلاقی، اشتباه نیستند.

مردم فکر می‌کنند که هزینه از دست دادن امنیت زیاد به چشم نمی‌آید و با کمی تاخیر اثرات آن را می‌بینند. بسیاری از مردم تا زمانی که امنیتشان را از دست نداده‌اند، اهمیت آن را درک نمی‌کنند. سایفرپانک بر روی این قضیه تمرکز داشت.

نظارت بر عموم مردم

سایفرپانک رمزنگاری بیت کوین بلاک چین آمریکا چین یونان مصر روم هل فینی

در سال ۲۰۱۸، دولت چین ۲۳ میلیون بار مردم این کشور را به اسم “اعتبار ناکافی” از خرید بلیت هواپیما منع کرد، که این دقیقا مانند شرایط یک پادآرمانشهر (Dystopia) بود. بسیاری از مردم توسط این سیستم احساس خطر کردند. حتی از این اتفاق، یک اپیزود از سریالی به نام NoseDive که از شبکه Netflix پخش می‌شد، ساخته شده است.

در اصل، روش اعتباردهی هنوز هم توسط شرکت‌های تکنولوژی در چین، در پوشش امنیت مردم ظاهر می‌شود؛ شما توسط خرید بازی‌های کامپیوتری بیش از حد و یا به اشتراک گذاشتن اخبار جعلی، اعتبار خود را پایین می‌آورید.

دولت چین با روش‌های دیگری نیز مثل کاهش سرعت اینترنت، شهروندان را از تحصیلات خوب و یافتن شغل مناسب منع می‌کند و برخی اوقات، حتی حیوانات خانگی را نیز از آنها می‌گیرد.

پس کمبود سیستم‌های استاندارد و درست، امروزه جالب نیست و باعث ضرر افراد می‌شود؛ این دقیقا سیستمی است که سایفرپانک ها از آن بیزارند.

امروزه تکنولوژی در زندگی همه ما ریشه دوانده است و اطلاعات زندگی شخصی ما، توسط دولت‌ها بیشتر جمع آوری می‌شود؛ همین باعث می‌شود که امنیت و حریم خصوصی ما به خطر بیافتد.

مانیفست سایفرپانک

کمی پس از این که لیست پستی ساخته شد، یک بیانیه یا مانیفست توسط اریک هیوز به نام “مانیفست سایفرپانک” نوشته شد.

در این مانیفست، هیوز تفاوت اصلی بین مخفی بودن و امنیت را بیان کرده است:

امنیت یک نیاز برای جامعه آزاد در دوران الکترونیکی است. امنیت به معنی مخفی بودن نیست؛ یک چیز شخصی، چیزی است که شخص نمی‌خواهد همه دنیا آن را بدانند. اما یک چیز مخفی، چیزی است که شخص نمی‌خواهد هیچ کس آن را بداند. امنیت به یک شخص قدرتی می‌دهد تا بتواند بدون به خطر افتادن، خود را به دنیا نشان دهد.

سایفرپانک ها از دولت‌ها، شرکت‌ها یا هیچ نوع سازمانی انتظار ندارند که به صورت پیش فرض برای مردم امنیت ایجاد کنند.

جنگ‌های رمزی

سایفرپانک رمزنگاری بیت کوین بلاک چین آمریکا چین یونان مصر روم هل فینی

جنگ‌های رمزی، از ایالات متحده و متحدانش شروع شد. آنها نمی‌خواستند که عموم مردم و خارجی‌ها به رمزنگاری هایی دسترسی داشته باشند که آنها نمی‌توانستند آنها را رمزگشایی کنند.

در ابتدا، دولت آمریکا به شرکت‌ها و سازمان‌های تایید شده، اجازه داد که از رمزنگاری استفاده کنند؛ به طوری که در اواسط دهه ۱۹۷۰، نشریات و اطلاعات زیادی رمزنگاری شده و ارسال می‌شدند.

آسان‌تر شدن شرایط قانون گذاری برای رمزنگاری

در دهه ۱۹۹۰، دولت‌ها برای راحت‌تر کردن شرایط قانون گذاری برای رمزنگاری، زیر فشار بودند.

فیل زیمرمن (Phil Zimmermann) که یکی از اعضای یک موسسه مستقل بود، برای به وجود آوردن امنیت بیشتر، یک سیستم رمزنگاری پی جی پی (PGP‌) برای ایمیل ساخت.

شرکت زیمرمن بعدها هل فینی (Hal Finney) را استخدام کرد، که بعدها به یکی از اولین توسعه‌دهندگان بیت کوین تبدیل شد.

محدودیت‌هایی که دولت آمریکا برای رمزنگاری وضع کرده بود، باعث شد که یکی از اولین شرکت‌های تولید نرم افزار به نام NetScape شروع به تولید ورژن‌هایی برای خارج از آمریکا کرد، که این نرم افزارها به نسبت شرایط کشور مورد نظر، رمزنگاری‌های مختلفی داشتند.

روبرو شدن با چالش‌های قانون گذاری برای ایجاد امنیت و فشاری که به دولت وارد می‌شد، رئیس جمهور آن دوره آمریکا، یعنی بیل کلینتون را وادار کرد تا دستوری را مبنی بر این که بسیاری از محدودیت‌های رمزنگاری حذف شوند، امضا کند.

بلاک چین های اولیه

سایفرپانک رمزنگاری بیت کوین بلاک چین آمریکا چین یونان مصر روم هل فینی

پیش زمینه پروژه‌هایی مثل بیت کوین (Bitcoin)، هش کش (HashCash) و بی مانی (B-Money) تقریبا همزمان ایجاد شدند. این سیستم‌های بلاک چین اولیه، خیلی از ویژگی‌های بیت کوین، مثل مکانیزم گواه اثبات کار و ضداسپم را داشتند؛ البته هنوز هم این تلاش‌ها متوقف نشده‌اند.

امروزه بسیاری از پروژه‌ها بر روی امنیتی که سایفرپانک ها بر آن اصرار داشتند، تمرکز دارند؛ پروژه‌هایی مثل مرورگر تور (TOR)، بیت تورنت (BitTorrent) و ویکی لیکس (Wikileaks).

در واقع، در همین حینی که شما دارید این مقاله را می‌خوانید، ممکن است از این سیستم‌ها یا در کل از رمزنگاری استفاده کرده باشید؛ برای مثال، گواهینامه SSL به شما اجازه می‌دهد که یک اتصال امن بین مرورگر خود و سرور ایجاد کنید. این قضیه، شما را در برابر لو رفتن اطلاعاتی نظیر کارت بانکی، محافظت می‌کند. این تنها یکی از موارد بسیار زیادی از کاربردهای رمزنگاری مدرن است.

جا دارد که تشکر ویژه‌ای بکنیم از سایفرپانک ها، که در زمان جنگ رمزی مبارزه کردند تا بتوانند امنیت را برای ما به ارمغان بیاورند. حالا ما به لطف وجود ایشان، دارای رمزنگاری هستیم؛ رمزنگاری‌ای که باعث به وجود آمدن تکنولوژی فوق العاده‌ای مثل بلاک چین شده است.

 

آخرین به روز رسانی:‌ ۱۳۹۹/۴/۱۸


54321
امتیاز 5 از 2 رای

منبع medium wikipedia
ممکن است شما دوست داشته باشید

ارسال نظر